Φωτό

«Ορμούζ & Αριμάν», η πάλη του καλού με το κακό, στολή από την καστοριανή παρέα «Μάσκες», η οποία σταμάτησε (και αυτή) να συμμετέχει στην παρέλαση του καρναβαλιού εδώ και δύο χρόνια.

Όπως τα πάντα μεταλλάσσονται (προς το καλύτερο;) και τις περισσότερες φορές παραγκωνίζονται από την κρατούσα τάξη πραγμάτων, έτσι και οι «Μάσκες» στο περιθώριο κρατιούνται, και μόνοι τους χορεύουν στο δοξάτο της λήθης τους.

Φωτογραφία: Πασχάλης Μούσιος

(Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 15.1.2008)

ΟΔΟΣ: Πρόσωπα 2008

Το 2008, δεν ήταν μια συνηθισμένη χρονιά. Αντίθετα ήταν μια χρονιά εξαιρετική, οι εξελίξεις της οποίας ανέδειξαν για μια ακόμη φορά τις αδυναμίες του δημόσιου βίου. Στον οποίο αντί να κυριαρχούν οι θεσμοί και αντί οι θεσμοί να εγγυώνται την ομαλότητα, κυριαρχούν οι ατομικές αδυναμίες.

Όπως αυτές εκφράζονται μέσα από τα πρόσωπα και το χειρότερο μέσα από τους θεσμούς. κάνδαλα και αποκαλύψεις, γκάφες και απληστία, φιλοδοξίες και υπερβολές, σκοτεινές πλευρές και παρασκήνια, όλα αυτά αποτέλεσαν τους λόγους για τους οποίους το 2008 ήταν έτος ανακατατάξεων και ανατροπών. Αλλά και επιδείνωσης, μια και παγιώθηκε η αντίληψη ότι η διαφθορά δεν αγγίζει μόνο τους πολιτικούς, αλλά και χώρους όπως η Εκκλησία και η Δικαιοσύνη.

Η φετεινή χρονιά τελειώνει κυριολεκτικά δίσεκτη για την Ελλάδα, με τις αδυναμίες και τα σκάνδαλα, απέδειξε την αποτρεπτική συμβολή που μπορεί να διαδραματίσουν τα σωστά πρόσωπα. Απέδειξε δηλαδή την σημασία τους στην διαμόρφωση ισχυρού ανοσοποιητικού συστήματος κατά της διαφθοράς. Δυστυχώς όσα πέτυχε η διαδοχική προσπάθεια όλων των κυβερνήσεων μετά το 1990 μέχρι το 2003 χάρη στην θετική συμβολή λίγων σωστών, δίκαιων και εργατικών προσώπων, που είχαν όραμα και στόχους που ενέπνευσε μεγάλες μάζες του ελληνικού λαού και τις συστράτευσε, τώρα, εξ αιτίας της ολέθριας δύναμης της φαυλότητας και της απληστίας ελάχιστων, κινδυνεύει να καταρρεύσει. Αν επρόκειτο να διεκδικηθούν τώρα μεγάλοι στόχοι, σαν τους Ολυμπιακούς, την ένταξη στην ΟΝΕ, την προσχώρηση στο ευρώ και την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι τίποτε δεν θα ήταν εφικτό. Η αποδυνάμωση της χώρας στο διεθνές περιβάλλον έγινε ακόμη πιο ορατή μέσα στο 2008.

Βέβαια, τα σκάνδαλα και οι αποκαλύψεις δεν κυριάρχησαν στον δημόσιο βίο της Καστοριάς. Και αυτό επειδή δεν υπάρχουν δίαυλοι μεταξύ εξουσίας και κοινωνικής βάσης με αποτέλεσμα να μην λειτουργεί κανενός είδους άμεσος έλεγχος. Ο έλεγχος των μειοψηφιών στα πολιτικά όργανα δεν αποδεικνύεται ούτε αρκετός, ούτε πειστικός για την ανιδιοτέλειά του.

