του βιβλίου της Λιάνας Κανέλλη: «Η Αντιγόνη στη Χάγη»
Ο τίτλος
Ξεκινώντας από τον ίδιο τον τίτλο του βιβλίου-ντοκουμέντου, όπου η συγγραφέας μάρτυρας καταθέτει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης υπέρ του πρώην Προέδρου της Γιουγκοσλαβίας (Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς), που συνέλαβαν, κατηγορούν και δικάζουν για εγκλήματα πολέμου, δηλ. το "Η Αντιγόνη στη Χάγη", τίτλο ευρηματικό και πετυχημένο, με Αντιγόνη τη Βαλκάνια δημοσιογράφο, προοδευτικής ιδεολογικής κατάταξης (βουλευτή ΚΚΕ) και τον Πολυνείκη, τον έναν εκ των δυο της, σκοτωμένων αδερφών, που με διάταγμα της εξουσίας (Άρχοντα Θηβών Κρέοντα) αφήνεται άταφος, βορά στα όρνια, τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, διότι πράγματι θα πεθάνει ενώ δικάζεται το 2006 και η απόφαση, αθωωτική (το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης τον απαλλάσσει από την κατηγορία σφαγής 8.000 Βόσνιων μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα τον Ιούλη του 1995), θα εκδοθεί με το πέρας δεκαετίας, δηλ. το 2016!
Quo Vadis?
Μίλησαν, κριτικάροντας συνάδερφοι το παρόν ως βιβλίο - πολιτικό μανιφέστο, είπαν για την διαχρονικότητά του. Συμφωνώ, γιατί παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα πολέμων, που ακολούθησαν των Νατοϊκών βομβαρδισμών το 1999 της Γιουγκοσλαβίας, δηλ. ο β’ πόλεμος στο Ιράκ και τα Ουκρανικά, που απασχολούν τελευταία την κοινή γνώμη με μόνη διαφορά στην τελευταία περίπτωση, πως αντί ΝΑΤΟ χτυπά η Ρωσία (κι αν θέλετε ο εμφύλιος της Συρίας, όπου ενεπλάκησαν εκατέρωθεν ΗΠΑ και Ρωσία), βλέπω πανομοιότυπες εικόνες: η υπερδύναμη εισβάλλει, ξηλώνει τον Πρόεδρο, τον δικάζει, τα έξυπνα όπλα έχουν παράπλευρες απώλειες με δεκάδες εκατοντάδες και χιλιάδες σκοτωμούς αμάχων, όπου γυναικόπαιδα, γέροι, το ψεύδος της προπαγάνδας αυτού, που διεξάγει τον πόλεμο και κατεστραμμένα αστικά τοπία, διαλυμένες υποδομές και οικονομίες χωρών ολόκληρων. Κοινώς, όπως στην άλογη φύση: «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό» ή το Δίκαιο του ισχυρού;! Κβο βάντις, γιατί υπερηφανευόμαστε, λοιπόν;! Ακόμα θερμαίνει τ’ αυτιά μου, η υπόσχεση του Γκορμπατσόφ, που διαλύοντας το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, μας καθησύχαζε, πως τέρμα πια οι πόλεμοι, οι οποίοι είναι αδιανόητοι με το μέγεθος καταστροφής, που μπορούν να επιφέρουν στην ανθρωπότητα με τα οπλοστάσια, που μαζεύτηκαν στις δυο υπερδυνάμεις και τα πυρηνικά!
