ΙΩΑΝΝΗ ΣΚΟΡΔΑ: Αγαπητή ΟΔΟΣ

ΟΔΟΣ 26.6.2025 | 1278

Πολλά στελέχη εντός της Νέας Δημοκρατίας δεν είχαν δει με θετικό πρόσημο την εκλογή του κ. Μητσοτάκη. Κυρίως εκείνοι που ανήκαν σε παλαιότερες προεδρικές φρουρές, καθώς στην σκέψη τους φάνταζε σχεδόν σίγουρο πως θα μετακινούσε τον πολιτικό και ιδεολογικό προσανατολισμό του κόμματος από τα δεξιά προς το κέντρο και από την συντήρηση στην πρόοδο, όπως αυτή εκφράζεται από τμήμα του εκλογικού σώματος του πολιτικού Κέντρου.

Μετά τις εκλογές του Φεβρουαρίου 2015, στις οποίες επικράτησε ο ΣυΡιζΑ με τον κ. Αλέξη Τσίπρα και κατάφερε να κάνει συγκυβέρνηση με τους ΑνΕλ του κ. Πάνου Καμμένου, με αυξημένα αντανακλαστικά –σχεδόν αυτοματοποιημένα– στο ηττημένο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ξεκίνησαν οι εσωτερικές συζητήσεις και διεργασίες για την επόμενη μέρα της προεδρικής διαδοχής.

Ο ηττημένος πρόεδρος της ΝΔ των τότε εθνικών εκλογών και πρ. πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς παραιτήθηκε μετά την διενέργεια του δημοψηφίσματος το καλοκαίρι του ίδιους έτους, δίνοντας την θέση του προσωρινά στον κ. Ευάγγελο Μεϊμαράκη. Με τον ίδιο στην ηγεσία το κόμμα της ΝΔ, λίγες ημέρες αργότερα υπέστη δεύτερη συνεχόμενη εκλογική ήττα σε εθνικές εκλογές σε διάστημα περίπου 6 μηνών, ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο για την ανάδειξη νέου προέδρου από τους φίλους και μέλη του κόμματος.

Οι τρεις (κ.κ. Τζιτζικώστας, Γεωργιάδης και Μητσοτάκης) από τους τέσσερις τότε υποψηφίους ήταν πρωτοεμφανιζόμενα πρόσωπα στις εσωκομματικές διαδικασίες, με την τετράδα να συμπληρώνει ο μέχρι πρότινος προσωρινός πρόεδρος κ. Μεϊμαράκης. Μετά από δύο εσωκομματικούς γύρους ο κ. Μητσοτάκης κέρδισε την προεδρεία της ΝΔ και έκτοτε την οδήγησε σε διαδοχικές εκλογικές νίκες. Τόσες που κανένας άλλος πρόεδρος του συγκεκριμένου κόμματος δεν είχε καταφέρει στο παρελθόν.

Δεν ήταν κρυφό πως πολλά στελέχη εντός της Νέας Δημοκρατίας δεν είχαν δει με θετικό πρόσημο την εκλογή του κ. Μητσοτάκη. Κυρίως εκείνοι που ανήκαν σε παλαιότερες προεδρικές φρουρές, καθώς στην σκέψη τους φάνταζε σχεδόν σίγουρο πως θα μετακινούσε τον πολιτικό και ιδεολογικό προσανατολισμό του κόμματος από τα δεξιά προς το κέντρο και από την συντήρηση στην πρόοδο, όπως αυτή εκφράζεται από τμήμα του εκλογικού σώματος του πολιτικού Κέντρου.

Είναι γεγονός πως το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη μετακινήθηκε από την συντηρητική δεξιά πτέρυγα, όπως αυτή εκφραζόταν από τους προηγούμενους προέδρους της (με εξαίρεση τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη της περιόδου 1990 –’93 και την γνωστή κατάληξη που προκάλεσε ο κ. Σαμαράς) χωρίς να αλλάζει ουσιαστικά την εσωκομματική αντίληψη για την πολιτική. Εκτός ορισμένων προσώπων. Τα οποία βρίσκονται και εκείνα στο στόχαστρο της συντηρητικής φρουράς του κόμματος.

Η πρώτη μεγάλη εσωκομματική "επανάσταση" των γαλάζιων συντηρητικών, έγινε κατά την διάρκεια της ψήφισης του πολυσυζητημένου νομοσχεδίου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, αλλά και τις αντιδράσεις που προκάλεσε αυτό σε ορισμένους εκπροσώπους της Εκκλησίας. Αυτά τα δύο αρκούσαν ώστε να σηκώσουν το λάβαρο της συντηρητικής επανάστασης στοιχισμένοι πίσω από τους άτυπους εκπροσώπους τους κ.κ Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή της Ραφήνας.