Όμως όσα διαδραματίζονται σε πανελλήνιο επίπεδο, καταγράφονται στην συνείδηση των πολιτών της Καστοριάς. Και είναι σαφής η επιρροή των σκανδάλων αυτών στις επιλογές τους για τα πρόσωπα που ξεχώρισαν φέτος στην Καστοριά. Διότι από τα πρόσωπα που επιλέχτηκαν από τους αναγνώστες και τους φίλους της ΟΔΟΥ και προτάθηκαν ως ξεχωριστά για το 2008, είναι σαφής η ανάγκη των πολιτών της Καστοριάς για την εξιδανίκευση. Μια εξιδανίκευση που δεν πλάθει ήρωες ή είδωλα, αλλά στοχεύει στις ξεχωριστές πράξεις, σε διακεκριμένες σκέψεις, σε ηθικά κίνητρα, σε καλλιέργεια και ικανότητες.

Για τον λόγο αυτό επιλέχτηκαν πρόσωπα απ΄ ολόκληρο σχεδόν το φάσμα του (ευρύτερου ή στενότερου) δημόσιου βίου. Από την πολιτική, από τον πνευματικό κόσμο, από τον καλλιτεχνικό χώρο, από την Παιδεία και τις Τέχνες, για ζητήματα της Εκκλησίας… οι επιλογές των αναγνωστών φανερό είναι ότι αναζητούν σύμβολα. Αναζητούν απλούς ανθρώπους, μεταξύ των πολλών άλλων απλών ανθρώπων, για να αντλήσουν παράδειγμα και ελπίδες.

Ταυτόχρονα οι επιλογές των αναγνωστών της ΟΔΟΥ αποδεικνύουν την βαθύτερη στοχαστική και κριτική διάσταση των κατοίκων της Καστοριάς και την αυστηρότητα της σιωπής. Που μπορεί να είναι ακριβής αλλά και δίκαιη ταυτόχρονα, βασισμένη στην αξία της παρατήρησης, της σύγκρισης, της διάκρισης και της αποδοκιμασίας.

Για την εφημερίδα, τα φετεινά αποτελέσματα πιστοποιούν την κρίση που διέρχεται (και) η τοπική κοινωνία. Όχι για άλλο λόγο, αλλά απλά διότι τα πρόσωπα του 2008, ήταν περίπου αυτονόητα και από πριν. Και αυτό -που δεν έχει σχέση με την ουσία και την αξιοσύνη τους- σηματοδοτεί το έλλειμμα της Καστοριάς. Έλλειμμα σε προσωπικό επίπεδο που σχετίζονται με τα θέματα παράδοσης και τις υποδομές της Καστοριάς. Για θέματα δηλαδή, που τουλάχιστον απ’ αυτή την εφημερίδα, παρέχεται ελεύθερο και απεριόριστο βήμα.

Στην αρχή του 2009, τα πρόσωπα είναι αυτά που η κοινή ανάγκη επιζητεί. Μια ματιά λοιπόν σ’ αυτούς τους συμπολίτες που κατά την γνώμη των αναγνωστών διακρίθηκαν για τα καλά και τα κακά τους, εκτός από την ιστορική καταγραφή, μπορεί να έχει και σαφή διδακτική σημασία.

Καλή χρονιά το 2009

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 1.1.2009

ΟΔΟΣ: Πρόσωπα # 1 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΙΑΝΤΣΗΣ

ΑΓΩΝΑΣ
Εκ των ων ουκ άνευ

Παλιό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας στον νομό Καστοριάς, πέρασε απ’ όλα σχεδόν τα εσωκομματικά «αξιώματα» για να εισέλθει δυναμικά στην πολιτική σκηνή της τοπικής αυτοδιοίκησης από τα πρώτα κιόλας βήματα του θεσμού των αιρετών νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων. Έκτοτε εκλέγεται συνεχώς, χρηματίζοντας για πολλά χρόνια αντινομάρχης (επί νομαρχίας του κ. Γεωργίου Καπαχτσή), ενώ τα τελευταία 6 χρόνια είναι νομάρχης Καστοριάς.

