ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Μια ανατομία της φωτογραφικής πολιτικής.
ΑΙ: Το άρθρο που ακολουθεί αποδίδει το γνώριμο, καυστικό και ελαφρώς ειρωνικό ύφος της εφημερίδας ΟΔΟΣ, εστιάζοντας στην αντίθεση μεταξύ της επικοινωνιακής λάμψης και της πολιτικής ουσίας.
[-] ΑΝ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ήταν αποκλειστικά ζήτημα φωτογένειας, άψογου χτενίσματος και έγκαιρης παρουσίας σε κάθε κοπή πίτας, θρησκευτική πανήγυρη ή καρναβαλική παρέλαση, τότε η κ. Μαρία Αντωνίου δεν θα ήταν απλώς η βουλευτής Καστοριάς, αλλά αδιαμφισβήτητη πρωταθλήτρια του είδους σε ευρύτερο επίπεδο. Όμως, επειδή η πραγματικότητα της Καστοριάς το σωτήριο έτος 2025 δεν μετριέται σε «likes» στο Instagram, αλλά μετριέται σε λουκέτα, δημογραφική κατάρρευση και θεσμική απαξίωση, οι αναγνώστες της ΟΔΟΥ την ανέδειξαν —σχεδόν μαζικά— ως το «Πρόσωπο της Χρονιάς». Με το ανάλογο πρόσημο. Που δεν αποκλείεται σε κάποιους, να φανεί και... θετικό.
Η κ. Αντωνίου κατάφερε το 2025 κάτι πραγματικά αξιοθαύμαστο: να βρίσκεται παντού και ταυτόχρονα να απουσιάζει. Την είδαμε σε πρώτο πλάνο σε κάθε κοινωνική εκδήλωση, να μοιράζει χαμόγελα με την άνεση έμπειρης επαγγελματία, την ώρα που τα μεγάλα ζητήματα του νομού παρέμεναν βαλτωμένα στην αδιαφορία των Αθηνών, όπου η ίδια έχει καθήκον να τα εκπροσωπεί.
Ενώ ο αγροτικός κόσμος έβραζε και ο Θωμάς Μόσχος ξεσκεπάζε το εξωφρενικό σκάνδαλο με τα 22.000 εικονικά ελαιόδενδρα στον Γράμμο και το Βίτσι —μια απάτη που συντελέστηκε κάτω από τη μύτη (ή με την ανοχή) του κυβερνητικού μηχανισμού— η κ. βουλευτής προτιμούσε πολιτικά, τη σιγουριά των τοπικών ΜΜΕ. Εκείνων των Μέσων που, θυμίζοντας ενημέρωση τριτοκοσμικής χώρας, αναπαρήγαγαν με ευλάβεια τα δελτία τύπου της. Παρουσιάζοντας μια εικονική Καστοριά της ευημερίας, των «επαφών» και των «διαβουλεύσεων», που καμία σχέση δεν έχει με την πικρή καθημερινότητα του πολίτη.
Το 2025 ήταν η χρονιά της μεγάλης αποκάλυψης για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Για την κ. Αντωνίου, ωστόσο, ήταν μια ακόμη χρονιά «δημιουργικής σιωπής». Δεν ακούσαμε ούτε μια στεντόρεια παρέμβαση, δεν είδαμε ούτε μια πραγματική σύγκρουση με το υπουργείο της για την καταλήστευση των ευρωπαϊκών πόρων που θα έπρεπε να καταλήγουν στους πραγματικούς παραγωγούς της Καστοριάς. Η κ. Αντωνίου επέλεξε να παραμείνει πολιτικά στοιχισμένη στον κομματικό σωλήνα, προστατεύοντας το κυβερνητικό αφήγημα αντί να προστατεύσει τα συμφέροντα των συμπολιτών της.
Η αντίθεση με τον λόγο του Θωμά Μόσχου είναι συντριπτική. Εκεί που ο Μόσχος έβαζε στοιχεία, κάποια έβαζε φίλτρα στις φωτογραφίες της. Εκεί που ο αγροτικός σύλλογος μιλούσε για την επιβίωση της υπαίθρου, εκείνη μιλούσε για την «ανάπτυξη» που έρχεται, ενώ οι νέοι της Καστοριάς συνέχιζαν να την αποχαιρετούν, παίρνοντας τον δρόμο της ξενιτιάς.
