ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΜΠΑΓΓΟΥ: Καφενείο 2

Λουκάς Παπαδήμος-Μάκης Ψωμιάδης, 1-0

Συζητούν, για μια ακόμα φορά, οι τρεις φίλοι, από την προηγούμενη δημοσίευση, στο γνωστό καφενείο με τις ψάθινες, ξεχασμένες, καρέκλες


ΓΙΩΡΓΟΣ: Για να λέμε την πάσα αλήθεια, εγώ δε χάρηκα που τον ξετρυπώσανε τον Μάκη. Και πού; στα Σκόπια... Κι αυτοί έδειξαν ποιοι είναι, τον χαρακτήρα τους φανέρωσαν και τον κατέδωσαν σε μας. Γιατί ρε! Εσάς τί σας έκανε; χρήμα μόνο σας άφηνε! Στο κάτω κάτω, βίασε ή σκότωσε;
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ: Φίλε μου, το ποδόσφαιρο από λαϊκό άθλημα περιήλθε στα χέρια της πλουτοκρατίας και κατέληξε σ' αυτό το χάλι. Αν παρέμενε στα χέρια του λαού, θα ήταν πολύ διαφορετική η πορεία του.

ΝΩΝΤΑ ΤΣΙΓΚΑ: “Φαίνεται πως εχτύπησαν τον Ίωνα...”

Τα Ημερολόγια του Φιλίππου Στ. Δραγούμη 

(1919-1920)

Φίλιππος Στεφ. Δραγούμης (Liverpool 1920)

 Mε την εκδήλωση αυτή, που πραγματοποιείται σήμερα κάτω από τη φιλόξενη στέγη του Δήμου Ορεστίδος, αποδίδεται τιμή στη μνήμη του μαρτυρικού Ίωνα Δραγούμη από τη δολοφονία του οποίου πέρυσι συμπληρώθηκαν 90 χρόνια. Βεβαίως μαζί αποδίδεται τιμή και στον αδελφό του Φίλιππο Δραγούμη, ενός αριστοκράτη της πολιτικής σκηνής, με την παρουσίαση του ημερολογίου του. Τούτη εδώ είναι και η μοναδική σε πανελλήνιο επίπεδο παρουσίαση που έγινε μέχρι τώρα για το Ημερολόγιο 1919-1920, οπότε ο Δήμος Ορεστίδος με τους συνδιοργανωτές θα έχουν να σεμνύνονται και για την αποκλειστικότητά της εις το διηνεκές καθόσο κατά πάσα πιθανότητα η αποκλειστικότητα αυτή θα …παραμείνει ακατάρριπτη!

 Έχουν περάσει τριάντα χρόνια από τότε που -το 1984- είχα την ευτυχή στιγμή στη ζωή μου, να παρακολουθήσω από το αμφιθέατρο της Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τον αείμνηστο συγγραφέα Γιώργο Ιωάννου, να παρουσιάζει το «Ημερολόγιο -Αλεξάνδρεια 1916» του Φιλίππου Δραγούμη, που είχε επιμεληθεί και με εξαιρετικό τρόπο σχολιάσει ο ίδιος. Ήταν το πρώτο από τα ημερολόγια του Φιλίππου που εκδίδονταν. Δίπλα του, τότε στο πάνελ της παρουσίασης, παραβρίσκονταν ο γιός του Μάρκος Δραγούμης. Ήταν η πρώτη φορά που ερχόμουν σε επαφή και με άλλα κλωνιά της οικογένειας των Δραγούμηδων μιας και ο Ίωνας ήταν αυτός που «σκίασε» όλους τους άλλους κι ο μόνος που είχαμε μέχρι τότε αφουγκρασθεί-.
 Σήμερα ο χορός έκδοσης των ημερολογίων του Φιλίππου, κλείνει τον κύκλο που άνοιξε τότε, και το να στέκομαι κι εγώ εδώ πάνω μαζί με τον αγαπητό και σεβαστό, φίλο μου Μάρκο Δραγούμη και τον επίσης αγαπητό μου κ. Ραϋμόνδο Αλβανό με τιμά και με συγκινεί βαθύτατα.