Με αυτές τις συνθήκες είναι φυσικό ο κ. Κ. Λιάντσης να μην αφήνει αδιάφορο σχεδόν κανένα πολίτη που παρακολουθεί τα κοινά. Προκαλεί συμπάθειες ή αντιπάθειες το ίδιο έντονες, έστω κι’ αν έχει πολλά-πολλά χρόνια πολιτικής σταδιοδρομίας.

Αυτοί όμως που επέλεξαν τον κ. Κω/νο Λιάντση για πρόσωπο της χρονιάς του 2008, το έπραξαν για πολύ συγκεκριμένο λόγο. Διότι μέσα στην χρονιά που πέρασε, ο νομάρχης Καστοριάς, (που ως πολιτικός τύπος είναι αρκετά αντιστάρ), τέθηκε δημόσια στην πρωτοπορία της προσπάθειας, όχι απλά για την ίδρυση Πανεπιστημιακής Σχολής, αλλά για την στέγασή της και μάλιστα σε μόνιμη βάση στο κέντρο της παλιότερης Καστοριάς, στο σχολικό κτήριο της Παναγίας Γκουμπελίδικης, στο 1ο Γυμνάσιο. Και το έπραξε σε βαθμό που συνέδεσε άρρηκτα τον ένα στόχο με τον άλλο, ώστε να τους καταστήσει εκ των ων ουκ άνευ.

Με δεδομένα ότι ο νομάρχης Καστοριάς λογοδοτεί πολιτικά σε ολόκληρο τον νομό, επομένως θα μπορούσε η πρωτοβουλία του να προκαλέσει αντιπαραθέσεις με άλλους δήμους του νομού, που ως γνωστό διεκδίκησαν ακόμη και παρασκηνιακά την σχολή, αλλά και με επιπλέον δεδομένο ότι από μια ολιγάριθμη ομάδα προσώπων (ακόμη και μέσα από την τοπική Νέα Δημοκρατία), είχε διαμορφωθεί μια σχεδόν πολεμική ατμόσφαιρα που διέθετε απ’ όλα (μέχρι και μαινάδα) ενώ δεν ήταν αβάσιμοι οι φόβοι ότι συγκεκριμένα κομματικά στελέχη επιδιώκουν την στέγαση της Πανεπιστημιακής Σχολής οπουδήποτε αλλού -για προσωπικούς λόγους (κοινώς μίζες), όλα αυτά είναι λόγοι που την κατά τα άλλα περίπου αυτονόητη υπόθεση, την καθιστούν πραγματικά αξιέπαινη.

Χωρίς να μασά καθόλου τα λόγια και τις απόψεις του, σε αντίθεση με πολλούς άλλους στον Δήμο Καστοριάς, αλλά και την Νομαρχία, υποστήριξε με παρρησία την μόνη ρεαλιστική άμεση λύση που θα αναζωογονήσει την υποβαθμισμένη περιοχή του αλλοτινού αστικού κέντρου. Απέδειξε ότι αφουγκράζεται με αμεσότητα και επιτυχία τις αληθινές ανάγκες και προτεραιότητες του τόπου, με αποτέλεσμα, με την βοήθεια και συμπαράσταση κοινωνικών φορέων, ιδίως των συλλόγων της Καστοριάς, να πετύχει αντιστροφή στο σωστό δρόμο μιας πορείας που έμοιαζε να ξεφεύγει. Προσπάθησε για το αυτονόητο, αλλά μερικές φορές αυτός είναι ο πιο δύσκολος αγώνας.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 1.1.2009

ΟΔΟΣ: Πρόσωπα # 2 ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΟΣΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ
Στο «και ένα»...

Ο δήμαρχος Νεστορίου αποτελεί το πειστικό παράδειγμα της δυνατότητας του χώρου και του χρόνου να διακρίνει αυτούς που μπορούν. Αρκεί να θέλουν κι’ οι ίδιοι.

