ΣΟΝΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ-ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ: Στον Γερμανό Καραβαγγέλη

Στα 1900 ακριβώς, στο έμπα του 20ού αιώνα,

ο σοφός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωακείμ ο Γ’,

από το ηρωικό Κρούσοβο της Πελαγονίας καταγόμενος,

με μια σοφή απόφασή του έστειλε στη Μακεδονία 

νέους και ακμαίους μητροπολίτες,

για να τη λευτερώσουν και να τη σώσουν,

όχι μόνο από τους Τούρκους, που έμεναν εδώ 5 αιώνες,

μα κι από τους Βουλγάρους, που, με την απειλή των όπλων

και πνίγοντάς τους στο αίμα,

τους Μακεδόνες προγόνους μας πάλευαν

με το μέρος τους να πάρουν

και την πανώρια Μακεδονία δική τους να κάνουν.

Μα εσύ, γενναίε Μητροπολίτη μας,

Γερμανέ Καραβαγγέλη από τη Στύψη της Λέσβου,

που στάλθηκες εδώ φορτωμένος διπλώματα και σοφία, 

ασπίδα των Μακεδόνων έγινες, τους γενναίους αντάρτες της οργάνωσες,

την ύπαιθρο, όπου το αίμα το ελληνικό χυνόταν ποτάμι, 

υπερασπίστηκες, βάζοντας σε διαρκή κίνδυνο τη ζωή σου.

Εσύ σκόρπισες το θάρρος που έλειπε

με το ίδιο το -θαρραλέο- παράδειγμά σου!

Εσύ όρθωσες το ανάστημα των Ελλήνων χωρικών μας,

που πριν από σένα σκυφτοί περπατούσαν.

«Τέτοια μάτια είχες που τραβούσαν

και καθένας που σε έβλεπε του ήρχουνταν

να σε ακολουθήσει», είπε για σένα ο Ίων Δραγούμης.

«Να καθίσεις φρόνιμα», είπε ο ένας εκπρόσωπος

του ελεύθερου Ελληνικού κράτους, «να κάνεις σαν να μη συμβαίνει τίποτε»!

«Θα σε βγάλουμε από την Καστοριά», είπε ο άλλος

«γιατί σε μεγάλους μπελάδες θα μας βάλεις». 

Μα εσύ σημασία δεν τους έδωσες.

Δεν είχες έρθει εδώ για να περάσεις την ώρα σου

ούτε ήσουν μαθημένος να κάθεσαι με σταυρωμένα χέρια.

Και στάθηκες αντάξιος της αποστολής που εδώ σε είχε φέρει.

Αγωνίστηκες με κάθε μέσο που διέθετες:

Με τις γραπτές σου εκθέσεις, που περιέγραφαν τη ζοφερή κατάσταση στην Καστοριά. 

Με το μάνλιχερ πάνω στην Άγια Τράπεζα και κάτω απ’ το ράσο σου.

Με τον πύρινο λόγο σου.

Με την αμέριστή σου συμπαράσταση στον βασανιζόμενο πληθυσμό της ελληνικωτάτης Καστορίας.

Με το δάκρυ σου όταν έθαβες το Παλληκάρι που όλος ο Ελληνισμός έκλαψε. 

Και νίκησες! Οι κόποι σου δεν πήγαν χαμένοι

κι ας σε πήραν από δω λίγο πριν ελευθερωθεί ο τόπος μας,

τον οποίο σημάδεψες με τον ηρωικό σου αγώνα. 

Ναι, τη σημάδεψες την Καστοριά,

που τον Μάιο του 1907 σε αποχαιρέτισε σαν πατέρα,

με θρήνους και δάκρυα. 

Ναι, τη σημάδεψες την Καστοριά,

που, όχι μόνο δεν σε ξέχασε,

μα σε υποδέχτηκε σύσσωμη στους δρόμους, 

έναν Ιούνιο, μισόν αιώνα μετά τη φυγή σου!

Σε υποδέχτηκε σαν μόλις να είχες φύγει

και σε καμαρώνει, ζητάει πάντα την ευλογία σου,

η Καστοριά μας.

Και προσκυνά με ευλάβεια τα ιερά οστά σου,

που στη δική της γη αναπαύονται εν ειρήνη,

γιατί με πάθος την αγάπησες κι αυτή αγνώμων δεν είναι…

Γράφτηκε στη διάρκεια των Καραβαγγελείων 2025 μετά από παρακίνηση του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη μας και εμπνευστή τους κ.κ. Καλλινίκου, ακούστηκε στην επιμνημόσυνη δέηση μπρος στη λειψανοθήκη του Ήρωα Μητροπολίτη και δημοσιεύεται τον Ιούνιο 2025, στην επέτειο μεταφοράς των λειψάνων του από την Αυστρία, όπου ήταν θαμμένος, στην Καστοριά, που σημάδεψε βαθιά με τον αγώνα του για τη λευτεριά (14 Ιουνίου 1959). 

Σ. Ευθυμιάδου-Παπασταύρου

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 12 Ιουνίου 2026, αρ. φύλλου 1276.