[...] Αν διαβάσει κάποιος τα ονόματά τους, παθαίνει ίλιγγο, αφού κάθε μέρα θα προκύπτει τουλάχιστον από ένας ή μία. Στις 12 Φεβρουαρίου 2026 θα έχει εισήγηση η κυρία Λίνα Μενδώνη, υπουργός Πολιτισμού με θέμα την συνολική ανάδειξη των βυζαντινών μνημείων, σε μια Καστοριά που η κυβέρνησή της, δεν κατόρθωσε ακόμη ούτε την πατρική κατοικία του Αθανάσιου Χριστόπουλου του ποιητή να προχωρήσει, και να αποκαταστήσει και το Ξενία –για τα οποίο είχε δεσμευτεί και η ίδια πριν χρόνια· σε λίγο θα αρχίζει να καταρρέει.
Μελίνα και Μενδώνη: δύο εκφάνσεις της πασοκικής μήτρας
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ Μελίνα Μερκούρη υπήρξε το λαμπρότερο παράδοξο του ΠΑΣΟΚ: ένα πρόσωπο με βαθιά προσωπική αυτοσυνείδηση και ταυτόχρονα πολιτικό σύμβολο, που υπερέβη τα όρια του κομματικού της πλαισίου για να κατοικήσει στη συλλογική φαντασία. Το ΠΑΣΟΚ της Μελίνας ήταν υβριδικό, αλλά με έναν δημιουργικό, σχεδόν λυρικό τρόπο: ένα μείγμα αριστοκρατικού κοσμοπολιτισμού, λαϊκής εξωστρέφειας και ριζοσπαστικού εκσυγχρονισμού. Η Μελίνα προσέγγισε τον πολιτισμό όχι ως εργαλείο ανάπτυξης, αλλά ως θεμελιώδη συνθήκη δημοκρατίας. Πίστεψε ότι η τέχνη είναι μέσο συγκρότησης της εθνικής ταυτότητας και ταυτόχρονα δίαυλος διεθνούς συνομιλίας. Το ΠΑΣΟΚ της υπήρξε τόπος ελπίδας, ανασυγκρότησης και επιτελεστικής μεγαλοσύνης κι εκείνη υπήρξε η ιέρεια αυτής της επιτέλεσης.
Η Λίνα Μενδώνη, αντίθετα, είναι το ΠΑΣΟΚ που απέμεινε. Το ΠΑΣΟΚ που δεν οραματίστηκε, αλλά διοίκησε, που δεν συντάραξε, αλλά συμμορφώθηκε. Που επιβίωσε εντός των μηχανισμών και έμαθε να αναπαράγει τον εαυτό του μέσα από κυβερνητικές μεταμφιέσεις. Η Μενδώνη δεν έρχεται απλώς από τη μήτρα του ΠΑΣΟΚ, την ενσαρκώνει ως μεταστατική του κατάσταση. Είναι το ΠΑΣΟΚ μετά την εξιδανίκευση: απογυμνωμένο από κάθε πολιτισμική φαντασία, αποστεωμένο από τα υποκείμενά του, μετεξελιγμένο σε τεχνοκρατική διοίκηση πολιτισμού χωρίς πολιτισμό. Στην πολιτική της Μενδώνη, το υπουργείο είναι εργοτάξιο, το αρχείο είναι δελτίο Τύπου, η πολιτιστική πολιτική είναι απορρόφηση ΕΣΠΑ. Ο κόσμος της είναι απόλυτα τακτοποιημένος και γι’ αυτό ανελεύθερος.
Δεν υπάρχει ίχνος Μελίνας στην πολιτεία της Μενδώνη, παρότι οι δύο γυναίκες βαπτίστηκαν στην ίδια δεξαμενή. Το ΠΑΣΟΚ της Μελίνας ήταν μυθολογία που έγινε πολιτική, το ΠΑΣΟΚ της Μενδώνη είναι διοίκηση που προσποιείται την πολιτισμική ευαισθησία. Στην πραγματικότητα, είναι η εκμηδένισή της. Το ότι αυτό το ΠΑΣΟΚ το επιβιωτικό, το ερμαφρόδιτο, το αποιδεολογικοποιημένο, συνεχίζει να διατρέχει τον κρατικό κορμό, είναι το τελικό τραύμα μιας παράταξης που ξεκίνησε να ανασυγκροτήσει το κράτος και κατέληξε να το νεκροφιλεί. Η Λίνα Μενδώνη δεν είναι το αντίθετο της Μελίνας, είναι το υπόλειμμα του ίδιου οράματος όταν έχει απομείνει χωρίς ψυχή.
