24.11.22

ΙΩΑΝΝΗ ΣΚΟΡΔΑ: Αγαπητή ΟΔΟΣ

 


Στους δημότες Καστοριάς για ακόμη μια φορά παρέμεινε ανεκπλήρωτη η επιθυμία έκφρασης του δυτικού προσανατολισμού τους, που μέσω της ένοχης δημοτικής σιωπής τούς έκανε να νιώθουν φιλορώσοι ή φιλοανατολίτες ή φιλοπουτινικοί. 


Η διγλωσσία και ο στρουθοκαμηλισμός είναι δύο από τα αρνητικά ποιοτικά χαρακτηριστικά αρκετών αιρετών που συναντά κανείς στον μικρόκοσμο του «top παγκόσμιου τουριστικού προορισμού» της Δυτικής Μακεδονίας. Που δεν είναι άλλος από την πόλη της Καστοριάς αλλά και τον νομό στο σύνολο του. Η χρήση των δύο αυτών χαρακτηριστικών στον δημόσιο λόγο, τις περισσότερες φορές φέρνουν αρνητικά αποτελέσματα που γίνονται ορατά και κατανοητά συνήθως βραχυπρόθεσμα και λιγότερο μακροπρόθεσμα. Σπανίως δε συνεισφέρουν στην παραγωγή θετικών εξελίξεων και καταλήξεων.

Τις περισσότερες φορές η χρήση τους γίνεται από τοπικούς πολιτικούς εκπροσώπους όλων των βαθμίδων αλλά και όσους γενικότερα διατυπώνουν δημόσιο λόγο, επειδή δεν έχουν την διάθεση να λάβουν σαφή και ξεκάθαρη θέση. Ούτε καν αναλογίζονται τις ευθύνες τους. Ίσως γιατί σκέφτονται πως μπορεί να “θυμώσει” τμήμα της εκλογικής τους πελατείας και να αποτυπωθεί στην κάλπη της επόμενης εκλογικής διαδικασίας. Ή επειδή απλά δεν έχουν την απαιτούμενη αντιληπτική ικανότητα για να το πράξουν.

Όποια και να είναι η αιτία για αυτήν την συμπεριφορά τους, φαίνεται πως αρέσκονται να πατούν σε δύο βάρκες. Όπως έχει καταγραφεί και συνεχίζει να καταγράφεται, αποτελεί χαρακτηριστικό πολιτικών με τελικά, σύντομη θητεία πολιτικής ζωής στις Δυτικές Δημοκρατίες ή με πολιτική μακροημέρευση σε ανελεύθερα καθεστώτα. Όπως για παράδειγμα ο πρόεδρος της γειτονικής Τουρκίας Ερντογάν ή του ομόδοξου ρωσικού λαού – εισβολέα, πρόεδρος Πούτιν.

Η συγκεκριμένη άσκηση ισορροπίας μεταξύ δύο βαρκών έχει γίνει ξεκάθαρα τοπικό γνώρισμα το τελευταίο διάστημα με αφορμή την ρωσική εισβολή στο ανεξάρτητο κράτος της Ουκρανίας. Η πολιτική έκφραση των ίσων αποστάσεων συνήθως ακολουθείται από την σκιώδη και ανεπίσημη τοποθέτηση στην μια ή την άλλη βάρκα. Οι συγκεκριμένοι είναι γνωστοί στην κοινωνία και ως “ισαποστάκηδες”. Και όπως είναι αναμενόμενο η Καστοριά έχει αρκετούς.

Η εικόνα αρκετών μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων αλλά και πολλών ελληνικών να φωταγωγούν δημόσια κτήρια στα χρώματα της ουκρανικής σημαίας, συμβολικά ως ένδειξη συμπαράστασης ή ως έναν τρόπο έμμεσης αποδοκιμασίας κατά της πουτινικής εισβολής, φάνταζε στα μάτια των περισσοτέρων ως την ελάχιστη κίνηση αλληλεγγύης της πόλης της Καστοριάς στο κράτος της αμυνόμενης Ουκρανίας. 

Στους δημότες Καστοριάς για ακόμη μια φορά παρέμεινε ανεκπλήρωτη η επιθυμία έκφρασης του δυτικού προσανατολισμού τους, που μέσω της ένοχης δημοτικής σιωπής τούς έκανε να νιώθουν φιλορώσοι ή φιλοανατολίτες ή φιλοπουτινικοί. Παρά το γεγονός πως στην ζωή τους έχουν αποφασίσει να δραστηριοποιούνται, να εξελίσσονται και να κοινωνικοποιούνται βασιζόμενοι στον Δυτικό τρόπο ζωής.

