Προς τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Καστοριάς

Καστοριά 12 Μαρτίου 2012

Κύριε Πρόεδρε,

Η ίδρυση Πανεπιστημιακής Σχολής στην Καστοριά, θέμα που χρονίζει και απασχολεί την τοπική κοινωνία για μακρό χρονικό διάστημα, είχε αναδειχθεί και είχε προταχθεί ως διεκδίκηση αιχμής στην διαβάθμιση των αναπτυξιακών αλλά και εν γένει ευρύτερα πνευματικών προτεραιοτήτων του Δήμου και της ευρύτερης περιοχής.
Το Πανεπιστήμιο εξάλλου ως προϊόν γνώσης που θα επενδυθεί στην αγορά εργασίας θεωρούμε ότι θα είχε να συνεισφέρει πολλαπλά οφέλη στην αναβάθμιση της περιοχής. Όμως παρ όλες τις κατά καιρούς δεσμεύσεις, οι ανεπίτρεπτα ανακόλουθες συμπεριφορές από κυβερνήσεις και υπουργούς, οδήγησαν δυστυχώς στην σημερινή κατάσταση, της πλήρους αδιαφορίας και εγκατάλειψης.

ΟΔΟΣ: Αντί να ζητήσουν συγνώμη

Η σημερινή κατάσταση της χώρας -όπως και της Καστοριάς- εκτός από τις αδυναμίες και τις ανικανότητες των πολιτικών, οφείλεται σε ένα βαθμό και στην συλλογική κατάχρηση. Πίσω από το κοινωνικό δικαίωμα της συμμετοχής σε ενώσεις και σωματεία, που από την πρώτη περίοδο της μεταπολίτευσης και στην συνέχεια θεωρήθηκε μεγάλη δημοκρατική κατάκτηση, είναι γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις θωρακίστηκαν συγκεκριμένα προσωπικά συμφέροντα, μετατρέποντας απλά ένα συνταγματικό δικαίωμα σε άθροισμα ιδιοτελειών.

Αυτά -τουλάχιστον- είναι τα πρώτα σχόλια που αξίζουν στην ανακοίνωση-αίτηση του συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Γυμνασίου Καστοριάς με την οποία ζητούν (και από πάνω) την επιστροφή του σχολικού κτηρίου της πλατείας Κουμπελίδικης στο 1ο Γυμνάσιο.

Μπορεί η σημερινή σύνθεση του συλλόγου αυτού και ειδικά του διοικητικού συμβουλίου να αποτελείται από διαφορετικά πρόσωπα, αλλά επειδή υπάρχει η νομική συνέχεια δεδομένου ότι και τότε και τώρα κάτω από την ίδια επωνυμία, επιχειρήθηκαν και επιχειρούνται πράξεις που δεν υπηρετούν το γενικό καλό, είναι τουλάχιστον προκλητικό να σπεύδει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, που φέρει μεγάλη ευθύνη για την χρονική καθυστέρηση της εγκατάστασης του τμήματος της Αρχιτεκτονικής Σχολής, να ζητεί τώρα κι’ από πάνω κάτι από τα ρέστα της υπόθεσης, αξιώνοντας την επιστροφή του 1ου Γυμνασίου στο ίδιο κτήριο.

Την στιγμή που ήδη η πολιτεία ετοιμάζει και δαπανά τεράστια χρηματικά ποσά για την ολοκλήρωση νέου σχολικού κτηρίου για το 1ο Γυμνάσιο στην Χλόη -αυτό ήταν το αντάλλαγμα των διλημμάτων και των απειλών της εποχής- ο Σύλλογος επανέρχεται στο ίδιο πρόβλημα, και επικαλούμενος μάλιστα την κοινή γνώμη (!) και το συμφέρον του τόπου (!), ζητεί να προστεθεί ακόμη ένα «κουφάρι» άχρηστου σχολικού κτηρίου, δηλαδή του νέου που ολοκληρώνεται για χάρη του 1ου Γυμνασίου στην περιοχή της Χλόης.

ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ ΟΡ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗ: Εκ βαθέων...

Μία εξομολόγηση από καρδιάς για τα γραπτά μου

Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει,
μας κυνηγάει
Γύρω σε κάθε βλέμμα το συρματόπλεγμα
γύρω στην καρδιά μας το συρματόπλεγμα
γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα

 Γιάννης Ρίτσος, Τούτες τις μέρες

 Στη μνήμη του θείου μου Στρατή Παπαστρατή,
Πρώην Βουλευτή Ευβοίας, που ποτέ δεν συμβιβάστηκε

 

Τούτες τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από τότε που ξεκίνησα να γράφω πολιτικά κείμενα στην ΟΔΟ. Αισθάνομαι λοιπόν σήμερα την ανάγκη να δώσω κάποιες εξηγήσεις στους αναγνώστες μου γι’ αυτό.