Manos Lambrakis
Η υπουργία Μενδώνη δεν είναι πολιτική πολιτισμού.
ΔιαγραφήΕίναι πολιτική γραμματειακής διαχείρισης: έργα ΕΣΠΑ, αναστηλώσεις για τουριστικά φυλλάδια, μνημεία για VIP events, και από πίσω μια «αυλή» που έμαθε να ζει μέσα σε επιτροπές, χορηγίες και συμβούλια.
Ο Πολιτισμός, γι’ αυτούς, είναι κάτι που μπαίνει σε Excel.
Στήλες, κονδύλια, δελτία τύπου.
Το Υπουργείο Πολιτισμού έγινε ο προθάλαμος των δημοσίων σχέσεων και των παραστάσεων για τους ισχυρούς.
Οι άνθρωποι της Τέχνης αντιμετωπίστηκαν σαν κίνδυνος.
Η ζωντανή δημιουργία σαν εμπόδιο.
Όσο για τη «βαθιά γνώση» της κ. Μενδώνη;
Είναι η γνώση του υπαλλήλου, όχι του οραματιστή.
Η γνώση της αναπαλαίωσης, όχι της αναγέννησης.
Δεν θέλουμε πια άλλους αρχαιολόγους-διαχειριστές στην ηγεσία του πολιτισμού.
Ο Πολιτισμός δεν είναι αποθήκη ευρημάτων.
Δεν είναι «έργο ωρίμανσης» για να τρέχει στα ευρωπαϊκά ταμεία.
Ο Πολιτισμός είναι πράξη ζωής, πράξη αντίστασης, πράξη ανάσας.
Και όσοι τον βλέπουν σαν χαρτοφυλάκιο κληρονομιάς, δεν έχουν καμία θέση σε αυτόν.
Χρειαζόμαστε καλλιτέχνες, στοχαστές και πολιτικούς ανθρώπους στην καρδιά του Πολιτισμού.
Όχι άλλους υπαλλήλους της Ιστορίας.
Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για όσα γράψατε για την αξέχαστη Μελίνα.
ΔιαγραφήΑγαπημένη!
Σε περιμένω να ρθεις και πάλι
ΑπάντησηΔιαγραφήμαζί να φτιάξουμε μια Ελλάδα μεγάλη
μαζί να γράψουμε λαμπρή ιστορία
ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία
Εμείς το μίσος, την κακία ξεχνάμε
για το συμφέρον όλων κοιτάμε
για μας τα χρώματα δεν έχουν αξία
γιατί πιστεύουμε πατρίδα, θρησκεία
Μάλλον, για την κα Μενδώνη, ταιριάζει ο ύμνος του ΠΑΣΟΚ:
ΔιαγραφήΟ ήλιος ο πράσινος,
ο ήλιος που ανατέλλει
μας οδηγεί
εμπρός στον αγώνα
για μια Ελλάδα
λεύτερη σοσιαλιστική…...
Ορίστε η μελωδική απάντηση των νέων σε ορθοδοξοταλιμπανικούς ύμνους
Διαγραφήhttps://suno.com/song/06667735-e6c1-4566-8f1b-d862790bfb9d
ΔιαγραφήΠνευματικό υποσχέθηκαν / λεφτά λεν θα ξοδέψουν
μελέτες για να γίνουvε / τους κολλητούς να θρέψουν
Να γίνονται τα ρεσιτάλ / να φέρουν τα αστέρια
Sidarta, Βίσση και Βανδή / και τα λοιπά ξεφτέρια
Ο Μενδρεσές; Το Τζαμί; Το Μαθιουδάκη;
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι άμα τελειώσουν με τα οθωμανικά, ας κοιτάξουν και τα εβραίικα. Εδώ ΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ με τις αρκούδες.
