ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ ΟΡ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗ: Μνημονίου αδιέξοδος β’

ΟΔΟΣ 631 | 1.3.2012

Είναι πολύ εύκολο να συσκοτίσεις την αλήθεια και να επιβάλεις το ψέμα και τη συκοφαντία σ’ ένα λαό που κάθε πρωί του ανακοινώνεις και μια εκτέλεση.

Πέτρος Κόκκαλης (στο Κώστα Γκριτζώνα, Τα παιδιά του εμφυλίου πολέμου) 

Στην παλιά Κομοτηνή, εκεί που δεν υπήρχε πολεοδομικό σχέδιο και τα σπίτια είχαν χτιστεί από τον καιρό ων Σουλτάνων σύμφωνα με τις ανάγκες των ανθρώπων, υπήρχαν σοκάκια κάθετα στους κυρίους δρόμους, τα οποία οδηγούσαν μοναχά σε αυλές και ιδιωτικές κατοικίες. Τα τελευταία χρόνια, με την ταχυτάτη δόμηση, ανεγέρθηκαν πολυώροφες οικοδομές, οπότε έγινε εκ των πραγμάτων και εκ των υστέρων πολεοδομική χάραξη και τα γραφικά αδιέξοδα σοκάκια διανοίχτηκαν και έπαψαν να υφίστανται πια. Ένας μικρός αριθμός τους υπάρχει ακόμη κυρίως στις μουσουλμανικές συνοικίες της πόλης, που κι αυτά νομίζω πως στο προσεχές μέλλον θα εξαλειφθούν – εκτός βεβαίως κι αν δεν ανακάμψει ποτέ η χώρα από την οικονομική κρίση…
Για λόγους διευκόλυνσης των επισκεπτών και του ταχυδρομείου, ο δήμος είχε δώσει στα σοκάκια αυτά το όνομα της κύριας οδού με την προσθήκη Αδιέξοδος Α’ ή Β’ κι εξής. Υποθέτω βεβαίως, ότι κάτι παρόμοιο θα συμβαίνει και σε άλλες ελληνικές πόλεις.
Κάτι ανάλογο, πρέπει να σημειωθεί πως παρατηρείται και στην Κωνσταντινούπολη, τόσο στην παλιά Πόλη, όσο και στον Ευρωπαϊκό της τομέα, όπου κι εκεί δίπλα συνήθως στην ονομασία της κυρίας οδού τίθεται η προσθήκη “çıkmaz”, αυτό δηλαδή που δεν βγαίνει, δεν οδηγεί πουθενά. Στην Πόλη μάλιστα, όπου υπάρχουν γειτονιές παραπηγμάτων, γνωστές ως γκετζέ κοντού, αυτά δηλαδή που χτιστήκανε τη νύχτα, από απελπισμένους Ανατολίτες που συνέρρευσαν και συνεχίζουν να συρρέουν στην Πόλη, αναζητώντας καλύτερη τύχη, το φαινόμενο των αδιέξοδων στενών επεκτείνεται.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΣΕΜΑΝΗ: Απίστευτες επιπολαιότητες

Η πολιτική «εξουσία» αποφασίζει και διατάζει. Παραμονές εθνικών εκλογών. Με έκπληξη ακούσαμε από τις ειδήσεις ότι υπάρχει σκέψη να γίνει «στρατόπεδο» μεταναστών σε χώρο του στρατού στη Νεάπολη της Κοζάνης. Απόφαση λένε του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη (σημερινός Υπουργός ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης) και προφανώς του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (σημερινός Υπουργός ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος). Εάν είναι αληθινή η είδηση αυτή θα πρόκειται περί πολιτικού θράσους άνευ προηγουμένου . Σε εποχές που χειμάζεται οικονομικά η πατρίδα να τίθεται θέμα πρακτικά απαξίωσης των εθνικών συνόρων!    