Η ΟΔΟΣ έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η αισθητική είναι το ήθος του μέλλοντος. Η πολιτική αισθητική της κ. Αντωνίου το 2025 ήταν μια αισθητική του κενού. Αισθητική χωρίς περιεχόμενο. Η συμμετοχή της στα τοπικά δρώμενα, από τα Ραγκουτσάρια μέχρι τα πανηγύρια των χωριών, δεν είχε τον χαρακτήρα της αυθεντικής συμμετοχής. Αλλά το πολιτικό ύφος μιας περιοδεύουσας διασημότητας που «τιμά» με την παρουσία της ιθαγενείς.
Ο λαϊκισμός της φωτογραφίας, τον οποίο τροφοδοτούν τα τοπικά ΜΜΕ που επιβιώνουν από τα «ψίχουλα» της κρατικής ή δημοτικής διαφήμισης, έχει καλλιεργήσει ένα κλίμα παρακμής. Η κ. Αντωνίου, μαζί με τον Δήμαρχο κ. Κορεντσίδη, αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: μιας τοπικής πολιτικής εξουσίας που θεωρεί ότι η διακυβέρνηση είναι ένα διαρκές PR event*.
Το 2025 θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί για τη βουλευτή ως το έτος του «διεθνούς τουρισμού». Με μια ατζέντα που την ήθελε να ταξιδεύει διαρκώς στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα —συχνά για λόγους που ελάχιστα αφορούσαν την ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων της Καστοριάς— η κ. Αντωνίου μετέτρεψε το βουλευτικό της αξίωμα σε ένα διαρκές οδοιπορικό δημοσίων σχέσεων.
* * *
Η επιλογή των αναγνωστών της ΟΔΟΥ δεν είναι τυχαία. Η κ. Αντωνίου ψηφίστηκε ως το πρόσωπο με αρνητικό πρόσημο για το 2025 διότι:
α) Ενσάρκωσε την απόσταση από τα προβλήματα: Σε μια χρονιά οικονομικής και κοινωνικής κρίσης η δράση της εξαντλήθηκε σε γενικόλογες υποσχέσεις και ευχολόγια.
β) Απέφυγε την αυτοκριτική: Ποτέ δεν απολογήθηκε για το πώς επί των ημερών της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, η Καστοριά έγινε ο «παράδεισος» των εικονικών επιδοτήσεων.
γ) Υποτίμησε πολιτικά τη κοινή πολιτική νοημοσύνη: Θεώρησε ότι η υπερπροβολή της κοινωνικής της ζωής μπορεί να υποκαταστήσει την έλλειψη αναπτυξιακού έργου σε μια Καστοριά που φθίνει συνεχώς.
Η αρνητική ψήφος των αναγνωστών της ΟΔΟΥ εδράζεται σε μια ακόμα προκλητική αντίθεση: την εντύπωση, της σχεδόν αποκλειστικής ενασχόλησης της κ. Αντωνίου με τις επιδοτήσεις ενός και μόνο κλάδου, αυτού των γουνοποιών. Ενώ η κυβέρνηση διοχέτευε εκατομμύρια ευρώ για να κρατηθεί στη ζωή μια δραστηριότητα που πνέει τα λοίσθια, η κ. βουλευτής εμφανιζόταν ως η εγγυήτρια αυτών των κονδυλίων, αγνοώντας τη συνολική οικονομική ασφυξία του νομού. Τώρα αν δεν ισχύει αυτό αλλά συμβαίνει κάτι διαφορετικό, μόνο η ίδια το ξέρει.
Διότι στην κοινή γνώμη για την κ. Αντωνίου, η Καστοριά φαίνεται πως τελειώνει στις πόρτες των μεγάλων γουνοποιητικών επιχειρήσεων. Την ίδια στιγμή, οι υπόλοιποι κάτοικοι —οι άνθρωποι του μεροκάματου, οι μικροέμποροι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες— βλέπουν το εισόδημά τους να εξανεμίζεται και τη φτώχεια να χτυπά την πόρτα τους μέρα με την ημέρα. Η πιο θλιβερή και επαναλαμβανόμενη εικόνα του 2025 δεν ήταν άλλη από τα λεωφορεία που μετέφεραν τους νέους της Καστοριάς, όχι σε κάποια νέα επένδυση που έφερε η κ. βουλευτής, αλλά στα νησιά για τη «σεζόν». Η Καστοριά της κ. Αντωνίου παράγει πλέον μόνο «εξαγώγιμο» εργατικό δυναμικό για τα beach bar της Μυκόνου και της Σαντορίνης, ενώ η ίδια πανηγυρίζει για τα εκατομμύρια που μοιράστηκαν σε λίγους και εκλεκτούς.
