ΟΔΟΣ: Europa Nostra: Χρήσιμα συμπεράσματα

ΟΔΟΣ 13.3.2014 | 731

Η επιλογή της Καστοριάς και πιο ειδικά των παραδοσιακών πυρήνων της πόλης (περιοχής Ντολτσού και Απόζαρι) από την Europa Nostra στην α’ φάση μεταξύ των ένδεκα μνημείων της Ευρώπης που απειλούνται, βρίσκονται σε κίνδυνο και για τον λόγο αυτό εντάσσονται στο πρόγραμμά της, είναι πλέον πραγματικότητα. Οι πληροφορίες της ΟΔΟΥ για την θετική πορεία του φακέλου που σχηματίσθηκε για λογαριασμό της πόλης, μετά από την πρόταση που εισηγήθηκε στους φορείς της πόλης ο κ. Βασίλειος Τσεμάνης (Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού) το π. Φθινόπωρο, επιβεβαιώθηκαν πλήρως.

Η καλή αυτή εξέλιξη, δεν δικαιώνει μόνο την ελπίδα και τον ρομαντισμό όσων είχαν την αρχική ιδέα και προσπάθησαν να την υποστηρίξουν, να σχηματίσουν την ομάδα εργασίας που συμπλήρωσε τον φάκελο της πρότασης και τελικά τον υπέβαλε. Αλλά πλήρως αποδεικνύει ότι κάθε επιτυχία μπορεί να αποτελεί ρεαλιστικό στόχο, και κανένα όνειρο, δεν είναι ουτοπικό, αρκεί να γίνει με κατάλληλη και επαρκώς τεκμηριωμένη προετοιμασία. Και βεβαίως πιστέψει κανείς στις ιδέες. Συνεπώς, εφ’ όσον εκδηλωθεί η σχετική βούληση.

Στην προκείμενη διαδικασία, σε δεύτερο στάδιο, αναμένεται η πρόταση – υποψηφιότητα της Καστοριάς, να επιλεγεί μεταξύ των επτά μνημείων του ευρωπαϊκού πολιτισμού τα οποία θα τεθούν υπό την μέριμνα και στο πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Η οποία όπως ήδη αναφέρθηκε κατ’ επανάληψη στα σχετικά αφιερώματα της εφημερίδας που προηγήθηκαν, εκτός από την πολύ πρακτική εφαρμογή της υπόθεσης, μέσω της “Europa Nostra” επιχειρεί να σφυρηλατήσει δεσμούς γνωριμίας, ανταλλαγής εμπειριών και κοινής ευρωπαϊκής συνείδησης μεταξύ των λαών της Ευρώπης. 

Άλλωστε ο λατινικός τίτλος του προγράμματος, ο οποίος στην ελληνική γλώσσα, σημαίνει «η δική μας Ευρώπη» είναι εύγλωττος. Έχει μια σαφή ιστορική και πολιτική αναφορά, ως αντίποδας του mare nostrum και παρουσιάζει μια προοπτική αναγωγής της στο μέλλον. Οι λαοί ξεπερνούν τα εθνικά στερεότυπα κάτω από την σκέπη της κοινής ευρωπαϊκής ιδέας. Που γίνεται πατρίδα. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΟΔΟ

ΟΔΟΣ 5.6.2014 | 743

Τα δύο κρατούμενα

"...Τα δύο κρατούμενα αποτελούν εκδηλώσεις του ίδιου ακριβώς φαινομένου, δύο από τις άκρες του ίδιου προβλήματος της Καστοριάς: της πολιτικής αμετροέπειας και της κατάχρησης της αυτοπεποίθησης. Και  με κάποιο τρόπο, η Νέμεσις, έστω και αργά για τους ίδιους του εμπλεκόμενους, και προπαντός για την Καστοριά, αποκατέστησε μια κάποια ισορροπία. Η αίσθηση ότι με μερικές ευτυχώς εξαιρέσεις, ο συνδυασμός και η συλλογική διοίκηση του Δήμου είχε χάσει το μέτρο, και ότι αυτό ήταν μάλλον δυσοίωνο για το μέλλον, ήταν ολοφάνερη".

