ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΟΔΟ

ΟΔΟΣ 14.11.2013 | 715

ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Στις εσωτερικές σελίδες του σημερινού φύλλου της ΟΔΟΥ, δημοσιεύεται επιστολή της κ. Χρυσούλας Πατρώνου την οποία έστειλε στην εφημερίδα, με απορίες για τα «έργα» που εκτελούνται στον περιβάλλοντα χώρο της Σπηλιάς του Δράκου. Σε ελάχιστες σειρές, με λακωνικό και περιεκτικό τρόπο, για μια ακόμη φορά τίθενται ερωτήματα που γυρεύουν απαντήσεις. Αμείλικτα κατά βάση όπως είναι, μάλλον θα μείνουν αναπάντητα. Διότι προφανώς δεν προσφέρονται αμείλικτες απαντήσεις...

ΟΔΟΣ για την Tosca

Προσφορά 2 εισιτήρια στην τιμή του ενός 

«Κουπόνι Προσφοράς 1 εισιτήριο + 1 δωρεάν» για την Tosca του Puccini | Riccardo Frizza, Luc Bondy, MET  

  ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΕ | SOLD OUT 

Οι 30 πρώτοι (60 εισιτήρια) που θα προβούν σε κράτηση στα γραφεία της ΟΔΟΥ (τηλ. 2467029638, e-mail: odos-kst@otenet.gr, διεύθυνση: Μητροπόλεως 4, β’ όροφος) θα αποκτήσουν δύο εισιτήρια αξίας 36,00 ευρώ στην τιμή των 18,00 ευρώ.

Λόγος & αντίλογος

Το μετόχι Μαυριωτίσσης και ο σπουδαίος ρόλος του για την Καστοριά

Η Μαυριώτισσα, το μετόχι των Αγίων Αναργύρων, είναι το χωνευτήρι των περισσοτέρων επισκεπτών μας, ύστερα από την πρώτη στάση τους στην λεωφόρο Κύκνων. Όλοι θα περάσουν από τον χώρο αυτό, γιατί η πρόσβασή τους στο κέντρο της πόλεως είναι αδύνατη με τα μεγάλα λεωφορεία που χρησιμοποιούν για τις μετακινήσεις τους. Η φυσική ομορφιά του τοπίου και η βαριά ιστορική κληρονομιά της βυζαντινής ζωής των χιλίων χρόνων, όπως το μαρτυρούν τα εκκλησιαστικά κτήρια, τα οποία μαγεύουν και προκαλούν τον θαυμασμό.
Ως γνωστόν, η Καστοριά με τον μεγάλο αριθμό των βυζαντινών (65) εκκλησιών, και τα τρίπτυχα τείχη της, είναι η τρίτη πόλις εκπρόσωπος του βυζαντίου, ύστερα από την Κωνσταντινούπολη και την Θεσσαλονίκη.
Λοιπόν θεωρούμεθα πολύ τυχεροί που κατοικούμε στον χώρο αυτό.

ΟΔΟΣ: Μια παλιά υπόθεση

ΟΔΟΣ 4 .7.2013 | 699

Η είδηση ότι επιταχύνεται η κατεδάφιση του μεγάλου -από την οδό Αγίου Αθανασίου- ισογείου ορόφου του κτηρίου του κάποτε Πνευματικού Κέντρου Καστοριάς φαινομενικά τουλάχιστον μοιάζει να μην απασχολεί και παρουσιάζεται στα δευτερεύοντα, αν όχι στα ψιλά.

Μάλιστα για την κατεδάφιση γράφτηκαν και ακούστηκαν, πηγαία ή όχι και κάποια «επιτέλους», «καιρός ήταν». Αλλά αυτά δεν απαντούν στα εύλογα ερωτηματικά και δεν πείθουν απαραίτητα.

Η εξήγηση της κατεδάφισης, ότι το ισόγειο είναι τάχα εστία μολύνσεως και πως το «έργο» αυτό αποτελεί αίτημα των περιοίκων δεν ταυτίζονται με γεγονότα. Και δεν είναι πειστικά, όχι μόνο διότι ήταν μέχρι τώρα περίπου άγνωστο το σχετικό αίτημα, αλλά και επειδή, εκτός από 1-2 οικοδομές (μικρές πολυκατοικίες) δεν υπάρχουν περίοικοι. Πρόκειται αναμφίβολα για την πιο αραιοκατοικημένη περιοχή μέσα στην πόλη της Καστοριάς.