Άνθρωπος ως έλλογο ον,
ικανός για θυσίες και κινητήριο προόδου
Ο Σοβιετικός διάσημος σκηνοθέτης Αντρέι Ταρκόφσκι γράφει και είναι τόσο σχετική η παρατήρησή του με το πνεύμα του βιβλίου της Λ. Κανέλλη, τονίζοντας πως διαχωρίζει στους ανθρώπους εκείνον, που είναι ικανός να θυσιάσει εαυτό, τον τρόπο ζωής του - ανεξάρτητα από το γιατί γίνεται αυτή η θυσία: για πνευματικές αξίες, ή για έναν άλλο άνθρωπο, ή για την ίδια του τη σωτηρία. Μια τέτοια συμπεριφορά από τη φύση της, λέει, αποκλείει όλες εκείνες τις εγωιστικές παρορμήσεις που συνήθως θεωρούνται ότι αποτελούν το θεμέλιο «κανονικών» συμπεριφορών, πράγμα συχνά παράλογο και αν μη τι άλλο καθόλου πρακτικό. Παρόλα αυτά -ή ακριβώς γι' αυτό- ένα άτομο που ενεργεί με αυτόν τον τρόπο είναι ικανό να αλλάξει σε παγκόσμιο επίπεδο τις ζωές των ανθρώπων και την πορεία της ιστορίας. Έτσι ενώ ο Ελευθέριος (μετάφραση από σλάβικα του Σλόμπονταν) αρνιέται να υπογράψει τη Συμφωνία Ραμπουγιέ, που πιέστηκε από μέρος ΗΠΑ ν’ αποδεχτεί, μιλώντας για παγίδα όχι για τον εαυτό του, μα για τη χώρα του, τονίζοντας, πως είτε υπογράψω είτε όχι, αυτοί είχαν προαποφασίσει τι θα κάνουν και προτίμησε τη δίωξη, παρά να είναι έξω με τους νικητές. Όπως και οι δημοσιογράφοι στην εμπόλεμη ζώνη: «όλοι μας καλούμασταν κάθε βράδυ να βγούμε στις γέφυρες, σε δημόσιο χώρο, να συμμετέχουμε στην σιωπηλή αντίσταση, αψηφώντας τις βόμβες, όπως ο Σίσυφος την κατάρα των θεών»- γράφει η Κανέλλη. «Αρνήθηκε να δεχτεί το Σύμφωνο Ραμπουγιέ, που θα υπέτασσε ολόκληρη τη χώρα σε ξένες δυνάμεις να την κυβερνούν, σε ξένο στρατό, ένοπλο προσωπικό για να περιδιαβαίνει μέσα στη χώρα για να μετατρέψει την ίδια σου την πατρίδα σε ένα διεθνές προτεκτοράτο», -γράφει η Αντιπρόεδρος του Κομπανίας για την Απελευθέρωση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, Λ. Κανέλλη.
Εικόνες πολέμου και επιθετικότητας
Αναφέρονται εικόνες βομβαρδισμένου χωριού με νεκρούς αμάχους στη Ν.Α. Σερβία, του Αλέξινατς και του Βελιγραδίου. Μάρτυρας η ίδια μου, που επισκέφτηκα την πόλη το 2002, ενώ για την ιστορική μνήμη κρατήθηκαν έτσι βομβαρδισμένα τα δημόσια κτήρια του κέντρου της πρωτεύουσας, έβλεπες κι ανατρίχιαζες πρώτα απ’ όλα τον πύργο της τηλεόρασης και τηλεπικοινωνιών, μισός και μαύρος κατόπιν βομβαρδισμών το κτήριο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, της Εφορίας, του Υπουργείου Υγείας και κοινωνικής πρόνοιας, κατεστραμμένες γέφυρες. Κατέστρεφαν οι έξυπνες βόμβες με εντελώς ιδιόμορφο τρόπο, στοχεύοντας εντός του πυρήνα του κτηρίου, διαλύοντας το εσωτερικό του κτηρίου κι αφήνοντας μέρος της πρόσοψης αλώβητο… Αναφέρεται το σχέδιο για τη Μεγάλη Αλβανία (προσχέδιο Ναζί από το 1939)και η μετονομασία του στρατού ανταρτών του Κοσσυφοπεδίου από KLA Απελευθερωτικό σε Ου.Τσ.Κ., δηλ. όπου Τσ.-της Τσαμουριάς (αντι του L- Liberation) με ιμπεριαλιστικές βλέψεις κατάκτησης Ηπείρου μας!
Η παρουσίαση του βιβλίου της Λιάνας Κανέλλη "Αντιγόνη στην Χάγη" (έκδοση "Σύγχρονης Εποχής") πραγματοποιήθηκε στο Ενυδρείο Καστοριάς το Σάββατο 8.2.2025 (φωτογραφία).
Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 27 Φεβρουαρίου 2025, αρ. φύλλου 1262.
Επιλογή σχετικών αναρτήσεων:
Pax Americana και όποιος δεν την δέχεται ισοπεδώνεται. Τέλος
ΑπάντησηΔιαγραφή