ΙΩΑΝΝΗ ΣΚΟΡΔΑ: Αγαπητή ΟΔΟΣ

 

ΟΔΟΣ 20.3.2025 | 1265

Γιατί τα τοπικά δημοσιογραφικά ΜΜΕ –πλην ορισμένων εξαιρέσεων– δεν επέδειξαν το ανάλογο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον σε όσα αναφέρθηκαν από τον κ. Τζηκαλάγια στην επιστολή αποχώρησής του;

Η ανακοίνωση της προσωρινής (;) αποχώρησης τού τέως γαλάζιου βουλευτή κ. Ζήση Τζηκαλάγια από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, ενδεχομένως να μην έλαβε τις πολιτικές διαστάσεις που ο ίδιος θα επιθυμούσε και να μην τάραξε τα νερά της τοπικής ειδησεογραφίας όσο ο ίδιος ενδεχομένως να περίμενε. Αλλά και γενικότερα, εύκολα κανείς συμπεραίνει πως μια τέτοιου είδους πολιτική κίνηση από τον πρώην βουλευτή Καστοριάς, δεν έλαβε της ανάλογης προβολής που ενδεχομένως να άξιζε.

Είναι πολύ πιθανό αυτό να συνέβη καθώς η ανακοίνωση της αποχώρησής του κ. Τζηκαλάγια να συνέπεσε χρονικά με την πραγματοποίηση των πανελλήνιων ογκωδών συλλαλητηρίων για την πλήρη διαλεύκανση του δυστυχήματος των Τεμπών. Ακόμα και σε τοπικό επίπεδο, οι κινητοποιήσεις που έλαβαν χώρα ξεπέρασαν σε διαστάσεις ακόμα και εκείνα των "Αγανακτισμένων" στις αρχές της δεκαετίας του 2010, των "Μακεδονομάχων" των καλοκαιρινών πανηγυριών που διαδήλωναν κατά της συμφωνίας των Πρεσπών αλλά και του κινήματος (;) για φθηνότερη τιμή καυσίμων κατά τους χειμερινούς μήνες για την Καστοριά.

Επί τις δεδομένες χρονικά κοινωνικές συνθήκες, η αποχώρηση του κ. Τζηκαλάγια από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας πέρασε στο δευτεροτρίτο ράφι της τοπικής ειδησεογραφίας. Εύλογο όμως θα είναι το ερώτημα, γιατί τα τοπικά δημοσιογραφικά τζιμάνια –πλην ορισμένων εξαιρέσεων– δεν επέδειξαν το ανάλογο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον σε όσα αναφέρθηκαν από τον κ. Τζηκαλάγια στην επιστολή αποχώρησής του. Τα οποία όσο και να θέλανε μερικοί από το δημοσιογραφικό σου σινάφι αγαπητή ΟΔΟΣ να μην αναδειχθούν, αναπόφευκτα αυτό έγινε από την στιγμή που καταλάγιασε η οργή των συλλαλητηρίων.

Σε μια πρώτη προσπάθεια ερμηνείας αυτής της δημοσιογραφικής αδιαφορίας προς το πρόσωπο του κ. Τζηκαλάγια μοιάζει περισσότερο από προφανής και δεν είναι άλλη από την αναφορά του στο πρόσωπο τής νυν βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Μαρία Αντωνίου και στις πολιτικές τριγωνικές σχέσεις εντός της γαλάζιας παράταξης. Ενδεχομένως γιατί τα τοπικά δημοσιογραφικά τζιμάνια να έχουν επικεντρωθεί στο τεράστιο κοινοβουλευτικό (!) και εξωκοινοβολευτικό (!) της έργο, και δεν έχουν τον απαιτούμενο χρόνο για τέτοιου είδους δημόσιες συζητήσεις που ενδεχομένως να απαντούσαν σε πολλά ερωτήματα –τουλάχιστον– των γαλάζιων ψηφοφόρων.