Άλλωστε για ποιό λόγο άραγε θεωρείται εστία μόλυνσης μόνο το ισόγειο της οικοδομής και όχι ο υπόγειος όροφος; Ακόμη, θα επιμεληθούν την κατεδάφιση και άλλων ισογείων δημοτικών κτηρίων ο Δήμος και η Π.Ε. Καστοριάς, αν αποτελούν «εστία μόλυνσης» κάτι που είναι κανόνας και όχι εξαίρεση στα εγκαταλειμμένα δημοτικά ακίνητα της Καστοριάς (π.χ. Τερζάκεια Λουτρά) και εφ' όσον επιδιώκουν την κατεδάφιση οι περίοικοι;

Ή μήπως υπάρχει ειδικός λόγος που επιβάλλει την κατεδάφιση αποκλειστικά του ισογείου ορόφου, μόνο του Πνευματικού Κέντρου;

Θα μπορούσε ποτέ όλα όσα έγιναν από την σφράγιση και εγκατάλειψη του Πνευματικού Κέντρου Καστοριάς, καταστάσεις που ευθύνονται για την καταστροφή του και μείωσαν έτσι σημαντικά, σε πολλά εκατομμύρια ευρώ, την δημοτική περιουσία, να μην είναι μια μονοσήμαντη και απλή περίπτωση;

ΑΝΑΣΤΑΣΗ Κ. ΠΗΧΙΩΝ: Ἄρχοντες καί ἄρχοντες

ΟΔΟΣ 27.6.2013 | 698

Τά τελευταῖα χρόνια συνηθίζεται νά ἀποκαλοῦν, ἰδίως οἱ ἄρχοντές μας, τήν Καστοριά ¨Βυζαντινή Ἄρχόντισσα¨ ἄν καί κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιά νά ἀπαλειφθοῦν καί τά ὀλίγα ἐναπομείναντα βυζαντινά στοιχεῖα τῆς πόλεως, μέ ἐξαίρεση, βεβαίως, τῶν βυζαντινῶν καί μεταβυζαντινῶν Ἐκκλησιῶν, καί αὐτό γιατί δέν ὑπάγονται στήν δικαιοδοσία τους.

Ηταν πράγματι ἀρχόντισσα ἡ Καστοριά καί διεκρίνετο ἀπό τά βυζαντινά ἀκόμη χρόνια γιά τόν τρόπο ζωῆς τῶν κατοίκων της, δηλαδή τοῦ πολιτισμοῦ της, πράγμα πού διετήρησε καθ᾽ ὅλην τήν διάρκεια τῆς ὑποδουλώσεως τοῦ γένους στούς Ὀθωμανούς καί μέχρι τά χρόνια τοῦ τελευταίου παγκοσμίου πολέμου καί τῆς ξένης κατοχῆς. Αὐτό ὀφείλετο στό ἤθος καί τήν συμπεριφορά τῶν κατοίκων της.

Στά χρόνια τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας ἡ Καστοριά ὡς πόλις μακράν τοῦ κέντρου καί διαθέτουσα ἰσχυρό κάστρο καί ἀπαράμιλλο ὀμορφιά ἐπιλέχθηκε ὡς τόπος ἐγκαταστάσεως (ἐξορίας;) βυζαντινῶν ἀρχόντων οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀπωλέσει τήν εὔνοιαν τοῦ Αὐτοκράτορος καί εὐρίσκοντο ὑπό δυσμένειαν. Ὑπάρχουν ἀδιάσειστα στοιχεῖα πού μαρτυροῦν τὀ γεγονός, ὅπως οἱ κτητορικές ἐπιγραφές πολλῶν Ἑκκλησιῶν τῆς ὕστερης βυζαντινῆς ἐποχής. Οἰ βυζαντινοί αὐτοί ἄρχοντες ἀποτέλεσαν τό ἅλας τῆς ἀρχοντιᾶς τῆς Καστοριᾶς.

Επί Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας οἱ Καστοριανοί διετήρησαν τόν τρόπο ζωῆς τους καί τήν ἀρχοντιά τους καί αὐτό ὀφείλετο στήν ἐπεξεργασία τῆς γούνας. Οἱ Καστοριανοί, κάτοχοι τῆς κληρονομικῆς βιοτεχνίας τῆς γούνας, ἄρχισαν ἀμέσως μετά τήν ὀθωμανική κατάκτηση νά δουλεύουν ξανά τήν γούνα καί μέ τίς δωρεές καί τά ρουσφέτια, πού ἔδιναν στούς μπέηδες καί ἀγάδες εἰς εἶδος, δηλαδή ὠραῖες γοῦνες, κατόρθωναν ἀφ’ ἑνός μέν νά παρακάμπτουν τόν τουρκικό φανατισμό, ἀφ΄ἑτέρου δέ νά ἐξασφαλίζουν τήν εὔνοια καί τήν ὑποστήριξή τους ὥστε νά κινοῦνται ἐλεύθερα ἐντός τῆς ὀθωμανικῆς ἐπικράτειας καί νά ἐμπορεύονται τά προϊόντα τῆς δουλειάς τους.

