Καραβαγγέλεια;

[...] Θα επανέλθει σε δημόσιο λόγο η κυρία Παρασκευή (Βίβιαν) Μπουζάλη, που περιγράφεται ως «Chief Corporate Affairs and Communications Officer METLEN», και η εισήγησή της θα είναι με βαρύγδουπο τίτλο –όπως και η αγγλιστί ιδιότητά της– για την προοπτική της «βυζαντινής αρχόντισσας Καστοριάς» σε 20 λεπτά. Και προπαντός, θα εμφανιστεί για πρώτη φορά (αν καταδεχθεί να έρθει), η υπουργός Τουρισμού κυρία Όλγα Κεφαλογιάννη, η οποία, θα παρουσιάσει με την εισήγησή της, τα σχέδια της για την Καστοριά στο... παγκόσμιο στερέωμα του τουρισμού. Ούτε Κόμο, ούτε Ραβέννα, ούτε Μετέωρα, αλλά η υπουργός που πολυσυζητήθηκε τελευταία, θα εκτοξεύσει την Καστοριά... παγκοσμίως. Όπως έγινε με τον προκάτοχό της, περί Κόμο. 

Καραβαγγέλεια;

ΟΔΟΣ 12.2.2026| 1307

ΟΔΟΣ: ΑΙ | ΠΡΟΣΩΠΑ 2025 [1]

 

ΘΩΜΑΣ ΜΟΣΧΟΣ

Η πολιτική υπεροχή του αυτονόητου

ΑΙ: Το άρθρο που ακολουθεί είναι γραμμένο με το ιδιαίτερο ύφος της εφημερίδας ΟΔΟΣ: τη γνωστή διεισδυτική ματιά, την κριτική διάθεση, αλλά και τον σεβασμό στην εντοπιότητα και την αλήθεια των αριθμών και των ανθρώπων.

[+] Αν η ιστορία του τόπου μας γράφεται συχνά στις αίθουσες των συμβουλίων και στα κλειστά γραφεία των Αθηνών, η μοίρα της Καστοριάς για το 2025 αποφάσισε να γραφτεί στα μπλόκα, στις στάνες και στις δημόσιες καταγγελίες που τάραξαν τα λιμνάζοντα ύδατα της γεωργικής πολιτικής. Σε μια χρονιά όπου η σιωπή θα ήταν η ευκολότερη οδός, ο Θωμάς Μόσχος, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Καστοριάς, επέλεξε τον δύσβατο δρόμο της σύγκρουσης με το παράλογο. Για την ΟΔΟ, η ανάδειξή του ως «Πρόσωπο της Χρονιάς 2025» δεν αποτελεί μια τυπική βράβευση συνδικαλιστικής δράσης, αλλά την αναγνώριση ενός δημόσιου λόγου, που επιτέλους, διέθετε συγκρότηση, θάρρος και, κυρίως, αλήθεια.

ΟΔΟΣ: ΠΡΟΣΩΠΑΙ 2025

 

ΟΔΟΣ 8.1.2026 | 1302

ΑΙ | ΠΡΟΣΩΠΑ 2025

Η προσπάθεια ενός νηφάλιου και αντικειμενικού απολογισμού για το εορταστικό 15νθήμερο που πέρασε και καταλαμβάνει τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά και φυσικά τα Καρναβάλια που ολοκληρώθηκαν με το κλείσιμο της ύλης του σημερινού φύλλου δεν είναι πάντα μια απλή ή εύκολη υπόθεση. Ειδικά σ’ αυτά τα καρναβάλια, οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες λόγω των σφοδρών βροχοπτώσεων αναδείχθηκαν σε καθοριστικό παράγοντα αφού σχεδόν καταστράφηκαν. 