Διαβάστε επίσης:

ΕΛΕΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ:
Κατάθεση μερικών σκέψεων

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΣΕΜΑΝΗ:
Eκλογές του Mαΐου 2014

ΒΑΣΙΛΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ:
-Αν δεν πραγματοποιούνταν η εκτέλεση των 6
-Αν δεν… έχανε τις εκλογές το 1932 ο Βενιζέλος. Αλλά και δεν λάβαινε χώρα το άκαιρο κίνημα του 1935

ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΦΕΙΑΔΟΥ-ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ:
Εκδήλωση για τα μάρμαρα του Παρθενώνα

ΟΔΟΣ:
Ο δημόσιος λόγος της Καστοριάς

Η ζωή του Αθανασίου Χριστόπουλου

Η απόφαση του τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για την υπόθεση του δομημένου ομολόγου

Οι ρίζες του φασισμού

...κι άλλα

ΟΔΟΣ
το βήμα της Καστοριάς
Πέμπτη 5.6.2014 | 743

ΠΑΝΟΥ Θ. ΠΟΥΓΓΟΥΡΑ: Η θύμηση... της θύμησης

ΟΔΟΣ 6.2.2014 | 726

Η θύμηση έχει την σημασία της όταν την επικαλείσαι και την χρησιμοποιείς. Τότε μόνον η λέξη αυτή κατεβαίνει από τις σελίδες του λεξικού, όταν την έχει στο δύχτι των νευρώνων του ο εγκέφαλος και την ξεψαρώνει από την σκέψη, την διαρθρώνει κομμάτι-κομμάτι και την επιθεωρεί σαν σύνολο, πριν την χρησιμοποιήσει. Δυσκολεύτηκα να βρώ την αφορμή για την καταγραφή της ιστορίας, γι αυτό και η αρχή με την φιλοσοφία της θύμησης σαν πρελούδιο, που δεν ξεκλειδώνει το θέμα.

Στην Λυών, όπου βρέθηκα με υποτροφία γνωρίστηκα με τον συνάδελφο Ρενέ στο νοσοκομείο Ηerriot. Κάποτε δειπνώντας στο σπίτι του, μου πρότεινε να επισκεφθούμε το Περούζ, ένα διατηρητέο ιστορικό χωριό στα βορειοανατολικά περίχωρα της πόλης, δίπλα στο Μαξιμιέ. Από το όνομα, μου εξήγησε, ότι πρόκειται για παλαιά εστία Ιταλών μεταναστών από την Περούτζια.

Στοιχεία

Στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας μειώνονται κατά δέκα συνολικά οι περιφερειακοί σύμβουλοι, καθώς από 51 ορίζονται σε 41. Οι περιφερειακοί σύμβουλοι των Γρεβενών ορίζονται σε 5 (πριν ήταν 7), της Καστοριάς σε 7 (πριν ήταν 9), της Κοζάνης σε 22 (πριν 26) και της Φλώρινας σε 7 (πριν ήταν 9). 

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 27 Μαρτίου 2014, αρ. φύλλου 733

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΣΕΜΑΝΗ: Ουκρανία

ΟΔΟΣ 13 Μαρτίου 2014 | 731

Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ είναι δίπλα μας. Η Κριμαία ακόμα πιο δίπλα. Μια δυο ώρες με αεροπλάνο πιο μακρυά από την Αθήνα. Ας αγκαλιάσουμε με τη φαντασία μας και τις ιστορικές μας γνώσεις ολόκληρη τη σημερινή Ουκρανία. Το έχει ανάγκη σήμερα που περνάει δραματικές στιγμές. Είναι και αυτή κομμάτι της Ευρώπης των λαών. Με τις νίκες της και τις ήττες της. Στο κέντρο ενός σταυρού. Ατλαντικός-Ουράλια, Βαλτική-Μαύρη Θάλασσα.