«Μοιάζουν ανδρειωμένοι και με τόσο υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης που δεν σηκώνουν τέτοια νομοσχέδια» σημείωσαν σκωπτικά ορισμένοι από τους οποίους σαφώς και δεν θα διαχώριζα την θέση μου. Και από την στιγμή μάλιστα που τοποθετήθηκαν σχεδόν αφοριστικά –αν όχι εξτρεμιστικά– ορισμένοι (ευτυχώς ορισμένοι) θρησκευτικοί εκπρόσωποι, ούτε μύγα στο σπαθί τους να ακούσουν για τέτοια «αντιχριστιανικά» νομοσχέδια. 

Οι αντιδράσεις έφτασαν σε τέτοιο σημείο που δύσκολα κανείς ξεχώριζε αν αυτά που διάβαζε και άκουγε προέρχονταν από εκπροσώπους κάποιας δημοκρατικής χώρας ή κάποιου θεοκρατικού καθεστώτος. Όπως της Τεχεράνης για παράδειγμα, που είναι και στο επίκεντρο της παγκόσμιας συζήτησης. «Ελληνική εκδοχή των Μουλάδων» τους χαρακτήρισαν οι περισσότεροι, αλλά οι πολιτικοί μας άνδρες δεν έδειξαν να προβληματίζονται.

Βέβαια τις ίδιες απόψεις εκείνη την περίοδο εξέφρασαν και κάποιοι άλλοι κοινοβουλευτικοί άνδρες, δεξιότερας της Νέας Δημοκρατίας, όπως της "Ελληνικής Λύσης" του Κυριάκου Βελόπουλου, των Σπαρτιατών του καταδικασμένου νεοναζί Ηλία Κασιδιάρη, αλλά και της θρησκευτικής "Νίκης". Και μόνο συνειδητοποιώντας κανείς, με ποιους ιδεολογικούς χώρους έφτασαν στο σημείο να συμβαδίζουν ορισμένα επαναστατικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, έπρεπε να τους δημιουργήσει συνθήκες αναστοχασμού. Αλλά φαίνεται κάτι εσωτερικό τους εμπόδιζε να δουν την πραγματικότητα.

* * *

Η συγκεκριμένη "επαναστατική" γυμναστική εντός, εκτός και επί τα αυτά της Νέας Δημοκρατίας δεν θα μπορούσε να μην βρει ευήκοα ώτα και στον νομό Καστοριάς φυσικά. Του οποίου μέρος του εκλογικού σώματος που στηρίζει παραδοσιακά το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας επί σειρά δεκαετιών, σε μεγάλο τμήμα του αποπνέει πολιτικό, κοινωνικό και θρησκευτικό συντηρητισμό, σε τέτοιο βαθμό που η μετατόπιση του στα δεξιότερα φαντάζει σχεδόν σίγουρη.

* * *

Και σαν δεν έφτανε αυτό το νομοσχέδιο για τους γαλάζιους επαναστάτες, βρήκαν καινούριο πρόσχημα για να σηκώσουν το λάβαρο της επανάστασης. Εκείνο της "ατολμίας" και της "υποχωρητικότητας" που επιδεικνύει η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη στα εθνικά ζητήματα! «Βγήκε ο υπέρ – πατριώτης από μέσα τους» σημείωσαν οι περισσότεροι, από τους οποίους σαφώς και δεν θα διαφωνήσω.

Και σε αυτό το ζήτημα πρωτοστάτησαν οι δύο πρώην πρωθυπουργοί κ.κ. Σαμαράς και Καραμανλής, οι οποίοι φορώντας φουστανέλες και κρατώντας το καρυοφύλλι τους φαίνεται πως είναι έτοιμοι για παν ενδεχόμενο. Με τους Τούρκοι φυσικά. Και με όποιο άλλο κράτος θεωρήσουν πως απειλεί την πατρίδα τους. Και μαζί τους ακολουθούν μερικές δεκάδες οπαδών που τους ακούν προσεκτικά και τους ακολουθούν πιστά, θαρρείς πως το εκλογικό σώμα ξέχασε τα έργα και τις ημέρες των δύο πρώην πρωθυπουργών. «Αν τους ήθελε θα τους διατηρούσε στην εξουσία και δεν θα τους έστελνε στα βουλευτικά έδρανα» παρατήρησαν ορισμένοι, με τους οποίους δεν έχω παρά να συμφωνήσω.

Είναι αποδεκτό από τους περισσότερους πολιτικούς αναλυτές πως οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, πέρα των ιδεολογικών και πολιτικών διαφορών με την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, έχουν μετατοπίσει τις διαφορές τους σε προσωπικό επίπεδο. Ιδίως ο κ. Σαμαράς που φαίνεται να μην πολυσυμπαθεί την πολιτική οικογένεια Μητσοτάκη, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς με ποιον πολιτικό τρόπο συμπεριφέρθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στον πατέρα του νυν πρωθυπουργού. Και πως ακριβώς συμπεριφέρεται σήμερα, 30 χρόνια μετά, στο κόμμα που τον ανέδειξε και με το οποίο κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός.