Επιχειρώντας βέβαια πολλοί να εξηγήσουν τις αιτίες για τον ισαποστακισμό της δημοτικής αρχής του κ. Κορεντσίδη, έρχονται αντιμέτωποι με το παρελθόν του επικεφαλής της. Ο οποίος λόγω της προσωπικής του δραστηριοποίησης στο κλάδο της γουνοποιίας αλλά και της παρελθοντικής εκπροσώπησης αρκετών συναδέλφων του μέσω της θέσης του προέδρου του συνδέσμου γουνοποιών Καστοριάς “Ο προφήτης Ηλίας”, προτίμησε να διατηρήσει την πολιτική της ισορροπίας μεταξύ των δύο βαρκών.

Την μία (βάρκα) που εκφράζει την ευθεία καταδίκη της ρωσικής εισβολής με τα ολέθρια αποτελέσματά της τα οποία βιώνουν οι κάτοικοι της Ουκρανίας και την άλλη της πολιτικής σιωπής, μέσω της οποίας αποφεύγεται συστηματικά η οποιαδήποτε αναφορά στον μοναδικό υπαίτιο, που δεν είναι άλλος από τον πρόεδρο της Ρωσίας Πούτιν. Αλλά και γενικότερα η αποφυγή χρήσης οποιασδήποτε παράγωγης λέξης προκύπτει από το ομόδοξο κράτος της Ρωσίας και την εμπλέκει με την εισβολή και τον πόλεμο.

Επιτρέπεται έτσι στους περισσότερους να σκέφτονται πως η δημοτική σιωπή εκφραζόμενη σε ανώτερο επίπεδο εκπροσωπεί αποκλειστικά μια συγκεκριμένη γουνοποιητική «ελίτ» της πόλης που έχει τους γνωστούς οικονομικούς δεσμούς με την Ρωσία. Ή και την επιτήδεια ουδετερότητα ολόκληρης της δημοτικής αρχής, η οποία στη πράξη είναι φιλορωσική. Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τις προσωπικές επιλογές των στελεχών του συνδυασμού “Ώρα για δουλειές”. Αλλά όταν με την σιωπή εξισώνονται θύτης και θύματα, ποιο μπορεί να είναι το συμπέρασμα;

Όμως το πολιτικό προφίλ των περισσοτέρων όπως φρόντισαν οι ίδιοι να γίνει γνωστό στο κοινό της Καστοριάς, ενδεχομένως να υποδεικνύει και με ποια πλευρά του πολέμου τάσσονται. Ο οποίος στα μάτια των περισσοτέρων φαντάζει να μην είναι για ακόμη μια φορά με την σωστή πλευρά της Ιστορίας. Την ίδια ουδέτερη στάση  με τον δήμαρχο Καστοριάς, φαίνεται να διατηρούν -αν και ατύπως- και αρκετά ακόμα αιρετά στελέχη του νομού Καστοριάς.

Τα οποία παρακινήθηκαν (!) από μια τοπική εθελοντική ομάδα για την συγκέντρωση κάθε είδους ανθρωπιστικής βοήθειας για τον ουκρανικό λαό. Έτσι, οι τρεις δήμοι της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς ενεργοποιηθήκαν μέσω των τριών αρμοδίων αντιδημάρχων για την συγκεκριμένη κίνηση αλληλεγγύης. Που αν μη τι άλλο είναι άξια αναφοράς αλλά συμβαδίζει με το ορισμό της τοπικής πολιτικής ανορεξίας.

Και σε εκείνο το σημείο εντοπίζεται η πολιτική παραδοξότητα των τοπικών αιρετών. Αντί λοιπόν οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι και η αντιπεριφεριάρχης Καστοριάς κ. Κοζατσάνη να διαδώσουν το μήνυμα αλληλεγγύης στην τοπική κοινωνία για το αυτονόητο, φαίνεται πως έπρεπε να γίνει το κάλεσμα της συγκεκριμένης εθελοντικής ομάδας ώστε να ενεργοποιηθούν πολιτικά. Διαφορετικά όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, ενδεχομένως να μην υπήρχε οποιαδήποτε αντίστοιχη πολιτική πρωτοβουλία.

Ακόμα και όταν κλήθηκαν να κάνουν δηλώσεις για την συγκεκριμένη πρωτοβουλία από κανένα πολιτικό εκπρόσωπο της συνάντησης δεν ακούστηκαν λέξεις όπως “η εισβολή της Ρωσίας”, “η επεκτατική πολιτική του Πούτιν” κ.α. αλλά προτίμησαν να καλυφθούν πίσω από εκφράσεις όπως “δοκιμαζόμενος ουκρανικός λαός”, “ανθρωπιστική βοήθεια στον ουκρανικό λαό” και άλλα τέτοια βολικά και φιλοπουτινικά. Θαρρείς πως ο ουκρανικός λαός έγινε εντελώς ξαφνικά “δοκιμαζόμενος”, “πολύπαθος” και υπό καθεστώς ανθρωπιστικής κρίσης χωρίς κανέναν λόγο.

