ΟΔΟΣ: Ο τρύγος

Τα ψέματα τελείωσαν. Το εκλογικό σκηνικό του Οκτωβρίου από το βράδυ της περασμένης Κυριακής έλαβε πια τις οριστικές του διαστάσεις και το σαφές πλαίσιό του σε επίπεδο προσώπων και συνδυασμών. Τώρα πια είναι δεδομένο πως οι συνδυασμοί που θα διεκδικήσουν την νομαρχία Καστοριάς είναι τρεις και αυτοί που ετοιμάζονται να συγκρουστούν για την διεκδίκηση του δήμου Καστοριάς είναι τέσσερις. Οι περισσότεροι από κάθε άλλη φορά τις τελευταίες δεκαετίες και προφανώς το σχετικό παρασκήνιο που οδήγησε σ' αυτές τις εξελίξεις δεν έχει ανάλογο προηγούμενο. 

Ανεξάρτητα απ΄ όσα πιστεύουν και μπορεί να θεωρούν ως φυσιολογικά ή θεμιτά οι ίδιοι οι υποψήφιοι των συνδυασμών, η αλήθεια είναι, ότι η κοινή γνώμη της Καστοριάς δυσφορεί από το απαράδεκτο φαινόμενο της πολυδιάσπασης των υποψήφιων συνδυασμών και μάλιστα για αίτια, αφορμές και κίνητρα που δεν είναι ούτε ιδεολογικά, ούτε προγραμματικά, αλλά καθαρά προσωπικά.

Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε που οι διάφοροι θεωρητικοί των εκλογών της αυτοδιοίκησης, επέμεναν ότι στις τοπικές εκλογές δεν πρέπει να αναμειγνύονται τα κόμματα. Και ότι αντίθετα θα έπρεπε να επιτρέπουν στις κοινωνίες να εκφράζονται μόνες τους αυθόρμητα, πετυχαίνοντας συγκλίσεις και συνεργασίες προσωπικοτήτων. Και να που τώρα, το σωτήριο 2006 παρά το γεγονός ότι τα κόμματα δεν ελέγχουν με την παλιότερη αμεσότητα τις εκλογές, οι τέσσερις συνδυασμοί για τον δήμο Καστοριάς, αποτελούν ένα πολιτικό και κοινωνικό παράδοξο, πρωτοφανές και πολιτικά αδιαχώρητο, αν δεν είναι ασυγχώρητο.

Η κριτική βεβαίως, δεν αφορά τον συνδυασμό του υποψηφίου δημάρχου κ. Κ. Κοντόπουλου, ούτε πολύ περισσότερο του κ. Α. Γρηγοριάδη. Διότι αυτοί τουλάχιστον ξεχωρίζουν αισθητά για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους που τους καθιστούν περίπου φυσιολογικά αναγκαίους, για τα δημοτικά πράγματα της Καστοριάς. Ένας συνδυασμός κοντά στην αυθεντική Αριστερά και ένας στην Κεντροαριστερά, είναι συνηθισμένη υπόθεση σε δημοτικές εκλογές. Μάλιστα η συγκρότηση των ψηφοδελτίων αυτών από πρωτοεμφανιζόμενους, και κυρίως η σύνθεση του ψηφοδελτίου του κ. Κ. Κοντόπουλου, προκαλεί αξιοσημείωτο ενδιαφέρον, αν και διακρίνεται για κάποια μονοσήμαντη έμφαση στο στοιχείο της νέας γενιάς.

Η κριτική του σημερινού άρθρου αφορά ασφαλώς την Νέα Δημοκρατία -ποιόν άλλον;- η οποία για μια ακόμη φορά απέτυχε βροντωδώς να συμμαζέψει τα του οίκου της, αφού, από τις ευρύτερες τάξεις της προέρχονται τα περισσότερα προβλήματα και τα κύματα των  ανταρτών. Η  ενεργός ανάμειξη στελεχών της ΝΟΔΕ στις εκλογές και η συμμετοχή τους σε ψηφοδέλτια δεν τους επέτρεψε να ασκήσουν την εποπτική τους αποστολή στα του οίκου της. Τελώντας οι ίδιοι στην διαδικασία συλλογής των προσωπικών τους σταυρών, δεν θα μπορούσαν να δυσαρεστήσουν ή να πιέσουν αποτελεσματικά κανένα δυσαρεστημένο που κινείται στο κόμμα ή το κλίμα της ΝΔ. Έτσι το αμπέλι έμεινε ξέφραγο -συμπίπτει και η εποχή- και ο τρύγος ήταν αναπόφευκτος.

Το φαινόμενο της επιμονής του Ι. Τσαμίση και τουτου Α. Μαγαλιού  -που εν τέλει συνέπραξαν- οφείλεται στην ολοκληρωτική αδυναμία αυτού του κόμματος να ελέγξει τα στελέχη του και να επιβάλει κανόνες. Αποκαλύπτεται ότι το κόμμα αυτό, στις εκλογές του 1998 είχε επιλέξει και υποστήριξε τον κ. Ιωάννη Τσαμίση, ένα υποψήφιο δήμαρχο που δεν ήταν έτοιμος να δεχθεί ορισμένους αυτονόητα σκληρούς όρους του πολιτικού παιγνιδιού, που είναι γνωστοί και εφαρμόζονται σε όλο τον κόσμο.

Έτσι από τις εποχές που ο κάποτε εκλεκτός υποψήφιος δήμαρχος της ΝΔ (έστω και αν δεν υπήρξε φανατικός αυτού του κόμματος)  έσπευδε ακολουθώντας τον πρόεδρο της ΝΔ και σημερινό πρωθυπουργό στην πίστα του αεροδρομίου Καστοριάς "Αριστοτέλης" (στο Άργος Ορεστικό), πριν την επιβίβαση του τελευταίου για να προσφέρει στην σύζυγό του Νατάσα Παζαΐτη γουναρικά ως δώρα, από τότε που σε κάθε κομματική ή δημόσια εκδήλωση στις πιο προβεβλημένες θέσεις των επισήμων, εύρισκε χώρο πάντοτε και ο επικεφαλής του δημοτικού συνδυασμού "Νέα Πνοή", που το 1998 υποστηρίχθηκε από την ΝΔ μέχρι σήμερα, μοιάζουν να πέρασαν αιώνες. Κι' όμως, πέρασαν μερικοί μόνο μήνες, ενώ το άτοπο είναι ότι "τυπικά" ο ίδιος συνδυασμός "Νέα Πνοή" που συγκροτεί την μειοψηφία του σημερινού δημοτικού συμβουλίου, υποστηρίζεται ακόμη από την Νέα Δημοκρατία.