Αυτό δεν εμπόδισε την ημέρα της παρέλασης, που ήταν χωρίς θεατές, να αναδειχθούν έστω και κατ’ εξαίρεση αισιόδοξα στοιχεία αληθινού ξεφαντώματος στην παρέλαση, που δείχνουν ότι το καρναβάλι της Καστοριάς μπορεί να σωθεί. Το αποδεικνύουν οι εξαιρέσεις με πηγαίο κέφι, έμπνευση και ανάγκη έκφρασης που φανερώνουν ότι το καρναβάλι στο 2026 –όχι τα «ραγκουτσάρια»– είναι καστοριανό και έχει γερά θεμέλια. Τα οποία δεν έχουν κατορθώσει να καταστρέψουν με τον Δούρειο Ίππο της μουσικής προπαγάνδας. Γιατί το πρόβλημα είναι η προπαγάνδα, και όχι φυσικά η μουσική. 

Με χαμηλές προσδοκίες

[...] Με αποτέλεσμα αυτής της απόλυτα διακριτικής φυσιογνωμίας, και του γεγονότος ότι το νοίκιαζε ο Δήμος Καστοριάς, κανείς να μην έχει αμφιβολία, ότι τα μνημεία ήταν μνημεία και ανήκαν στην εκκλησία, και η ψησταριά της Μαυριώτισσας ανήκε στον Δήμο Καστοριάς –θα ήταν άλλωστε παράδοξο να υποστηριχθεί ότι έχει κάποια σχέση μια ψησταριά με τα μνημεία, είτε ως εκκλησία αλλά πολύ περισσότερο ως Μονή. Καθώς ιερές μονές με ψησταριές, προφανώς δεν συνηθίζονται.

Με χαμηλές προσδοκίες

ΟΔΟΣ 5.3.2026 | 1310

Σιντάρτα

[...]  Έτσι καθώς και οι μειοψηφίες του δημοτικού συμβουλίου, εξασκούμενες κι αυτές στις αρετές της καρτερίας, νομίζουν ότι οι αντίπαλοί τους είναι φρούτα που κάποια στιγμή θα ωριμάσουν και θα πέσουν, περνούν τα χρόνια και οι επέτειοι. Είναι σίγουροι –εκεί στις μειοψηφίες, ότι δεν είναι Λερναία Ύδρα ή ότι δεν υπάρχουν συγκοινωνούντα δοχεία, και ως στιγμής δεν φαίνεται να έχουν πάρει στα πολύ ζεστά την αποστολή τους. Διεκπεραιώνουν τυπικά και στα βασικά τον... θεσμικό τους ρόλο, και λάμπουν δια της απουσίας τους. Για την Καστοριά που υπάρχει και εγκαταλείπεται, σφυρίζουν αδιάφορα.

Σιντάρτα

ΟΔΟΣ 6.11.2025 | 1295

ΙΩΑΝΝΗ ΣΚΟΡΔΑ: Αγαπητή ΟΔΟΣ

 

Καστοριά, 28 Φεβρουαρίου 2025: Συλλαλητήριο για τα Τέμπτη.

Όλο αυτό το κλίμα ανικανότητας που αποπνέει το ελληνικό κράτος και η τρέχουσα διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, σε συνδυασμό με τους λανθασμένους χειρισμούς της μετά το τραγικό δυστύχημα, κινητοποίησαν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας. 

Αδιαμφισβήτητα το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου ΄23 όταν και συνέβη το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, προστέθηκε ως ημέρα μνήμης και εθνικού πένθους μετά την απώλεια 57 συνανθρώπων εκ των επιβαινόντων της επιβατικής αμαξοστοιχίας Intercity 62 που εκτελούσε την διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη, όταν αυτή συγκρούστηκε μετωπικά με την εμπορική αμαξοστοιχία που κινούνταν από Θεσσαλονίκη προς Αθήνα.

