ΘΑΝΑΣΗ ΜΠΑΤΣΟΠΟΥΛΟΥ: Έρωτας κάτω από τις μηλιές

Απρόβλεπτη είναι η μοίρα για τον καθέ-να μας. Μέσα σε λί-γα δευτερόλεπτα, από την μια στιγμή στην άλλη, μπορεί να σου επιφυλάξει ένα γεγονός, πολλές φορές, τόσο συνταρακτικό που πιάνει από τα χέρια την ζωή σου και την οδηγεί σε άλλες κατευθύνσεις με απρόβλεπτες εξελίξεις.

Κάτι τέτοιο επεφύλαξε η μοίρα στον εικοσάχρονο Αχιλλέα ένα Σαββάτο του Μάη. Μετά την εβδομαδιάτικη απασχόλησή του στο γουναράδικο του πατέρα του, φόρεσε την φορεσιά του αγρότη και βρέθηκε, όπως κάθε Σαββατοκύριακο στο τριών στρεμμάτων μηλοχώραφο που είχε κληρονομήσει από τον παππού του με την διαθήκη που είχε αφήσει ειδικά στο όνομά του και βρίσκεται μικρό κάμπο του εξωτερικού γύρου της λίμνης. Όπου σε μια στιγμή του απέσπασε την προσοχή από το γειτονικό επίσης μηλοχώραφο μια γυναίκα· εντυπωσιακή με την πρώτη ματιά, να προσπαθεί να βάλει μπρός την αντλία για να ποτίσει ένα κομμάτι κήπου με τα διάφορα κηπευτικά.

Ζύγωσε με διακριτικότητα και προσφέρθηκε να βοηθήσει την προσπάθειά της. Το υποχρεωτικό πρώτο κοίταγμά τους το ένοιωσαν και οι δύο σαν ένα καρφί που καρφώθηκε στην καρδιά των αισθήσεών τους. Το τυχαίο άγγιγμα των χεριών τους συγκλονιστικό ρίγος στα κορμιά τους. Με την φωνή της να να ξυπνά στον Αχιλλέα ατόφια την ερωτική σαγήνη και η απρόσμενη επαφή με τα μαλλιά της δεσμά κατάδικου των πόθων 

Από εκείνη την στιγμή άλλαξε η ζωή και των δύο με τον έρωτα που όλο και ρίζωνε στις καρδιές του να τους κρατάει σφικτά ενωμένους. Η Ιφιγένεια κάθε Σαββατοκύριακο κατηφόριζε από τον Απόσκεπο, προάστιο της πόλης, καβάλα στο μηχανάκι της μάρκας Σουζούκι, για να βρεθεί με τον Αχιλλέα. Και εκεί κάτω από τις μηλιές γεύονταν τον έρωτά τους, του μήλου του Παραδείσου. Με τους χειμωνιάτικους μήνες οι συναντήσεις τους να πραγματοποιούνται στον Προφήτη Ηλία, στο καταπράσινο δασάκι του Άλσους της Ηρεμίας, εκεί στο παγκάκι που βρίσκεται στην κορφή ενός βράχου.

 Ώσπου, μετά από τρία χρόνια που κράτησαν επτασφράγιστο το μυστικό του έρωτά τους, απόγευμα παραμονής των Χριστουγέννων, έκλεισαν να συναντηθούν στο Άλσος της Ηρεμίας του Προφήτη Ηλία, με αμετάκλητη την απόφαση του Αχιλλέα να επισημοποιήσει την σχέση τους, φορώντας στο δάκτυλό της το δακτυλίδι των αρραβώνων τους.

Ήταν δειλινό, ο βαριά συννεφιασμένος ουρανός από την απεραντοσύνη του ψιλοκοσκίνιζε ένα παγωμένο χιόνι. Με το κρύο να περονιάζει μέχρι τα κόκκαλα το σώμα του, ενώ έσπαζαν την σιωπή παιδιάστικες φωνές που έψαλαν τα κάλαντα στις γειτονιές της πόλης. Εγκατέλειψε τις ρομαντικές του διαθέσεις και μπήκε στο αυτοκίνητό του. Στο ξεχασμένο ανοικτό ραδιόφωνο από τον ερχομό του στο ραντεβού, ακούγονταν η φωνή του Διονυσίου που τραγουδούσε το τραγούδι. Το ξέρω οι άντρες δεν κλαίνε / Το ξέρω πως είναι ντροπή / Μα ένα σου λέω μονάχα να μην σε βρει / Όσο δυνατός και αν είσαι / Όσο και αν αντέχεις να πονάς / Άνθρωπος είσαι, Άνθρωπος είσαι και λιγάς.

Προφητικό το τραγούδι. Είχαν περάσει δύο ώρες και η Ιφιγένεια δεν είχε φανεί ακόμα. Μαύρα φίδια έζωσαν τον Αχιλλέα χωρίς να μπορεί να βρει την αιτία για την αργοπορία του ερχομού της Ιφιγένειας. Άναψε τσιγάρο και ρούφηξε μια γουλιά τσίπουρο που κράταγε πάντα στην μέσα τσέπη του τζάκετ, με την κουκούλα με την αληθινή γούνα.