Από την άλλη πλευρά βεβαίως, από τον κύκλο του υποψηφίου δημάρχου κ. Γεωργίου Καπαχτσή, δεν μοιάζει να καταβλήθηκε καμμιά απολύτως αποτελεσματική συμφιλιωτική προσπάθεια ώστε να πέσουν γέφυρες και να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Πάντως καμμιά τέτοια δεν πέτυχε. Η αδυναμία του κ. Γ. Καπαχτσή να εμπνεύσει στον χώρο των συνυποψηφίων του για το χρίσμα, και η αποτυχία κάθε  πρωτοβουλίας για συσπείρωση και συστράτευση, συνιστούν μια πρώτης τάξεως πολιτική ήττα του ίδιου, και του συνδυασμού του, που τον βαρύνει προσωπικά και υποθηκεύει την μετεκλογική ηρεμία, σε περίπτωση νίκης του στις εκλογές.

Ο Simon de Bolivar των δημοτικών εκλογών, δηλαδή ο κ. Ι. Τσαμίσης, ήταν από τους πλέον ένθερμους συμβούλους του την εποχή που ο κ. Γ. Καπαχτσής ήταν νομάρχης Καστοριάς. Την εποχή του 1998 που υποψήφιος δήμαρχος Καστοριάς υποστηριζόμενος από την Ν.Δ. ήταν ο κ. Γ. Σιώμκος, τον οποίο υπονόμευσαν "άγνωστο ποιοι και πόσοι", ήταν τόσο στενή η αφοσίωση του κ. Τσαμίση στον κ. Καπαχτσή, ώστε κι' αυτός, όπως και πολλοί άλλοι δεν δεχόταν την πρόταση του κ. Σιώμκου να συστρατευθούν στον συνδυασμό εκείνου απέναντι στον κ. Δ. Παπουλίδη. Τι απέμεινε όμως από την πολιτική φιλία της εποχής; (εκτός από τον κ. Δημ. Παπουλίδη;) Προφανώς στάχτες.

Ενδείξεις όμως υπάρχουν ότι, και εκ των ένδον του συνδυασμού του δεν ενθαρρύνθηκε το άνοιγμα του κ. Γ. Καπαχτσή προς τους δυσαρεστημένους, και αυτό για να μην ανατραπούν οι συσχετισμοί των εκλεκτών του, να μην λειτουργήσει η συσπείρωση σε βάρος των αφοσιωμένων του, σε βάρος όσων τον υποστήριξαν από την πρώτη στιγμή. Μάλιστα αυτού του είδους οι σιωπηλοί αποκλεισμοί (για τους οποίους δεν είναι βέβαιο ότι δεν έχει άμεση προσωπική γνώση ο ίδιος) πέρασαν και στα μέτωπα των ΜΜΕ, αφού για παράδειγμα μερικά, όπως η ΟΔΟΣ, ουδέποτε έλαβε την ανακοίνωση με τα ονόματα των υποψηφίων (και γι' αυτό δεν δημοσιεύθηκαν), ενώ υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις, ότι συγκεκριμένα στελέχη του συνδυασμού του ετοιμάζουν ήδη από τώρα κλίμα προεκλογικών και μετεκλογικών διακρίσεων. Σαν κι' αυτές που έκανε -πάντοτε- η Ν.Δ. τις εποχές που δεν μπορούσε να διανοηθεί την κριτική, και για τον λόγο αυτό προτιμούσε την σιωπηλή βεντέτα.

Όμως τα ψέματα τελείωσαν. Η Καστοριά διαθέτει πλέον τέσσερις  υποψηφίους δημάρχους και περισσότερους από 120 υποψηφίους συμβούλους. Για τα μέτρα και τις ανάγκες του τόπου, υποψηφίους για κάθε γούστο και παντός καιρού. Σαν τις ρόγες ενός τσαμπιού σε ένα αμπέλι που μένει να τρυγηθεί, και το προστατεύει κάτω από το αδύναμο φθινοπωρινό φως, ένα σκιάχτρο.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 28 Σεπτεμβρίου 2006 | αριθ. φύλλου 366

ΟΔΟΣ: Προεκλογικός αγώνας & αγωνία

Δέκα πέντε ημέρες πριν τις κρίσιμες εκλογές της μεθεπόμενης Κυριακής, η κοινή γνώμη των πολιτών στον νομό Καστοριάς, εξακολουθεί να παρατηρεί την προσπάθεια των υποψήφιων νομαρχών και δημάρχων, να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των πολιτών και εν τέλει να κερδίσουν την ψήφο τους.

Στις εκλογές της ΝΑ Καστοριάς, οι υποψήφιοι νομάρχες κκ Αζέμης, Λιάντσης και Παπαδιαμαντόπουλος οργώνουν ολόκληρο τον νομό Καστοριάς παρουσιάζοντας τους συνεργάτες τους και όσο μπορούν το πρόγραμμά τους. Οι νομαρχιακές εκλογές, εξακολουθούν να παρουσιάζουν γενικότερο πολιτικό ενδιαφέρον και αναμένεται στο εκλογικό αποτέλεσμα να καταγραφεί το πολιτικό κλίμα της χρονικής περιόδου, ιδίως οι μετατοπίσεις μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων που είναι φυσιολογικές στο τέλος της κυβερνητικής μεσοπεριόδου.

Παρά το γεγονός ότι στις εκλογές της νομαρχίας οι προσωπικότητες των υποψηφίων νομαρχών αλλά και των συμβούλων, εξακολουθούν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις τελικές προτιμήσεις των εκλογέων με βάση την αποδοχή τους στις τοπικές κοινωνίες, και επομένως το εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα απεικονίζει με απόλυτη ακρίβεια τους κομματικούς συσχετισμούς, ωστόσο θεωρείται φυσικό, ότι σε ένα βαθμό θα αποτυπωθούν ευρύτερα πολιτικές τάσεις.