Με τους ανθρώπους δεν μπορούμε να ζήσουμε όλοι μαζί;
Οδυνηρό που τα "Καραβαγγέλεια" μεταλλάχθηκαν σε προβολή πολιτικών στελεχών, και προπαγάνδας της Νέας Δημοκρατίας. Απίστευτο αυτό βλέπουμε να διαδραματίζεται αυτές τις ημέρες. Αιδώς!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντως, η Εκκλησία είναι υπερκομματική. Τώρα, πώς την πάτησε φέτος ο μητροπολίτης και κάλεσε μόνο από τη δεξιά…. Αφού κι ο ίδιος στα περασμένα Καραβαγγέλεια είχε εισηγητές γνωστούς και μη εξαιρετέους και από το ΣΥΡΙΖΑ και από το ΠΑΣΟΚ (ωραία χρόνια…). Άιντε, κι από χρόνου και από το ΚΚΕ κι από τη “Χριστιανική Δημοκρατία” (τον θυμάστε τον Νίκο Ψαρουδάκη;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλά, δεν θα εκστασιασθούμε κιόλας από ένα πολυήμερο συνέδριο εξαιτίας και μόνο των πολλών πολιτικών. Έχει πράγματι πολλά καλά να προσφέρει, αλλά μην υπερβάλλουμε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤις ίδιες ημέρες γίνονται στην Καστοριά για πρώτη φορά δύο άλλα αξιόλογα συνέδρια και όμως δεν τους δόθηκε ισότιμη προβολή.
Πρώτον, από 9 έως 14 Φεβρουαρίου, το «Winter School 2026» της USI UNESCO Chair, σε συνεργασία με τον Δήμο Καστοριάς, το Πανεπιστήμιο Zayed (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και το Ινστιτούτο Οικονομικής Ανάλυσης & Επιχειρηματικότητας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας με θέμα «Taste the past. Digital media for Byzantine heritage and authentic experiences in Northern Greece»
Στο πρόγραμμα συμμετέχουν μεταπτυχιακοί φοιτητές του Πανεπιστημίου Λουγκάνο της Ελβετίας, ακαδημαϊκοί και διδακτορικοί φοιτητές. Άξια συγχαρητηρίων και ευχαριστιών η Καστοριανή Καθηγήτρια του Πανεπιστήμιου Zayed Φιλαρέτη Κώτση.
Δεύτερον, από 8 έως16 Φεβρουαρίου, το “2ο Πανελλήνιο Μαθητικό Συνέδριο 2026” της Edu Congress, με την υποστήριξη του Δήμου Καστοριάς, επιστημονικών και εκπαιδευτικών φορέων, με παρουσιάσεις και εισηγήσεις Σχολείων από όλη την Ελλάδα. Μέχρι στιγμής πληροφορηθήκαμε ότι στις παράλληλες εκδηλώσεις συνέβαλε η Καστοριανή Ιχθυολόγος Άννα Λάτσιου με την EcoVolta.
Τώρα, μπορεί να αναρωτιέται κανείς…
Ποια σχέση έχει η Καστοριά με την UNESCO ;
Πήρε άραγε μέρος κάποιο Σχολείο της Καστοριάς στο Πανελλήνιο Μαθητικό Συνέδριο που διοργανώθηκε στην πόλη μας;
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα "Καραβαγγέλεια" μου θυμίζουν την... ERT News Radio, που οι δημοσιογράφοι της καμάρωναν για την καθιέρωση της Ημέρας της Ελληνική Γλώσσας στην UNESCO! Ό,τι νάναι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε καταλαβαίνω. Αρκεί να θυμηθώ ότι αφενός σε όλα τα έγγραφα χρησιμοποιούν το πολυτονικό (ενώ κανονικά στο ελληνικό Δημόσιο είναι πλέον επιβεβλημένο το μονοτονικό) και αφετέρου την επαγγελματική ιδιότητα της επιφανούς Ελληνίδας εισηγήτριας την γράφουν στα αγγλικά.
ΔιαγραφήΑν και Φεβρουάριος, ο Ιανός δεν λέει να μας αφήσει ήσυχους.