Είτε επειδή στο πρόσωπο της κ. Αντωνίου ενδεχομένως να βλέπουν την τοπική πολιτική ηρωίδα/σωτήρα που θα βγάλει το κάρο από την λάσπη και την Καστοριά από τον βούρκο και θα την οδηγήσει και πάλι στην ανάπτυξη περασμένων δεκαετιών. Είτε τέλος πάντων, επειδή κατά μία επαναλαμβανόμενη σύμπτωση –τυχαία για πολλοστή φορά– τα δημοσιογραφικά τζιμάνια της πόλης δείχνουν προσωπική πολιτική συμπάθεια στο πρόσωπο της κ. Αντωνίου και δεν επιθυμούν να αναδείξουν τις τοποθετήσεις του οποιουδήποτε εσωκομματικού της αντιπάλου. Και εδώ που τα λέμε, πώς να μη δείχνουν πολιτική συμπάθεια, με τόσα και τόσα πολλά έργα που έγιναν. 

«Επαγγελματίες είναι οι άνθρωποι, όχι κορόιδα» υποστήριξαν ορισμένοι από τους οποίους φυσικά και διαχωρίζω την θέση μου. Καθώς είναι αρκετοί εκείνοι που μιλούν ειρωνικά και σκωπτικά για το δημοσιογραφικό έργο των τοπικών ΜΜΕ, παραβλέποντας φυσικά την ανιδιοτέλεια και αντικειμενικότητα που επιδεικνύον όλα αυτά τα χρόνια. Άλλωστε ποιος μπορεί να αρνηθεί κάτι τέτοιο; Εξάλλου τα μεγάλα τους έργα και οι λαμπρές τους μέρες είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Και δεν δέχονται ουδεμία αμφισβήτηση. Ή μπορεί και όχι. Κανείς δεν μπορεί να νιώθει σίγουρος ακόμα και με τον συγκεκριμένο τοπικό κλάδο.

Όμως επιχειρώντας κάποιος να ερμηνεύσει μέρος όσων αναφέρει ο κ. Τζηκαλάγιας, τότε είναι αρκετά πιθανό να καταλήξει σε ορισμένα χρήσιμα πολιτικά και κομματικά συμπεράσματα. Ένα από τα ζητήματα που αναφέρει και στα μάτια μου φαντάζει ως μείζον, είναι όλα εκείνα που διαδραματίστηκαν μετά την εκλογή του το 2019 και την διατήρηση της κ. Αντωνίου στην ενεργό πολιτική δράση με απόφαση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη, παρά την εκλογική της ήττα λίγες μόλις μέρες πιο πριν.

Μάλιστα η συγκεκριμένη κίνηση είχε σχολιαστεί και από την συγκεκριμένη στήλη αλλά και από την ΟΔΟ εκτενέστερα και κατ’ επανάληψη. Κυρίως για τις όποιες πολιτικές τρικλοποδιές έμπαιναν στον τότε γαλάζιο τοπικό βουλευτή κ. Τζηκαλάγια. Με σκοπό την πολιτική της προβολή μέσω των Φιλικών (προς εκείνη) Μέσων Ενημέρωσης, αλλά και την ταυτόχρονη υποβάθμιση του ρόλου τού τότε εν ενεργεία βουλευτή, όλοι θυμούνται περιπτώσεις τις περιόδου εκείνης, που ο εν ενεργεία βουλευτής έμπαινε σε δεύτερο πλάνο.

Ήταν σχεδόν κάτι παραπάνω από εμφανής η συγκεκριμένη εσωκομματική τρικυμία και η δυσανάλογη δημοσιογραφική μεταχείριση των δύο προσώπων, που παρά το γεγονός πως δεν επιβεβαιωνόταν από κανένα, ήρθε η στιγμή που επιβεβαιώθηκε εγγράφως από τον κ. Τζηκαλάγια. Και από την στιγμή που δεν υπήρξε αντίδραση/διάψευση από την πλευρά της κ. Αντωνίου, ίσως μέσω της εκκωφαντικής σιωπής της να επιβεβαιώνει τον πρώην βουλευτή.

Αν μπορεί να εξαχθεί κάποιο ασφαλές συμπέρασμα από την επιστολή αποχώρησης του πρώην γαλάζιου στελέχους, αυτό είναι η συναισθηματική φόρτιση κατά την σύνταξή της. Με την απογοήτευση και τον θυμό προς το πρόσωπο του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας να ξεχωρίζουν, καθιστώντας τον ως τον απόλυτο υπεύθυνο και σχεδόν ενορχηστρωτή της αποχώρησής του.

