Λόγος & Αντίλογος

ΟΔΟΣ 23.1.2025 | 1257

«Η ίδια η κυβέρνηση που για να εξασφαλίσει το απυρόβλητο

των ευγενών πολιτικών που κατάγονταιαπό τα 

οικογενειακά τζάκια τους, έλαβε μέτρα ασυλίας τους. 

Έξυπνο το κόλπο: αμνηστία για τους ευγενείς, γκιλοτίνα για τον απλό λαό»

* * *

Αγαπητή ΟΔΟΣ,

Κατηφορίζοντας προς την πλατεία Βαν Φλητ (έστω Μακεδονομάχων) μια Παρασκευή αργά το απόγευμα, κάπου στο τέλος του περασμένου Μαΐου, πρόσεξα ότι το δημαρχείο Καστοριάς ήταν κατάφωτο. Σκέφτηκα ότι κάποια εκδήλωση γινόταν εκείνη την ώρα και έτσι κατέληξα στην κατάφωτη αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου.

Εκεί ήταν σαφές ότι δεν επρόκειτο για κάτι «πανηγυρικό» ή εορταστικό, αλλά φαινομενικά για κάτι συντεχνιακό. Που αφορούσε στο κλαμπ της απονομής της δικαιοσύνης. Ήταν ο Δικηγορικός σύλλογος Καστοριάς, που με χειμαρρώδη ομιλητή επίκουρο καθηγητή του ποινικού δικαίου από την Θεσσαλονίκη, παρουσίαζε τις πρόσφατες τότε αλλαγές στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης στην Ελλάδα. Που οι περισσότερες απ’ αυτές ήδη ισχύουν και επέφερε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. 

Με υπουργό ένα τέως ΠαΣοΚ, υπουργό δηλαδή τον Γιώργο Φλωρίδη, γεννημένο το 1956, που είναι αμφίβολο ποια σχέση έχει ο ίδιος με την δικηγορία –τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια, αφ’ ότου δηλαδή ασχολήθηκε με την πολιτική, ενώ πολύ αργότερα ίδρυσε και τον «Κοινωνικό Σύνδεσμο».

Κάθισα τότε διακριτικά σε μια γωνιά και σύντομα αντιλήφθηκα πως η αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου Καστοριάς εκείνο το βράδυ φιλοξενούσε μόνο δικαστές, εισαγγελείς, μερικές δεκάδες δικηγόρων. Και αστυνομικούς που εκ των πραγμάτων σχετίζονται και πρέπει να επιμορφώνονται.

Και καθ’ ότι είμαι περίεργος και φιλομαθής, είχα την ατυχή ιδέα να παρακολουθήσω από την ήσυχη γωνιά που διάλεξα, την εκδήλωση. Άλλωστε έξω έβρεχε την σκόνη από την Σαχάρα και η περίσταση ήταν βολική. Στην διάρκειά της όμως, με όσα άκουγα, για τα νέα ποινικά νομοθετήματα, που μετά από αλλεπάλληλες μεταρρυθμίσεις στην τελευταία δεκαετία, κάνουν περαιτέρω πράξη την απαίτηση για την αυστηροποίηση, αισθάνθηκα, ομολογώ, ναυτία. Ένοιωσα άβολα και κανένα ενδιαφέρον, ακόμη και για τα εδέσματα και ποτά που περίμεναν στον διάδρομο στον μπουφέ.

Ο παρουσιαστής που αναλυτικά αναφερόταν στις τροποποιήσεις και κάποιοι που ρωτούσαν, κάπου-κάπου χαμογελούσαν κιόλας. Εκ των υστέρων συμπεραίνω ότι αυτό συνέβαινε προφανώς από αμηχανία. Αφού κατά την γνώμη μου, δεν μπορούσαν ούτε και οι ίδιοι να πιστέψουν ότι είναι ποτέ δυνατό, αυτοί οι σύγχρονοι νόμοι του Δράκοντος, του Φλωρίδη, θα μπορούσε να αποτελούν πλέον επίσημους νόμους της Ελληνικής Δημοκρατίας. Τους οποίους έφερε στη Βουλή ο υπουργός, χωρίς καν την λειτουργία νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, δηλαδή επιτροπής από καθηγητές νομικής, δικαστές, εισαγγελείς και δικηγόρους, αλλά νόμους βγαλμένους και ραμμένους μέσα στο υπουργικό γραφείο Φλωρίδη. Τους οποίους νόμους υπερψήφισε και η τοπική βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, η κυρία Μαρία Αντωνίου. 