Η απόφαση αυτή θα καταστρέψει την τοπική κοινωνία και όχι μόνο. Θα διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός που με αγώνα σώσαμε με πολέμους και αίμα. Στην Νεάπολη Κοζάνης, την Καστοριά, την Σιάτιστα, το Άργος Ορεστικό, την ίδια την Κοζάνη. Μέσω της Εγνατίας οδού το πρόβλημα θα πάει παντού. Από την Ηγουμενίτσα μέχρι την Κωνσταντινούπολη. Σε λίγες ώρες θα πηγαινοέρχονται άτυχοι ξένοι σε 200-300 χιλιόμετρα δρόμων χωρίς έλεγχο. Ούτε μεραρχίες στρατού θα μπορούν να προστατεύσουν το τοπικό πληθυσμό, ειδικά τα χωριά, όχι 20-30 αστυνομικά αυτοκίνητα. Από την Ήπειρο μέχρι την Θεσσαλονίκη. Θα υπάρχει πρόβλημα στη διακίνηση αυτών των ανθρώπων, ακόμα και στην μεταφορά τους και σε όσους τους επισκέπτονται. Το πήγαινε έλα των μεταφορικών μέσων μόνο, φθάνει. Λεωφορεία, ταξί, Ι.Χ. , ακόμα και αεροπλάνα θα είναι σε συνεχή κίνδυνο. Χωρίς να φταίνε σαν άνθρωποι οι λαθρομετανάστες και οι νόμιμοι μετανάστες. Αλλά μια πολιτική ηγεσία χαμηλού επιπέδου.
   

Περί λαθρομεταναστών

Επιστολή συμπαράστασης προς Δήμο Βοΐου

Ευχαριστώ θερμά το Δήμο Βοΐου και προσωπικά τη Δήμαρχο κυρία Ορφανίδου, για την πρόσκληση στη σημερινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Δυστυχώς όμως λόγω υποχρεώσεών μου δεν μπορώ να παραστώ, αφού βρίσκομαι στην Κορυτσά, καλεσμένος του γενικού πρόξενου, με αφορμή τις εορταστικές εκδηλώσεις για την Εθνική Επέτειό μας.
Ένα από τα νομοθετήματα της προηγούμενης κυβέρνησης, ήταν ο απαράδεκτος νόμος 4018/11, περί ασύλου των αλλοδαπών, ο οποίος μετέτρεψε τη χώρα μας σε μαγνητικό πεδίο κάθε είδους λαθρομετανάστη. Ο νόμος αυτός πρέπει να αλλάξει και θα αλλάξει την επομένη των εκλογών. Θα δώσουμε μάχη γι’ αυτό. Όλος αυτός ο συρφετός λαθρομεταναστών που έχει συγκεντρωθεί στα μεγάλα αστικά κέντρα και ειδικά στην Αθήνα, πρέπει να καθαρίσει. Να συγκεντρωθούν δηλαδή σε κέντρα υποδοχής μεταναστών ή λαθρομεταναστών και μετά από προσωρινή φύλαξη, να δρομολογείται άμεσα η απέλασή τους. Αυτά τα κέντρα υποδοχής όμως είναι αφύσικο να δημιουργηθούν σε παραμεθόριες περιοχές. Δε συνάδει ούτε με την ιστορία μας, ούτε με τον πολιτισμό μας, αλλά κυρίως με τους εθνικούς κινδύνους που εγκυμονούνται για το μέλλον των συνόρων της πατρίδας μας και του τόπου μας ειδικότερα.

ΟΔΟΣ: Αποκριές

ΟΔΟΣ 631 | 1.3.2012

Βαρύτατος ο φετινός χειμώνας για την Καστοριά με τα χιόνια και τους πάγους, το δριμύ κρύο, την ακρίβεια και ιδιαίτερα στα καύσιμα, την ανεργία, και προπαντός το κυρίαρχο αίσθημα της αβεβαιότητας για το παρόν και το μέλλον, να κάνουν την κατάσταση να φαίνεται ακόμη χειρότερη.
Έτσι ανεργία και στασιμότητα που χαρακτήριζαν την περιοχή επί για πολλά χρόνια ακόμη και πριν την κρίση, πέρασαν σε δεύτερο πλάνο. Οι εποχές που τα προβλήματα της Καστοριάς ήταν «απλά» μόνο αυτά, μοιάζουν ευτυχισμένες αναμνήσεις από μια «αθώα» περίοδο.

Η Ελλάδα «πέτυχε» την νέα μεγάλη δανειακή σύμβαση και μέσα από ένα είδος επίσημης κρατικής πτώχευσης εντός του ευρώ, απέφυγε την πλήρη διάλυση που θα είχε απρόβλεπτες συνέπειες στην ίδια την υπόστασή της. Έστω κι’ αν τίποτε δεν είναι εγγυημένο για το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, αφού οι έλληνες πολιτικοί, που θα κληθούν να διαχειριστούν τώρα και στο μέλλον τις υποχρεώσεις της χώρας, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι έχουν αλλάξει. Έτσι δεν χωρεί αμφιβολία ότι η επόμενη ημέρα έχει ήδη ξεκινήσει.
Μόνο που για μια ακόμη φορά, δεν είναι καθόλου βέβαιο, αν η Καστοριά συμμετέχει σ’ αυτή την εξέλιξη. Αντίθετα υπάρχουν ενδείξεις ότι (τουλάχιστον) εδώ, η αμεριμνησία πολιτών, πολιτικών και δημόσιας ζωής γενικότερα μοιάζει με ένα κήτος.