Προσδίδοντας τον απαραίτητο δραματικό τόνο με σημάδια αυτο-ηρωοποίησης του κατά την έξοδο από το γαλάζιο καράβι. Γεγονός που έγινε αντιληπτό από το περιεχόμενο των σχολίων που ακολούθησαν της ανάρτησης σε σελίδα κοινωνικής διαδικτυακής εκτόνωσης που διατηρεί και χειρίζεται ο ίδιος και μέσω της οποίας ενημέρωσε φίλους και ακολούθους την αποχώρηση του από το κόμμα της σημερινής Νέας Δημοκρατίας.

Πάραυτα, η επιστολή του κ. Τζηκαλάγια περιέχει και αρκετά σημεία τα οποία χρήζουν κριτικής. Ο τίτλος της επιστολής του «Αποχώρηση από το ΣΗΜΕΡΙΝΟ κόμμα της Νέας Δημοκρατίας» ενδεχομένως και να αποκαλύπτει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που ο ίδιος αντιλαμβάνεται την πολιτική και κομματική μετεξέλιξη ενός χώρου. Ενδεχομένως να μην μπορούσε να σηκώσει το βάρος της ιδεολογικής στροφής που έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά την εσωκομματική του νίκη τον Φεβρουάριο του ’16. Παρόλα αυτά, και από την στιγμή που ο ίδιος και μέλη της οικογένειάς του –αυτές τις λεπτομέρειες γιατί έπρεπε να τις μάθει η κοινωνία είναι ένα καλό ερώτημα– δήλωσε πως πρωτοστάτησε γι’ αυτήν την νίκη του νυν προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, όφειλε εξ αρχής να γνωρίζει καλύτερα τις πολιτικές και ιδεολογικές του προθέσεις.

Καθώς η μεγάλη βάση του συγκεκριμένου κόμματος που ψήφισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το έκανε ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους για τους οποίους ο κ. Τζηκαλάγιας οδηγήθηκε σε αποχώρηση. Γιατί με λίγα λόγια, ήθελε να ψηφίσει για πρόεδρο κάποιο πολιτικό πρόσωπο που θα απαγκίστρωνε την Νέα Δημοκρατία από το στενά συντηρητικό της προφίλ και θα της προσέδιδε έναν πιο φιλελεύθερο και Δυτικών προτύπων αξιακό χαρακτήρα.

Διότι ενδεχομένως να θεωρούσε πως η εκπροσώπηση της λαϊκής Δεξιάς με την ευρεία έννοια του όρου, δεν θα έπρεπε να έχει αρκετό χώρο στο συγκεκριμένο κόμμα διανύοντας τον 21ο αιώνα. Και ακούμπησε περισσότερο τους ψηφοφόρους του Κέντρου, οι οποίοι έμειναν μετέωροι μετά τον εκλογικό καταποντισμό του ΠαΣοΚ. Και πιο συγκεκριμένα το μεγαλύτερο τμήμα του εκλογικού σώματος που είχε στηρίξει κάποτε το εκσυγχρονιστικό Κίνημα επί προεδρίας Σημίτη.

Όπως επίσης είναι γνωστό πως κατά την περίοδο της δεκαετούς κρίσης των μνημονίων, η εκλογική δυναμική της Νέας Δημοκρατίας είχε χαθεί, όταν μεγάλο μέρος της επονομαζόμενης "αντισυστημικής" λαϊκής Δεξιάς είχε μετακινηθεί τόσο στο κόμμα των ΑνΕλ του Πάνου Καμένου, όσο και στην άκρα δεξιά της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής. Και σε αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που προέκυψαν μετά από τρεις εκλογικές αναμετρήσεις δεν τυγχάνουν αμφισβήτησης.