Σε όλα αυτά ασκεί επιρροή το πανελλήνιο κλίμα σκανδαλολογίας, στην οποία ενεπλάκη και η περιοχή της Καστοριάς με την ανάμειξη του στενού συγγενικού περιβάλλοντος του γενικού διευθυντή της ΝΔ κ. Κων/νου Σημαιοφορίδη, "τέως" βουλευτή Καστοριάς, σε οικονομικά ζητήματα διαφάνειας, για τα οποία δεν είναι ακόμη ξεκαθαρισμένο ότι έχει τελειώσει ο κύκλος των "αφιερωμάτων" από τα κεντρικά ΜΜΕ. Ακόμη επιδρούν, η αίσθηση της αδυναμίας ανάσχεσης της διαφθοράς και η κοινωνική αναταραχή που πυροδοτείται από μαζικές κινητοποιήσεις παραγωγικών τάξεων και εκπαιδευτικών που μοιάζουν να μην είναι διόλου ασυντόνισες και φυσικά καθόλου τυχαίες ή συμπτωματικές.

Η πόλωση του προεκλογικού κλίματος στην οποία συμμετέχει προσωπικά ο κ. Γεώργιος Παπανδρέου, πρόεδρος του ΠαΣοΚ θεωρείται πρωτοφανής και οι πιο ψύχραιμες αναλύσεις την αποδίδουν στην μεγάλη, εσωκομματική ανάγκη του προέδρου του να παρουσιάσει όσο περισσότερο γίνεται θετικό αποτέλεσμα.

Σε τοπικό επίπεδο η πολιτική φυσιογνωμία αλλά και το γνωστό πολιτικό παρελθόν του κ. Κων/νου Λιάντση που επί πολλές τετρατετίες συμμετέχει στην νομαρχιακή αυτοδιοίκηση, εξακολουθεί να αποτελεί ζήτημα για τους αναποφάσιστους αλλά και τους δυσαρεστημένους από τις προηγούμενες θητείες του στον θεσμό. Μοιάζει πιθανό την φθορά να καρπωθεί ο κ. Παναγιώτης Παπαδιαμαντόπουλος (διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής στο Νοσοκομείο Καστοριάς) ιδίως στην περίπτωση που λάθη στρατηγικής δεν θα επιτρέψουν συσπειρώσεις στο μαντρί, συσπεριώσεις της τελευταίας στιγμής στο στρατόπεδο του κ. Κ. Λιάντση. Πάντως μεγάλη εντύπωση προκαλούν οι φραστικοί προπηλακισμοί που εξαπολύει στον βασικό του αντίπαλο ο κ. Κ. Λιάντσης σε διάφορες εμφανίσεις του καθώς και η κάπως αναχρονιστική φρασεολογία του.

Στους περιφερειακούς δήμους του νομού Καστοριάς στους οποίους παρατηρείται εντυπωσιακά η καταχρηστική υπερποσφορά υποψηφίων, αφού τα πληθυσμιακά και πολιτικό-κοινωνικά δεδομένα καθιστούν εξωπραγματικούς τους αριθμούς 3 και 4 υποψηφίων συνδυασμών και δημάρχων, παρά το γεγονός ότι η γεωγραφική και ειδησεογραφική απόσταση, δεν επιτρέπει τους κατοίκους της πρωτεύουσας του νομού να πληροφορηθούν με ακρίβεια τις συνθήκες του προεκλογικού αγώνα, ωστόσο, οι ενδείξεις οδηγούν με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι απλώς σφάζονται παλληκάρια και ότι τις νύχτες αναστενάζουν οι επαρχιακοί δρόμοι που συνδέουν τα διάφορα δημοτικά διαμερίσματα.

Στην Καστοριά, εκτός από τον συνδυασμό του κ. Απ. Γρηγοριάδη που λογικά προορίζεται να διαδραματίσει σφυγμομετρητή των πολιτών που διαμαρτύρονται με αριστερή φωνή, και επομένως εκεί δεν θα πρέπει να έχουν ιδιαίτερη αγωνία για το αποτέλεσμα των εκλογών, στους υπόλοιπους συνδυασμούς η προσπάθεια των υποψηφίων δημάρχων και οι προσδοκίες τους έχουν υπερενταθεί, με αποτέλεσμα, όλα να μοιάζουν αβέβαια και όλα πιθανά.

Οι περισσότεροι καλόπιστοι πολίτες, μην μπορώντας να διακρίνουν ουσιαστικές προγραμματικές διαφορές μεταξύ των υποψηφίων -μήτε τα προγράμματα δεν μπορούν να διακρίνουν- αρχίζουν να αποδίδουν το φλογερό ενδιαφέρον στους πακτωλούς χρήματος που θα ρεύσει στο πλαίσιο του τετάρτου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. 

Ο συνδυασμός του κ. Ιωάννη Τσαμίση "Νέα Πνοή" μετά από μια πρώτη περίοδο ευωχίας που ακολούθησε την συγκρότησή του, μοιάζει να έχει περιέλθει σε περίοδο άμυνας. Ο κ. Ι. Τσαμίσης αγωνίζεται να συντηρήσει το πρώτο θετικό κλίμα, που όπως είναι φυσικό με την πάροδο των ημερών μοιάζει να φθίνει.

Πολλοί είναι αυτοί που ευθέως υποστηρίζουν ότι το εκλογικό παιγνίδι της Καστοριάς είναι για δυο: τους κκ. Γ. Καπαχτσή, ο συνδυασμός του οποίου συνεχίζει να διακρίνεται από κάποια εσωστρέφεια -εντύπωση που επιτείνεται από την παράλληλη δραστηριότητα της "Νέας Πνοής" στον ευρύτερο χώρο της κεντροδεξιάς, και τον κ. Κ. Κοντόπουλο, για τον συνδυασμό του οποίου δεν είναι λίγοι όσοι προβλέπουν ότι μπορεί να αποτελέσει την έκπληξη ιδίως σε περίπτωση δευτέρου γύρου και ιδιαίτερα σε περίπτωση που δεν επέλθει συμφωνία κυρίων Καπαχτσή-Τσαμίση για μετεκλογική συνεργασία, σε επίπεδο "συνδημαρχίας" αντίστοιχης με την συμβασιλεία του Μεγάλου Κωνσταντίνου με τον Λικίνιο.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 5 Οκτωβρίου 2006 | αριθ. φύλλου 367

ΟΔΟΣ: Σκοτεινές επιθυμίες

Το βράδυ της ερχόμενης Κυριακής, όταν οι κάλπες θα ανοίγουν και θα αρχίσουν να εξάγονται τα πρώτα (αρκετά) για να δώσουν ασφαλή συμπεράσματα αποτελέσματα, ακόμη και αν οι εκλογές οδηγηθούν σε δεύτερο γύρο, η Καστοριά θα πραγματοποιεί τον πρώτο βηματισμό της, στην μετά τον κ. Δημ. Παπουλίδη εποχή. Δώδεκα χρόνια μετά την απότομη εμφάνισή του στο πολιτικό στερέωμα του δήμου από το πολιτικό αναπάντεχο, δώδεκα χρόνια μετά από ένα δοκιμαστικό πείραμα που έφερε τα άνω-κάτω στην Καστοριά και απέσπασε την νίκη από τον επίσημο κομματικό χρισμένο κ. Λάζαρο Κλετσίδη, η πόλη βρίσκεται και πάλι ενώπιον του πεπρωμένου της.