11η Νοεμβρίου

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΣΕΜΑΝΗ: «...θα αντιμετωπίσωμεν την κρίσιν»

ΟΔΟΣ 27.6.2013 | 698

Θα «αντιμετωπίσωμεν την κρίσιν ώμον με ώμον», άκουσα να λέει στο ραδιοφωνικό ίδρυμα της Κύπρου (ΡΙΚ) ένας ομιλητής. Μου άρεσε πολύ. Όχι το γνωστό χέρι με χέρι ή πλάτη με πλάτη και τα παρόμοια. Ώμον με ώμον. Είναι εντυπωσιακές μερικές εκφράσεις που έχουν διασωθεί στα λόγια των Κυπρίων Ελλήνων. Μέσα στην γενική κατήφεια κάτι είναι κι αυτό. Να σωθεί τουλάχιστον η γλώσσα μας και ο πολιτισμός μας, όπου υπάρχει. Παλιός και νέος. Από την Μεγαλόνησο στο τελευταίο χωριό της Ελλάδος.

Παρακολουθώ από κοντά τις πολιτικές και οικονομικές ακρότητες που συμβαίνουν τλευταία στην Κύπρο. Για όσους έχουν μνήμη δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά. Ο Ελληνισμός έχει περάσει πολλά. Οι μικροί λαοί δεν γλυτώνουν εύκολα. Αγωνίζονται να επιβιώσουν. Πολεμούν, εργάζονται σκληρά, μεταναστεύουν. Τους σώζει μόνον, αν σωθούν τελικά, η γλώσσα τους. Ο Αδαμάντιος Κοραής τους. Ο πολιτισμός τους, αν έχουν. Η καλή τους τύχη.

Από μνήμες στο Κυπριακό πάμε καλά. Οι μαθητές του Κολλεγίου Αθηνών στο Ψυχικό κάποτε πήδηξαν μαζικά την μεγάλη μάντρα του σχολείου τους, το 1955 και κατέβηκαν με τα πόδια στην Αθήνα –σχεδόν 1000 παιδιά- για να υποδεχθούν τον Γρίβα Διγενή (...της Κύπρου, για όσους έχουν ξεχάσει τα πάντα). Μαζί με μία λαοθάλασσα κόσμου και άπειρες ελληνικές σημαίες. Το θυμάμαι πολύ καλά. Παρόντες τότε, βασιλείς, πολιτική ηγεσία, κάθε Αθηναίος με αίμα ελληνικό.

Κάλεσμα του "Σπασμένου Ροδιού"

Αγαπητοί φίλοι,

Σε συνέχεια του μηνύματος που λάβαμε από τον δικηγόρο της υπόθεσης του πρ. στρ. Μαθιουδάκη και την κλήση από το Σ.Τ.Ε., το οποίο μας ενημερώνει ότι η ημερομηνία συζήτησης ορίστηκε για την 20η Νοεμβρίου 2013, σας ενημερώνουμε με την σειρά μας ότι το κόστος μόνο για την παράσταση και την κατάθεση υπομνήματος (χωρίς τις αμοιβές δικηγόρων) θα είναι περίπου στα 1300 ευρώ.

Σας καλούμε λοιπόν για άλλη μία φορά να στηρίξετε οικονομικά και βέβαια μόνο στα πλαίσια των δυνατοτήτων σας την κίνηση αυτή, καταθέτοντας στον λογ/μο της Alpha Τράπεζα Ελλάδος με

Tosca

Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013, στις 19:55

Επανέρχεται η παραγωγή του Luc Bondy,  αυτήν την φορά με την Patricia Racette να ενσαρκώνει τη θυελλώδη ντίβα Φλόρια Τόσκα για το παντοτινά αγαπημένο έργο του Puccini. Ο Roberto Alagna ερμηνεύει τον εραστή της Τόσκα, τον ζωγράφο Καβαραντόσι και ο George Gagnidze είναι ο διεφθαρμένος, λάγνος Σκάρπια.  Ο Riccardo Frizza διευθύνει μια συναρπαστική, δραματική ιστορία φόνου, λαγνείας και πολιτικών σκευωριών.