Σαν να ξύπνησαν οι Ουκρανοί ένα άσχημο πρωινό για εκείνους και βρέθηκαν υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες που παραπέμπουν σε πόλεμο. Βλέπεις αγαπητή ΟΔΟΣ, πως όταν θέλουν τα τοπικά πολιτικά στελέχη επιτηδευμένα ξέρουν να καλύπτουν με τον καλύτερο τρόπο υπαίτιους πολεμικών εισβολών, συγκρούσεων και ανθρωπιστικών κρίσεων αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζονται και ως συνδιοργανωτές αλληλέγγυων δράσεων; Κάποιοι δημότες μάλιστα, ορμώμενοι από τον εκφραζόμενο ισαποστακισμό των τοπικών αιρετών έφτασαν στο σημείο να τους αποκαλέσουν ως “πλυντήρια” εισβολέων και απολογητές δικτατόρων, από τους οποίους σαφώς και διαχωρίζω την θέση μου.

Από την εκφραζόμενη φιλορωσική πολιτική δεν κατάφεραν να γλιτώσουν και οργανισμοί παγκόσμιας εμβέλειας. Όπως για παράδειγμα το παράρτημα του Ερυθρού Σταυρού στην Καστοριά. Από τα μπάνερς καλέσματος της ανθρωπιστικής βοήθειας που αναδημοσίευσε έλειπαν και πάλι τα αυτονόητα. Απλά αρκέστηκαν στις δοκιμασμένες εκφράσεις “ώρα ανθρωπιάς”, “αντιμετώπιση ανθρωπιστικής κρίσης στην Ουκρανία”, “είδη πρώτης ανάγκης για την Ουκρανία” και άλλα τέτοια που μοιάζουν ουδέτερα, αλλά είναι σαφώς σε βάρος της Ουκρανίας και υπέρ της Ρωσίας. 

Αυτός ο ισαποστακισμός (φιλοπουτινισμός για κάποιους άλλους) συναντάται και στα περισσότερα από τα τοπικά ΜΜΕ όλων των μορφών. Και αν από την διαδικτυακή τους παρουσία σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης είναι ευδιάκριτη και ξεκάθαρη η φιλορωσική στάση πολλών σχολιαστών και ακολούθων τους, τότε ακόμα και μέσω των έντυπων εκδόσεων τους,  φροντίζουν να μην αφήνουν ανικανοποίητο το κοινό τους. Όποιου μεγέθους και αν είναι.

Αποζημιώνοντας τους με εξώφυλλα κανονικά “πλυντήρια” κάνοντας λόγο για μια απλή «ρωσο-ουκρανική κρίση». Έτσι απλά αγαπητή ΟΔΟΣ. Σαν να μην υπάρχει θύμα αλλά ούτε και θύτης. Απλά προέκυψε μια κρίση. Ποιος την προκάλεσε, ποιος εισέβαλλε κτλ φαίνεται να μην νοιάζει τους αναγνώστες τους. Ή μπορεί να τους νοιάζει, να το γνωρίζουν, να τους αρέσει αλλά λόγω υπαιτιότητας σκοπίμως να αποκρύπτεται. Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ή ακόμα καλύτερα είναι για να ξέρουν οι πολίτες της πόλης από ποιους πρέπει να προφυλάσσονται.

Και όταν με το καλό πραγματοποιηθούν οι απαιτούμενες έρευνες από τις ελληνικές αρχές για πιθανή σύνδεση του ρωσικού κράτους μέσω κάθε είδους συναλλαγής με ελληνικά κόμματα, επιχειρήσεις και ΜΜΕ καλό θα ήταν να απουσιάζουν κάθε είδους τοπικοί. Και αν δεν απουσιάζουν -που δεν το πιστεύει κανείς- καθόλου μπράβο τους.

Ιωάννης Σκόρδας
iskord@hotmail.com

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 31 Μαρτίου 2022, αρ. φύλλου 1118.


5 σχόλια:

  1. Ανώνυμος24/11/22

    Τώρα που γυρίσαμε προς το δημοκρατικό Κατάρ και λοιπά αραβικά εμιράτα θα πουλάμε γουναρικά στους βεδουϊνους να μην παγώνουν οι καμήλες στην έρημο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος24/11/22

    Υποθέτω ότι ανάλογο άρθρο δημοσιεύσατε και για τις εισβολές στην Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη, Παλαστίνη .............

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος26/11/22

      Κοίτα να δεις κάτι συμπτώσεις. Τις ίδιες αντιαμερικανικές μπούρδες λένε οι χρυσαυγίτες και οι αριστεριστές. Συμπτώσεις απλά

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος25/11/22

    Ένα άρθρο από αμερικανό αξιωματούχο της κυβέρνησης Ρήγκαν:

    https://www.paulcraigroberts.org/2022/10/25/armageddon-is-closer-than-you-think/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Dimitris Sotiriadis [fb]26/11/22

    Dimitris Sotiriadis
    Συγχαρητήρια Ιωάννη Σκόρδα (αν και δεν σε γνωρίζω) για τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι τα γεγονότα και κυρίως για τον τρόπο της διατύπωσης των ενοθων που θέλεις να περάσεις... Μπράβο σου αγόρι μου ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