Από τις συνέπειες του πολιτικού αυτού νεωτερισμού τα δημοτικά πολιτικά πράγματα δεν έχουν ποτέ αποκατασταθεί στην προηγούμενη κατάστασή τους. Και τούτο παρά το γεγονός ότι ο απερχόμενος δήμαρχος Καστοριάς στην μακρά δημαρχία του, κατ' επανάληψη επαναπροσδιόρισε το στίγμα του. Και πλησίασε ήδη τόσο κοντά όσο ποτέ άλλοτε πριν, στην Νέα Δημοκρατία, στον πολιτικό χώρο που πριν μερικά χρόνια ουδέποτε ίσως θα είχε διανοηθεί ότι θα προσέγγιζε.

Είναι σημαντικό να μην λησμονείται ότι από το 1994, κανείς κομματικός υποψήφιος της ΝΔ μετά τον κ. Λ. Κλετσίδη και την δυναμική παρουσία της μειοψηφίας του, δηλαδή ούτε ο κ. Γ. Σιώμκος το 1998, ούτε ο κ. Ι. Τσαμίσης το 2002 χάρισαν την νίκη σε "επίσημα" κομματικά χέρια. Αυτό αποδεικνύει ότι όλες κομματικές οι υποψηφιότητες υπονομεύθηκαν σε ένα σημαντικό βαθμό εκ των ένδον της Νέας Δημοκρατίας. Από τότε η υπονόμευση και η ανυπακοή συνιστά ενδημικό φαινόμενο (αποκλειστικά) στα δημοτικά πράγματα και αστάθμητος παράγοντας είναι μόνο η κομματική υποστήριξη.

Όλα αυτά τα χρόνια όμως μεσολάβησαν και άλλες σημαντικές ανακατατάξεις. Με εξαίρεση τον ακλόνητο και αμετακίνητο στον προσωπικό βουλευτικό θώκο του κ. Φ. Πετσάλνικου, η εναλλαγή των προσώπων δώθε κακείθεν της εξουσίας και των κομμάτων, είναι εντυπωσιακή.

Ο κ. Κ. Λιάντσης (στενός συγγενής τέως δημάρχου) νομάρχης και πάλι τώρα υποψήφιος. Ο κ. Γ. Καπαχτσής, (άλλοτε βουλευτής) από δις νομάρχης, τώρα υποψήφιος δήμαρχος Καστοριάς. Ο κ. Π. Γκέτσιος (Πολιτική Άνοιξη) άλλοτε αντινομάρχης, ο κ Α. Μαγαλιός (του Κεντρώου ευρύτερου χώρου) -άλλοτε αντινομάρχης κι' αυτός, και να τώρα ο κ. Ι. Τσαμίσης (του ίδιου Κεντρώου χώρου με τον προηγούμενο, και τέως επίσημα κομματικός)  να έχουν αναμειχθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην διεκδίκηση της δημαρχίας Καστοριάς ως κομματικοί, ή ελαφρώς αδέσμευτοι. Με εξαίρεση τον κ. Πασχ. Γκέτσιο που αποχώρησε από την διεκδίκηση.

Από την άλλη πλευρά ο κ. Κ. Κοντόπουλος και ο κ. Α. Γρηγοριάδης να καλύπτουν τον χώρο που κάλυπτε την περασμένη τετραετία ο κ. Π. Παπαφιλίππου -και όχι μόνο αυτόν φυσικά- όλοι αυτοί αποτελούν τα πρόσωπα που σκιαγραφούν στο προσκήνιο ή στο παρασκήνιο τις συνθήκες των εκλογών της επόμενης Κυριακής. Και στο back round οι φιγούρες των κ.κ. Κων. Σημαιοφορίδη και Φιλ. Πετσάλνικου να διαδραματίζουν τον δικό τους αινιγματικό ρόλο.

Αν υποτεθεί ακριβές αυτό που λέγεται, ότι δηλαδή όλοι οι πιο πάνω δεν διατηρούν μεταξύ τους και τις πιο άριστες πολιτικές (ή και προσωπικές) σχέσεις, θα πρόκειται ασφαλώς για μια πρωτοφανή εκλογική συγκυρία, στην οποία οι ρηχές βεντέτες και η ρήση "μάχαιρα έδωκες και μάχαιρα θα λάβεις" μοιάζουν να κρίνουν σημαντικά το αποτέλεσμα και προδιαγράφουν το στίγμα των μετεκλογικών εξελίξεων στην πόλη της Καστοριάς. Κίνητρο μερικών υποστηρικτών μοιάζει να είναι η εκτόνωση μιας σκοτεινής επιθυμίας για εκδίκηση για ό,τι έκανε, ή παρέλειψε να κάνει, ο "άλλος".

Πέρα όμως από τα προσωπικά τους, κατά κοινή ομολογία, ο μέγιστος ηττημένος αυτής της προεκλογικής περιόδου είναι ο πολιτικός διάλογος και τα προγράμματα των συνδυασμών. Αφηρημένα ευχολόγια, διάσπαρτες αντιγραφές, γενικόλογες διακηρύξεις και υποσχέσεις. Κατά βάση αν κάποιος απομονώσει τις εξαγγελίες των υποψηφίων δημάρχων θα νομίσει ότι πρόκειται για υποψήφιους βουλευτές -σαν να θέλουν να καλύψουν το κενό που αφήνει η διαρκούσα σιωπή του κ. Α. Αγγελή.