Δεν είναι απλώς που η Καστοριά συμμετείχε -και συνέβαλε- επί δεκαετίες στο νεοελληνικό πολιτικό-κοινωνικό και οικονομικό «θαύμα» του πολιτικού κατεστημένου με την διαρκή επανεκλογή του κ. Φιλίππου Πετσάλνικου στο αξίωμα του μόνιμου έως τώρα βουλευτή της εκλογικής περιφέρειας. Στο κάτω-κάτω επί της προεδρίας του στην Ελληνική Βουλή, την οποία του φόρτωσαν στις πλάτες του τα πολιτικά αφεντικά της χώρας, έτυχε να ληφθούν όλες οι οδυνηρές αποφάσεις και να ψηφιστούν αντιλαϊκοί νόμοι, που θα κάνουν την κοινοβουλευτική αυτή περίοδο, αληθινά αξέχαστη δηλαδή εφιαλτική. Ώστε ένα είδος ιστορικής πολιτικής αυτοδικίας (αυτό που λένε ότι η Φύση στο τέλος εκδικείται) αναμφισβήτητα την υφίσταται ο εκλεκτός της Καστοριάς -στον οποίο ξαφνικά σταμάτησαν να απονέμουν τρόπαια και διακρίσεις οι πολυπληθείς πολιτιστικοί και εξωραϊστικοί σύλλογοι της άνω-κάτω Καστοριάς και περιχώρων. Είναι όμως και κάποια άλλα μεμονωμένα γεγονότα που ενισχύουν τις ενδείξεις ότι, το πρόβλημα της Καστοριάς δεν ήταν τελικά κανείς άλλος και κανένα μεμονωμένο πρόσωπο, παρά μόνο ο ίδιος της ο εαυτός.

Λόγος & Αντίλογος

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΖΗΣΗ ΤΖΗΚΑΛΑΓΙΑ

Καστοριά, 13 Φεβρουαρίου 2012

Αγαπητοί μου συμπατριώτες και Συνέλληνες.
Θυμηθείτε με! Η Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012 θα καταγραφεί στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδος, ως η ημέρα της επίσημης έναρξης της νέας μεταπολίτευσης. Όπως σε κάθε ιστορική μεταβολή, η μετάβαση στο καινούριο έχει συμβολισμούς στην αποτίμηση, δυσκολίες στην πορεία και ευκταία ολοκλήρωση χωρίς εθνική τραγωδία.
Ο πολιτικός και ιδιαίτερα ο βουλευτής, πρέπει να είναι ηγέτης στον τόπο του. Και ο άξιος ηγέτης πρέπει να ξέρει πότε, αλλά και να μπορεί να πει το μεγάλο «όχι». Ο βουλευτής για να είναι άξιος ηγέτης, πρέπει να βάζει πάνω από όλα το συμφέρον της πατρίδας του και να πράττει, αλλά και να λογοδοτεί με γνώμονα μόνο τη συνείδησή του.
Είπα «όχι» στην υπογραφή της δανειακής σύμβασης που υποδουλώνει επίσημα την πατρίδα μας.
Είπα «όχι» στην άρση της ασυλίας της εθνικής μας περιουσίας.
Είπα «όχι» στην υπαγωγή μας στο αγγλικό δίκαιο.

ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗ: Η κοινή μοίρα του “άλλου”...