Βέβαια είναι περίπου παγιωμένη η εκτίμηση στην κοινή γνώμη ότι ο κ. Χρήστος Γκοσλιόπουλος, όπως και αρκετοί άλλοι στην Καστοριά και στο ΠαΣοΚ, από το οποίο κατά κάποιο τρόπο προέρχεται και υποστηρίζεται, θα μπορούσαν να πετύχουν για τον εαυτό τους, τους άλλους, το κόμμα τους και τον τόπο, σημαντικά περισσότερα απ’ όσα τους επέτρεψαν οι συνθήκες. Αρκεί να μην υπήρχαν 1-2 εμπόδια-παγίδες.

Όμως, η επιλογή του στα πρόσωπα του 2008, έγινε για όλα αυτά αλλά και για την πρωτοβουλία που φέρεται να ανέλαβε για την προσέγγιση του Μητροπολίτη Καστοριάς με τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίων Αναργύρων, όταν επιβλήθηκαν οι εξοντωτικές ποινές στον δεύτερο και σε μοναχούς της ιστορικής μονής, και όταν οι σχέσεις των δύο κληρικών είχαν υποχωρήσει ακόμη και πιο κάτω από το απροχώρητο.

Σήμερα που έχουν αρθεί τα εξοντωτικά μέτρα σε βάρος της Μονής Αγίων Αναργύρων και οι σχέσεις των δύο, έστω κι’ αν δεν είναι στενές ή φιλικές, φαίνεται πάντως να είναι στα επίπεδα της ανοχής, η σημασία της παρέμβασης στην οποία πρωτοστάτησε ο κ. Χρήστος Γκοσλιόπουλος ίσως και να έχει ατονήσει.

Όμως μέσα στο 2008 υπήρξε περίοδος και εποχή που η Καστοριά είχε περάσει σε κατάσταση σχίσματος. Από την μια πλευρά ήταν οι αφοσιωμένοι στον Μητροπολίτη Καστοριάς και φυσικά όσοι προτιμούν την αδιατάρακτη τάξη και την ιεραρχία. Και από την άλλη πλευρά, βρέθηκαν περίπου σε χαρακώματα, μερικές χιλιάδες πολιτών, -ίσως κάπως λιγότεροι απ’ όσους αρχικά εκτιμήθηκε- οι οποίοι δήλωναν αποφασισμένοι να υποστηρίξουν με κάθε θυσία και τρόπο την εκτίμηση τους στο πρόσωπο του Ηγουμένου της Ι.Μ. Αγίων Αναργύρων.

Όπως ήταν φυσικό οι δεύτεροι βρέθηκαν στο στόχαστρο... Καταβλήθηκε μάλιστα προσπάθεια περιθωριοποίησής τους. Κι’ όμως αυτό το στόχαστρο αγνόησε ο κ. Χ. Γκοσλιόπουλος. Παρά το αμφίβολο του εγχειρήματος κινητοποίησε μηχανισμούς και δυνάμεις της τοπικής αυτοδιοίκησης στον νομό Καστοριάς αλλά και της κοινωνίας ευρύτερα, που νομιμοποίησε τους συμπαθούντες την Ι Μονή Αγίων Αναργύρων, με τα χαρακτηριστικά κοινωνικού ρεύματος, ακόμη και κινήματος που δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί.

Και με την υποστήριξη και άλλων συνθηκών, μεταξύ των οποίων και η διαδοχή στην θέση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, η κατάσταση περισώθηκε, όχι στο «παρά πέντε», αλλά στο «και ένα». Έτσι ο κ. Χ. Γκοσλιόπουλος κέρδισε την πρωτιά στις προτιμήσεις των αναγνωστών της ΟΔΟΥ.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 1.1.2009

ΟΔΟΣ: Πρόσωπα # 3 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΟΥΔΑΣ

ΔΙΑΚΡΙΣΗ
Η νίκη

Όταν την νύχτα του φετεινού διαγωνισμού Ελληνικού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης, διαδόθηκε ότι υποψήφιος νικητής με αξιώσεις, ήταν και ο κ. Αλέξανδρος Γούδας από την Καστοριά, το νέο όπως ήταν φυσικό κίνησε το ενδιαφέρον για τον διαγωνισμό τραγουδιού, ακόμη και όσων δεν ασχολούνται τόσο στενά με το ζήτημα.