Η έκτακτη είδηση από τον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό που διέκοψε το τραγούδι έδωσε την συνταρακτική είδηση. Πριν λίγο τροχαίο ατύχημα στον δρόμο από Απόσκεπο προς Καστοριά. Μηχανάκι εξετράπη της πορείας του με τον επιβάτη να μεταφερθεί στο νοσοκομείο με βαριές κακώσεις στο κεφάλι. Για πότε έφθασε στο νοσοκομείο ο Αχιλλέας, σύγκορμα ταραγμένος από την είδηση, ούτε κατάλαβε· με την Ιφιγένεια να βρίσκεται στην εντατική. Έπεισε τους γιατρούς να του επιτρέψουν να την επισκεφθεί.

Κάτασπρες γάζες τύλιγαν το κεφάλι της,  βαριά και δύσκολα αργή η αναπνοή της. Με τα δυο του χέρια χάιδεψε απαλά το ένα της χέρι και η φωνή του βρήκε το κουράγιο μέσα από την συγκίνησή του να πει το όνομά της. Άστραψαν ορθάνοικτα τα μάτια της Ιφιγένειας ανάμεσα από τις γάζες και δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το όνομά του με την τελευταία βαριά εκπνοή της να σβήνει το κεράκι της ζωής της. Από την μια στιγμή στην άλλη, τόσο γρήγορα, η μοίρα τους είχε μετατρέψει την ευτυχία ενός τρίχρονου μεγάλου έρωτα σε αβάσταχτη τραγωδία. Δεν άντεξε να παραβρεθεί στην κηδεία της, παρά το δειλινό, ανήμερα των Χριστουγέννων, βρέθηκε στο χωράφι με τις μηλιές και φύτεψε στα χιόνια κάτω από την γνωστή μηλιά ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο. Άλλο ένα εναπόθεσε στο παγκάκι του Άλσους της Ηρεμίας, ενώ ένα κατακόκκινο μήλο άφησε επάνω στον νωπό τάφο της Ιφιγένειας αντίδωρο του τρίχρονου έρωτά τους

Δυσαναπλήρωτο το κενό που του άφησε η απώλεια της Ιφιγένειας. Με έναν ολάκερο χρόνο να ζει στο σκοτάδι αυτού του κενού, αναζητώντας απεγνωσμένα τον διακόπτη που θα άναβε το παρήγορο φως για να βρει έναν άλλον δρόμο ζωής. 

Ήταν παραμονές Χριστουγέννων του περασμένου χρόνου όταν βρέθηκε καθισμένος στο γνωστό παγκάκι του Προφήτη Ηλία, με ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στα χέρια του. Οι παιδικές φωνές από τα κάλαντα έσπαγαν την σιωπή αντάμα με τους χαρμόσυνους ήχους των καμπαναριών για τον εσπερινό παρήγορο μήνυμα για τον ερχομό στην ανθρώπινη ζωή του Θεανθρώπου.

Το χιόνι που έπεφτε απαλά έντυνε την γη με το εκθαμβωτικό άσπρο, ενώ ένα μουντό γκρίζο απλώνονταν στην ήρεμη άπλα της λίμνης με τους τριγύρω ορεινούς όγκους σκούρες σκιές. Η χειμωνιάτικη ζωή της φύσης στο απόγειό της, με τις δικιές του αυτές τις πανέμορφες στιγμές να νιώθει το σάλεμα μια αισιοδοξίας με έντονη την δίψα για να συνεχίσει να ζει σε έναν δρόμο αλλιώτικο, του ενός χρόνου που πέρασε. Σηκώθηκε όρθιος και με αμετανόητη θέληση πέταξε στον γκρεμό το πακέτο με τα τσιγάρα και το παγουράκι με το τσίπουρο που κόντεψε να τον καταντήσει αλκοολικό· και την άλλη μέρα ρίχτηκε με τα μούτρα δυναμικά στην δουλειά στο γουναράδικο. Με ανυποχώρητη όμως πια την θέλησή του να μην λησμονήσει ούτε στιγμή τον μεγάλο του έρωτα με την χαμένη Ιφιγένεια.

Με την συγκατάθεση βέβαια και του πατέρα του ξεκίνησε τολμηρά να μεγαλώσει τα κέρδη της δουλειάς τους. Άρχισε να κάνει τα μεγάλα και μακρινά ταξίδια. Νέα Υόρκη, Φρανκφούρτη, Βερολίνο, Παρίσι Καναδά με πιο συχνό προορισμό την Μόσχα και το Ντουμπάι όπου μάλιστα άνοιξε και υποκατάστημα. Με μια ανυποχώρητη απόφαση: Και στην άκρη του κόσμου και αν βρίσκεται, κάθε παραμονές Χριστουγέννων να δίνει το παρόν επισκεπτόμενος τον τάφο της Ιφιγένειας με ένα κατακόκκινο μήλο, απόδειξη πως ο έρωτάς του ζει στις φλέβες του για πάντα. Καθώς και τα δύο κόκκινα τριαντάφυλλα, το ένα κάτω από την μηλιά και το άλλο στο παγκάκι του Άλσους της Ηρεμίας του Προφήτη Ηλία.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 12 Δεκεμβρίου 2024, αρ. φύλλου 1252.