[...] Η ΟΔΟΣ επέλεξε την συγκεκριμένη εικόνα καθώς η μορφή του φυτού αποτυπώνεται με έναν τρόπο διφορούμενο, σχεδόν δραματικό. Ο συμπαγής βολβός, έτσι όπως κρέμεται κατακόρυφα, μοιάζει τρομακτικά με οβίδα ή βόμβα όλμου που πέφτει προς το έδαφος. Πρόκειται για μια σκληρή οπτική μεταφορά της πολεμικής πραγματικότητας που βιώνει η περιοχή. Όμως, εκεί που το πρώτο βλέμμα διακρίνει ένα όπλο θανάτου, το δεύτερο αναγνωρίζει τον θρίαμβο της φύσης: έναν ζωντανό οργανισμό που πέφτει στην γη όχι για να καταστρέψει, αλλά για να ριζώσει, να γεννήσει ζωή και να ανθίσει πάνω από τα χαρακώματα. Το λουλούδι αυτό δεν γνωρίζει σύνορα, εθνότητες ή τεχνητά τείχη. Αντλεί την δύναμή του από την ίδια διψασμένη γη, υπενθυμίζοντας πως κάτω από το πολύπαθο έδαφος οι ρίζες των ανθρώπων παραμένουν κοινές.
Πριν από 100 χρόνια, το φωτογραφικό τμήμα της "Αμερικανικής Αποικίας" στην Ιερουσαλήμ κατέγραφε την χλωρίδα της περιοχής με στερεοσκοπικές κάμερες διπλής λήψης. Όταν μια πλευρά παρουσίαζε κάποιο τεχνικό ελάττωμα, ο δημιουργός την διέγραφε κολλώντας πάνω στο γυαλί διαγώνια μια λωρίδα αδιαφανούς χαρτιού. Η ΟΔΟΣ επέλεξε στο εξώφυλλο αυτή την «κατεστραμμένη» πλευρά –μια εικόνα που καθρεφτίζει την καταστροφή της περιοχής και τις βαθιές διαιρέσεις που επικρατούν σήμερα– με την ελπίδα ότι η καθαρή δεξιά πλευρά του γυαλιού θα καταφέρει τελικά να αναδειχθεί. Οι δύο γλωσσικές αποδόσεις στο εξώφυλλο της εφημερίδας αναγράφουν το κοινό όνομα του φυτού στις δύο κυρίαρχες τοπικές γλώσσες, τα αραβικά και τα εβραϊκά.