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ

για το βιβλίο “Μαύρο Χιόνι” του Νώντα Τσίγκα

Το πρόβλημα της μετανάστευσης, ή ορθότερα της παράνομης εισόδου και παραμονής στη χώρα μας ανεξέλεγκτου και απροσδιόριστου αριθμού μεταναστών, είναι ένα ζήτημα πραγματικό, που η ελληνική Πολιτεία ουδέποτε θέλησε να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα. Οι πολλές σκοπιές και οπτικές από τις οποίες μπορεί να δει κάποιος το ζήτημα, η οικονομική, κοινωνική, εκπαιδευτική, ανθρωπιστική και άλλες ακόμη παράμετροι, δεν ευαισθητοποίησαν εντούτοις μέχρι τώρα την Πολιτεία, ώστε να το θέσει επί τάπητος, προχωρώντας σε μια ειλικρινή συζήτηση για το εάν ως χώρα και κοινωνία θέλουμε και χρειαζόμαστε τους μετανάστες, και πόσους από αυτούς μπορεί να σηκώσει ετούτη η γη, για το πώς τους αντιμετωπίζουμε, πως διασφαλίζουμε τα δικαιώματα τους, την κοινωνική και εκπαιδευτική τους ένταξη, με παράλληλη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας. Κακώς εννοούμενα ιδιωτικά συμφέροντα εκείνων που εκμεταλλεύονται την εργατική δύναμη των μεταναστών για να αυξάνουν άνομο πλούτο – που συχνά κι αυτός «μεταναστεύει» – και η γνωστή και ευρύτερα παγιωμένη κρατική αδιαφορία οδήγησαν την κατάσταση σε εκρηκτικό μείγμα. Η Πολιτεία δυστυχώς δεν αντιμετώπισε ούτε το υπαρκτό ζήτημα της ασφάλειας, ή καλύτερα της έλλειψης της, για το οποίο δεν ευθύνονται απαραίτητα ή αποκλειστικά οι μετανάστες, καθώς πριν την έλευση τους δεν ήμασταν κοινωνία αγγέλων σε επίγειο παράδεισο. Κάπου στην πορεία, βοηθούντων σε αυτό και κάποιων ΜΜΕ και ακραίων στοιχείων, επήλθε μια γενικότερη σύγχυση: κάποιοι μπερδεύουν τους αναζητούντες εργασία μετανάστες με τους περιφερόμενους αλλοδαπούς κακοποιούς. Και το χειρότερο, η απουσία της Πολιτείας έδωσε πολλάκις το δικαίωμα να πάρουν το νόμο στα χέρια τους τα ακραία φασίζοντα στοιχεία, που συγχέοντας ηθελημένα την πατρίδα με τον άρρωστο εθνικισμό, επιδιώκουν την αναταραχή στοχεύοντας στην εξουσία.

ΟΔΟΣ: Δημοσιογραφικά [και άλλα]

Μετά από ένσταση (αίτηση θεραπείας) που άσκησε η ΟΔΟΣ προς τον υπουργό Επικρατείας και Κυβερνητικό Εκπρόσωπο κ. Παντελή Καψή καθώς και στην Γενική Γραμματεία Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, για την παράλειψη της εφημερίδας από τις λίστες των νομαρχιακών εβδομαδιαίων εφημερίδων της Καστοριάς που δικαιούνται σύμφωνα με τον (αμφιλεγόμενο) νόμο 3548/2007 να καταχωρούν συγκεκριμένες δημοσιεύσεις του ευρύτερου δημοσίου τομέα που καταχωρήθηκαν σε πρόσφατη υπουργική απόφαση (4167/21-2-2012 απόφαση του Υπουργού Επικρατείας ΦΕΚ 412/22-2-2012) εκδόθηκε σε σύντομο ομολογουμένως χρόνο, αφού έγινε δεκτή η ένσταση, συμπληρωματική υπουργική απόφαση αρ. 6698 /19 Μαρτίου 2012 (ΦΕΚ 808/ 19-3-2012), με βάση την οποία, και άλλες εφημερίδες της Καστοριάς, όπως και η ΟΔΟΣ περιλαμβάνονται πλέον στο κατάλογο των νομαρχιακών εφημερίδων στις οποίες θα πρέπει να διανέμονται με βάση την αρχή της ίσης μεταχείρισης οι σχετικές καταχωρήσεις του Δημοσίου με την ευρύτερη έννοια του όρου. Διευκρινίζεται ότι πρόκειται για ένα νόμο της εποχής του τότε παντοδύναμου κ. Θεοδ. Ρουσόπουλου στο υπουργείο Τύπου, επί κυβερνήσεως της Ν.Δ εξ αιτίας του οποίου ο περιφερειακός τύπος τέθηκε σε διωγμό. Ώστε να αναμένεται η εκλογίκευση του νόμου αυτού, αν όχι η κατάργησή του.

