ΣΟΝΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ-ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ: Εποχιακός διανομέας, του Ν. Τσίγκα

Ακριβώς τις μέρες που τα παιδιά λαβαίνουν τ’ αγιοβασιλιάτικα δώρα τους για να χαρούν για λίγες μέρες, ακριβώς τότε έλαβα κι εγώ ένα δώρο ξεχωριστό. Ήταν ένα μικρό καλαίσθητο βιβλίο, με εξώφυλλο σε γλυκό πρασινωπό χρώμα-το χρώμα της ελπίδας. Στη μέση της ελπίδας η επεξεργασμένη ζωγραφιά του συμπατριώτη μου από Φλώρινα Κωστάκη Λούστα: βιολί που χορεύει ανάλαφρα αλλάζοντας θέσεις κι από κάθε θέση έχει το χάρισμα να τέρπει και να ταξιδεύει τον τυχερό ακροατή του.
Από τις ημέρες εκείνες τις χρονιάρες το βιβλίο του Νώντα έπιασε θέση κοντά στο προσκεφάλι μου, μαζί με τα άλλα «προσεχώς» μου· αυτά τα «προσεχώς», που πιότερο πολλαπλασιάζονται και ελάχιστα λιγοστεύουν, καθώς τα βιοτικά έχουν σχεδόν πάντα τον χαρακτήρα του επείγοντος. Οπότε τα «προσεχώς» περιμένουν…

Β.Π.ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ: Να διδάξει ο κ. Δήμαρχος λογοτεχνική γραφή

Η Κοβεντάρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης (καμία σχέση με την ιστορική Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης για να μην μπερδευόμαστε) προσωπικόν τιμάριον του νυν κ. Δημάρχου (ιδέ και τις τελευταίες του αναθέσεις «έργου») κι αγωνιούντα, με το δίκιο του, δια τον πολλαπλασιασμό του (ίνα φτάσει το καθεστώς τους την ...30ετίαν) μετά του σοφολογιοτάτου προέδρου του Δ.Σ της (προϊούσης της προεκλογικής περιόδου πρέπει να ερωτηθούν κι ας σιωπήσουν εννοείται, για ορισμένα πράγματα περί αυτής), ανακοίνωσε ταχύρρυθμα μαθήματα γνώσεως της συγγραφικής τέχνης με τον ευ-λόγιον τίτλον «Μαθήματα δημιουργικής γραφής» όχι και ανάγνωσης ότι αυτή θεωρείται διδαχθείσα εις τας τάξεις του Δημοτικού. Είναι το τελευταίο φρούτο που φυτεύεται κι ευδοκιμεί σ’ όλη την ελληνική πνευματική πανίδα, όπως κάποτε τα ακτινίδια και τώρα το Ιπποφαές και το Γκοτζιμπέρι, ενίοτε δε έχει και το χαρακτήρα κερδοσκοπικής μικροφάμπρικας.

Λόγος & Αντίλογος

Μια κοινωνική όαση με σοβαρή αποστολή

Στην εφημερίδα  ΟΔΟ, δημοσιεύτηκε ανακοίνωση από μια ομάδα ανδρών και γυναικών εθελοντών με ιερή αποστολή, βαθειά ανθρώπινη και αλτρουιστική, με θέμα ένα από τα σοβαρά πάθη του ανθρώπου: το αλκοόλ. «Θέλουμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους στο αρχικό στάδιο εκδήλωσης αυτού του πάθους, αλλά και αυτούς που το εμφανίζουν σε περισσότερο προχωρημένη μορφή: Αλκολικοί Ανώνυμοι».

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΛΥΚΟΓΙΑΝΝΗ: Από το φοίνικα και τη δραχμή στο ευρώ

Το 1829 ο Ιωάννης Καποδίστριας καθόρισε το Φοίνικα ως την πρώτη νομισματική μονάδα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

Την περίοδο της επανάστασης του 1821, οι χρηματικές συναλλαγές διεξάγονταν κατά κύριο λόγο με τουρκικά νομίσματα, καθώς και άλλα, όπως το ισπανικό δίστηλο. Το ζήτημα της κοπής νομίσματος απασχόλησε τους έλληνες ήδη από τα πρώτα μετεπαναστατικά έτη προκειμένου να εξαλειφθεί η νομισματική αταξία που επικρατούσε έως τότε. Το 1829, ο Ιωάννης Καποδίστριας καθόρισε το Φοίνικα ως την πρώτη νομισματική μονάδα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ο Φοίνικας βασιζόταν στο νομισματικό κανόνα του αργύρου και επεκράτησε έως τη δολοφονία του κυβερνήτη το 1832. Η ανάθεση της βασιλικής εξουσίας στον Όθωνα από τις προστάτιδες δυνάμεις αποτέλεσε την αφετηρία για την κυκλοφορία νέας νομισματικής μονάδας, της Δραχμής, και την εισαγωγή του διμεταλλισμού ως νέου νομισματικού κανόνα το 1833. Στην πράξη, όμως, ελάχιστα χρυσά νομίσματα είχαν κοπεί. Μολονότι τα ξένα νομίσματα συνέχισαν να κυκλοφορούν ανεμπόδιστα, υποσκάπτοντας έτσι τη φερεγγυότητα του οθωνικού νομισματικού συστήματος, η δραχμή κατάφερε σταδιακά να επιβληθεί στις εγχώριες συναλλαγές, κυρίως με την ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (ΕΤΕ) το 1841 και την παραχώρηση σε αυτή του εκδοτικού προνομίου(1).

ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΝΔΡΕΩΛΑ: Κολυμβητήριο Καστοριάς

ΠΡΟ ΟΛΙΓΩΝ ΗΜΕΡΩΝ άκουσα τη δημοτική αρχή του Δήμου Καστοριάς, δια στόματος του δημάρχου, να ανακοινώνει την κατασκευή ενός νέου κολυμβητηρίου μέσω σύμπραξης δημόσιου – ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ). Η ανακοίνωση μου κίνησε έντονα το ενδιαφέρον και αποφάσισα να ενημερωθώ προσωπικά για την πορεία μιας τόσο αξιόλογης επένδυσης για τη νεολαία - και όχι μόνο - αυτού του τόπου.

«Παραχώρηση έκτασης για την δημιουργία κολυμβητηρίου Καστοριάς»

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Καστοριά, Φεβρουάριος 1999

Αρ. Πρωτ. 850

Θέμα: «Παραχώρηση κοινόχρηστης έκτασης αγρ/τος Μανιάκων για την δημιουργία κολυμβητηρίου Καστοριάς στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση».

Ο γενικός γραμματέας της Περιφέρειας έχοντας υπόψη:
1. Το από 9-7-1988 αίτημα της Νομαρχιακής Αυτ/σης Καστοριάς και συγκεκριμένα της δ/σης Τεχνικών Υπηρεσιών για την παραχώρηση (10) δέκα στρεμμάτων από το αριθμ. 102α κοινόχρηστο τεμάχιο αγροκτήματος Μανιάκων για την ανέγερση του «κολυμβητηρίου Καστοριάς» .

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΟΔΟ

ΟΔΟΣ 26.6.2014 | 746

Το μήνυμα των εκλογών

Tο σοβαρό πολιτικό θέμα που προκαλείται είναι οφθαλμοφανές. Έστω κι εάν η θητεία της νέας δημοτικής αρχής ξεκινά σε δύο μήνες περίπου, μετά την εκλογική αποδοκιμασία έχει, και κατά πόσο έχει, την πολιτική αλλά και απλή νομιμοποίηση η δημοτική αρχή του κ. Εμμανουήλ Χατζημεωνίδη, να συνεχίζει ακάθεκτη; Δικαιούται να αγνοήσει το αποτέλεσμα της κάλπης που σε μεγάλο βαθμό καθορίστηκε από τις λανθασμένες αποφάσεις της πλειοψηφίας και τις παραλείψεις της; Και να συνεχίζει σαν να μην συμβαίνει τίποτε, επιχειρώντας μάλιστα να φέρει ενώπιον τετελεσμένων τον τόπο και την νέα δημοτική αρχή, δρομολογώντας μία κατάσταση που εκμηδενίζει το μοναδικό όπλο που έχει η Καστοριά, για την διεκδίκηση της Αρχιτεκτονικής Σχολής;

Διαβάστε επίσης:

ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΠΑΤΡΩΝΟΥ ΠΑΠΑΤΕΡΠΟΥ:
Το κομμένο χέρι

ΝΩΝΤΑ ΤΣΙΓΚΑ:
Επεξηγηματικά…

ΛΑΖΑΡΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΙΔΗ:
Την γλώσσα μου έδωσαν ελληνικήν
Ήτοι περί του ορθώς λέγειν τε και γράφειν

ΣΟΝΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ-ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ:
18ο Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ στο Άργος Ορεστικό

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΔΟΥΦΛΙΑ:
Το κρυφό σχολειό
το ανίδρυτο σχολειό της Καστορίας

Β.Π.ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ:
Παγκόσμιο στρογγυλό κύπελλο

ΠΑΥΛΟΥ Δ. ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΥ:
Περδίκκας Παπακώστας: Ένας ενεργός, αριστερός Καστοριανός

ΒΑΣΙΛΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ:

-Αν δεν… κυριαρχούσε το ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (καλυμμένο ΚΚΕ) στην διάρκεια της Κατοχής, στον αγώνα κατά των κατακτητών.
-Αν δεν… λάμβαναν χώρα τα Δεκεμβριανά (3Δεκεμβρίου 1944).
-Αν δεν… ακολουθούσε ο εμφύλιος πόλεμος.

