 |
| ΟΔΟΣ 19.3.2026 | 1312 |
Έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Αν είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στη χώρα μας και από την άλλη να παραπονιόμαστε ότι έχουν εκλείψει οι μεγάλοι δωρητές.
Μια αδυναμία, ένα πρωινό της περασμένης εβδομάδας, με αναστάτωσε. Μόλις μπόρεσα να σηκωθώ από το κρεβάτι, μετά από πολλές προσπάθειες και χρόνου διαρρεύσαντος, έσπευσα να τηλεφωνήσω στην κόρη μου. Έτρεξε αμέσως και επιβεβαίωσε την κατάστασή μου. Πρέπει να πάμε στο νοσοκομείο μου είπε: «Ευτυχώς που εφημερεύει το Παπαγεωργίου». Λίγο αργότερα έφθασε το ασθενοφόρο και με τη βοήθεια των μελών του πληρώματος, ανέβηκα με δυσκολία τα σκαλιά του υπογείου.
Λίγο αργότερα φθάσαμε στα εξωτερικά ιατρεία που σιγά-σιγά αποκτούσαν όλο και περισσότερους ασθενείς και συνοδούς. Ένα επιτελείο ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού έκαμνε καταγραφή και διαλογή των περιστατικών που διαβιβάζονταν για σειρά εξετάσεων και τελικά, αν η γνωμάτευση επέβαλε περισσότερη διερεύνηση, στην αντίστοιχη κλινική.