Δεν αναφέρομαι στο πολυτονικό, αν και δίκαιο έχεις, και στα δύο σκέλη, και για το μονοτονικό, και την κυρία Chief Corporate Αffairs... κλπ... κλπ... όπως αναφέρει η Ι. Μητρόπολ(ις)η Καστορι(ί)άς, μεταξύ άλλων πολυτονικών και γραφικών, αλλά στην υποκρισία. Η ERT News Radio καμαρώνει για την Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, τη στιγμή που πρόσφατα μετέτρεψε την ονομασία της από τα Ελληνικά στα Αγγλικά!!! Το ίδιο και τα Καραβαγγέλεια, ενώ γίνονται προς τιμή του Καραβαγγέλη, για τον αγώνα του, για τις ιδέες, για την ελευθερία..., τελικά διαμορφώθηκαν σε βήμα ακραίας πολιτικής προπαγάνδας και κομματικής επιβουλής. Όπως κάτι παρόμοιο έκανε ο Κάλτσεφ.
ΔιαγραφήΓι’ αυτό έγραψα “Σε καταλαβαίνω”. Για το παράδειγμα της ΕΡΤ. Ως προς τα Καραβαγγέλεια, οι απόψεις μας μπορεί να μην ταυτίζονται ακριβώς, αλλά μάλλον συμφωνούν στα περισσότερα χαρακτηριστικά.
ΔιαγραφήΕυχαριστώ πάντως για την διευκρινιστική απάντηση.
Όταν ήλθε “η μισή κυβέρνηση” στην Καστοριά, ποιος το περίμενε ότι θα έβγαιναν αληθινές οι υποψίες μας για “παιχνίδι εντυπώσεων”; Γιατί, όποιος ξέρει από Γραφειοκρατία, ξέρει και πολύ καλά πόσο χρονοβόρες είναι οι διαδικασίες. Και κοστοβόρες. Και ψυχοφθόρες. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν μας κατέλαβε κανένας υπερφίαλος ενθουσιασμός ούτε σπεύσαμε να “λιβανίσουμε” πολιτικούς που σήμερα είναι , αύριο δεν είναι σε αυτήν την θέση. Έτσι ερμηνεύθηκε και το μειδίαμα κάποιων πολιτικών. Ποιος ξέρει τί σκέφτονταν βλέποντάς μας. Δεν αποκλείεται και “α ρε φουκαράδες και να ξέρατε …”
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια άλλη μια φορά πήγαμε για τα πολλά... προφανώς μη χάσουμε και τα λίγα.
ΔιαγραφήΌποιος έχει εργαστεί για τέτοιες διοργανώσεις, γνωρίζει πολύ καλά πόσος κόπος χρειάζεται. Γι’ αυτό και εκτιμάται συνολικά η εν λόγω εκδήλωση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπί μέρους όμως, δεν είναι κακό να εκφράσει ο καθένας τα συμπεράσματά του και να προτείνει τις ιδέες του, με σκοπό τη βελτίωση του θεσμού.
Για τα θετικά έγραψαν άλλοι, τα εκτιμώ κι εγώ, αλλά σε αυτό το βήμα δημοσίου διαλόγου, ας γράψω και κάτι άλλο, έστω ανώνυμα.
Προσωπικά, το κυριότερο που με πείραξε είναι ότι ήταν και ΨυχοΣάββατο.
Γιατί, ο πιστός λαός του Θεού αυτήν την ημέρα τιμά τους νεκρούς του (ιδιαίτερα της οικογενείας του) και δεν τρέχει ν’ ακούσει ρήτορας πολυφθόγγους.
Βράζει αποβραδίς το στάρι, το στολίζει προσευχόμενος και το πάει στην εκκλησιά, για να διαβάσει ο παπάς τα ονόματα και να φέρουμε κι εμείς στο νου μας όλους εκείνους που πρεσβεύουν για εμάς στον ουρανό.
Αυτό περίμενα.
Στην Εκκλησία, που σέβεται τη φυσική διαφορετικότητα, υπήρξαν πνευματικά ρεύματα (όχι φατρίες), όπως οι Ησυχαστές και οι Κολλυβάδες.
Τί θα μας έλεγαν άραγε σήμερα;