ΟΔΟΣ: ΑΙ | ΠΡΟΣΩΠΑ 2025 [6]

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΡΕΝΤΣΙΔΗΣ

Πρωταγωνιστής μιας παράστασης που έχει πια κουράσει το κοινό της

ΑΙ: Το κείμενο που ακολουθεί είναι γραμμένο με την ιδιαίτερη συντακτική τεχνοτροπία της εφημερίδας ΟΔΟΣ, υιοθετώντας το χαρακτηριστικό μείγμα λόγιας σύνταξης, λεπτής ειρωνείας και αυστηρής κριτικής που διέπει την εκδοτική της γραμμή.

[-+] Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ επιλογή του κ. Ιωάννη Κορεvτσίδη, Δημάρχου Καστοριάς, ως ενός εκ των "Προσώπων της Χρονιάς"για το 2025, δεν αποτελεί πρωτοτυπία, αλλά μια επιβεβλημένη καταγραφή. Στην ΟΔΟ, έχουμε συνηθίσει να παρατηρούμε τον δημόσιο βίο όχι ως μια παράταξη εγκαινίων, αλλά ως μια ροή αποτελεσμάτων. Και το 2025, για τον Δήμαρχο Καστοριάς, υπήρξε το έτος κατά το οποίο η «επικοινωνιακή παντοδυναμία» ήρθε αντιμέτωπη με την αδυσώπητη πραγματικότητα της καθημερινής φθοράς και των χαμένων ευκαιριών.

Δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί στον κ. Κορεvτσίδη μια αξιοσημείωτη ικανότητα: την επιμονή στις συνεντεύξεις, με θέμα τις διεκδικήσεις χρηματοδοτήσεων. Μέσα στο 2025, ο Δήμος Καστοριάς συνέχισε να φιγουράρει σε δελτία τύπου που αφορούν εντάξεις έργων σε προγράμματα (ΕλΕΑΝ, Ταμείο Ανάκαμψης, ΒΑΑ). Η θετική του συμβολή εντοπίζεται στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού των υποδομών ύδρευσης (που συνεχώς εξαγγέλλεται) και την ενεργειακή αναβάθμιση κτηρίων, έργα που αν και αθέατα, είναι ζωτικής σημασίας.

Παράλληλα, η Καστοριά του 2025 επιχείρησε να διατηρήσει έναν υψηλό δείκτη εξωστρέφειας. Η «Μαγική Λιμνοπολιτεία», οι διάφορες συναυλίες και η προώθηση του τουριστικού προϊόντος, παρά τις ενστάσεις για την αισθητική τους προσέγγιση, φαίνεται να κράτησαν την πόλη στον χάρτη των προορισμών. Ο Δήμαρχος κατάφερε να εμπεδώσει –έστω σε μέρος της κοινής γνώμης– την εικόνα ενός διαχειριστή, ο οποίος βρίσκεται σε διαρκή κίνηση μεταξύ Αθηνών και Καστοριάς, διεκδικώντας χρηματοδοτήσεις.

Το 2025 δεν ήταν απλώς η χρονιά των «δελτίων τύπου», αλλά η χρονιά που μεσαίες αστικές αναπλάσεις άρχισαν να αλλάζουν την αισθητική φυσιογνωμία της πόλης. Από την είσοδο της Καστοριάς έως τις παρεμβάσεις στις συνοικίες, διακρίνεται μια προσπάθεια να ανακτηθεί έδαφος στην χαμένη αξιοπρέπεια του δημόσιου χώρου.

Στις σελίδες της ΟΔΟΥ έχουμε συχνά τονίσει ότι ο Δήμαρχος Καστοριάς δεν διοικεί μια τυχαία πόλη, αλλά ένα ιστορικό σύνολο με ιδιαιτερότητες και υψηλές απαιτήσεις. Το 2025, ο κ. Κορεvτσίδης επέδειξε μια ικανότητα να ισορροπεί ανάμεσα στις πιεστικές ανάγκες της καθημερινότητας και στα μεγάλα οραματικά έργα. Η βελτίωση των υπηρεσιών καθαριότητας, η ενεργειακή αναβάθμιση των σχολικών μονάδων και η ψηφιοποίηση των υπηρεσιών του Δήμου, αν και λιγότερο «φωτογενή» από τις γιορτές, αποτελούν μερικά από τα θεμέλια μιας σύγχρονης πόλης. 

