Απόψε

ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΠΑΤΡΩΝΟΥ ΠΑΠΑΤΕΡΠΟΥ: Τα κοκοράκια

ΟΔΟΣ 19.9.2013 | 707

Ο Θανάσης, ένας φτωχός αγρότης ήταν. Δυο χωραφάκια όλο κι όλο το βιός του. Και πολλά στόματα να θρέψει είχε. Πέντε παιδιά να του ζήσουν, δεν είναι και λίγα! Πολύ κοντά ηλικιακά το ένα με το άλλο. Δέκα το μεγαλύτερο, μόλις είχε πατήσει τα τρία η μικρότερη, η μοναχοκόρη του! Τα αγόρια τα έφερναν βόλτα αυτός και η γυναίκα του.
Ξυπόλυτα και σχεδόν γυμνά γύριζαν όλη μέρα, με ένα ξεροκόμματο ευχαριστημένα ήταν. Ή τουλάχιστον, τα ευχαριστημένα καμώνονταν.
Με την Μαριγούλα, όμως, τα πράματα ήταν διαφορετικά. Φιλάσθενο πλασματάκι, δεν έλεγε να πάρει επάνω του, από την ώρα που γεννήθηκε... Το θήλασε έναν ολόκληρο χρόνο η Θανάσαινα, σώθηκε το γάλα... Έτρεχε εκείνη εδώ κι εκεί, να βοηθάει όπου μπορούσε, το γάλα της μικρής να εξασφαλίζει. Πολλές δουλειές έτσι κι αλλιώς στο χωριό δεν είχε. Όλοι για το ξεροκόμματο αγωνίζονταν... Και, ότι κι αν λένε τα παραμύθια και οι λαϊκές παραδόσεις, οι φτωχοί καλύτερα αισθήματα από τους προύχοντες δεν έχουν...
Αποφάσισαν τότε ο Θανάσης με την Θανάσαινα να ψάξει αυτή για καμιά δουλειά στην κοντινότερη πόλη. Όλο και κάποια πλούσια κυρά θα ήθελε βοήθεια στο σπίτι. Κάπου να έβρισκε μεροκάματο, όπου θα μπορούσε να πάρει μαζί της και την Μαριγούλα. Ο Θανάσης θα φρόντιζε για τα μεγαλύτερα. Το Σάββατο θα πήγαινε με το γαϊδούρι να τις φέρει και πάλι σπίτι...

Αναγνώστες έγραψαν: «Σαν παλιό σινεμά»

Στις 25 Αυγούστου, στο δημοτικό σχολείο Βογατσικού ανέβηκε η παράσταση «Σαν παλιό σινεμά» από μαθητές του δημοτικού και του γυμνασίου του Βογατσικού, σε σκηνοθεσία της Αργυρώς Αποστολίδου. Αποσπάσματα από παλιές ελληνικές ταινίες που αγαπήσαμε, μεταφέρθηκαν στη σκηνή από τους μικρούς ηθοποιούς με εξαιρετικό μπρίο και ζωντάνια, που απέδωσαν με επιτυχία δύσκολους ρόλους καταξιωμένων ηθοποιών, χαρίζοντας γέλιο, συγκίνηση, τρυφερότητα, κέφι, στο κοινό που γέμισε ασφυκτικά τον υπαίθριο χώρο του σχολείου και χειροκροτούσε ενθουσιασμένο σε όλη την παράσταση. Το έργο ανέβηκε και φέτος από το Σύλλογο Γυναικών Βογατσικού «Η Βογατσιώτισσα», στα πλαίσια των «Δραγουμείων», που για πρώτη φορά οργάνωσε το 2006 ο Χρυσόστομος Τζημάκας, τιμώντας τη μνήμη του.

Είναι μεγαλείο ψυχής να κάνεις τη μεγάλη σου απώλεια δημιουργία, τον πικρό σου πόνο χαρά για τους άλλους, την βαθειά σου θλίψη έργο προσφοράς, να απλώνεις το χέρι σου που τρέμει από το πένθος και να το κάνεις σταθερό για να βοηθήσεις κάποιον να στηριχθεί. Όλα αυτά έγιναν από τα παιδιά της Θεατρικής Ομάδας ΄Αργους Ορεστικού και την δασκάλα τους Αργυρώ Αποστολίδου, που ήρθαν στο Βογατσικό με βαρύ πένθος αλλά και αξιοπρέπεια, και αγκάλιασαν τα παιδιά της Θεατρικής Ομάδας του χωριού. Στήσαν μαζί μια παράσταση χαράς, προσπαθώντας όλο το διάστημα της προετοιμασίας να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους, που κύλησαν τέλος, πίσω στα παρασκήνια, την ώρα που το κοινό μπροστά χειροκροτούσε τους μικρούς ηθοποιούς.

