 |
| ΟΔΟΣ 3.4.2025 | 1267 |
Aπεβίωσε την περασμένη Παρασκευή 28 Μαρτίου 2025, σε ηλικία 54 ετών, η εκπαιδευτικός και συγγραφέας Σοφία Κλειούση, η οποία αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένειά της, στα ελληνικά γράμματα και στον τόπο, που πλέον είναι φτωχότερος. Η αιφνιδιαστική απώλειά της σκόρπισε θλίψη στην κοινωνία, καθώς ήταν ιδιαίτερα αγαπητή και χαρισματική, ενώ είχε να δώσει ακόμη περισσότερα στην περιοχή, αφού διακόπηκε η προσφορά της στα εκπαιδευτικά δρώμενα του τόπου και η πλούσια συνεισφορά της στην ποίηση και στην λογοτεχνία.
Έφυγες νωρίς κι είχες τόσα πολλά ακόμη να δώσεις.
Δίδαξες τα παιδιά αυτής της ιστορικής πόλης,
εξέδωσες βιβλία, τα ποιήματά σου.
Δημοσίευες κείμενα και ποιήματά σου στην ΟΔΟ,
που τα φιλοξενούσε με καμάρι.
Ήσουν πάντοτε στις πνευματικές επάλξεις,
βάζοντας τη σφραγίδα του δικού σου πνεύματος.
Συναντηθήκαμε αρκετές φορές
στο Μουσείο μας,
όπου μας είπες πως ήθελες
να γράψεις και κάτι
για τον Μακεδονικό Αγώνα.
Με χαρά σου υποσχεθήκαμε πως θα σε βοηθούσαμε
με κάθε τρόπο, μα δεν πρόλαβες.
Τινάχτηκες προς το φως,
ξαφνιάζοντάς μας
πολύ δυσάρεστα, είναι αλήθεια.
Δεν το χωράει ο νους μας, είχες πολλά να δώσεις ακόμα.
Πάρα πολλά και ξεχωριστά, όπως αυτά που έδωσες ως τώρα.
Σοφία Κλειούση, σε διέκρινε
ο λεπτός νους,
που θα τον χαιρόμαστε πάντα
σε όσα άφησες πίσω σου
για πάντα!...
Σόνια Ευθυμιάδου-Παπασταύρου
Δύσκολο και επώδυνο να αποχαιρετάς έναν άνθρωπο ξεχωριστό , που με την παρουσία, το ταλέντο, την αστείρευτη δύναμη και τη δημιουργικότητά του σημάδεψε με τρόπο μοναδικό την εκπαίδευση και τον πολιτισμό του τόπου μας...
Αγαπημένη μας Σοφία, σε αποχαιρετίσαμε με πόνο ψυχής πριν λίγες μέρες... Η βροχή, μονότονο μουσι-κό χαλί συνόδευε τη θλίψη μας...
Όλοι όσοι σε γνωρίσαμε, σε ζήσαμε και είχαμε την χαρά να συνεργαστούμε μαζί σου τόσο στο Εσπερινό Λύκειο, όσο και στις σπουδαίες δράσεις, που με αγάπη και ενθουσιασμό οργάνωνες, όλοι όσοι παρακολουθήσαμε βήμα βήμα τη συγγραφική σου πορεία, νιώθουμε – και όσο θα περνάει ο καιρός ακόμα περισσότερο – πιο φτωχή την εκπαιδευτική μας κοινότητα, πιο φτωχή την πόλη μας.
Δεν ήσουν απλά μια ακόμη συνάδερφος, αλλά γινόσουν η φίλη, η συμπαραστάτρια, η ήρεμη δύναμη που παρακινούσε τον καθένα να δίνει τον καλύτερό του εαυτό στο λειτούργημα, που με τόσο σεβασμό προσέγγιζες.