Διότι οι υποψήφιοι, οι ομιλούντες έστω, υπόσχονται λύσεις για ανεργίες, για γούνες και ράμματα, για τουρισμούς και πανεπιστήμια. Σπάνια και πάντως μόνο αποσπασματικά ο φετινός προεκλογικός λόγος επεκτάθηκε σε ζητήματα ουσίας και καθημερινότητας, σε απλά θέματα όπως είναι οι δημοτικοί δρόμοι, οι λακκούβες, τα βομβαρδισμένα και χορταριασμένα ανηφορικά σκαλιά της Καστοριάς, το κυκλοφοριακό χάος, η σημαντική έλλειψη χώρων στάθμευσης μέσα στην Καστοριά, η τραγική κατάσταση των μνημείων τέχνης και πολιτισμού, η κατάρρευση του τείχους, των εκκλησιών, των σημαντικών αρχοντικών, η εγκατάλειψη της παλιότερης Καστοριάς η παράλογη παράλειψη των αρμοδίων υπηρεσιών να θέσουν φραγμούς και ένα τέλος στην αλόγιστη αυθαίρετη μετατροπή των εργαστηρίων σε διαμερίσματα και γκαρσονιέρες και στις καταχρήσεις μερικών παραλιακών επιχειρήσεων. Η παράλειψη του δήμου να έχει πινακοθήκη, πολιτιστικό κέντρο και θέατρο δεν φάνηκε να οργίζει ή να ευαισθητοποιεί κανέναν ιδιαίτερα, ενώ όσοι έθεσαν το θέμα, το έκαναν μόνο σε τίτλους.

Από την άλλη, η αμέλεια του κ. Ι. Τσαμίση να ορθώσει στην επίσημη προεκλογική περίοδο ισότιμα προς τους άλλους υποψήφιους το προγραμματικό ανάστημά του (ως υποψήφιος δήμαρχος), και να αρθρώσει, έστω και χωρίς την δεινότητα ενός τυπικού ρήτορα, τον συγκροτημένο δημόσιο λόγο, που περιμένει και απαιτεί από τους υποψηφίους δημάρχους ο μέσος ψηφοφόρος, όλα αυτά είναι πτυχές που διαμορφώνουν ένα σκηνικό διόλου ευκαταφρόνητων συνεπειών, αν αναλογιστεί κανείς ότι από την κάλπη όλοι μπορούν να προσδοκούν ότι θα είναι νικητές.

Διότι ο Δήμος Καστοριάς είναι δημόσια, λαϊκή υπόθεση, και όχι σωματείο ή ακόμη χειρότερα μπουντουάρ. Και διότι, μετά τις εκλογές και μετά την ανάληψη της δημοτικής αρχής, ο επόμενος δήμαρχος δεν θα πρέπει να είναι έτοιμος να δεχθεί μόνο την κριτική που θα του ασκηθεί από τον τύπο και την κοινή γνώμη, ούτε μόνο από τους αντιπάλους συνδυασμούς, αλλά θα πρέπει να ανεχθεί και την κριτική των "συντρόφων" του. Καθώς και να απαντά.

Οι διάσπαρτες και σπάνιες προγραμματικές παρουσιάσεις και αναλύσεις των υποψηφίων αν δεν ήταν χιλιακουσμένες (όπως η υπόσχεση του κ. Κ. Κοντόπουλου για τον βυθοκόρο στην λίμνη που χρονολογείται από την εποχή του Α. Πετκανά μετά το 1975) ήταν οπωσδήποτε αναχρονιστικές, όπως οι "οικολογικές" "υποσχέσεις" του κ. Γ. Καπαχτσή ότι θα κόψει πλατάνια στον περιφερειακό της λίμνης. Όσο για τον κ. Ι. Τσαμίση, ο οποίος μετά την αντίστοιχη διαφήμιση του κ. Κ. Λιάντση για την (περιττή πλέον μετά την Εγνατία) σήραγγα της Κλεισούρας, έσπευσε και αυτός με την σειρά του να πλειοδοτήσει τις τελευταίες ημέρες εξαγγέλλοντας τούνελ μεταξύ Χλόης και δυτικής εισόδου Καστοριάς,  δηλαδή ένα τεράστιο τεχνικό έργο που όμοιό του δεν έχει καμμιά πόλη σαν την Καστοριά, ουδείς λόγος.

Στις περασμένες εκλογικές αναμετρήσεις, πάντοτε υπήρξε κάποια εξαγγελία που από την άποψη της δημόσιας εικόνας των υποψηφίων αποτέλεσε το κεντρικό μοτίβο των συνδυασμών. Όπως για παράδειγμα το υπόγειο (ή υποβρύχιο) parking που είχε εξαγγείλει ο κ. Γ. Σιώμκος το 1998, στην θέση του άλλοτε γηπέδου στην παλιά είσοδο της πόλης. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την συντριβή του συνδυασμού του, μετά την γενικευμένη υπονόμευση του απ' όσους παριστάνουν τώρα τους τιμητές. 

Αντίθετα λοιπόν με ό,τι συνέβη στο παρελθόν, λίγο μετά τις φετεινές εκλογές θα είναι πολύ δύσκολο, σχεδόν απίθανο να θυμηθεί κάποιος την κεντρική ιδέα της προεκλογικής αυτής περιόδου, εκτός ίσως από το τούνελ που εξήγγειλε ο κ. Ι. Τσαμίσης και την σήραγγα του κ. Κ. Λιάντση. Συμπτώσεις;

Τέλος, η ΟΔΟΣ ξεκαθαρίζει ότι ο δημόσιος διάλογος δεν αποτελεί δικαίωμα των υποψηφίων, ούτε στην προεκλογική ούτε βεβαίως και στην μετεκλογική περίοδο, αλλά την ελάχιστη υποχρέωση απέναντι στους πολίτες της Καστοριάς. Επομένως, όποιος αρνείται τον διάλογο και μάλιστα σε επίπεδο υποψηφίων δημάρχων, παραβιάζει βασικές υποχρεώσεις του, και αυτό δεν είναι κάτι καθόλου αμελητέο, διότι τι θα κάνει αυτός που αρνείται τον διάλογο μετά τις εκλογές, θα αρνείται να παρίσταται στα δημοτικά συμβούλια, ή θα μιλάει δια αντιπροσώπων;

Ο δημόσιος βίος και ο πολιτικός λόγος δεν είναι ιδιωτική υπόθεση κανενός, και όποιος δεν το καταλαβαίνει, δεν μπορεί να έχει θέση στα κοινά.                      

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 12 Οκτωβρίου 2006 | αριθ. φύλλου 368

ΟΔΟΣ: Νίπτω τας χείρας μου

Οι περισσότεροι αναλυτές των εκλογικών αποτελεσμάτων της περασμένης Κυριακής αρκούνται συνήθως στην μάλλον αυθόρμητη διαπίστωση, πως σε αντίθεση με τον επίσημο κομματικό υποψήφιο της Νέας Δημοκρατίας για τον Δήμο Καστοριάς κ. Γεώργιο Καπαχτσή, ο νομάρχης Καστοριάς κ. Κωνσταντίνος Λιάντσης που κι' αυτός υποστηρίχθηκε από την Νέα Δημοκρατία, κέρδισε με σχετική άνεση, από τον πρώτο κιόλας γύρο των εκλογών τον αντίπαλό του κ. Παναγιώτη Παπαδιαμαντόπουλο, συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία και πέτυχε μια ακόμη τετραετία στην διοίκηση της νομαρχίας.

