Με την 29η Μαΐου, την επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης από την οποία συμπληρώνονται σήμερα 572 χρόνια από το μοιραίο εκείνο γεγονός που καθόρισε αρνητικά την ιστορική πορεία του Ελληνισμού, αφού τον απέκοψε από την δημιουργική του πορεία στην ιστορία και τον πολιτισμό, επιτρέποντας («παραδίδοντας» ίσως) τους Τούρκους –πιο γενικά– να πάρουν τα σκήπτρα, είναι πολλά εκείνα που μπορούν να διδαχθούν οι σημερινοί Έλληνες.
Όπως το γεγονός ότι το φακιόλιο το τούρκικο, που προτιμούσαν οι αντιδυτικοί (ανθενωτικοί) εκείνης της εποχής, συνεχίζει να πολιορκεί την Ελλάδα ακόμη και σήμερα, σε μια αφύπνιση του αναθεωρητισμού των συνόρων. Που –ελπίζεται προσωρινά– υποθάλπεται πρόσφατα από μεγάλες δυνάμεις στο βωμό του εμπορικού κέρδους, ενώ εφαρμόζει στην πράξη η Ρωσία, επί τρία και πλέον έτη, σε βάρος μιας χώρας που δεν ενόχλησε επεκτατικά, και απλά θέλησε να απομακρυνθεί από τον στραγγαλισμό του αυταρχικού γίγαντα της γειτονιάς της.
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά για τόσα πολλά χρόνια, και η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη και πάλι με το φάσμα της σιωπής και της απειλής και με την de facto σύμπλευση του δικού της γείτονα με όλες τις ανατρεπτικές δυνάμεις, η εντός των συνόρων προπαγάνδα της λούμπεν παρα-θεολογίας, κατευθύνει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης αποκλειστικά στην Μέση Ανατολή, εγκαλώντας την κυβέρνηση για μια από τις σωστές επιλογές της στην εξωτερική πολιτική, να έχει στρατηγικό σύμμαχο το Ισραήλ.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το Ισραήλ είναι άμοιρο ευθυνών για το αίμα χιλιάδων αθώων. Τους οποίους όμως τελικά έχουν παραδώσει εντελώς –μα εντελώς όμως– αβοήθητους ΟΛΑ, πλην της Υεμένης, τα μουσουλμανικά κράτη της περιοχής. Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Ιορδανία, Λίβανος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Πακιστάν, Κουβέϊτ, Ιράν, Ιράκ, Αίγυπτος... στην πράξη χάθηκαν. Κάνουν big business με την διεθνή κοινότητα.
Και στην Ελλάδα, η αριστερά, η άκρα δεξιά και η λούμπεν παρα-ορθοδοξία τα βρήκαν αρμονικά. Όπως τηρουμένων των αναλογιών τα είχαν βρει οι αντίστοιχες εκφάνσεις του δημόσιου βίου, πολύ πριν την 29η Μαΐου 1453 που απλά αποτελείωσαν την δουλειά. Με την ιστορία να μη διδάσκει και να μη χρειάζεται να επαναληφθεί καθόλου, μήτε σαν φάρσα ακόμη.
Και την Καστοριά, να βρίσκεται από χρόνια τώρα στον στρόβιλο της επανάληψης της ιστορίας, χωρίς να γίνεται αντιληπτό και να οχυρώνεται. Με την υπόθεση της γούνας να εγείρει ζητήματα για το τι θα συμβεί μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Και με διάφορους άλλους να είναι αδιάφοροι απέναντι στην σλαβική μπότα και τον ιμπεριαλισμό. Στην περίπτωση της Ουκρανίας να είναι ακόμη... «με τον άνθρωπο» και να μην έχουν πειστεί τι εστί Ρωσία (του 21ου αιώνα και ίσως και του 1453).
Και να οχυρώνουν τον ανομολόγητο διάχυτο αντισημιτισμό στις κατακριτέες υπερβολές του Ισραήλ που προκαλούν αυτοί που βάζουν ασπίδα τους τα χιλιάδες αθώα θύματα. Που έχουν εγκαταλείψει με ελαφρά βήματα, όλοι οι υπόλοιποι, αδελφοί τους –επειδή ίσως να ξέρουν κάτι, θα μπορούσε κάποιος να υποψιαστεί.
Φωτογραφία:
Ο ρώσος στρατιώτης Εβγκένι Αλεξάντροβιτς Ροντιόνωφ (Евге́ний Алекса́ндрович Родио́нов) που υπηρέτησε ως εκτοξευτής χειροβομβίδων στο "479ο Συνοριακό Απόσπασμα Ειδικού Σκοπού", και πέθανε στον πρώτο Ρωσο-Τσετσενικό πόλεμο το 1996 (όταν η Τσετσενία αντιστεκόταν στον ρωσικό ιμπεριαλισμό), παρ’ όλο που ακόμη και η ίδια η Συνοδική Επιτροπή Αγιοποιήσεως της Εκκλησίας της Ρωσίας το 2004 απέρριψε τα αιτήματα αγιοκατάταξης, νέο-ορθόδοξοι κύκλοι στην Ελλάδα τον θεωρούν άγιο. (Στην φωτογραφία: "ορθόδοξη" εικόνα με τον "άγιο" να απεικονίζεται με επιθετικό πυροβόλο τυφέκιο καλάσνικοφ, φύσιγγια και χειροβομβίδα, υπό την βυζαντινή καλλιγραφία «Ο άγιος νεομάρτυς Ευγένιος Ροντιόνωφ»).
Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 29 Μαΐου 2025, αρ. φύλλου 1274.
Επιλογή σχετικών αναρτήσεων:
- Λόγος & Αντίλογος [«Εγώ είμαι με τον άνθρωπο»]
- «Ρωσικό δίκτυο προπαγάνδας στην Ελλάδα»
- ΟΔΟΣ: Πρόσωπα 2022
- Εικόνα του αββά Ιουστίνου Πόποβιτς (1894-1979) στην Ι. Μονή Μαυρωτίσσης
- Στιγμιότυπο προεκλογικής συγκέντρωσης στην FYROM
- ΟΔΟΣ: Τρία χρόνια αποσταθεροποίησης
- ΟΔΟΣ: Ελευθεροτυπία
- Λόγος & Αντίλογος [Δημοψήφισμα]
- Λόγος & Αντίλογος [Γ. Νταλίπης]
- ΟΔΟΣ: «Αλλαγή νοοτροπίας»
- Η Εκκλησία ως εχθρός του πολιτεύματος
- ΟΔΟΣ: Μια ανίερη συμμαχία
- Λόγος & Αντίλογος [Pax Poutiniana]
- ΟΔΟΣ: Σαλόμ – Σαλάμ
- ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ έγραψαν [Α.Λ.]
- ΟΔΟΣ: Φακιόλιο
- Δυο παντόφλες και ένα βρασμένο κάστανο...
- ΟΔΟΣ: Η τρίτη Άλωση
- ΙΩΑΝΝΗ ΣΚΟΡΔΑ: Αγαπητή ΟΔΟΣ [23.11.23]
- ΙΩΑΝΝΗ ΣΚΟΡΔΑ: Αγαπητή ΟΔΟΣ [20.1.2022]
- ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΧΑΤΖΗ: Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια
- «Στην αγάπη και την αλήθεια»
- ΟΔΟΣ: Ρωσία

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.