Και το αποτέλεσμα δεν τους διέψευσε. Καθ’ ότι αποδείχθηκε ότι ο τελικός νικητής του διαγωνισμού, ο κ. Αλέξανδρος Γούδας, δεν είναι απλώς από την Καστοριά (μεγάλωσε στην Καστοριά), αλλά επιπλέον ότι τόσο ο ίδιος, ως κατ’ εξοχή ευχάριστος τύπος που εμπνέει θετικά στο περιβάλλον του, όσο και το τραγούδι του, που αποδείκνυε έμφυτο επαγγελματισμό και καλλιτεχνικές ικανότητες, άξιζαν πραγματικά το πρώτο βραβείο το οποίο όντως κέρδισε με το τραγούδι «Το φανταστικό ταγκό» σε σύνθεση, στίχους και ερμηνεία δική του.

Η σημαντική αυτή διάκριση, έκανε ευρύτερα γνωστό σε όλη την Ελλάδα τον κ. Γούδα, για τον οποίο οι γνώμες συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι θα έχει λαμπρή σταδιοδρομία εφ’ όσον ο ίδιος το θελήσει. (Ο Α.Γ. είναι πτυχιούχος κλασσικής φιλολογίας, μαθήτευσε δίπλα στον καθηγητή κλασσικής κιθάρας Γ.Γκονούλα, από το 2000 μέχρι σήμερα εργάστηκε σε πολλές μουσικές σκηνές της Καστοριάς, έχει δε συμμετάσχει σαν τραγουδιστής και κιθαρίστας επί σειρά ετών στο River Party).

Η νίκη του νεαρού τραγουδιστή, έφερε στα χείλη των θεατών σε όλη την Ελλάδα, για μια ακόμη φορά την λέξη «Καστοριά». Αποδεικνύεται και με την αφορμή αυτή, ότι η πόλη και ο νομός γεννούν προσωπικότητες που μπορούν να διεκδικήσουν με αξιώσεις και επιτυχία σημαντικές διακρίσεις.

Καθώς και ότι γεννιούνται εδώ και μεγαλώνουν άνθρωποι που όχι μόνο δεν τους χωράει ο τόπος και χρειάζεται να ανοίξουν τα φτερά τους για αλλού, αλλά ότι μπορεί δυστυχώς να υπάρχουν και άλλοι πολλοί που χωρίς το θάρρος, ή τις ευκαιρίες άλλων, μένουν εγκλωβισμένοι σε ένα περιβάλλον με κυρίαρχες υποκολτούρες, σαν κι’ αυτό της Καστοριάς. Με αποτέλεσμα να στερούνται και να στερούν.

Οι αναγνώστες της ΟΔΟΥ, έδειξαν μαζικά τον κ. Γούδα ως πρόσωπο της χρονιάς, στέλνοντας με αυτό τον τρόπο για μια ακόμη φορά το (χωρίς αποδέκτες μήνυμα), «έξω πάμε καλά. Μέσα όμως;».

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 1.1.2009

ΟΔΟΣ: Πρόσωπα # 4 ΒΙΒΙΑΝ ΜΠΟΥΖΑΛΗ

ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ
Εξάσκηση

Την υπερκινητική βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας στον νομό Καστοριάς διάλεξαν πολλοί και υπέδειξαν ως πρόσωπο του 2008. Βεβαίως, το φαινόμενο ειδικά για τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι καθόλου σπάνιο. Υπενθυμίζεται ότι ο τέως βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ανέστης Αγγελής είχε κατ’ επανάληψη επιλεγεί από τους αναγνώστες της ΟΔΟΥ ως πρόσωπο που ξεχώρισε, των περασμένων ετών. Βεβαίως και φέτος ψηφίστηκε από σημαντικό αριθμό αναγνωστών, αλλά αυτοί που ψήφισαν την κυρία Μπουζάλη, είτε θετικά είτε αρνητικά, ήταν περισσότεροι.

