χατζ Μαχντί Ρασούλι | Η τρίτη νύχτα του Μουχαράμ
Ζαντζάν, Ιράν 1403 η.Ε. / 1446 ε.Ε. (2024 μ.Χ.)
Σε πολλές παραδόσεις ανά τον κόσμο, η απώλεια και η ιστορική μνήμη εκφράζονται μέσα από οργανωμένες τελετουργίες και πένθιμα άσματα. Στο Ιράν, η περίοδος του Μουχαράμ αποτελεί την κορυφαία στιγμή αυτής της συλλογικής έκφρασης, όπου η μουσική και η ποίηση γίνονται τα μέσα για την διατήρηση της ιστορικής ταυτότητας.
* * *
Ο Μαχντί Ρασούλι γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1988 στην πόλη Ζαντζάν, είναι Ιρανός θρησκευτικός τραγουδιστής-ιεροψάλτης. Έχει σπουδάσει πολιτικός μηχανικός, καθώς και διαχείριση πολιτιστικών υποθέσεων και επιστήμες Κορανίου. Είναι ένας από τους πιο εξέχοντες θρησκευτικούς ρήτορες του Ιράν και ένας από τους πιο διάσημους σύγχρονους υμνωδούς (Μαντάχ). Εξειδικεύεται στην ψαλμωδία θρησκευτικών ύμνων (Μαντάχι) και πένθιμων ασμάτων (Νόχα), τα οποία είναι κεντρικά στην παράδοση των Σιιτών μουσουλμάνων. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής επειδή ερμηνεύει σε τέσσερις γλώσσες: περσικά, αραβικά, τουρκικά και αζέρικα, με μεγάλη παρουσία σε μουσικές πλατφόρμες, όπου οι ύμνοι του συγκεντρώνουν εκατομμύρια ακροάσεις.
Το κομμάτι σχετίζεται με την τελετή πένθους την τρίτη νύχτα του Μουχαράμ, η οποία τελέστηκε στην Χουσεΐνιγιέ του Σαραλλάχ Ζαντζάν το 2024 (1403/1446). Το βίντεο περιλαμβάνει έναν παραδοσιακό σιιτικό θρησκευτικό ύμνο πένθους (Νόχα/ Λατμίγια) με τίτλο "Shab-e-Sevom-e-Muharram | Η Τρίτη Νύχτα του Μουχαράμ", αφιερωμένο στην μνήμη της Σαγιντά Ρουκάγια (Χαζράτ Ρουκάγια), της νεαρής κόρης του ιμάμη Χουσεΐν, η οποία πέθανε στην αιχμαλωσία μετά την μάχη της Καρμπάλα. Όμως οι στίχοι του συγκεκριμένου ύμνου, επικεντρώνονται στην διαχρονική πίστη και την αφοσίωση στις αξίες του ιμάμη Χουσεΐν, μετατρέποντας το πένθος σε μια δυναμική πράξη συλλογικής ταυτότητας και πνευματικής αφύπνισης.
Η ερμηνεία, χαρακτηριστική του γρήγορου ρυθμού "Σουρ" ή "Σορ", μεταστοιχειώνει τα θέματα της απώλειας και του πόνου σε πράξεις συλλογικής μνήμης. Μία μια τελετουργία που ενώνει την κοινότητα, μεταφέροντας ιστορικά και ηθικά διδάγματα μέσω της συγκίνησης. Είναι ποιήματα που εστιάζουν στην τραγωδία και τον πόνο και γι' αυτό το κοινό χτυπά ρυθμικά το στήθος του. Ο ήχος του χτυπήματος λειτουργεί ως το μοναδικό "κρουστό" όργανο που συνοδεύει την φωνή του υμνωδού
Η τελετή έλαβε χώρα στην Χουσεΐνιγιέ του Σαραλλάχ Ζαντζάν («Το αίμα του Θεού [στην πόλη] Ζαντζάν») στο βορειοδυτικό Ιράν, που είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς χώρους θρησκευτικών τελετών της χώρας, γνωστός για το πάθος των συμμετεχόντων.
Παρά την ένταση, η ΟΔΟΣ υπογραμμίζει ότι πρόκειται για μια ειρηνική εκδήλωση συλλογικού πένθους, ανάλογη με τα μοιρολόγια ή τις παραδοσιακές θρησκευτικές περιφορές άλλων πολιτισμών. Ίσως λόγω της πολεμικής επικαιρότητας, να έχει και μία επιπλέον σημειολογία.
Το βίντεο διαθέτει τους στίχους του ύμνου σε υπότιτλους στα αγγλικά, περσικά και αραβικά (και με αυτόματη μετάφραση σε άλλες γλώσσες)
η.Ε.: έτος Ηλιακής Εγίρας (επίσημο ημερολόγιο του Ιράν, 365 ημέρες).
ε.Ε.: έτος Σεληνιακής Εγίρας (ισλαμικό θρησκευτικό ημερολόγιο, 354 ημέρες).
Και τα δύο ξεκινούν από το 622 μ.Χ., αλλά η διαφορά στην διάρκεια του έτους δημιουργεί μια συσσωρευμένη απόκλιση 43 ετών μεταξύ τους.
Σχετικά:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.