ΕΧΕΤΕ επισκεφθεί ποτέ την Ουκρανία, την Κριμαία, το Κίεβο, την Οδησσό; Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένα ενδιαφέρον βιβλίο με τους ανθρώπους της, τα τοπία της, τα ποτάμια της, τους θησαυρούς της. Την απίστευτα εύφορη γη της, που ήταν και είναι ακόμα ο σιτοβολώνας της Ευρώπης. Ένας κόσμος με ανάμεικτο, σλαβικό κατά το πλείστον πληθυσμό, σαράντα – πενήντα εκατομμυρίων. Με σταθερή πηγή αξιών τον Χριστιανισμό των αρχών της δεύτερης χιλιετίας μ.Χ. Και κώδικες σοσιαλιστικής συμπεριφοράς των μέσων του εικοστού αιώνα.

ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΦΕΙΑΔΟΥ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Έκθεση Λουκά Σαμαρά

Σε δύο αίθουσες του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης έγιναν στις 25 Φεβρουαρίου τα επίσημα εγκαίνια έκθεσης του Λουκά Σαμαρά, με την παρουσία του καλλιτέχνη, που είχε μάλιστα πολύ καλή διάθεση, όπως μου είπε στο τηλέφωνο ο σκηνοθέτης κύριος Τάσος Ρηγόπουλος, επίσημος καλεσμένος της βραδιάς.

Η έκθεση θα είναι ανοιχτή για το κοινό από την επομένη των εγκαινίων μέχρι και τον Ιούνιο. Η βιντεοσκόπηση των εγκαινίων δεν ήταν δυνατή εξ αιτίας σχετικής απαγόρευσης, η βιντεοσκόπηση όμως της έκθεσης στο χώρο αυτό θα πραγματοποιηθεί σε επόμενο χρόνο από το σκηνοθέτη κύριο Τάσο Ρηγόπουλο και την ομάδα του, που παρακολουθούν και καταγράφουν μόνιμα το έργο του ζωγράφου, για να το συμπεριλάβουν στο δεύτερο μέρος μιας ακόμη προβολής φιλμ αφιερωμένου στη ζωή και το έργο του Λουκά Σαμαρά.

ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΜΠΑΓΓΟΥ: Ο Έρωτας- η μοναξιά και η ποίηση της Σοφίας Μπουτσιάδου

ΟΔΟΣ 6.2.2014 | 726

Σε όλο τον κόσμο οι άνθρωποι ερωτεύονται. Λένε μύθους και θρύλους για τον έρωτα. Μαραζώνουν από έρωτα, σκοτώνουν από έρωτα, πεθαίνουν εξ αιτίας του. Και γράφουν ποιήματα για τον έρωτα. Τα ποιήματα νομίζω είναι η πιο εξιδανικευμένη προσέγγιση του. Υπάρχουν άφθονα και αξιόλογα στην ελληνική και ξένη βιβλιογραφία. Άξια λόγου και ανάλυσης είναι, στην προκειμένη περίπτωση, τα ποιήματα της Σοφίας. Αισθαντικά, τρυφερά, άγρια κάποιες φορές- όταν εκφράζουν την τραγικότητα της απώλειας της αγάπης, της ρομαντικής αγάπης.