 Όταν ετοίμαζα το αποψινό κείμενο συχνά βρέθηκα σε δίλημμα για το πως θα μοιράσω την έκτασή του. Να μιλήσω δηλαδή πιότερο για τον Φίλιππο ως συγγραφέα των ημερολογίων, που στέκεται και δίκαιο και πιο πολύ «εντός θέματος» ή για τον Ίωνα που είναι η μορφή που δεσπόζει στο ημερολόγιο και που με το θάνατό του σημαδεύει τη χρονική περίοδο που περιγράφεται; Κατέληξα πως όχι μόνο ο δεσμός αίματος αλλά κυρίως ο πνευματικός δεσμός καθιστά αυτούς τους δυο ανθρώπους σύγχρονους Διόσκουρους. Μιλώντας για τον ένα κατορθώνεις να μιλάς και για τον άλλον... Στέκεται δύσκολο να κατανοήσεις συμπεριφορές του Φιλίππου που να μην βρίσκονται σε επαγωγή με αυτές του Ίωνα. Η ζωή των δυό βρίσκεται σ’ έναν διαρκή διάλογο. Μετά τη δολοφονία του Ίωνα είναι αλήθεια πως κανείς δεν υπερασπίστηκε τη μνήμη του όσο ο Φίλιππος. Η έκδοση του έργου του Ίωνα μετά τον θάνατό του σε ένα πλήθος φροντισμένων εκδόσεων οφείλεται αποκλειστικά σε κείνον. Η επιθυμία του Φιλίππου εξάλλου ήταν που οδήγησε ώστε όλο το αρχείο του Ίωνα και του ιδίου αργότερα να δωρηθούν στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη όπου πλέον φυλάσσονται και βρίσκονται στη διάθεση των ερευνητών ήδη από το 2000.

Αξίζει να επαναλάβω όσα γράφει ο Φίλιππος προς την Πηνελόπη Δέλτα, σε μια επιστολή του της 9 Απριλίου 1927, όταν εκείνη του ζητούσε επίμονα τα ημερολόγια του Ίωνα για να τα ιδεί (και να τα χρησιμοποιήσει τελικά σε μια ιδεατή και κατά το δοκούν ερμηνεία της πραγματικότητας από εκείνην και που εκδοτικά καταγράφηκε εδώ και καιρό στους τόμους «Αναμνήσεις 1940» και «Ιων Δραγούμης» που κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Ερμής ): 

(…) Τα τετράδια του Ίωνος δε θέλω να τα δείχνω σε κανέναν άλλον εκτός από τη Νάτα (δηλ. την Ναταλία Μελά την αδελφή τους και σύζυγό του Π. Μελά), όταν θέλει, γιατί είμαι πραγματικός και πνευματικός θεματοφύλακάς των, έχω όλη την ευθύνη, μα δεν έχω το δικαίωμα να τα διαθέτω, όπως θα μπορούσε ο ίδιος αν εζούσε. Εγώ, ο αδελφός του, έχω πολύ διαφορετικές υποχρεώσεις από κείνον, και μάλιστα μετά τον θάνατό του. Ο Ίων δεν ανήκει μόνο στην οικογένειά του και σ’ όσους τον εγνώρισαν και τον αγάπησαν, και ’γώ δεν είμαι μόνον αδελφός του, μα και τη βαριά κληρονομιά του κρατώ και για λογαριασμό ολόκληρου του ελληνισμού και μπορώ να πω του ανθρωπισμού (…)