Προέρχομαι από μια πολιτική οικογένεια με μεγάλη ιστορία που ξεκινάει από τις αρχές του 20ου αιώνα, γεγονός που ποτέ δεν έκρυψα. Παρ’ όλα αυτά, προσωπικά η πολιτική δεν με συγκίνησε ποτέ, δεν θέλησα να συμμετάσχω και να διεκδικήσω πολιτικά αξιώματα και παρακολουθούσα τα τεκταινόμενα εκ του μακρόθεν, παραμένοντας όμως ενεργός πολίτης, με θέση και με άποψη.

Εξομολογούμαι ότι ποτέ μου δεν πίστεψα στον τέως πρωθυπουργό, ως πολιτική προσωπικότητα άξια να αναλάβει τις τύχες τις χώρας μας, ποτέ δεν τον ψήφισα και είχα την αίσθηση ότι ποτέ δεν θα κατάφερνε να ανέλθει στο ύπατο αιρετό αξίωμα. Φαίνεται ότι υποτίμησα τόσο εκείνον, όσο υπερτίμησα και τον ελληνικό λαό, καθώς πίστευα πως θα είχε τη φρόνηση να μη του δώσει ποτέ την εντολή. Έσφαλα. Παρ’ όλα αυτά, επειδή δε διακατέχεται η σκέψη μου από εμμονές, έκανα για πολύ καιρό υπομονή, περιμένοντας να δω την εξέλιξη των πραγμάτων.

ΟΔΟΣ: Απογοητευτική κλιμάκωση

Απογοήτευση, προβληματισμό αλλά και οργή προκαλούν εικόνες που διοχετεύονται στο internet, σύμφωνα με τις οποίες, στο Κεφαλάρι του Δήμου Καστοριάς, πολύ κοντά στην πόλη, κατά την διάρκεια καλοκαιρινής... πολιτιστικής εκδήλωσης διάφοροι, όχι μόνο χόρεψαν, αλλά και τραγούδησαν στο σκοπιανό γλωσσικό ιδίωμα.

Το συμβάν -αν πρόκειται για γνήσια βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα στον συγκεκριμένο χώρο (φωτογραφία επάνω)  είναι προκλητικό και εντάσσεται στο πλαίσιο της προπαγάνδας των Σκοπιανών. Προστίθεται σε σειρά άλλων, μεταξύ των οποίων και στην Πολυκάρπη, για το οποίο είχε γράψει σχετικά η ΟΔΟΣ πριν λίγα χρόνια.

Και αυτή την φορά δεν πρόκειται για ψυχαγωγία αλλά για προκλητική και εχθρική προπαγάνδα κατά των Ελλήνων, της Μακεδονίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, όπως συμπεραίνεται από την μετάφραση των στίχων των δήθεν «τραγουδιών». Κατά πληροφορίες στο παρελθόν δεν αποφεύχθηκαν ακόμη και εντάσεις λόγω της ιταμής προκλητικότητας ορισμένων.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ Κ. ΠΗΧΙΩΝ: Θαρσεῖν χρῆ

τάχ᾽αὔριον ἔσσετ᾽ ἄμεινον

 