Η κ. Βίβιαν Μπουζάλη υποδείχθηκε για τα καλά και τα κακά της. Ως η πρώτη γυναίκα βουλευτής του νομού Καστοριάς που παραβίασε ένα ακόμη ανδρικό άβατο, κατέγραψε σίγουρα μια σημαντική πρωτοπορία. Βεβαίως και το γεγονός ότι είναι ίσως η μοναδική βουλευτής των τελευταίων χρόνων που ήρθε… τρίτη στην πρωτεύουσα διεδρικού νομού που την εκλέγει, είναι και αυτό μία πρωτοπορία.

Ως νέα γυναίκα, με αρκετά σύγχρονο προφίλ, προκαλεί οπωσδήποτε εύλογες περιέργειες για την δυνατότητά της να συνδυάζει τις απλές καθημερινές κοινές υποχρεώσεις με τα υψηλά καθήκοντα του πληρεξουσίου του νομού και του βουλευτή που πρέπει να συμμετέχει στο νομοθετικό έργο της βουλής.

Η κάπως αιφνίδια εμφάνιση (προσγείωσή) της στα πολιτικά πράγματα της Νέας Δημοκρατίας και η επιβολή της στα κομματικά, καθώς και η σε σύντομο χρόνο εκλογή της στην θέση της βουλευτή της ΝΔ, αποτελούν για τους περισσότερους απτές αποδείξεις ότι η κ. Βίβιαν Μπουζάλη επιβλήθηκε από το τοπικό κομματικό κατεστημένο σαν μεταβατική λύση, αφ’ ότου λόγω του σκανδάλου με τα ομόλογα, κατέστη σαφές ότι θα έπρεπε να σταματήσουν οι ενέργειες για άμεση βουλευτική υποψηφιότητα του κ. Αγαπίου Σημαιοφορίδη.

Όπως και να έχει η κατάσταση, είναι γεγονός ότι η εκλογή και η από τότε πορεία της βουλευτή, προκάλεσε ρήξεις, ανατροπές και ανακατατάξεις.Είναι αμφίβολο αν υπήρξε ποτέ άλλοτε, τοπικός βουλευτής που τόσο γρήγορα, χωρίς να διαθέτει ο ίδιος στρατόπεδο αντιπάλων από το δικό του παρελθόν, να «κατόρθωσε» μέσα σε ένα χρόνο να έλθει σε ρήξη με τα περισσότερα κορυφαία κομματικά στελέχη.

Παρά το εσωκομματικό δυσμενές κλίμα, οι ακατάπαυστες σαββατιανές «συνεντεύξεις»-διαγγέλματα της κ. Βίβιαν Μπουζάλη, πείθουν ότι ακόμη και έξω από τις αρχικές προσδοκίες και σχεδιασμούς των εμπνευστών της πολιτικής της σταδιοδρομίας, η κ. Β. Μπουζάλη, δεν ήλθε σαν περαστική, αλλά για να μείνει. Καθ’ ότι εκπλήσσει με την δυνατότητα και την εμμονή της να μιλάει συνεχώς για ένα θέμα και να μακρηγορεί, χωρίς να λέει τίποτε στην ουσία του γι’ αυτό.

Καθ’ ότι, σύμφωνα με το πιο κοντινό, στην περίπτωσή μας, προηγούμενο παράδειγμα, αυτό του κ. Φ. Πετσάλνικου, μπορεί κάποιος με λόγια αέρος, χωρίς ουσία, και προπαντός με μονολόγους, να επιβιώνει και για πολλές δεκαετίες ακόμη. Αρκεί βεβαίως να εξασκεί και την υποταγή. Με υποτακτικούς εννοείται.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 1.1.2009

ΟΔΟΣ: Πρόσωπα # 5 ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΠΑΓΓΟΥ

ΖΩΝΤΑΝΙΑ
Ρηξικέλευθο πνεύμα

Πρόκειται για την γνωστή γιατρό δερματολόγο του Νοσοκομείου Καστοριάς, η οποία σταδιοδρομεί στην Καστοριά εδώ και πολλά πια χρόνια.

Παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε ασφαλώς να διακριθεί και για την επιστημονική της καταξίωση, η κ. Μπάγγου, επιλέχτηκε από πολλούς αναγνώστες της ΟΔΟΥ, για την ευχάριστη έκπληξη που προκάλεσε η αποκάλυψη ότι μπορεί ένας καταξιωμένος γιατρός να κρύβει μέσα του και ένα εξ ίσου καλό λογοτέχνη.

Βεβαίως, είναι γνωστό ότι υπάρχουν και πολλοί γιατροί, και μάλιστα διακεκριμένοι στην ειδικότητα και την επιστήμη τους, που διαθέτουν κι’ άλλα χαρίσματα ή ικανότητες, όπως στην μουσική, τις τέχνες, την αρχαιολογία, την ποίηση και τα ευρύτερα γράμματα.

Όμως, στο κάπως περιορισμένο περιβάλλον της Καστοριάς, όπου ο κοινωνικός έλεγχος συχνά είναι στενός και θέτει όρους, ακόμη και σε όσους λόγω της κοινωνικής θέσης, ή της επιστημονικής τους ιδιότητας, έχουν μεγαλύτερες ευχέρειας από τους περισσότερους άλλους, δεν είναι και τόσο συχνό φαινόμενο να εκδηλώνονται δημόσια και οι άλλες ικανότητες που μπορούν να συνυπάρχουν με την ιδιότητα ενός νοσοκομειακού γιατρού.

Διότι από τότε που η κ. Μπάγγου άρχισε να δημοσιεύει τα πολύ ενδιαφέροντα λογοτεχνικά κείμενά της στην εφημερίδα, προκάλεσε κυρίως θετικές εντυπώσεις σε όσους διέκριναν μέσα από τον πολύ προσεκτικό χειρισμό του αξιόπιστου λογοτεχνικού λόγου την ακατάπαυστη ζωντάνια της νεανικότητας και ένα ρηξικέλευθο πνεύμα. Για τους λόγους αυτούς, η κ. Ουρανία Μπάγγου είναι από τα πρόσωπα της Καστοριάς, που το 2008 ξεχώρισαν.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 1.1.2009

ΟΔΟΣ: Πρόσωπα # 6 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡΗΣ

ΣΥΝΕΧΙΣΤΗΣ
Ωδείο

Συμπολίτης σε προχωρημένη ηλικία, γνωστότερος στους παλιότερους Καστοριανούς και κομιστής μιας άλλης Καστοριάς που πέρασε ανεπιστρεπτί, με την σημαντική χρηματική δωρεά του προς τον Δήμο Καστοριάς, που έγινε μέσα στο 2008, για την δημιουργία δημοτικού Ωδείου στην περιοχή της επέκτασης, απέδειξε ότι ο χρόνος και οι συγκυρίες δεν μπορούν να σβήσουν την αληθινή φλόγα.

Ο κ. Τάκης Μπαϊρακτάρης, εκφραστής της παλιάς Καστοριάς, απόγονος παλιών Καστοριανών γουνεμπόρων που μετανάστευαν στην Νέα Υόρκη απ’ όπου όλοι μαζί μεταλαμπάδευσαν στην Καστοριά την οικονομική ευμάρεια, τον φιλελευθερισμό και τους νεωτερισμούς που γνώρισε η πόλη στην ολόχρυση περίοδο της ακμής της από τα πρώτα κιόλας χρόνια της απελευθέρωσής της, με την δωρεά στην γενέτειρά του, και μάλιστα για Ωδείο, έδωσε έμπρακτη πατριωτική απάντηση σε αυτούς που μεμψιμοιρούν και αναλώνουν χρόνια και ευκαιρίες, κατηγορώντας το παρελθόν της πόλης ως μονοδιάστατο (με σκοπό τον ιδιωτικό πλουτισμό στην γούνα), χωρίς ενδιαφέροντα και ευαισθησίες.

