[...] Κι όμως, και αυτοί οι λαοί, οι λεγόμενοι Σημιτικοί, οι Εβραίοι και οι Παλαιστίνιοι, που είναι κλάδοι με διαφορετικές κατά βάση θρησκείες, υποβάλλονται στην γαλήνη και την ειρήνη της ποίησης. Όταν δεν πολεμάνε μεταξύ τους προφανώς. Γεννιούνται και ζουν όσο ζουν, αναπνέουν τον ίδιο αέρα, αγαπούν και ερωτεύονται, τραγουδούν συχνά συναφείς μελωδίες που μιλούν στην ψυχή τους. Και μετά σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Χωρίς ποτέ στην ουσία να έχουν δώσει ο ένας στον άλλο την ευκαιρία της βιωματικής ειρήνης, της ψυχικής εμβάθυνσης του ενός προς τον άλλο, μέσα από τα πνευματικά όπλα. Όπως είναι η ποίηση για παράδειγμα, που θα μπορούσε σε ένα βαθμό να λειάνει τις κορυφές του μίσους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.