Κι ελπιδοφόρος κλείδωσε
στο χτες...
Και ζούμε άσχημα,
παράξενα, κρυμμένοι
Πια στο τώρα, εκτιθέμενοι
Πια στο τώρα, εκτιθέμενοι
σε βομβαρδισμούς,
κι όλη η ζωή
Στην κούπα του καφέ κρεμάστηκε
Απέλπιδα μαζί σαν
σε σανίδα σωτηρίας
Γαντζωμένη. Ζωή - βραχύβιος,
χωρίς ορίζοντα
Και έξοδο ο μόκα δρόμος,
στιγμές μετρά
Στον πίνακα του καλλιτέχνη
του χειμώνα...
Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 16 Ιανουαρίου 2025, αρ. φύλλου 1256.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.