Εκ μέρους όλων των συναδέρφων σου συλλυπούμα-στε τον εκλεκτό σύντροφο της ζωής σου Ηλία, την λατρεμένη σας Αγγελική, την σπουδαία μητέρα σου, την κυρία Αλεξάνδρα, τον αγαπημένο αδερφό σου Βασί-λη και όλους τους οικείους σου! Η παρουσία σου θα παραμείνει σταθερά κοντά τους και το χαμόγελό σου θα συνεχίσει να τους δίνει ζεστασιά και δύναμη.
Αυτό το γαλήνιο χαμόγελο σου, κοντά σε όλα τα άλ-λα, θα κρατήσουμε κι εμείς, Σοφία, στην ψυχή μας.
Καλό ταξίδι, αγαπημένη μας φίλη!
Η Σοφία Κλειούση (4.3.1971-28.3.2025) σπούδασε στο τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. με ειδικότητα στον τομέα Μεσαιωνικών και Νεοελληνικών Σπουδών. Από το 2001 υπηρετούσε στη δημόσια μέση Εκπαίδευση. Είχε ασχοληθεί συστηματικά με το θέατρο στην εκπαίδευση οργανώνοντας θεατρικές παραστάσεις στα πλαίσια σχολικών πολιτιστικών προγραμμάτων.
Έχει τιμηθεί με έπαινο στον 33ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών για το διήγημά της "Οδός Κυρίτση" ( 2015) και με έπαινο στους Λ΄ Πανελλήνιους Αγώνες Ποίησης Δελφών (2015) για το ποίημα "Σήμερα".
Τον Σεπτέμβριο του 2015 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τον τίτλο "Λόπου Σετς" από τις εκδόσεις "Δωδώνη". Τον Ιούλιο του 2016 συμμετείχε με το διήγημα "Καλοκαιρινοί Μουσαφιραίοι" στη συλλογική έκδοση "Καλοκαίρι και Καστοριά, ποιήματα και πεζά, 19 συγγραφείς".
Τον Δεκέμβριο του 2019 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα "Μνήμες Εδεσματολογίου" από τις εκδόσεις "Δωδώνη". Και τον Δεκέμβριο 2024 κυκλοφόρησε την τελευταία της ποιητική συλλογή υπό τον τίτλο "Πρεμιέρα" από τις εκδόσεις "Ρώμη" του κ. Γιάννη Κιντάπογλου.
Συνεργασίες της και ποιητικά της κείμενα έχουν δημοσιευτεί στην ΟΔΟ, όπως: Λευκά βότσαλα, Πέλαγος Αιγαίον ανθούν, Oδός Κυρίτση, Μια γιορτή αλλιώτικη, Η πληγή της πινακίδας, Σιδηροδρομικός Σταθμός Μηλεών, Ιούλιος 2021, Μνήμες εδεσματολογίου, Δελτίο εξεταζομένου, Θραυσμένοι Ανάπαιστοι, Αντικλείδια κ.ά.
Για το ποίημά της "Μια γιορτή αλλιώτικη", ο ο γνωστός φιλόλογος, λογοτέχνης, μεταφραστής, επιμελητής και ανθολόγος Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος σε επιστολή του προς την εφημερίδα το 2022, είχε γράψει τα εξής: «Κύριε διευθυντά της Οδού, σας παρακαλώ να διαβιβάσετε τις θερμές ευχαριστίες μου στην κυρία Σοφία Κλειούση για το ποίημά της "Μια γορτή αλλιώτικη", που δημοσιεύτηκε στο φύλλο 1117 της εφημερίδας σας. Άρτιο ποίημα και η αρτιότητά του δεν οφείλεται μόνον στο ότι συσσωματώνει τον Όμηρο, τον Σολωμό, τον Κάλβο και τον Παπαδιαμάντη και νεώτερους, αλλά και στην αληθινή θέρμη του -από τον πρώτο ως τον τελευταίο στίχο. Μακάρι να διαβαζόταν και από άλλους αναγνώστες πλην εκείνων της "Οδού"».
* * *
Στη Σοφία Κλειούση...