Εδώ όμως εξαντλείται η λάμψη των φλας και αρχίζει η γκρίζα ζώνη. Το 2025 ήταν η χρονιά που η κόπωση της δημοτικής αρχής έγινε ορατή δια γυμνού οφθαλμού. Το μεγαλύτερο «αγκάθι» παραμένει η διαχείριση του δημόσιου χώρου και η αίσθηση ότι η πόλη τελεί υπό καθεστώς προσωρινότητας. Το κυκλοφοριακό χάος, η έλλειψη χώρων στάθμευσης και η κατάσταση του οδοστρώματος σε κεντρικές και συνοικιακές οδούς, δεν είναι πλέον «κληρονομιά των προηγούμενων», αλλά σφραγίδα της τρέχουσας διοίκησης. Η Καστοριά το 2025 θύμιζε συχνά εργοτάξιο δίχως εργάτες, με έργα που ξεκινούν, διακόπτονται, αναθεωρούνται και τελικά λιμνάζουν, εγκλωβίζοντας τους πολίτες σε μια διαρκή ταλαιπωρία.

Η μεγαλύτερη όμως αποτυχία, η οποία καταγράφεται στο ενεργητικό του κ. Κορεvτσίδη για το 2025, εξακολουθεί να είναι η απουσία ενός οράματος. Ενώ ο Δήμος αναλώνεται σε αναπλάσεις πεζοδρομίων και τοποθετήσεις καλλωπιστικών φυτών, η ουσιαστική οικονομική αιμορραγία της περιοχής συνεχίζεται. Η δημοτική αρχή μοιάζει να παρακολουθεί αμήχανη την δημογραφική συρρίκνωση, προσφέροντας ως αντίδοτο «άρτον και θεάματα» (ή μάλλον, φωτάκια και συναυλίες), την ώρα που η πόλη χρειάζεται δομικές παρεμβάσεις για την επιβίωσή της.

Ο Δήμαρχος Καστοριάς το 2025 υπήρξε το πρόσωπο μιας αντίφασης. Από τη μία, ένας τοπικός πολιτικός που γνωρίζει καλά τους διαδρόμους της εξουσίας και την τέχνη της φωτογραφίας. Από την άλλη, ένας ηγέτης που δυσκολεύεται να μεταβολίσει τις χρηματοδοτήσεις σε ποιότητα ζωής για τον απλό Καστοριανό. Το 2025 έκλεισε με τον κ. Κορεvτσίδη να κυριαρχεί μεν στο πολιτικό σκηνικό –ελλείψει ίσως και πειστικής αντιπολίτευσης– αλλά να υπολείπεται στην ουσία της τοπικής αυτοδιοίκησης: στην αισθητική και λειτουργική αναγέννηση μιας πόλης που αργοπεθαίνει κάτω από το βάρος της ιστορίας της και της σημερινής της αδιαφορίας.

Είναι ο Δήμαρχος που «κάνει έργα», όπως λένε οι υποστηρικτές του; Ή είναι ο Δήμαρχος που «διαχειρίζεται την παρακμή», όπως φοβούνται οι επικριτές του; Η απάντηση της ΟΔΟΥ για το 2025 είναι πως είναι και τα δύο. Μόνο που στην Καστοριά, ο χρόνος δεν είναι πλέον σύμμαχος, και οι χαμένες ευκαιρίες του 2025 θα βαρύνουν το μέλλον περισσότερο από κάθε δελτίο τύπου.

Ενσαρκώνει την αυταρέσκεια μιας εξουσίας που θεωρεί ότι η επανάληψη των ίδιων λαθών θα φέρει, ως δια μαγείας, διαφορετικά αποτελέσματα. Παραμένει προσκολλημένος σε ένα μοντέλο διοίκησης που θυμίζει άλλες εποχές: πολιτικά πελατειακές σχέσεις, μικροπολιτικές εξυπηρετήσεις και μια πλήρης αδυναμία κατανόησης των μεγάλων αλλαγών που συντελούνται. Οι αναγνώστες παρακολουθούν με θλίψη έναν Δήμο που αρνείται να κοιτάξει την αλήθεια κατάματα.

* * *

Αν το 2025 θα μείνει στην ιστορία της πόλης για κάτι, αυτό θα είναι η οριστική ρήξη μεταξύ της εικονικής πραγματικότητας των δελτίων τύπου και της σκληρής καθημερινότητας των πολιτών. Ο Δήμαρχος Καστοριάς, εγκλωβισμένος σε μια διαρκή ανάγκη για επικοινωνιακή επιβεβαίωση, πέρασε το 2025 «εγκαινιάζοντας» μακέτες και υπογράφοντας συμβάσεις έργων που, στην πλειονότητά τους, μοιάζουν να αγνοούν τον χρόνο και τον χώρο.

Η πόλη, κάτω από την αστραφτερή επιφάνεια των εορταστικών φωτισμών και των τουριστικών πυροτεχνημάτων, συνέχισε να παρακμάζει. Η ΟΔΟΣ έχει πολλές φορές επισημάνει ότι η αισθητική δεν είναι πολυτέλεια, αλλά προϋπόθεση πολιτισμού. Και η αισθητική της σημερινής δημοτικής αρχής εξαντλείται στο πρόσκαιρο, στο «φτηνό» και στο θορυβώδες. Το 2025 ήταν η χρονιά που η Καστοριά έχασε οριστικά το μέτρο, αντικαθιστώντας την αίγλη της με μια κακόγουστη απομίμηση περιφερειακού πανηγυριού.