Με λίγα λόγια, το εσωκομματικό εκλογικό ξεσκαρτάρισμα στην Νέα Δημοκρατία είχε συντελεστεί κατά την προηγούμενη δεκαετία και μάλιστα όταν στην προεδρία της γαλάζιας παράταξης ήταν ο Αντώνης Σαμάρας. Ένας εκ των δύο πρώην πρωθυπουργών της Νέας Δημοκρατίας για τους οποίους μίλησε σχεδόν με θαυμασμό ο κ. Τζηκαλάγιας. Παραδίδοντας ουσιαστικά ένα κόμμα απαλλαγμένο από "βαρίδια" στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Την πορεία και την στάση των οποίων γνωρίζουν καλύτερα όσοι είχαν και έχουν στενούς δεσμούς με το συγκεκριμένο κόμμα. Όπως και ποια η στάση των δύο πρώην πρωθυπουργών από το 2016 και έπειτα που στο τιμόνι της Νέας Δημοκρατίας εκλέχτηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Γεγονότα τα οποία φαντάζονται πολλοί πως γνώριζε εξαρχής ο πρώην βουλευτής Καστοριάς και δεν τα διαβάζει πρώτη φορά από την συγκεκριμένη στήλη.

Καθώς επίσης πως από τις εθνικές εκλογές του ’23 και μετά, ιδίως μετά την νομοθέτηση για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, πραγματοποιήθηκε η τελευταία κομματική έξοδος των ψηφοφόρων προς το κόμμα των κηραλοιφών του κ. Βελόπουλου, της εντυπωσιακής Αφροδίτης και του χριστιανοφανατικού κ. Νατσιού. Γεγονός που όπως φαίνεται δεν προβλημάτισε τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος ενώ γνώριζε για τις διαρροές ψηφοφόρων που θα προκαλούσε η ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, προχώρησε ψηφίζοντάς το. Θεωρώντας πως απαλλαγμένος από κομματικά "βαρίδια" και ψηφοφόρους θα ασκήσει την πολιτική που ο ίδιος και η εκλογική του πελατεία επιθυμεί. Αλλά τέτοιου είδους προβλήματα θα πρέπει να απασχολούν όλους όσους εμπλέκονται με το συγκεκριμένο κόμμα και κανέναν άλλον.

Εκείνο όμως που φαίνεται πως απασχολεί ιδιαιτέρως όσους διάβασαν την επιστολή αποχώρησης του κ. Τζηκαλάγια, ήταν ένα σημείο της κατά το οποίο προσπάθησε να δικαιολογήσει την παραμονή του στις εκλογικές λίστες της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του καλοκαιριού του ’23. Καθώς ακόμα και με τον πιο καλοπροαίρετο τρόπο να προσπαθήσει κανείς να προσεγγίσει την τοποθέτηση του, σκοντάφτει σχεδόν αυθόρμητα στο ερώτημα, γιατί άραγε αποδέχτηκε την θέση του πολιτευτή που του προσέφερε η Νέα Δημοκρατία και δεν παραιτήθηκε αυτής πριν τις εκλογές.

Καθώς και το επίμαχο νομοθέτημα ήταν γνωστό πως θα ψηφιστεί εάν και εφόσον επανεκλεγεί ο κ. Μητσοτάκης, όπως και η εθνική στρατηγική που θα εφάρμοζε για τις γεωπολιτικές εξελίξεις είχαν χαραχθεί προ πολλού, χωρίς να αφήνει το παραμικρό παράθυρο υπαναχώρησης. Γιατί λοιπόν και αφού γνώριζε βασικά σημεία της πολιτικής που θα ασκούσε το κόμμα του και δεν τον έβρισκαν σύμφωνο, εκείνος παρέμεινε στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας επιδιώκοντας επανεκλογή; Γιατί δεν ανακοίνωσε τότε όλα όσα κατήγγειλε πριν λίγες μέρες και το έκανε την δεδομένη στιγμή;

Εξάλλου αν το είχε κάνει το καλοκαίρι του ’23, ενδεχομένως «να είχε ανοίξει τον δρόμο της πολιτικής για κάποιους νέους της περιοχής» όπως έχει δηλώσει μετά την οριστική του αποχώρηση από την Νέα Δημοκρατία. Ερωτήματα και ερωτηματικά που έπρεπε να απαντηθούν, αν και εφόσον κάποιοι από τα τοπικά Μέσα έκαναν απλά όσα πρεσβεύει το λειτούργημά τους. Και εδώ που τα λέμε καθόλου μπράβο τους. Σε όλους ανεξαιρέτως.

Ιωάννης Σκόρδας

iskord@hotmail.com

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 20 Μαρτίου 2025, αρ. φύλλου 1265.

Σχετικά: 

• ΟΔΟΣ: «Τριγωνικές σχέσεις»