ΚΟΣΜΑ ΡΕΚΑΡΗ: Για πρώτη φορά. Αναμονή έξι μηνών

Ομογένεια Αυστραλίας
ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Μετά από την αρπαγή της αρχηγίας του Εργατικού Κόμματος και την πρωθυπουργία της κεντρικής κυβέρνησης Αυστραλίας από την πρώτη πρωθυπουργό της Αυστραλίας Julia Gillard, ακολούθησε η ταραχώδη πολιτική αναμέτρηση για ολόκληρα τρία χρόνια. Ανακήρυξε εκλογές διάρκειας έξη μηνών με ημερομηνία 14 Σεπτεμβρίου 2013. Έτσι η Αυστραλία βρέθηκε σε μακροχρόνια πολιτική αναμέτρηση μεταξύ λαού και κομμάτων.

Λόγος & Αντίλογος

ΟΔΟΣ 19.9.2013 | 707

«Αρχοντικά της Καστοριάς»

Προς τον διευθυντή της εφημερίδας ΟΔΟΣ,
Κύριον Π. Μπαϊρακτάρη,

Κύριε Διευθυντά,

Το λαογραφικό μουσείο της Καστοριάς είναι ένα συμπαθητικό και ολοκληρωμένο δείγμα καστοριανής ζωής και κατοικίας αλλά δεν εκπροσωπεί λαογραφικά το μοναδικό ιστορικό παρελθόν και παρόν της Καστοριάς. Λαογραφικά μουσεία σαν αυτό της Καστοριάς ή και καλύτερα όπως της Κοζάνης, έργο ενός δασκάλου, υπάρχουν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας.

Το συγκρότημα όμως των αρχοντικών της Καστοριάς με τα μεγαλοπρεπή για τις συνθήκες της εποχής αρχοντικά της περιόδου 1750-1790 και τα επίσης σπουδαία νεώτερα της περιόδου 1850-1860 είναι μοναδικό, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλα τα βαλκάνια και την Τουρκία. Η Καστοριά έχει το προνόμιο να διαθέτει 70 καταγραμμένα διατηρητέα, τη μεγαλύτερη πυκνότητα ανά κάτοικο και ανά πόλη.

Πώς λοιπόν εξηγείται η ικανοποίηση των αρχόντων της Καστοριάς, όλων των περιόδων, και του πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου, αρχιτεκτόνων, ζωγράφων, καλλιτεχνών, συγγραφέων, δημοσιογράφων και άλλων, με το συμπαθές λαογραφικό μουσείο ως μόνη εκπροσώπηση ενός λαμπρού παρελθόντος που ευτυχώς έχει διασωθεί;

Gambriel Millet: L' École Grecque dans l'Architecture Byzantine

Μετά από αίτημα αρκετών αναγνωστών, δημοσιεύονται και οι υπόλοιπες οι εικονογραφημένες σελίδες που αναφέρονται στους βυζαντινούς ναούς της Καστοριάς του βιβλίου του 1916 του Gambriel Millet με τίτλο «L'École Grecque dans l'Architecture Byzantine – Thèse complémen- taire pour le doctorat ès lettres presentée a la Faculté  des Lettres de Paris» (Ernest Leroux, Paris 1916). «Η Ελληνική Σχολή στην Βυζαντινή Αρχιτεκτονική – Συμπληρωματική διατριβή για διδακτορικό (PhD) και πραγματείες που υποβάλλονται στην Φιλοσοφική Σχολή του Παρισιού» (Ερνέστ Λερού, Παρίσι 1916).

ΣΟΝΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ-ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ: Χριστούγεννα είναι…

Χριστούγεννα σίγουρα δεν είναι τα επιφανειακά και δευτερεύοντα που τόσα χρόνια είχαμε για Χριστούγεννα. Αλλά είναι…

Είναι το πνεύμα της αλληλεγγύης το απλωμένο μες σ’ όλο το χρόνο, που απλώς κορυφώνεται μες στις γιορτές· το πνεύμα της αλληλεγγύης που πηγάζει από την αγάπη για τον άλλον, η αλληλεγγύη από καθήκον κι όχι από λύπηση ή από οίκτο…

Γιατί Χριστούγεννα είναι κατεξοχήν οι προθέσεις· όχι το τι, αλλά περισσότερο το γιατί κάνουμε όλοι μας κάτι. Μα και το γιατί δεν το κάνουμε…

Χριστούγεννα

Παραμονή