Η συγκεκριμένη "επαναστατική" γυμναστική εντός, εκτός και επί τα αυτά της Νέας Δημοκρατίας δεν θα μπορούσε να μην βρει ευήκοα ώτα και στον νομό Καστοριάς φυσικά. Του οποίου μέρος του εκλογικού σώματος που στηρίζει παραδοσιακά το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας επί σειρά δεκαετιών, σε μεγάλο τμήμα του αποπνέει πολιτικό, κοινωνικό και θρησκευτικό συντηρητισμό, σε τέτοιο βαθμό που η μετατόπιση του στα δεξιότερα φαντάζει σχεδόν σίγουρη.

Κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει με βεβαιότητα και σιγουριά τι μεγέθους θα είναι οι απώλειες στις επόμενες εθνικές εκλογές. Όμως στα μάτια μου, φαίνεται πως ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έχει χαράξει προ πολλού την ιδεολογική πορεία του κόμματος στο οποίο ηγείται, γνωρίζοντας και τις πιθανές εκλογικές απώλειες. Εξάλλου, μέσω της στήλης κατά το παρελθόν σημειώθηκε αρκετές φορές το γεγονός πως, είναι πολύ πιθανό αυτό το τμήμα του μέχρι πρότινος γαλάζιου εκλογικού σώματος, να ήθελε να το σπρώξει προς την έξοδο, καθώς μαζί του θα αποχωρούσαν και αρκετών εκ των στελεχών του.

Τα οποία μπορεί να βρουν πολιτικό χώρο δράσης κυρίως στην Ελληνική Λύση. Καθώς αν παρατηρήσει κανείς τις τοποθετήσεις του κ. Βελόπουλου και πολλών εκ των πρώην γαλάζιων στελεχών, θα διαπιστώσει πως εκφράζουν παρόμοια ιδεολογική ρητορική. Εκείνη της τεστοστερόνης, των διαδικτυακών πολέμαρχων και των φανατικών θρησκευόμενων. Εξάλλου, την περασμένη εβδομάδα, ο κ. Βελόπουλος από το βήμα της Βουλής τους "καλωσόρισε" ανοικτά στο κόμμα του, σημειώνοντας ταυτόχρονα και την αργοπορία στην απόφασή τους αυτή.

Ουσιαστικά, στην ομιλία του χαιρέτησε την στάση των κ.κ. Σαμαρά και Καραμανλή γνωστοποιώντας – ή προσπαθώντας να πείσει ψηφοφόρους της ΝΔ– την ιδεολογική του ταύτιση με τα δύο προαναφερθέντα πρώην γαλάζια μεγαλοστελέχη. Προσδοκώντας σε εκλογικά οφέλη, που θα τον δυναμώσουν πολιτικά ακόμη περισσότερο.

«Πρώην ΠαΣοΚ και ΛαΟΣ είναι ο άνθρωπος, δεν είναι κανένα κορόιδο», υπαινίχτηκαν ορισμένοι, τους οποίους θα δυσκολευόταν και ο πλέον καλόπιστος να τους διαψεύσει. Κάποιοι κάνουν λόγο ακόμη και για πολιτικό καιροσκοπισμό, αλλά αυτά ας απασχολήσουν εκείνους που θα ενταχθούν ή θα ψηφίσουν το κόμμα των επιστολών του Ιησού, των κηραλοιφών και του Τελοπόν (φάρμακο κατά της άνοιας και λοιπών νόσων, μέσω του οποίου υπόσχεται θεραπεία ο κ. Βελόπουλος).

Είναι άγνωστο, αν τελικά, μερικά από τα πρόσωπα που πολιτεύτηκαν μέχρι πρότινος στην Καστοριά με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ή υπό την ομπρέλα της, αποφασίσουν με επίσημο τρόπο να μεταγραφούν στην Ελληνική Λύση ή θα συνεχίσουν να «το παίζουν δίπορτο» όπως λέει και ο θυμόσοφος ελληνικός λαός. Στην περίπτωση δε, που ακολουθήσουν το "δίπορτο", χρήσιμο θα ήταν για εκείνους να μην ξεχάσουν ποια είναι συνήθως τελικά η κατάληξη όσων προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα σε δύο βάρκες. 

Και η αναφορά φυσικά γίνεται για το πολιτικό τους μέλλον, εφόσον εξακολουθούν να ενδιαφέρονται για εκείνο. «Πολιτευτές είναι οι άνθρωποι, όχι τίποτα κορόιδα», σημείωσαν σκωπτικά ορισμένοι, και σαφώς δεν θα διαχώριζα την θέση μου. Και εδώ που τα λέμε αγαπητή ΟΔΟΣ, μήπως πολλά μπράβο τους;

Ιωάννης Σκόρδας

iskord@hotmail.com

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 26 Ιουνίου 2025, αρ. φύλλου 1278.