ΛΟΓΟΣ & ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ:

Χρυσούλα Πατρώνου Παπατέρπου:
Ανοικτή επιστολή για την νέα δημοτική Αρχή

Ν. Πρώϊος:
Η πόλις της Καστοριάς την περίοδο 1940-1970

Θεόφραστος ο νεώτερος:
Ο της παιδείας νεόκοπος...σωτήρας

Για μια Ελλάδα νέα;

....και άλλα

ΟΔΟΣ
το βήμα της Καστοριάς
Πέμπτη 26.6.2014 | 746

ΑΝΑΣΤΑΣΗ Κ. ΠΗΧΙΩΝ: Πρόκληση και ανταπόκριση

Ο άγγλος ιστορικός Arnold Toynbee, ένας από τούς μεγαλύτερους ιστορικούς του μεσοπολέμου, στο περισπούδαστο δωδεκάτομο πόνημά του «Σπουδή της Ιστορίας»(1) περιγράφει και αναλύει την γέννηση και εξέλιξη των διαφόρων πολιτισμών, τα αίτια και τις συνθήκες για να αναπτυχθεί ένας πολιτισμός(2) και τους λόγους για τους οποίους διακρίνονται οι πολιτισμοί αυτοί ο ένας του άλλου. Κεντρική ιδέα της σκέψης του Toynbee , που διατρέχει το όλον τού έργου του αυτού(3), είναι ότι οι διάφοροι πολιτισμοί, από την αρχαιότητα και εντεύθεν γεννήθηκαν και αναπτύχθηκαν ως μια παρόρμηση ανταπόκρισης διαφόρων προκλήσεων που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι διάφορες κοινωνίες. Τις παρορμήσεις, ως ανταποκρίσεις προκλήσεων τις διακρίνει ως:
-Πρόκληση του περιβάλλοντος (κλιματολογικές μεταβολές - πλημμύρες, ξηρασία κλπ).
-Παρόρμηση νέου εδάφους (κατάκτηση ή εξερεύνηση π.χ. η κατάκτηση της Δύσεως στην Αμερική)
-Παρόρμηση των πραγμάτων (π, χ, ανταπόκριση μετά μια καταστροφή)
-Παρόρμηση των πιέσεων (πιέσεις των παραμεθορίων περιοχών από ξένα φύλα, ή εισροή πλήθους μεταναστών)
-Παρόρμηση τιμωριών (εξέγερση δούλων ή ανάπτυξη δραστηριοτήτων και ανέλιξη καταπιεσμένων μειονοτήτων όπως π.χ. οι Φαναριώτες στην Οθωμανική αυτοκρατορία)

ΣΟΝΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ-ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ: Η ευεργεσία συναντά την ευγνωμοσύνη στο Μαυροχώρι

Επιστολή Μητροπολίτη Καστορίας Ιωακείμ (7/2/1924) προς Θεόδωρον Ν. Μαυροβίτην εις Αλεξάνδρειαν Αιγύπτου (από το αρχείο του εγγονού του Θεόδωρου Ν. Μαυροβίτη)

Επειδή ξεχάσαμε να θυμόμαστε και να τιμούμε τους αληθινά αξιότιμους…

«Ευεργετείς; Μάθε λοιπόν πως τον Θεό μιμείσαι»

 Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, «Ηθικά»

«Μάθε να είσαι ευγνώμων, 

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος»

Από το Δημοτικό Σχολείο Μαυροχωρίου

“Κάποτε ο Θεός αποφάσισε να δώσει μια γιορτή στα γαλαζόχρωμα παλάτια τ’ ουρανού. Όλες οι Αρετές είχαν προσκληθεί. Αλλά μόνο οι γυναίκες… Οι κύριοι είχαν αποκλειστεί… Επήγανε πάρα πολλές και οι μικρές και οι μεγάλες. Οι μικρές Αρετές ήταν λίγο πιο συμμαζεμένες. Μα όλες φαίνονταν πολύ ευχαριστημένες και συζητούσαν με καλό τρόπο και οικειότητα, όπως ταιριάζει, άλλωστε, σε πολύ στενούς συγγενείς μα και γνωστούς αναμεταξύ τους.
Για μια στιγμή, ο Μεγάλος Θεός είδε πως δυο όμορφες κυρίες, που στέκονταν η μια απέναντι στην άλλη, δε γνωρίζονταν καθόλου. Ο οικοδεσπότης πήρε απ’ το χέρι τη μια απ’ τις κυρίες και την οδήγησε στην άλλη.
-Η Ευεργεσία, είπε, δείχνοντας την πρώτη κυρία.
-Η Ευγνωμοσύνη, πρόσθεσε, δείχνοντας τη δεύτερη.
Κι οι δυο Αρετές έμειναν άφωνες από την κατάπληξη. Απ’ τον καιρό που υπάρχει ο κόσμος-και είναι αιώνες πολλοί-συναντιόντουσαν για πρώτη φορά!...”