[...] Στην ΔΕΘ θα ακουστούν τα γνωστά «θα», βγαλμένα από το περιβόητο «καλάθι» ενός πρωθυπουργού, που ενώ δεν υπάρχουν «λεφτόδενδρα», τουλάχιστον στην Καστοριά μέσω της κ. Μ. Αντωνίου που κινείται δραστήρια, σκορπάει άφθονο χρήμα... για αποζημιώσεις «παραγόντων» της «γούνας» που είναι άφαντη. Λόγω του πολέμου στην Ουκρανία βεβαίως.
Ακούς εκεί, να αποχαιρετάει τον Διονύση Σαββόπουλο ο άλλος, ο μέσα σ’ όλα, ο με το κύρος το πλαστό γράφοντας τη φράση “RIP Νιόνιο”
ΑπάντησηΔιαγραφήΧάθηκε κάθε σοβαρότητα πια.
Ακόμη κι αν ήθελε σώνει και καλά να πει κάτι στα αγγλικά - απευθυνόμενος σε αυτόν που τίμησε την ελληνική γλώσσα όσο ελάχιστοι - ας έλεγε RESPECT .
Κι ακόμη καλύτερα, αφού ο ίδιος ο Σαββόπουλος ομολογούσε ότι ζητούσε μια ευκαιρία στον Παράδεισο να πάει, τώρα ταιριάζει να ακουστεί :
Καλόν Παράδεισο, Διονύση !
Εμείς, του εξήντα οι εκδρομείς
(και κάποιοι από την ενορία του)
Σοβαρότητα είναι να λέει κανείς... RESPECT; Σοβαρότητα είναι να λέει κανείς... "Καλό Παράδεισο";
ΔιαγραφήΣοβαρότητα είναι στον τρόπο που αποχαιρετάει ο καθείς έκαστος,
Διαγραφήσοβαρότητα είναι το κύρος το αληθινό,
σοβαρότητα είναι ο σεβασμός στην ελληνική γλώσσα,
σοβαρότητα είναι η αναγνώριση της πίστης.
Υστερόγραφη παράκληση : Πρόσεχε και μην υποτιμάς τόσο τον εαυτό σου
αυτοπροσδιοριζόμενος ως “ό,τι νά ’ναι”.
Χθες ήταν έρωτας, χθες ήταν σύννεφο, χρυσή βροχή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΧθες ήταν θάλασσα, γλάρος που χόρευε με το πρωί.
Τώρα είναι η σιωπή, τώρα είναι η λησμονιά κι ο χωρισμός
κι όλα τα αστέρια του θαρρείς πως έσβησε ο ουρανός.
Μη μιλάς άλλο για αγάπη, η αγάπη είναι παντού,
στην καρδιά μας, στη ματιά μας, τρώει τα χείλη, τρώει το νου.
Όταν θά 'χουμε υποφέρει, καλημέρα θα μας πει,
θα μας φύγει, θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ' την αρχή.
Διονύσης Σαββόπουλος