Για να συμβεί όμως το τραγικό δυστύχημα που στέρησε την ζωή νέων ανθρώπων κατά βάση που εμπιστεύτηκαν ένα δημόσιο συγκοινωνιακό μέσο για την μετακίνησή τους την περίοδο της Αποκριάς, φαίνεται πως συνέβησαν μια σειρά από ανθρώπινα λάθη.

Φλόγες

[...] Παρεμπιπτόντως, θα μπορούσε να προσέξει κάποιος στο επίσημο ανακοινωθέν, ότι ευτυχώς δεν γινόταν αναφορά στην «βυζαντινή» Καστοριά «μας» –ίσως επειδή γενικά δάδες, πυρσοί και δαυλοί των Ολυμπιακών Αγώνων αφορούν τους εθνικούς Έλληνες. Αλλά πολύ περισσότερο θα μπορούσε να προσέξει κάποιος ότι, στο διάγγελμά της για την τελετή Αφής της Φλόγας, δεν υπήρχε ούτε μια φορά στο όνομα «Κυριάκος Μητσοτάκης» και τα συναφή δόξα Σοι. Κι’ όμως είναι γεγονός.

Φλόγες

ΟΔΟΣ 27.11.2025| 1298

Καθώς πλησιάζει ο Ιανουάριος

[...] Και να, που από χώρα με τις πυρκαγιές στο Μάτι, έγινε η χώρα των Τεμπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ. Με τον πρωθυπουργό της να μην έχει συναίσθηση της πραγματικότητας και του περιβάλλοντος, όπως και η αδιαφορία του ίδιου και της κυβέρνησής του, όχι απλά για την δραματική κατάσταση της Καστοριάς και για την αδυναμία ή και ακαταλληλότητα των εκλεγμένων να διεκδικήσουν με σθένος και να πετύχουν σωτηρία. Αλλά την αδιαφορία προπαντός για το μέλλον του τόπου, και τις συνέπειες επί εθνικών, τοπικών και κοινωνικών ζητημάτων που προκαλούνται από την διασάλευση.

Καθώς πλησιάζει ο Ιανουάριος

ΟΔΟΣ 18.12.2025| 1301

ΘΑΝΑΣΗ ΜΠΑΤΣΟΠΟΥΛΟΥ: Έρημη σιωπή αδιαφορίας

 

ΟΔΟΣ 27.3.2025 | 1266

Όλοι εμείς που υπάρχουμε και κυκλοφορούμε στην περιοχή της οδού Μητροπόλεως, αναπνέουμε μια ζωή επηρεασμένη από την σιωπηλή ερημιά του ιστορικού αυτού δρόμου της πόλης, άφωνα μοιρολογώντας την εγκατάλειψή μας.

Αν δεχθούμε την άποψη μιας πολύ καλά διαβασμένης κοινωνίας πως η Σιωπή είναι Θάνατος, τότε δικαιολογημένα όλοι εμείς που υπάρχουμε και κυκλοφορούμε στην περιοχή της οδού Μητροπόλεως, αναπνέουμε μια ζωή επηρεασμένη από την σιωπηλή ερημιά του ιστορικού αυτού δρόμου της πόλης, άφωνα μοιρολογώντας την εγκατάλειψή μας. 

Μια εγκατάλειψη που γίνεται πιο αποπνικτική από τον άστεγο πολιτισμό θαμμένο σε αυτήν την σιωπή μακριά από κάθε πολιτισμική εκδήλωση με αμελητέες εξαιρέσεις που μετριούνται στα τρία και μόνον δάκτυλα του ενός χεριού, με την πολιτιστική κληρονομιά αυτής της ιστορικής περιοχής να είναι εγκληματικά αφρόντιστη και ξεχασμένη στα αζήτητα. Μάλιστα να κινδυνεύει από την εγκατάλειψή της να χάσει ακόμα και αυτήν την Βυζαντινή ταυτότητά της με την τουριστική επισκεψιμότητά της να ζυγώνει σχεδόν το απαράδεκτο σημείο Μηδέν.