Έφυγες νωρίς κι είχες τόσα πολλά ακόμη να δώσεις.
Δίδαξες τα παιδιά αυτής της ιστορικής πόλης,
εξέδωσες βιβλία, τα ποιήματά σου.
Δημοσίευες κείμενα και ποιήματά σου στην ΟΔΟ,
που τα φιλοξενούσε με καμάρι.
Ήσουν πάντοτε στις πνευματικές επάλξεις,
βάζοντας τη σφραγίδα του δικού σου πνεύματος.
Συναντηθήκαμε αρκετές φορές
στο Μουσείο μας,
όπου μας είπες πως ήθελες
να γράψεις και κάτι
για τον Μακεδονικό Αγώνα.
Με χαρά σου υποσχεθήκαμε πως θα σε βοηθούσαμε
με κάθε τρόπο, μα δεν πρόλαβες.
Τινάχτηκες προς το φως,
ξαφνιάζοντάς μας
πολύ δυσάρεστα, είναι αλήθεια.
Δεν το χωράει ο νους μας, είχες πολλά να δώσεις ακόμα.
Πάρα πολλά και ξεχωριστά, όπως αυτά που έδωσες ως τώρα.
Σοφία Κλειούση, σε διέκρινε
ο λεπτός νους,
που θα τον χαιρόμαστε πάντα
σε όσα άφησες πίσω σου
για πάντα!...
Σόνια Ευθυμιάδου-Παπασταύρου
* * *
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
Αποχαιρετώντας την αγαπημένη μας Σοφία
Αγαπημένη μας Σοφία, σε αποχαιρετίσαμε με πόνο ψυχής πριν λίγες μέρες... Η βροχή, μονότονο μουσι-κό χαλί συνόδευε τη θλίψη μας...
Όλοι όσοι σε γνωρίσαμε, σε ζήσαμε και είχαμε την χαρά να συνεργαστούμε μαζί σου τόσο στο Εσπερινό Λύκειο, όσο και στις σπουδαίες δράσεις, που με αγάπη και ενθουσιασμό οργάνωνες, όλοι όσοι παρακολουθήσαμε βήμα βήμα τη συγγραφική σου πορεία, νιώθουμε – και όσο θα περνάει ο καιρός ακόμα περισσότερο – πιο φτωχή την εκπαιδευτική μας κοινότητα, πιο φτωχή την πόλη μας.
Δεν ήσουν απλά μια ακόμη συνάδερφος, αλλά γινόσουν η φίλη, η συμπαραστάτρια, η ήρεμη δύναμη που παρακινούσε τον καθένα να δίνει τον καλύτερό του εαυτό στο λειτούργημα, που με τόσο σεβασμό προσέγγιζες.
Εκ μέρους όλων των συναδέρφων σου συλλυπούμα-στε τον εκλεκτό σύντροφο της ζωής σου Ηλία, την λατρεμένη σας Αγγελική, την σπουδαία μητέρα σου, την κυρία Αλεξάνδρα, τον αγαπημένο αδερφό σου Βασί-λη και όλους τους οικείους σου! Η παρουσία σου θα παραμείνει σταθερά κοντά τους και το χαμόγελό σου θα συνεχίσει να τους δίνει ζεστασιά και δύναμη.
Αυτό το γαλήνιο χαμόγελο σου, κοντά σε όλα τα άλ-λα, θα κρατήσουμε κι εμείς, Σοφία, στην ψυχή μας.
Καλό ταξίδι, αγαπημένη μας φίλη!
Η εικόνα με την λεπτομέρεια από τις Σουλιώτισσες του Άρι Σέφερ (1795-1858), είχε πλαισιώσει το ποίημά της "Θραυσμένοι Ανάπαιστοι», που δημοσιεύθηκε στο φύλλο 1168 της 30.3.2023.
Δημοσιεύθηκαν στην ΟΔΟ στις 3 Απριλίου 2025, αρ. φύλλου 1267.
Σχετικά:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.