Συνεχιστής μιας περιωρισμένης δυστυχώς παράδοσης δωρητών του σκληρού πυρήνα της πόλης, υπενθύμισε με την χειρονομία του ότι η πόλη δεν έπαψε να είναι υπόθεση που πονά και προβληματίζει.

Μέσα από το Ωδείο που θα δημιουργηθεί, ελπίζεται να γνωριστούν με τον κόσμο της μουσικής και τις τέχνες, οι νέες γενιές των επόμενων Καστοριανών, που θα έχουν έτσι ένα λόγο παραπάνω να κρίνουν δικαιότερα και πιο αντικειμενικά το λαμπρό αλλά και αινιγματικό ταυτόχρονα παρελθόν μιας πόλης σαν την Καστοριά. Η επιλογή του κ. Τ. Μπαϊρακτάρη στα πρόσωπα της χρονιάς, μοιάζει έτσι περίπου αυτονόητη.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 1.1.2009

ΟΔΟΣ: Πρόσωπα # 7 ΘΩΜΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

ΑΛΛΑΓΗ
Νέος λόγος

Ο νέος γραμματέας της ΝΕ του ΠαΣοΚ στην Καστοριά αποτέλεσε την πρώτη, πύρρειο χαρακτηρίζεται από πολλούς τοπική νίκη του εκσυγχρονιστικού ρεύματος του κόμματος σε βάρος της υπερσυντηρητικής διαιωνιζόμενης παρουσίας του κ. Φιλίππου Πετσάλνικου, διότι ο τελευταίος υποστήριζε άλλον υποψήφιο, ενώ τον εκλεγέντα υποστήριξαν οι εσωκομματικοί αμφισβητίες του βουλευτή του ΠαΣοΚ. Γεγονός είναι ότι και στις εσωκομματικές εκλογές για την εκλογή νέου προέδρου του ΠαΣοΚ, η Καστοριά, έστω και με μικρή διαφορά, ψήφισε τον Ευάγγελο Βενιζέλο και όχι τον (νυν) πρόεδρο κ. Γεώργιο Παπανδρέου, του οποίου στενός υποστηρικτής και φίλος είναι ο κ. Φ. Πετσάλνικος.

Η κάπως πραξικοπηματική απομάκρυνση της κ. Αικατερίνης Κράγια (ένα από τα πρόσωπα της περυσινής χρονιάς), επειδή δεν συμμορφώθηκε «προς τας υποδείξεις», και εν συνεχεία η επικράτηση των αμφισβητιών του με την εκλογή του κ. Αναστασίου που αποτελεί πλέον την φωνή του ΠαΣοΚ στην Καστοριά και ενσαρκώνει ένα άλλο στίγμα, από το δογματικό στυλ που προφανώς ο κ. Φ. Πετσάλνικος θα επιθυμούσε να εκφράζεται για να μην διαταραχθεί η επιτυχημένη και μακρά βουλευτική του σταδιοδρομία, δείχνουν ότι επιτέλους φυσά ένας ήπιος μεν, αλλά ούριος άνεμος στο ΠαΣοΚ, ο οποίος σε μελλοντική προοπτική θα του επέτρεπε σε τοπικό επίπεδο το κόμμα να διευρύνει τις κοινωνικές του συμμαχίες και να διαδραματίσει ένα αναβαθμισμένο ρόλο στην τοπική κοινωνία, τουλάχιστον σε σχέση με τα όσα συνέβαιναν μέχρι τώρα, τα οποία μόνο την διαρκή επανεκλογή του κ. Φ. Πετσάλνικου, μοιάζουν να εξυπηρετούν.

Υπάρχουν αιματηρές, υπάρχουν και βελούδινες επαναστάσεις στην ιστορία. Υπάρχουν βεβαίως και σφαγές με το γάντι, θα σκέφτηκαν όσοι υπέδειξαν στην ΟΔΟ τον νεαρό κ. Αναστασίου, με τον γόνιμο και μαχητικό λόγο, ως ένα από τα πρόσωπα του 2008.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 1.1.2009