ΟΔΟΣ 631 | 1.3.2012

Απ᾽ὅταν ξέσπασε ἡ οίκονομική κρίση στίς ΗΠΑ τό 2008, ἡ Ἑλληνική κοινωνία ὑποβλήθηκε σέ διάφορες πλύσεις έγκεφάλου ὅσον άφορᾶ τήν πρόληψη, κατ᾽άρχάς, τῆς κρίσης στήν χώρα μας καί κατόπιν, ὅταν ἔπληξε ἡ κρίση αύτή καί ἑμᾶς, τόν τρόπο ἤ τρόπους άντιμετώπισης αύτῆς καί τελευταῖα τόν τρόπο έξόδου άπ᾽αύτήν. Γιά νά άντεπεξέλθουμε στίς δανειακές μας ὑποχρεώσεις θά ἔπρεπε νά έλαττώσουμε στό ἔπακρο τίς δαπάνεςκυρίως τοῦ ὑπερτροφικοῦ δημόσιου τομέα- καί νά αύξήσουμε τά ἔσοδα τοῦ κράτους.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου, άντί νά προβεῖ στήν άνωτέρω τακτική, ὄχι μόνον δέν περιόρισε τίς κρατικές δαπάνες, δέν τήρησε τά ὑποσχεθέντα στούς δανειστές μας, άλλά προέβηκε στήν λήψη μιᾶς σειρᾶς φορολογικῶν μέτρων δυσβάσταχτων γιά τόν λαό. Γιά νά άποφύγει τήν δίκαιη κατακραυγή τοῦ κόσμου καί νά περάσει αύτά τά μέτρα μέ τό μικρότερο γιαυτήν πολιτικό κόστος, έφάρμοσε τό ¨Δόγμα τοῦ Σόκ¨. Προτοῦ νά λάβει ἕνα έπαχθές φορολογικό μέτρο ἤ τήν περικοπή τῶν μισθῶν καί συντάξεων, προέβαινε στήν τρομοκράτηση τοῦ κόσμου ὅτι έπέρχεται ἡ χρεοκοπία τῆς χώρας, ἡ άδυναμία, δῆθεν, τοῦ κράτους νά έκπληρώσει τίς ὑποχρεώσεις του πρός τούς πολίτες –πληρωμή μισθῶν, συντάξεων κλπ.– καί ἄλλα πολλά, καί ὅτι αύτό εἶναι άπαίτηση τῶν δανειστῶν μας γιά νά μᾶς δώσουν τήν έπόμενη δόση τοῦ δανείου, πού θά μᾶς σώσει. ΄Επειδή ὅμως ἡ ἴδια ἡ κυβέρνηση δέν ἤταν συνεπής ὡς πρός τίς ὑποχρεώσεις πού ἀνελάμβανε πρός τούς δανειστές μας (μέ τήν νεοελληνική κουτοπονηριά ὅτι θά ξεγελάσουμε τούς κουτόφραγκους) καί έπειδή τό χρέος άντί νά μειωθεῖ έξογκώνετο συνεχῶς, άναγκάζονταν νά προβαίνει σέ νέους δανεισμούς μέ πλέον δυσμενεῖς ὅρους , διότι άπώλεσε, μέ τίς ένέργειές της τήν άξιοπιστία της διεθνῶς.

La Traviata

Giuseppe Verdi: La Traviata (με την Natalie Dessay)
Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης
20 Απριλίου 2012 | 20:00
[ διάρκεια 3 ώρες και 7 λεπτά ]

Διευθυντής ορχήστρας: Fabio Luisi
Σκηνοθεσία: Willy Decker

Violetta Valéry: Natalie Dessay

Alfredo Germont: Matthew Polenzani
Giorgio Germont: Dmitri Hvorostovsky

ΟΔΟΣ: Μία σοβαρή υπόθεση

πολιτική και ποινική

637 | Μ.Πέμπτη 12 Απριλίου 2012

«...Η ανάμειξη του Δήμου Καστοριάς, στην υπόθεση της λαθραίας ανασκαφής στον περιφραγμένο αρχαιολογικό χώρο του Δισπηλιού στην εκκλησία της Ανάληψης, που αποκαλύφθηκε στο τέλος του 2011 και συνιστά παράβαση του αρχαιολογικού νόμου σε βαθμό κακουργήματος, είναι ενέργεια παράτολμη, ή μάλλον επικοινωνιακά αυθάδης και πολιτικά αυθαίρετη. Ανεξάρτητα από την ποινική εξέλιξη της υπόθεσης, για την οποία εκτιμάται ότι η ποινική δίωξη για πράξη σε βαθμό κακουργήματος και ακολούθως η ανάκριση είναι λογικά αναπόφευκτες, εγείρεται ένα σημαντικό πολιτικό, και δευτερευόντως πειθαρχικό, ζήτημα για τον Δήμο Καστοριάς...»

ΟΔΟΣ: Γειτονιές της Χαλκηδόνας

ΒΙΒΛΙΟ

ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΟΡ. ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ
Γειτονιές της Χαλκηδόνας
Μικρασιατική Κωνσταντινούπολη

Εκδόσεις Τσουκάτου (τηλ. 2108817341, tsoukatou.gr), Αθήνα 2011, σελ.260

Στα άγια χώματα της αντίπερα της Κωνσταντινούπολης, παραλιακής -κυρίως- Μικράς Ασίας όπου βρίσκεται η Χαλκηδόνα, στις ακτές της Προποντίδας, αλλά και στα κάπως ενδότερα όπου εκτείνονται οι «γειτονιές» της, καθώς και στην ανατολική πλευρά του Βοσπόρου, ταξιδεύει τον αναγνώστη με δυναμικό τρόπο, στο νέο του βιβλίο ο ιστορικός, συγγρα- φέας και αναλυτής κ. Θρασύβουλος Παπαστρατής, (δικηγόρος) φίλος και συστηματικός συνεργάτης της ΟΔΟΥ.