Όμως η απλοϊκή αυτή ανάλυση παραβλέπει το δεδομένο ότι ο νομάρχης Καστοριάς στην προεκλογική περίοδο κατείχε ήδη το αξίωμα το οποίο διεκδικούσε. Και αυτός είναι παράγοντας που διευκόλυνε σημαντικά τους στόχους του.  Πως ο ίδιος και η ομάδα του καταχράστηκαν κάθε προεκλογικής ευκαιρίας και δυνατότητας που τους παρείχε η πολιτική υπεροχή της εξουσίας που ήδη κατείχαν. Υπηρεσίες, πρόσωπα και κόμμα, καθώς και άφθονο χρήμα, τέθηκαν στην διάθεση του συνδυασμού "Βήμα στο Αύριο", με αποτέλεσμα ο αγώνας να είναι ελαφρώς άνισος.

Με αυτό το δεδομένο, το γεγονός ότι ο κ. Κ. Λιάντσης (ο οποίος ως νομάρχης πρέπει να σταματήσει αμέσως να περιβάλλεται από σιωπηλές γραφικές καρικατούρες που πλασάρονται ως επίγονοι ενός παράκεντρου σουλτανάτου Του, πριν ξεσπάσει εμφύλιος στο εσωτερικό του συνδυασμού του) που δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει παρά 51% σε ένα Δήμο, σαν της Καστοριάς στον οποίο οι δύο συνδυασμοί των κκ. Ι. Τσαμίση και Κ. Καπαχτσή που εκφράζουν άμεσα ή έμμεσα κατά κάποιο τρόπο την Νέα Δημοκρατία συγκέντρωσαν από κοινού ένα ποσοστό της τάξης του 70,11% καταδεικνύει ότι ενδεχομένως η νίκη του, από συμβολική βεβαίως και μόνο άποψη, να μην είναι και τόσο μεγαλειώδης, μέσα στην σχετικότητά της. Κι' αυτή είναι μια αλήθεια που δεν θα πρέπει να λησμονήσει ο ίδιος, τα επόμενα τέσσερα χρόνια της νομαρχίας του, που θα αλλάξουν το πρόσωπο του νομού Καστοριάς και θα διεμβολίσουν τα έγκατα της Κλεισούρας υλοποιώντας το μεγαλεπήβολο τούνελ που εξήγγειλε.

Όμως οι εκλογές στην νομαρχία τελείωσαν έτσι κι' αλλιώς. Διότι στην όχθη του Δήμου Καστοριάς που οι εκλογές οδηγούνται στον δεύτερο γύρο την ερχόμενη Κυριακή, τα αποτελέσματα εξελίχθηκαν σε θρίλλερ που διαδραματίζεται μεταξύ ενός Ιωάννη Τσαμίση που πανηγυρίζει για το ποσοστό που πέτυχε στον πρώτο γύρο 41,01% (αν και υπολείπεται αισθητά από το αντίστοιχο -44,91%- του πρώτου γύρου στις εκλογές του 2002) και ενός Γεωργίου Καπαχτσή με μια χλιαρή επίδοση στον πρώτο γύρο (29,10%), και πάντως σαφώς κατώτερη από τα ποσοστά που συγκέντρωνε ο ίδιος στο παρελθόν στην πόλη της Καστοριάς ως υποψήφιος νομάρχης, αλλά ακόμη και ως υποψήφιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.

Ο κ. Κ. Κοντόπουλος με τον συνδυασμό του βρέθηκαν για μικρό μόνο αριθμό ψήφων (για 151) εκτός δευτέρου γύρου και αναδεικνύεται έτσι, άμεσα ή έμμεσα σε ρυθμιστή του εκλογικού αποτελέσματος που θα αναδείξει τον δήμαρχο της επόμενης Κυριακής και βεβαίως της ερχόμενης τετραετίας έως το 2010. Παρά το γεγονός ότι συνηθίζεται να λέγεται πως, εν όψει του δευτέρου γύρου είναι προτιμότερο να μην παίρνει κανείς θέση, στην πραγματικότητα, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ο ίδιος και ο συνδυασμός του οφείλουν να πάρουν ξεκάθαρη θέση εν όψει του δευτέρου γύρου των εκλογών.

Μπορεί να μην ανέλαβαν ακόμη καθήκοντα, όμως ο δεύτερος γύρος των εκλογών έχει να κάνει με το μέλλον της Καστοριάς και η υποχρέωση του κ. Κ. Κοντόπουλου επιβάλλεται ως αδήριτη πολιτική πράξη την οποία οφείλει να ξεκαθαρίσει. Πώς μπορεί να τοποθετείται για τα προβλήματα της ΔΕΥΑΚ και να μην παίρνει θέσει για το μέλλον της Καστοριάς; Εκεί χρειάζονται τα κότσια.

Τέλος ο συνδυασμός του κ. Απ. Γρηγοριάδη δεν μπόρεσε να αποτελέσει μοχλό διαμαρτυρίας και οι ψήφοι που συγκέντρωσε είναι ελάχιστοι (223).  Έχουν όμως κι' αυτοί την δυναμική τους.

Γεγονός πάντως είναι ότι οι βεντέτες και η ρήση "μάχαιρα έδωκες και μάχαιρα θα λάβεις" που επεσήμανε στο προηγούμενο φύλλο της η ΟΔΟΣ, προσδιόρισαν σε μέγιστο βαθμό τα κίνητρα της ψήφου πολλών εκατοντάδων συμπολιτών την περασμένη Κυριακή. Παράλληλα τα εξόφθαλμα λάθη τακτικής, το αίσθημα της υπεροχής που χαρακτήριζε σε πρώτο στάδιο τον συνδυασμό του κ. Γ. Καπαχτσή που όμως δεν είχε όπως αποδεικνύεται επαρκές αντίκρισμα στην βάση, το γεγονός ότι σημαντικές μεταγραφές που επάνδρωσαν το ψηφοδέλτιο του κ. Ι. Τσαμίση τον βοήθησαν κιόλας με τις αμιγώς προσωπικές τους ψήφους, (όπως συνέβη στην περίπτωση του αυτονομημένου κ. Μαγαλιού που συγκέντρωσε 945 σταυρούς-ψήφους και δεν παραλείπει να επικαλείται τις συμφωνίες του με τον πυρήνα του συνδυασμού του κ. Τσαμίση τις οποίες όμως δεν αποκαλύπτει όπως οφείλει στους συμπολίτες του), το ότι το ψηφοδέλτιο του κ. Καπαχτσή δεν πέτυχε να διεισδύσει αντιπροσωπευτικά στην κοινωνία της Καστοριάς και ο εφησυχασμός βεβαίως. Αυτές είναι μερικές από τις αιτίες που ενδεχομένως να εξηγούν σε ένα βαθμό το εκλογικό αποτέλεσμα.

