2.5.13

Η λίμνη




(…) Και άλλο τι περίεργον συμβαίνει τακτικώς κατ’ έτος και μήνα Αύγουστον εν Καστορία, το γνωστόν υπό το όνομα: «αρρώστησε το νερό». Η λίμνη της πατρίδος μου σχετικώς προς την ανώμαλον θέσιν της πόλεως διαιρείται εις δύο, εις Δολτζινήν (μεσημβρινήν δηλ. νοτιοδυτική) και Αποζερενήν (Αρκτικήν δηλ. βορειοανατολική).
Αρχομένου του μηνός Αυγούστου μέχρι της 15 αυτού, ήτοι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αι εξ επαγγέλματος λευκάστριαι διακόπτουσι τας εργασίας των όπως αι Δρυμάδες, λέγουσαι δε ότι αι δρύμαι της λίμνης κόπτουσι τα πανιά των. Το αληθές είναι, ότι αρρωστά το νερόν της λίμνης κατά πρώτον ως επί το πλείστον εις το αρκτικόν μέρος αυτής επί 8 (οκτώ) ολοκλήρους ημέρας και ακολούθως μέχρι της 15ης Αυγούστου εις το μεσημβρινόν. Συμβαίνει δε η ασθένεια του ύδατος, ως αποκαλεί το φαινόμενον τούτο η κοινή των πολιτών φράσις, κατά τον εφεξής τρόπον: Αίφνης η θερμοκρασία του ύδατος ψυχρούται επί τοσούτον, ώστε και η χρήσις των λουτρών της λίμνης υπό πολλών διακόπτεται, το ύδωρ μελανούται και οι ιχθείς μέχρι δύο λίτρων περίπου βάρους νήχονται (κολυμπούν, επιπλέουν) επί της επιφανείας του ύδατος ως μέθυσοι και συλλαμβάνονται υπό των κατοίκων δια της χειρός.
Όλως το αυτό φαινόμενο παρουσιάζεται μετά 8 ημέρας εις το αντίθετον μέρος της λίμνης, το μεσημβρινόν, και διαρκεί μέχρι της 15ης Αυγούστου. Ουδεμία μέχρι τούδε, ως πληροφορούμαι, εγένετο απόπειρα περί ανακαλύψεως της καθ΄αυτό αιτίας του φαινομένου, εικάζω όμως ότι αύτη προέρχεται εκ πηγών σιδηρούχων ευρισκομένων εν τω πυθμένι της λίμνης. Ό,τι δε αποκαθιστά σκοτεινόν το φαινόμενον είναι η περιοδική αυτού κατά μήνα Αύγουστον εμφάνισις. Πιθανόν με τον χρόνον να γίνη η ανακάλυψις του εν λόγω φαινομένου υπό επισήμων ανδρών

Παναγιώτης Παπαναούμ
Το Αδαμάντινον Δακτυλίδιον (1856)

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 31.1.2013, αρ. φύλλου 677
Η φωτογραφία (Ε. Μαχαιρά) βρέθηκε στο αρχείο του Γ. Γκολομπία. 

2 σχόλια:

  1. Ρούλα Ζουπανιώτη2/5/13

    γλυκύτατο κείμενο, με νεράιδες, λευκάστριες, μυστήριο, πανέμορφη γλώσσα, διάθεση ορθολογικής ερμηνείας, και ανάθεσης σε "επίσημους άνδρας". Μοιάζει να ήταν όμορφη εποχή για την πατρίδα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος2/5/13

    (...)
    Σαν μιλάς, φοβεροί σεισμοί ρημάζουνε το παν,
    Από τις επιβλητικές ερημιές της Παταγονίας
    μέχρι τα πολύχρωμα νησιά,
    Ηφαίστεια ξεπετιούνται στο Περού και ξερνάνε
    στα ουράνια την οργή τους,
    Σειούνται τα χώματα παντού και τρίζουν
    τα εικονίσματα στην Καστοριά,
    Τη σιωπηλή πόλη κοντά στη λίμνη.
    Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας

    (Νίκος Εγγονόπουλος , "Μπολιβάρ")


    (...)
    Μια Κυριακή στη Φλώρινα
    δυο μάτια Φθινοπωρινά
    πριν τα γλυκάνει ο ουρανός
    γίναν καπνός
    Μια Κυριακή στην Καστοριά
    στης λίμνης την ανηφοριά
    πήγα να δέσω το κουπί
    κι είχε κοπεί.

    (Νίκος Γκάτσος ,"Όλα είναι τυχερά")



    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.