«Αυτή είναι η Ελλάδα που αγαπάμε. Η δική μας Ελλάδα. Η Καστοριά που αντιστέκεται και επιμένει! Η Ελλάδα των απελευθερωτών της Καστοριάς και όλης της Βορείου Ελλάδος. Αλλά και η Ελλάδα εκείνων που συνεχίζουν σήμερα να τιμούν τις επετείους του έθνους. Όπως έγινε στην Καστοριά πριν από λίγες ημέρες. Οι σημαίες παρήλασαν στις οδούς της πόλεως με νέους και νέες με τις παραδοσιακές φορεσιές τους. Οι Ιερές Εικόνες ελιτανεύθησαν. Διότι Πατρίς χωρίς Θρησκεία δεν νοείται για τους Έλληνες. Και από τότε οι κάτοικοι της επαρχίας αυτής είναι και παραμένουν ακρίτες του Έθνους. Λιγοστεύουν, είναι η αλήθεια, μειώνεται ο πληθυσμός, όχι μόνον της Καστοριάς, αλλά ολόκληρης της Δυτικής Μακεδονίας. Οι λίγοι όμως που παραμένουν, κρατούν ζωντανή την Ελλάδα. Αυτοί είναι η Ελλάδα σε αντιδιαστολή με το κλίμα που επικρατεί στην Αθήνα. Δεν είναι οι καρεκλοκένταυροι της πρωτευούσης που έχουν ξεχάσει τις επιταγές της ιστορίας. Δεν είναι οι κατέχοντες αξιώματα, που δίκην αγγαρείας παρίστανται στις επετειακές εκδηλώσεις. Και το χειρότερο, δείχνουν με τον τρόπο που στέκονται και συμπεριφέρονται ότι κάνουν «αγγαρεία» […]
Στην φωτογραφία που βλέπετε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας στέκεται διστακτική μπροστά στο Ιερό Ευαγγέλιο… το οποίο της προτείνει κατά πρόσφατη μετάβασή της στην ακριτική Καστοριά ο τοπικός Μητροπολίτης Καλλίνικος. Αποφεύγει να το ασπαστεί. Αυτόπτες μάρτυρες, αξιωματούχοι της πόλεως τους οποίους ερωτήσαμε σχετικώς για να μην αδικήσουμε την Πρόεδρο, μας είπαν ότι στην θέα του ιερού κειμένου σταυροκοπήθηκε βιαστικά μία, δύο φορές, αλλά απέφυγε να έρθει σε … επαφή μαζί του. Μη… μολυνθεί. Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυρία Σακελλαροπούλου δείχνει την απέχθειά της προς το Ιερό Ευαγγέλιο. Με ποιά κριτήρια αυτός ο άνθρωπος επελέγη για αρχηγός της Ελληνικής Δημοκρατίας. Κοιτάξτε, σας παρακαλώ, την φωτογραφία από την Καστοριά! Κοιτάζει το Ευαγγέλιο, του χαμογελάει ειρωνικά και αρνείται να το πλησιάσει. Μόνο βιβλία για εξαιρετικές φιλελεύθερες δικαστίνες από τις ΗΠΑ ξέρει να προλογίζει; […]
εφ. Εστία
Τόση είναι η δίψα ορισμένων τοπικών αιρετών να βλέπουν την προβολή της πόλης που θα συμμαχούσαν ακόμα και με την... Νόβα Ζόρα.
Αν στην πραγματικότητα δεν υπήρχε η Καστοριά με τους κατοίκους της, θα έπρεπε κάποιος ή κάποια να τους είχε φανταστεί, να τους επινοήσει δηλαδή για να αποτελέσουν μέρος μιας εν δυνάμει κωμικοτραγικής θεατρικής παράστασης. Ή απλά κωμωδίας, εφόσον συμφωνούσε ο φανταστικός θεατρολόγος πως το συγκεκριμένο είδος ταίριαζε περισσότερο με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους.