Εν πάση περιπτώσει, η θετική είδηση ως υπόθεση αυστηρά της ΟΔΟΥ, θα περνούσε στα τυπικά ή και στα παραλειπόμενα, αν δεν είχε προηγηθεί αρχικά τουλάχιστον μια πρωτοφανής για την δεοντολογία εκστρατεία παραπληροφόρησης από άλλη εβδομαδιαία εφημερίδα της Καστοριάς. Η οποία, στις αρχές Μαρτίου με πρόσχημα την «είδηση» της δικής της συμμετοχής της στην λίστα, προέβη σε σειρά βαρύτατων λαθών, αφού στο πλαίσιο ενός αθέμιτου ανταγωνισμού, έφθασε στο σημείο σε πρωτοσέλιδό της να κηρύξει εκτός… νόμου τις άλλες εφημερίδες και μεταξύ αυτών την ΟΔΟ.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ έγραψαν

Κατά πως φαίνεται το θέμα "φόλες" έχει συνέχεια και μιμητές. Σε ορειβατική διαδρομή προς την περιοχή "καζάνια" πάνω από τον Απόσκεπο, ορειβάτες βρήκαν πεταμένες κατά μήκος του μονοπατιού περίπου 40-50 φόλες (ενδεικτική φωτογραφία). Οι φόλες ήταν κομμάτι λίπους ποτισμένο με υδροκυάνιο και δίπλα από κάθε φόλα υπήρχε μισό λεμόνι ή πορτοκάλι για να τις ξεχωρίζουν (αυτοί που τις τοποθέτησαν και προφανώς για να προστατέψουν τα δικά τους σκυλιά). Έγκυρες πληροφορίες λένε ότι τοποθετούνται από κυνηγούς, προκειμένου να εξολοθρευτούν οι αλεπούδες, οι οποίες τρέφονται με θα θηράματα (κυρίως λαγούς) που τους ενδιαφέρουν. Καταστάσεις τριτοκοσμικές... και για τους κυνηγούς αλλά και για τον φαρμακοποιό που προμήθευσε το υδροκυάνιο. "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει". Ας ελπίσουμε ότι οι αρχές θα λάβουν τα κατάλληλα μέτρα.
Η καταγγελία έγινε τηλεφωνικά στον σύλλ. "Σπασμένο ρόδι" από τον κ. Αντώνιο Δήμου. Η φωτογραφία είναι του κ. Νίκου Μεριτζανίδη.

Ελένη Τσαδήλα

elenitsadila@gmail.com

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 8 Μαρτίου 2012, αρ. φύλλου 632

Κάποτε στην Καστοριά

[στήλη]

Ο «Καζανόβας» της Καστοριάς

Όταν ξεκινήσαμε στην στήλη αυτή πριν περίπου πέντε χρόνια, είχαμε σαν κύριο στόχο να καταγράφουμε κυρίως ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος από την ζωή της Καστοριάς. Έτσι λοιπόν συνεπείς στους στόχους μας θα αναφερθούμε σε ένα γεγονός από τα πολλά που συνέβαιναν στην Καστοριά πριν πάρα πολλά χρόνια.
Είμαστε λοιπόν στην δεκαετία του ’60 σε μια κοινωνία συντηρητική και φοβισμένη, αφού μόλις μερικά χρόνια πριν είχε τελειώσει ο εμφύλιος σπαραγμός. Ο πρωταγωνιστής λοιπόν του αφηγήματός μας ο Βασίλης, ήταν ένας νέος εύπορος, γοητευτικός, γυμνασιόπαιδο, με πολλές κατακτήσεις στο γυναικείο φίλο και πολύ γνωστός στην μικρή κοινωνία της Καστοριάς, όπου το επίκεντρο βρίσκονταν στο λεγόμενο ‘’Τσαρσί’’ για να μη ξεχνάμε και τα παλιά τοπωνύμια.

Η φήμη δε του μικρού τότε σε ηλικία καστοριανού καζανόβα ήταν γνωστή, ακόμη και στα κορίτσια του Ορφανοτροφείου η Oικοτροφείου, τα οποία με τις γαλανόλευκες στολές τους πάντα εντυπωσίαζαν, όταν έβγαιναν κυρίως συντεταγμένες για να εκκλησιασθούν ή να συμμετάσχουν σε κάποια εκδήλωση. Οι πληροφορίες μας λεν ότι κάποιοι ενδιαφέρθηκαν να εκδώσουν ακόμη και βιβλίο για την ζωή του συμπολίτη μας, αλλά δεν έδωσε την συγκατάθεσή του ο ίδιος.
Κάποια μέρα λοιπόν την συντεταγμένη αυτή έξοδο των νεαρών κοριτσιών του Ορφανοτροφείου θηλέων, παρακολούθησε και ο Βασίλης από το μαγαζί του, ως ενήλικας πλέον, αφού τελείωσε το εξατάξιο γυμνάσιο, χωρίς να πάρει το απολυτήριο του, λόγω ενός γεγονότος που συνέβη με υπαιτιότητα ενός πολύ αναγνωρίσιμου συμμαθητή του, χωρίς φυσικά να ευθύνεται αλλά ούτε και να είχε εμπλακεί ο ίδιος.