Φυσικά, η έκταση της πολυεπίπεδης και ορατής υπονόμευσης του κ. Γ. Καπαχτσή από επιφανείς της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να ολοκληρωθεί και να αναλυθεί πριν τις εκλογές της επόμενης Κυριακής. Αρκεί να παρατηρήσει κάποιος πως ο επίσημος υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας συχνά έδινε την εικόνα ότι προσπαθούσε μόνος του να δαμάσει τα εξαγριωμένα θηρία της παράταξής του, όπως προσπάθησαν άλλοι κι' άλλοι στο παρελθόν. Και αρκεί να παρατηρηθεί ότι οι ψηφοφόροι της Καστοριάς, δεν πείστηκαν στο ρηχό διακύβευμα του προεκλογικού αγώνα, ότι το αποτέλεσμα θα κρινόταν μεταξύ ενός τέως ενεργού πολιτικού και ενός που δεν είχε να επιδείξει περγαμηνές ρήτορα, δεν μπόρεσε να εμφανίσει αξιόλογη παρουσία την περασμένη τετραετία και συγκρότησε ένα συνδυασμό που οφείλει διαρκώς ευγνωμοσύνες, είτε στον κ. Σ. Μαγαλιό, είτε στον "αόρατο" κ. Πασχάλη Γκέτσιο τον οποίο συστηματικά ευχαριστεί ο κ. Ι. Τσαμίσης, αναδεικνύοντάς τον προστάτη του συνδυασμού του, χωρίς να ξεκαθαρίζει αν όλες αυτές οι ευχαριστίες θα έχουν και ανταλλάγματα στο μέλλον.

Έχοντας απομείνει ελάχιστες μόλις ημέρες από σήμερα ως τις εκλογές του δεύτερου γύρου της ερχόμενης Κυριακής, η αγωνία μεταξύ των δύο αντιπάλων υποψηφίων, και των πολιτών της Καστοριάς που θα κληθούν να επιλέξουν σε ένα πολιτικό ερώτημα αλλά και ένα οικογενειακό ξεκαθάρισμα που ταλανίζει την Νέα Δημοκρατία τα τελευταία 12 χρόνια, ασφαλώς και θα κορυφώνεται.

Η στάση των ψηφοφόρων του Κ. Κοντόπουλου και των υποψηφίων του συνδυασμού του θα συμβάλλει σημαντικά στο τελικό εκλογικό αποτέλεσμα καθώς θα πρέπει να αποδειχθεί αν ο κ. Ι. Τσαμίσης το βράδυ της περασμένης Κυριακής πέτυχε εν τέλει τον maximum στόχο του και δεν θα κερδίσει σημαντικά περισσότερες ψήφους, ή αν η επίδοσή του είναι δεκτική συμπλήρωσης μερικών εκατοντάδων ψήφων που του χρειάζονται.

Αινιγματική βεβαίως θα είναι η στάση των μελών του συνδυασμού του κ. Ι. Τσαμίση που δεν πέτυχαν να συγκεντρώσουν πολλούς σταυρούς προτίμησης και τώρα αισθάνονται ελαφρώς πικραμένοι και έτοιμοι να εκδικηθούν μέσα στο παραβάν τον συνδυασμό "Νέα Πνοή" και τις ελαφρώς δαγκωτές μονοσταυρίες καθώς και τις διακηρύξεις γονυπετούς ευγνωμοσύνης σε διαφόρους προστάτες.

Σε ό,τι αφορά τον κ. Γεώργιο Καπαχτσή, που καλείται προσωπικά να δώσει τον κρισιμότερο προσωπικό αγώνα του από τότε που εισήλθε στον ευγενή στίβο των ιδεών και των αρχών της πολιτικής,  θα περιμένει με αγωνία να διαπιστώσει, αν οι κινήσεις στρατηγικής που χάραξε από την περασμένη Δευτέρα ώστε να προσελκύσει τους αναποφάσιστους των άλλων συνδυασμών κάτι που υπό άλλες προϋποθέσεις θα έμοιαζε για τον ίδιο περίπου αυτονόητα δεδομένο -θα αποδώσουν, ή αν το βράδυ της Κυριακής,  η Καστοριά θα γυρίσει στο 1994 (όταν ο κ. Δ. Παπουλίδης κέρδιζε για πρώτη φορά τον δήμο με αντίπαλό του τον κ. Λ. Κλετσίδη) ψηφίζοντας ακριβώς αντίθετα από τότε, και πραγματοποιώντας άλμα ή βουτιά (εξαρτάται πώς προσεγγίζει κανείς τα πράγματα) στον χρόνο, θα πληρώσει στο τέλος τον πανάκριβο λογαριασμό της ανικανότητας, η ίδια η πόλη.

Γι' αυτό δεν είναι καθόλου περιττό να θυμούνται όλοι, είτε ψηφίζουν Γ. Καπαχτσή, είτε Ι. Τσαμίση, είτε την περασμένη Κυριακή ψήφισαν Κ. Κοντόπουλο, πως "μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται".

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 19 Οκτωβρίου 2006 | αριθ. φύλλου 369

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ 2006

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΕΣ

Εγγεγραμμένοι εκλογείς: 63.017

Ψηφίσαντες εκλογείς: 40.475 (64,23%) επί των εγγεγραμμένων

Σύνολο άκυρων - λευκών: 1.703

Έγκυρα: 38.772

Αποτελέσματα υποψηφίων συνδυασμών

ΟΔΟΣ: [Οσονούπω]

Οι δημοτικές εκλογές αποτελούν πια παρελθόν. Μαζί όμως με τις εκλογές, παρελθόν, αποτελούν και οι μάσκες. Ο κ. Κ. Λιάντσης μπορεί πια να επιστρέψει από την Χαλκιδική όπου λέγεται πως ανεχώρησε αμέσως μετά τον πρώτο γύρο των εκλογών στις οποίες ο ίδιος κέρδισε την 2η τετραετία του. Τώρα πια, οι κκ. Ανέστης Αγγελής, Κ. Λιάντσης και Ι. Τσαμίσης έχουν συγκροτήσει την Υπάτη Τριανδρία του νομού. Οσονούπω αναμένεται και η αναμόρφωση της πόλης και του νομού Καστοριάς με σήραγγες και άλλα μεγάλα δημόσια και δημοτικά έργα.