Εν τω μεταξύ η Νέα Δημοκρατία είναι η φιλελεύθερη, η δημοκρατική, η ανεκτική παράταξη. Για την ανοιχτή Καστοριά και άνετη Δημοκρατία. Συνειδητοποίησα με όσα άκουγα, ότι δεν μπορεί, παρά όλα να οφείλονται σε παμπόνηρο πολιτικό σχέδιο. Εν προκειμένω του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη: Υποχρεώνει τους ανταμειφθέντες υπουργούς του που προέρχονται από την πολύ συντηρητική δεξιά –διάβαζε Άδωνι Γεωργιάδη– να ενδύονται το χιτώνα της κεντροδεξιάς φιλελεύθερης προόδου, ψηφίζοντας νομοσχέδια που ποτέ δεν θα υποστήριζαν αλλιώς. 

Και στο αντίποδα, υποχρεώνει τους τέως ΠαΣόΚους, όπως αυτόν τον Γεώργιο Φλωρίδη και τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη υπουργούς Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης αντίστοιχα, να προωθούν σχεδόν ακροδεξιά νομοσχέδια με δρακόντεια μέτρα, και ακροαριστερούς παραδείσους, στο βωμό της αυστηροποίησης. Τους υποχρεώνει να αποδεικνύονται πιο ζηλωτές από τους νεήλυδες νεοδημοκράτες. Στ’ αλήθεια δεν θα μπορούσε να βρει πιο κατάλληλους για να τους φορτώσει το μεγάλο αυτό πρωτίστως πολιτικό ατόπημα, που ξετυλιγόταν στ’ αυτιά μου –σκέφτηκα. 

Και παράλληλα να δικαιούται να απορεί που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψήφισμα για την δοκιμασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών στην Ελλάδα του 2024.

Ταυτόχρονα, το πανούργο αυτό σχέδιο, με τους υπερβολικά αυστηρούς ποινικούς κανόνες που αντιστρατεύονται την κοινωνία, αφού η παράβαση των νόμων είναι γνήσια μορφή κοινωνικότητας, παρέχει το Δρακόντειο νομικό πλαίσιο στους εισαγγελείς και δικαστές. Και μεταθέτει σ’ αυτούς την ευθύνη της ανικανότητας των πολιτικών να εξασφαλίσουν στην κοινωνία και τους πολίτες συνθήκες ευημερίας, προόδου και παιδείας που θα περιθωριοποιούν το έγκλημα. Τους πετάει την μπάλα στο γήπεδό τους. Νίπτει τας χείρας του ως νέος Πόντιος Πιλάτος η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και στην πράξη, στοχεύει το αντίθετο από την αυστηροποίηση αποτέλεσμα. 

Ταυτόχρονα όμως, είναι η ίδια η κυβέρνηση που για να εξασφαλίσει το απυρόβλητο των ευγενών πολιτικών που κατάγονται από τα οικογενειακά τζάκια τους, έλαβε μέτρα ασυλίας τους. Έξυπνο το κόλπο: αμνηστία για τους ευγενείς, γκιλοτίνα για τον απλό λαό. Και όλα αυτά μοιάζει να κλιμακώνονται. Να χειροτερεύουν, μιας και έρχονται νέοι ποινικοί νόμοι στο ίδιο μοτίβο αυστηροποίησης, που ήδη έχει προκαλέσει αντιδράσεις και ανάγκασε τους δικηγόρους της χώρας να εξαγγείλουν νέα αποχή αυτή την εβδομάδα, για 23 και 24 Ιανουαρίου 2025. 

Πριν αναχωρήσω από την αίθουσα εκείνο το βράδυ, έριξα δεξιά και αριστερά το βλέμμα μου να βεβαιωθώ. Για το εάν πράγματι είχαν προσκαλέσει οι οργανωτές του Δικηγορικού συλλόγου Καστοριάς, αυτούς που κυρίως έπρεπε να προσκαλέσουν: την βουλευτή Μαρία Αντωνίου, προκειμένου να παρέχει εξηγήσεις ως πληρεξούσια της Καστοριάς στο νομοθετικό σώμα. Που επιπλέον είναι και πρόεδρος της διαρκούς επιτροπής της βουλής για την ισότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα. 

Αν γνωρίζει φυσικά το τι ακριβώς ψήφισε. Και εάν κατανοεί στις πραγματικές διαστάσεις, το τι θα κληθεί να υπερψηφίσει και πάλι. Καθώς όσα απειλούνται υπό το κράτος του νέου ποινικού δικαίου είναι εφιαλτικά, πρόσεξα ότι στην συγκέντρωση εκείνη, δεν ήταν και κανείς άλλος "επίσημος". Όπως δεν υπήρχαν ούτε μέσα μαζικής ενημέρωσης. 

Σε μια πόλη που ήδη βρίσκεται σε μεγάλη κρίση. Και στην οποία κοινωνική συνοχή δεν χρειάζεται για την διασάλευσή της την αυστηροποίηση της ποινικής δικαιοσύνης, αφού τα «κατάφερε» από χρόνια τώρα «θαυμάσια» και χωρίς αυτή.

ο Περαστικός

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 23 Ιανουαρίου 2025, αρ. φύλλου 1257.