 Ίων & Φίλιππος. Δυο διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες. Αντίθετα με το πώς θα το περίμενε κανείς, ο Φίλιππος, αν και νεώτερος, ελέγχει καλύτερα το θυμικό του, είναι πιότερο συντηρητικός και δείχνει να πειθαρχεί πολύ στην οικογενειακή παράδοση, σε παραδοσιακές αρχές και στην δοσμένη τάξη των πραγμάτων. Ο Ίωνας είναι εκείνος που τα ανατρέπει μονίμως όλα. Που δεν βολεύεται, που έχει παντοτινές αμφιβολίες για το κάθε τι (μόνιμα στο νου του πλανιέται το ερώτημα του Πόντιου Πιλάτου προς τον Ιησού «Και τι εστίν αλήθεια;».) Από τον Ίωνα λείπουν κυρίως οι β ε β α ι ό τ η τ ε ς... H αμφιβολία αποτελεί την μόνη δογματική του ιδιοσυστασία. Πράγμα βέβαια όλως διόλου ασύμβατο με τη στόφα του πολιτικού και του δημοκόπου. Πράος αλλά και οξύθυμος -μα ποτέ βίαιος- που μαλακώνει αμέσως μετά τις εκρήξεις. Αυτό φανερώνει πως βρίσκεται σε μια διαρκή πνευματική αναστάτωση και κίνηση αναζήτησης. Πάντα μέσα στη φωτιά όπου πυρώνει και σφυρηλατεί τη ζωή του κι εν τέλει την πικρή του μοίρα.

ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΕΜΑΝΗ: Λουκάς Παπαδήμος

Πριν -από τρία χρόνια, στις 10 Νοεμβρίου 2008, δημοσίευσα το πρώτο κείμενό μου στην Εστία των Αθηνών. Τίτλος: Γεννά ελπίδες η εκλογή Ομπάμα. Το είχα γράψει το πρωί στις 7 της εκλογής του. Οι ομιλίες του ιδίου του Ομπάμα και του αντιπάλου του Μακειν μου είχαν φανεί τότε μνημειώδεις. Τις μέρες αυτές, Νοέμβριος 2011, μετά από ένα δεκαπενθήμερο αγωνίας, κάτι ανάλογο συνέβη και στην Ελλάδα. Το παρακολούθησα από πολύ κοντά σαν ενεργός πολίτης που αγαπά την πατρίδα του. Γεννά ελπίδες η εκλογή του νέου μας πρωθυπουργού; Για το Έθνος μας, τους κατοίκους του, την Ευρώπη;
Η εκλογή του Λουκά Παπαδήμου, με τις άτυπες διαδικασίες που ακολουθήθηκαν από το πολιτικό κατεστημένο, άφησε τελικά στους περισσότερους μια γεύση ικανοποίησης. Μια ανάσα ελπίδας, έστω και αργά. Δεν πήγαινε άλλο. Η χώρα έπεφτε στο κενό. Οι ευθύνες χτυπούσαν δεξιά και αριστερά. Χτυπούσαν τους απλούς ανθρώπους και ακόμη περισσότερο τους ηγέτες τους. Η μεσαία τάξις, ειδικά του ιδιωτικού τομέα, έχει συντριβεί από τον δήθεν ¨σοσιαλισμό¨ της τελευταίας διετίας. Το κράτος έχει δείξει το πραγματικό του πρόσωπο. Λάθη επί λαθών.

ΠΑΝΟΥ ΚΡΙΚΗ: Οι επιδιώξεις των γειτόνων μας

«Από την ιστορία μαθαίνουμε πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία, 
αλλά όλα έχουν τις αιτίες τους!»

Οι ηγέτες ορισμένων γειτονικών μας κρατών, τελευταία ενέτειναν στο έπακρον την εχθρική τους συμπεριφορά απέναντι στην Ελλάδα. Στην Δυτική Θράκη οι Τούρκοι, ανενόχλητοι από την παρουσία του ελληνικού κράτους, το οποίον επιδεικνύει ασυγχώρητη και παντελή αδιαφορία, υποκινούν σε εξέγερση τους μουσουλμάνους, τους οποίους κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάννης, ονομάζουν συλλήβδην Τούρκους, επιδιώκοντας να δημιουργήσουν συνθήκες Κοσσυφοπεδίου στην περιοχή, υπό την επίνευση και την υπόγεια παρότρυνση των υπερατλαντικών συμμάχων μας.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΗΧΙΩΝ: Μύθος και πραγματικότης