Το βιβλίο, με τον τίτλο «Γειτονιές της Χαλκηδόνας- Μικρασιατική Κωνσταντινούπολη» εκδόθηκε από τις τις «εκδόσεις Τσουκάτου» το 2011 σε επιμελημένη έκδοση 300 περίπου σελίδων συνολικά.
Πρόκειται για μια από τις πλέον πολύτιμες από κάθε άποψη και ιδίως για τον ιστορικό και μελετητή του μέλλοντος, ιστορικές προσεγγίσεις της συγκεκριμένης περιφέρειας που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Κωνσταντινούπολη.

Με μια ιδιαίτερα προσεκτική παρουσίαση του πολύμορφου και πολυεθνικού υπόβαθρου της περιοχής, από τους Λεβαντίνους, τους Αρμένιους, τους Εβραίους, τους Βαλκάνιους κατοίκους, και φυσικά τους Έλληνες που ήκμασαν στην Μικρά Ασία για 3.000 χρόνια με έμφαση στην ανθηρή νεοελληνική ρωμαίϊκη παρουσία -από την οποία απέμειναν μόνο μερικές εκατοντάδες ψυχών- ο συγγραφέας εντυπωσιάζει για το πλήθος και την ακρίβεια των πληροφοριών που παραθέτει.

ΟΔΟΣ: Μία «φθυσιολογική» «ιστογία»

στον παραλογισμό των σημερινών ημερών 

Χωρίς αμφιβολία στην φετινή καρδιά του χειμώνα, οι θεατρικές παραστάσεις με την αιγίδα του συλλόγου «Σπασμένο Ρόδι» αποδεικνύονται πνευματική ανάσα ζωής για την Καστοριά. Μετά την προ ολίγων εβδομάδων παράσταση «Under Control» η οποία προκάλεσε ευμενέστατα σχόλια, ώστε συνέρρευσε εντυπωσιακός αριθμός θεατών να την παρακολουθήσει, αυτή την φορά σε σκηνοθεσία της κ. Ελένης Τσαδήλα, παρουσιάστηκε το έργο «Φαύστα ή η απωλεσθείς κόρη» του Μποστ (Μέντη Μποσταντζόγλου) στην αίθουσα του Nautical Hall (Ν.Ο.Κ.).

Πρόκειται για πρωτοποριακή για τα δεδομένα της Καστοριάς παράσταση με στοιχεία πειραματισμού και τόλμης. Το γεγονός ότι η σκηνοθέτις επέλεξε τους βασικούς ρόλους ανδρών να ερμηνεύσουν γυναίκες, αλλά κυρίως το αντίστροφο, ότι δηλαδή γυναικείους χαρακτήρες υποδύθηκαν άνδρες, καθόρισε την θεατρική παράσταση στην οποία κυριάρχησε το γκροτέσκο στοιχείο, ενίοτε υπερβολικό, πιεζόμενο από το θεατρικό πάθος των συντελεστών να προσφέρουν τον καλύτερο εαυτό τους. Αλλά πώς να αποδώσει κανείς εξωπραγματικές καταστάσεις και ένα τόσο αλλόκοτο κείμενο, χωρίς πάθος και υπερβολή;
Παρά το γεγονός ότι ιδιαίτερα στην πρεμιέρα, λόγω το αυτονόητου και εύλογου άγχους των πρωταγωνιστών για το πρωτοποριακό έργο που επιχειρούσαν ήταν διακριτές κάποιες ατέλειες στις επιδόσεις, το συμπέρασμα ήταν εξαιρετικά καλό και άκρως απολαυστικό.

H θεατρική αισθητική του παράταιρου, του φάλτσου, του kitsch, του ανορθόγραφου και της «καθαρέβουσας», της αντισυμβατικότητας με διάχυτη την αλλοκοτιά και την ρήξη προς τα κλισέ, περιέχει στοιχεία σαρκασμού, αυτοκριτικής, σάτιρας και εν τέλει στοιχεία επαναστατικότητας απέναντι στην ελληνική πραγματικότητα, η οποία συχνά αποδεικνύεται πιο σουρεαλιστική από τον σουρεαλισμό του θεατρικού κειμένου. Τα κείμενα ήταν εμπλουτισμένα με στοιχεία της σημερινής οικονομικής κρίσης, τα οποία ενσωματώθηκαν αρκετά αρμονικά.