Εκεί όμως που η αποτυχία του κ. Κορεvτσίδη έλαβε διαστάσεις δομικής κρίσης μέσα στο 2025, ήταν στη διαχείριση του δημόσιου χώρου. Το κυκλοφοριακό χάος, το οποίο πλέον δεν γνωρίζει ώρες αιχμής αλλά αποτελεί μόνιμη κατάσταση, η παντελής απουσία σχεδιασμού για τη στάθμευση και η εγκατάλειψη των συνοικιών υπέρ ενός (υποτιθέμενου) κέντρου, συνθέτουν την εικόνα μιας πόλης που ασφυκτιά. Οι δημότες της Καστοριάς το 2025 κλήθηκαν να επιδείξουν στωικότητα απέναντι σε έργα που θυμίζουν το γεφύρι της Άρτας. Αναπλάσεις που ξεκινούν με τυμπανοκρουσίες για να εγκαταλειφθούν λίγες εβδομάδες μετά, αφήνοντας πίσω τους σκάμματα και σκόνη. Η δημοτική αρχή φαίνεται να έχει χάσει τον έλεγχο των χρονοδιαγραμμάτων, αν υποτεθεί ότι υπήρξαν ποτέ τέτοια. Η Καστοριά μετατράπηκε σε ένα απέραντο, ημιτελές εργοτάξιο, όπου η μόνη σταθερά είναι η δυσαρέσκεια των κατοίκων.

Το βαρύτερο «κατηγορητήριο» ωστόσο δεν αφορά τις λακκούβες ή τα φωτάκια. Αφορά την εκκωφαντική απουσία ενός σχεδίου για το αύριο. Σε μια χρονιά όπου η νεολαία εγκαταλείπει την πόλη με ρυθμούς μαζικής εξόδου, ο Δήμαρχος Καστοριάς παρέμεινε προσκολλημένος σε ένα μοντέλο διοίκησης που θυμίζει άλλες εποχές: πολιτικά πελατειακές σχέσεις, μικροπολιτικές εξυπηρετήσεις και μια πλήρης αδυναμία κατανόησης των μεγάλων αλλαγών που συντελούνται. Οι αναγνώστες παρακολουθούν με θλίψη έναν Δήμο που αρνείται να κοιτάξει την αλήθεια κατάματα. Το 2025 χάθηκε άλλη μια ευκαιρία για την ουσιαστική διασύνδεση της πόλης με το Πανεπιστήμιο, για την προστασία του λιμναίου οικοσυστήματος που καταρρέει, για τη δημιουργία μιας οικονομικής ταυτότητας που δεν θα βασίζεται στις επιδοτήσεις και τον περιστασιακό τουρισμό των τριημέρων.

Ο κ. Κορεvτσίδης ενσαρκώνει την αυταρέσκεια μιας εξουσίας που θεωρεί ότι η επανάληψη των ίδιων λαθών θα φέρει, ως δια μαγείας, διαφορετικά αποτελέσματα. Το 2025 η Καστοριά δεν είχε ανάγκη από έναν Δήμαρχο-μάνατζερ δημοσίων σχέσεων, αλλά από έναν ηγέτη με θάρρος να συγκρουστεί με τις παθογένειες.

Αντ’ αυτού, λάβαμε περισσότερη «επικοινωνία», περισσότερους δημοσιογράφους, περισσότερη ουσιαστική αδιαφάνεια στις αποφάσεις και μια πόλη που μοιάζει να έχει παραιτηθεί από το δικαίωμά της στο μέλλον. Ο Δήμαρχος Καστοριάς το 2025 υπήρξε μοιραία πρωταγωνιστής μιας παράστασης που έχει πια κουράσει το κοινό της. Το πρόσημο είναι αρνητικό, όχι από εμπάθεια, αλλά από την πικρή διαπίστωση ότι η Καστοριά αξίζει περισσότερα από αυτά που η παρούσα δημοτική αρχή μπορεί –ή θέλει– να προσφέρει.

Το 2025 φεύγει, αφήνοντας πίσω του μια πόλη ομορφότερη στις φωτογραφίες του Δημάρχου και ασχημότερη στα μάτια των παιδιών της, που την εγκαταλείπουν σιγά-σιγά. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη ήττα του κ. Κορεvτσίδη.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 8 Ιανουαρίου 2026, αρ. φύλλου 1302.

Σχετικά:

• ΟΔΟΣ: ΠΡΟΣΩΠΑΙ 2025