 |
| ΟΔΟΣ 29.5.2025 | 1274 |
...και νόμον δεν εκράτης.
Με έκπληξη διαπίστωσα ότι η ρύση αυτή αποδίδεται στο Μέγα Αλέξανδρο και όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, χρησιμοποιείται για να περιγράψει ή να χαρακτηρίσει κάποιον ο οποίος δίνει συμβουλές στους άλλους, αλλά δεν τις ακολουθεί.
Αυτή η προσταγή ήταν για εμένα και για πολλούς από εμάς, οδηγός ζωής. Τα τελευταία 30 και πλέον έτη όταν υιοθετήσαμε την ανακύκλωση και δώσαμε δεκάδες ομιλίες, διαλέξεις και σεμινάρια για να διαδώσουμε τις αρχές της πιστεύαμε, αλλά και εξακολουθούμε να πιστεύουμε, ότι η ανακύκλωση μαζί με τις άλλες τρεις αρχές που τη συνοδεύουν (επανάχρηση, μείωση και επανεξέταση) αποτελεί τη μόνη λύση για το πιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Αν υιοθετήσουμε την καύση ως μόνη λύση, τα σκουπίδια θα γίνουν σε λίγο το πρώτο σε ποσότητα και χιλιόμετρα μεταφερόμενο «αγαθό» στο εθνικό δίκτυο.
Η είδηση για τη σχεδιαζόμενη από την Κυβέρνηση καθιέρωση της καύσης των απορριμμάτων σε όλη τη χώρα, με τη δημιουργία πέντε (5) μεγάλων μονάδων αποτέφρωσης (το ένα στην Δυτική Μακεδονία), μας συγκλόνισε. Όχι γιατί δεν το υποψιαζόμασταν εδώ και χρόνια. Κάθε φορά που ζητούσαμε την επέκταση ενός προγράμματος ανακύκλωσης ή την κάλυψη και άλλων πεδίων ανακύκλωσης που απαιτούσαν μεγαλύτερη προσπάθεια, συναντούσαμε την αντίρρηση της Διοίκησης (Τοπικής, Περιφερειακής και Εθνικής) η οποία επικαλούμενη το μικρό αρχικά ποσοστό πολιτών που θα την ακολουθούσαν, δίσταζε να την υιοθετήσει για να μην χρεωθεί τα χαμηλά ποσοστά συμμόρφωσης και ας ήταν ορατά τα καταστροφικά της αποτελέσματα.
Πάρτε για παράδειγμα την καύση των γεωργικών υπολειμμάτων. Η καύση των κλαδευμάτων της ελιάς η οποία ως καλλιέργεια υποφέρει από την έλλειψη επαρκούς και πολύτιμης οργανικής ουσίας, επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο με μερικές από τις πιο καταστροφικές ζημιές να προέρχονται από αυτήν (βλέπε τον υπερήλικα ελαιοκαλλιεργητή που ένα απόγευμα με αέρα βάλθηκε, πριν από λίγα έτη, να κάψει τα κλαδέματα στην Αττική με αποτέλεσμα η φωτιά να σβήσει πολλές ημέρες αργότερα αφού έφθασε μέχρι την Πελοπόννησο!).
Φτιάξαμε Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για να εθίσουμε τη νέα γενιά στα αγαθά της ανακύκλωσης και τώρα πρέπει να τα διαλύσουμε ζητώντας συγνώμη από τις χιλιάδες των νέων που υιοθέτησαν τις υποδείξεις μας. Όχι εγώ δεν θα ζητήσω συγνώμη, αλλά θα μετατραπώ σε έναν διαπρύσιο κήρυκα της άφρονης απόφασης της σημερινής Κυβέρνησης, η οποία θα χρησιμοποιήσει πολύτιμους οικονομικούς πόρους όχι για να προωθήσει μια πράσινη ανάπτυξη, αλλά μια άφρονα πολιτική που υποσκάπτει το μέλλον των επόμενων γενεών.
Καλώ όλους τους συναδέλφους που πίστεψαν στην κλασσική συνταγή της επίλυσης του προβλήματος της ασφαλούς διάθεσης των απορριμμάτων να πάρουν θέση και να γίνουν εστίες περισσότερης ενημέρωσης φίλων και συναδέλφων οι οποίοι έχουν ακόμη ερωτήματα.
Στα ογδόντα έτη της ζωής μου έχω πολλά να θυμηθώ για την εξέλιξη του βίου μας σε αυτήν τη χώρα. Από τα παιδικά χρόνια που η λέξη απορρίμματα δεν είχε έννοια και περιεχόμενο. Δεν είχαμε κάδο απορριμμάτων μέχρι το 1958 που ζούσαμε στο χωριό. Τα υπολείμματα της κουζίνας και του φαγητού αποτελούσαν τροφή για τις κότες που διατηρούσαμε όλοι. Τα πλαστικά ήταν άγνωστα και τα διαθέσιμα αγαθά πολύ περιορισμένα.
Καθώς περνούσαν τα χρόνια άρχισαν να είναι διαθέσιμα ολοένα και περισσότερα αγαθά και να κάνουν την εμφάνιση τα απορρίμματα. Μάλιστα με την πάροδο του χρόνου οι βιομηχανίες άλλαξαν ριζικά την πολιτική τους. Άρχισαν να παράγουν αγαθά με μικρό χρόνο επιβίωσης. Το πρώτο μας πλυντήριο ρούχων, αγορασμένο στη δεκαετία του 1960, πρόσφερε το ίδιο αποτελεσματικά τις υπηρεσίες του για τριάντα και πλέον έτη. Τα επόμενα πλυντήρια, τα αντικαθιστούμε κάθε 5-7 έτη!
Γεμίσαμε απορρίμματα γιατί παράγουμε χιλιάδες προϊόντα μικρής ωφέλειας και χρόνου επιβίωσης. Αντί να έρθει η Πολιτεία να επιβάλλει κανόνες που συμβάλλουν στην αειφορία, αφήνει ελεύθερο το βιομηχανικό τομέα, στο όνομα μιας κακώς εννοούμενης ελευθερίας να κάνει ότι επιθυμεί με ελάχιστους κανόνες και περιορισμούς.
Ο δρόμος της Ανακύκλωσης είναι το ίδιο δύσκολος όπως και ο δρόμος της Αρετής που είχε να διαλέξει ο Ηρακλής. Αυτόν θα επιλέξουμε και εμείς και ας μην έχουμε τα εκπληκτικά προσόντα του ημίθεου Ηρακλή. Σας θέλουμε συνοδοιπόρους.
Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 29 Μαΐου 2025, αρ. φύλλου 1274.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.