Οι ανθρωπολόγοι έχουν βρει αποδείξεις της ρομαντικής αγάπης και στις 170 κοινωνίες που διερεύνησαν μέχρι στιγμής. Ο έρωτας και η αγάπη δεν είναι πάντα χαρούμενες εμπειρίες. Σε μια ομάδα φοιτητών που έλαβε μέρος στην έρευνα τέθηκαν εκτός των άλλων δύο ερωτήματα: 1) έχετε απορριφτεί από κάποιον που αγαπήσατε αληθινά; Και 2) έχετε απορρίψει κάποιον που σας αγάπησε αληθινά; Πάνω από το 95% και των ανδρών και των γυναικών απάντησαν ναι και στα δύο. Κανείς, λοιπόν, δε γλυτώνει αλώβητος από τον έρωτα. Πόσοι άνθρωποι άραγε αυτή τη στιγμή χορεύουν από ευτυχία και πόσοι πονούν από την ανεπάρκεια του;

Σε δέκα ημέρες

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΛΥΚΟΓΙΑΝΝΗ: Κρατικός παρεμβατισμός και ελληνική οικονομία

ΟΔΟΣ 13.3.2014 | 731

ΠΕΡΙ ΤΑ ΤΕΛΗ του 19ου αιώνα οι θεσμικές συνθήκες που επικρατούσαν στην ελληνική αγορά, στηρίζονταν στην αρχή της ελευθερίας των διεθνών συναλλαγών. Το εξωτερικό εμπόριο ασκείτο χωρίς περιορισμούς, ενώ η αγορά και η πώληση χρυσού, αργύρου και άλλων πολύτιμων μετάλλων, καθώς και ξένων νομισμάτων, χαρτονομισμάτων και τραπεζογραμματίων, ήταν επίσης απολύτως ελεύθερη, όπως η διακίνηση κεφαλαίων από και προς την Ελλάδα (1).  Το νεογέννητο έθνος-κράτος εισήλθε στον 20ο αιώνα με μια παράδοση laissez faire που ποτέ δεν αμφισβητήθηκε σοβαρά από το πολιτικό του κατεστημένο. Μολονότι το παράδειγμα της Ευρώπης, το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, συχνά ωθούσε τις κυβερνήσεις προς τον προστατευτισμό και τον κρατικό παρεμβατισμό, στην Ελλάδα ο οικονομικός φιλελευθερισμός συνέχισε να αντιπροσωπεύει την κυρίαρχη ιδεολογία. Έτσι, η δασμολογική πολιτική που επέβαλε ο Καποδίστριας το 1830 και εφαρμόσθηκε σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια της βασιλείας του Όθωνα, «υπάκουε» σε ταμιευτικά κυρίως κίνητρα, δηλαδή την ενίσχυση των εσόδων του κράτους. Το νέο τελωνειακό δασμολόγιο που εισήγαγε ο Χαρίλαος Τρικούπης το 1884, «δεν διέρρηξε το κυρίαρχο πλαίσιο». Έκτοτε, όσες μεταβολές έγιναν, παρά την όποια μεταστροφή υπέρ των ιδεών του προστατευτισμού, ιδίως με το νέο δασμολόγιο του 1923 (που όμως τελικά επιβλήθηκε το 1926), χαρακτηρίζονταν από παρόμοια ταμιευτική λογική (2).  Το laissez faire εγκαταλείφθηκε ως το επικρατούν δόγμα από το Μεταξικό καθεστώς τον Αύγουστο του 1936. Η κήρυξη της δικτατορίας συνδέθηκε τότε με το νέο αυξημένο ρόλο του κράτους στην οικονομία και τη μεγαλύτερη έμφαση που δόθηκε στη βιομηχανία στο πλαίσιο της επιδίωξης της οικονομικής αυτάρκειας. Με την ενίσχυση του κρατικού ελέγχου στην αγορά εργασίας τα «κλειστά» επαγγέλματα επεκτάθηκαν περαιτέρω, ενώ οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας συστηματοποιήθηκαν. Τα γενικότερα επιτεύγματα του καθεστώτος, ωστόσο, δεν ήταν ανάλογα της ρητορικής των υμνητών του. Αν και οι διεθνείς εξελίξεις τερμάτισαν πρόωρα τις πρωτοβουλίες του Μεταξά, το καθεστώς παρουσίαζε μια τάση αναντιστοιχίας «λόγων και έργων» (3).