 Ο μῦθος, λέξη ἑλληνική χρησιμοποιείται συνεχώς στήν γλῶσσα μας άπό τά χρόνια τοῦ Ὁμήρου μέχρι σήμερα, με άρχική ἔννοια τόν προφορικό λόγο, σέ άντίθεση μέ τό ἔργο. Μέ τήν έξέληξη τῆς ἑλληνικῆς γλῶσσας, στήν τρισχιλιετῆ πορεῖα της, ἄλλαξε καί ἡ ἔννοιά της ὥστε σήμερα να άποδίδει τήν ἔννοια τῆς διήγησης, ἱστορίας, ἱστορικοῦ διηγήματος καί τελικῶς τήν ἔννοια τῆς φανταστικῆς διήγησης, τῆς πλαστής ἱστορίας, τό παραμύθι.
Παράγωγα τοῦ μύθου εἶναι οἱ λέξεις μυθιάζομαι, μυθιάζω και παραμυθιάζω = διηγοῦμαι μύθους, και οἱ λέξεις παραμυθεύω και παραμυθολογῶ = διηγοῦμαι, λέγω φανταστικές ἱστορίες, λέγω παραμύθια, ψευδολογῶ. (Βλ. Μέγα Λεξικό τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης τοῦ Δ. Δημητράκου).

Χ.Τ.: ATH-KSO

Πρόσφατα πέταξα Αθήνα-Καστοριά.
Πλήρωσα 97,50 ευρώ (η αντίστροφη διαδρομή κοστίζει γύρω στα 80 ευρώ) για μια άγονη γραμμή επιδοτούμενη από την ΕΕ. Σταματάει δε ενίοτε και στην Κοζάνη, θυμίζοντας ΚΤΕΛ.
Είναι δε κάπως… ρομαντικά:

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ έγραψαν

Αγαπητέ κύριε Μπαϊρακτάρη,

Θα ευχόμουν να είχε άδικο η αναγνώστρια, αλλά δυστυχώς έχει δίκιο. Από τη στιγμή που ο Δήμος δεν έχει πολιτική στο συγκεκριμένο θέμα όλα είναι αναμενόμενα, ακόμη και τα χειρότερα.
Όμως, δυστυχώς και πάλι, εμείς αντιμετωπίζουμε ένα έντονο πρόβλημα σε καθημερινή βάση και δεν είναι το μόνο φυσικά. Οπότε η όλη πίεση σε αναγκάζει να ψάχνεις για λύση άμεση. Επίσης, η αναγνώστρια έχει πάρα πολύ δίκιο και στην πρότασή της να ασχοληθούμε με το θέμα των ζώων μες στις τάξεις., πράγμα που εννοείται πως κάνουμε ήδη.
Πριν από λίγα χρόνια μάλιστα σε ολόκληρο το Σχολείο μας δουλέψαμε το θέμα πολύ συστηματικά κατά τάξη και στη συνέχεια διοργανώσαμε γιορτή-αφιέρωμα στους φίλους μας τα ζώα με κεντρικό σύνθημα τη ρήση του Μίλαν Κούντερα "Η πραγματική ηθική δοκιμασία της ανθρωπότητας είναι οι σχέσεις με αυτούς που είναι στο έλεός μας: τα ζώα".
Συμμερίζομαι, λοιπόν, τη θέση της φίλης και την ευχαριστώ που την εξέφρασε, πηγαίνοντας τον προβληματισμό μας ακόμα πιο πέρα.

Σόνια Ευθυμιάδου Παπασταύρου

Είπαν:

"Τα πλινθόκτιστα είναι μια αρχιτεκτονική, η οποία είναι σπάνια και μοναδική σε όλη την Ευρώπη. Εμείς θέλουμε να τα συντηρήσουμε, να τα αξιοποιήσουμε και να τα προβάλουμε ως ένα μοναδικό τουριστικό προϊόν για την περιοχή μας, ώστε αυτή η μοναδικότητα να αποτελέσει πόλο έλξης τουριστών"

Εμμανουήλ Χατζησυμεωνίδης
δήμαρχος Καστοριάς

 Στις φωτογραφίες πλινθόκτιστα από την Ξυνιάδα Δομοκού και τα Τρίκαλα, τα οποία μάλλον δεν επιβεβαιώνουν την κατηγορηματικότητα των δηλώσεων του δημάρχου Καστοριάς.

Θλιβερά απρόοπτα