Το 2025 θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί για τη βουλευτή ως το έτος του «διεθνούς τουρισμού». Με μια ατζέντα που την ήθελε να ταξιδεύει διαρκώς στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα —συχνά για λόγους που ελάχιστα αφορούσαν την ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων της Καστοριάς— η κ. Αντωνίου μετέτρεψε το βουλευτικό της αξίωμα σε ένα διαρκές οδοιπορικό δημοσίων σχέσεων. Η παρουσία της στην εκλογική της περιφέρεια είχε πλέον τον χαρακτήρα «guest εμφάνισης».
Εμφανιζόταν στον τόπο μας μόνο όταν υπήρχε η ευκαιρία για έναν κυκλωτικό χορό σε κάποιο πανηγύρι ή μια φωτογράφιση στα Ραγκουτσάρια. Αυτή η «πολιτική της λεβεντιάς» των καρναβαλιών, όμως, δεν μπορεί να κρύψει την απουσία της από τα μεγάλα μέτωπα. Και βέβαια, για να συντηρηθεί αυτό το image της δραστήριας πολιτικού, επιστρατεύτηκαν για μια ακόμη φορά τα «αγαπημένα» τοπικά ΜΜΕ. Σε μια σχέση αμοιβαίας εξυπηρέτησης που θυμίζει άλλες, όχι και τόσο φωτεινές εποχές, η κ. Αντωνίου παραχωρούσε συνεντεύξεις-μονολόγους, χωρίς ίχνος κριτικής διάθεσης από τους συνομιλητές της δημοσιογράφους, που είναι γνωστοί για την... αντικειμενικότητά τους. Εκεί, μέσα σε ένα προστατευμένο περιβάλλον, προώθησε το image της «ακούραστης εργάτριας», την ώρα που η Καστοριά βίωνε την απόλυτη στασιμότητα.
Είναι η αισθητική μιας πολιτικής που προτιμά το «φαίνεσθαι» από το «είναι». Η κ. Αντωνίου το 2025 υπήρξε μια βουλευτής των αιθέρων και των σαλονιών, αφήνοντας την Καστοριά στη μοίρα της, να παλεύει ανάμεσα σε εικονικά ελαιόδενδρα και πραγματική ανέχεια. Γι’ αυτό και οι αναγνώστες και φίλοι της ΟΔΟΥ, αποτυπώνοντας το κοινό αίσθημα, την τοποθετούν στο βάθρο της αρνητικής κριτικής: Διότι η πολιτική δεν είναι χορός, είναι ευθύνη. Και η ευθύνη αυτή, το 2025, χάθηκε κάπου ανάμεσα σε μια πτήση εξωτερικού και μια συνέντευξη «κατά παραγγελία».
Το 2025 φεύγει, αλλά οι φωτογραφίες της κ. Αντωνίου στα κοινωνικά δίκτυα παραμένουν, ως μνημεία μιας πολιτικής που αρνείται να δει την ουσία. Η Καστοριά δεν έχει ανάγκη από βουλευτές που είναι απλώς «καλεσμένοι» στις εκδηλώσεις της. Έχει ανάγκη από εκπροσώπους που θα ιδρώσουν στις Βρυξέλλες και στην Αθήνα, που θα συγκρουστούν με συμφέροντα και θα φέρουν αποτελέσματα.
(*) Ένα PR event (Public Relations event) είναι μια εκδήλωση δημοσίων σχέσεων που οργανώνει μια εταιρεία, ένας οργανισμός ή ένα brand για: α) να προβληθεί στα ΜΜΕ β) να κτίσει ή βελτιώσει την εικόνα του γ) να παρουσιάσει κάτι νέο (προϊόν, υπηρεσία, συνεργασία κτλ.) και δ) να δημιουργήσει θετικές εντυπώσεις στο κοινό και στους influencers. Με απλά λόγια είναι ένα event που γίνεται για να μιλήσει ο κόσμος γι’ αυτό.
Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 8 Ιανουαρίου 2026, αρ. φύλλου 1302.
Σχετικά:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.