Το εντυπωσιακό ποσοστό 73,29 % που απέσπασε ο νέος δήμαρχος κ. Ιωάννης Τσαμίσης στον δεύτερο γύρο των εκλογών -κατά τον οποίο καταποντίσθηκε ο κ. Γεώργιος Καπαχτσής, επίσημος υποψήφιος που (δήθεν) υποστήριξε η Νέα Δημοκρατία, δεν αφήνει πολλά περιθώρια ψευδαισθήσεων.

Ο κ. Ιωάννης Τσαμίσης, νέος δήμαρχος Καστοριάς από την 1-1-2007 (έως το τέλος του 2010), οφείλει τον εκλογικό θρίαμβό του, κατά μεγάλο βεβαίως λόγο,  στις ψήφους, οι οποίες στον πρώτο γύρο, προτίμησαν τον συνδυασμό του κ. Κων/νου Κοντόπουλου. Ο οποίος με βάση το γράμμα των δηλώσεών του την επόμενη των εκλογών του πρώτου γύρου, (υποτίθεται), ότι... δεν έλαβε θέση. Όσοι όμως αποκρυπτογραφούν τις πολιτικές δηλώσεις, διέκριναν εγκαίρως ότι η "ουδετερότητα" αυτή, ισοδυναμούσε με ψήφο εμπιστοσύνης στον κ. Ιωάννη Τσαμίση, τον αντάρτη της Ν.Δ.

Τις ημέρες μετά τον πρώτο γύρο, κατά τις οποίες ολοένα και ενισχύονταν το ρεύμα υπέρ του κ. Ι. Τσαμίση, επιβεβαιώθηκαν όσοι δεν είχαν την παραμικρή αμφιβολία, ότι οι "ανεξάρτητοι" από το ΠαΣοΚ και την ευρύτερη κεντροαριστερά του κ. Κ. Κοντόπουλου θα στήριζαν τους "ανεξάρτητους" του κ. Ι. Τσαμίση. Θα έχουν τους λόγους τους φαίνεται. Αρκεί να μην ξαναγινόταν γαλάζιος ο χάρτης στην θέση της Καστοριάς.

Και τι εμπιστοσύνη: Δαγκωτή. Αλλιώς, πώς μπορεί λογικά, αριθμητικά και πολιτικά να ερμηνευθεί το γεγονός πως με όχι αξιοσημείωτες αυξομειώσεις αποχής, λευκών και ακύρων του πρώτου σε σύγκριση με αυτές του δευτέρου γύρου,  σχεδόν το σύνολο των ψήφων του ανεξάρτητου "προοδευτικού" συνδυασμού "Καστοριά, η πόλη μας" κατευθύνθηκαν σχεδόν μονοκούκι στην αυλή του κ. Ιωάννη Τσαμίση. Ακόμη και στις περασμένες εκλογές όταν ο κ. Ι. Τσαμίσης οδηγήθηκε σε δεύτερο γύρο με τον κ. Δ. Παπουλίδη, τα αποτελέσματα υπήρξαν φυσιολογικά για δεύτερο γύρο, περιστρεφόμενα γύρω από την απόλυτη πλειοψηφία και για τους δυο. Προφανώς τότε, ο κ. Παντελής Παπαφιλίππου δεν συμμετείχε σε παιγνίδια.

Άλλωστε το 73,29 % και το 26,70% των κκ. Ι. Τσαμίση και Γ. Καπαχτσή είναι ανεπίδεκτα παρεξηγήσεων. Τα λόγια βεβαίως μπορεί να είναι μασημένα. Οι αριθμοί όμως είναι αμείλικτοι και αποκαλυπτικοί.

Και αν έτσι φρονούν, άριστα έπραξαν οι άνθρωποι.

Όμως γεννάται το ερώτημα, για το από πού ακριβώς θα αντλήσουν το πολιτικό και ηθικό δικαίωμα να ελέγξουν την αυριανή πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου Καστοριάς και προσωπικά τον νέο δήμαρχο κ. Ιωάννη Τσαμίση, από την ώρα που είτε οι ίδιοι είτε οι ψηφοφόροι του συνδυασμού του κ. Κ. Κοντόπουλου, οδηγήθηκαν μαζικά και υπερψήφισαν προσωπικά τον κ. Ι. Τσαμίση, με τον οποίο θα είναι έτσι κατά κάποιο τρόπο συνυπεύθυνοι. Στο εξής και για τέσσερα χρόνια, τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου που έχουν εκλεγεί με τον κ. Κ. Κοντόπουλο, θα βρεθούν παγιδευμένοι σε ένα 73,29% που οι ίδιοι σφυρηλάτησαν.  

Ο κ. Γεώργιος Καπαχτσής, έπαιξε και έχασε. Αγωνίσθηκε και αποδοκιμάστηκε. Οδηγήθηκε σε μια απρόσμενα δυσάρεστη έξοδο από τον πολιτικό βίο αυτού του τόπου. Σε ταπείνωση, έστω και αν ο ίδιος επέδειξε αξιοπρέπεια. Μπορεί το μέγιστο μέρος της ευθύνης να βαραίνει αποκλειστικά τον ίδιο. Μπορεί και όχι. Το πόσο κολακευμένος όμως μπορεί να αισθάνεται ο συνδυασμός "Καστοριά, η πόλη μας" και ο υποψήφιος δήμαρχος κ. Κ. Κοντόπουλος από την σύμπραξη στην οποία οδήγησε ή οδηγήθηκε, στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών, αυτό καθώς λέγεται, είναι θέμα χρόνου για να αποδειχθεί.

Διότι η μόνη πραγματική, αντιπολιτευτική μειοψηφία θα ανήκει στον συνδυασμό του κ. Γεώργιου Καπαχτσή "Καστοριά... ανάπτυξη τώρα" (με την γραφική διατύπωση που είχε ο τίτλος, πιο πολύ με σύντομο ανέκδοτο έμοιαζε κιόλας). Όλοι οι υπόλοιποι, που με τις ιαχές και τους αλαλαγμούς τους το βράδυ της νύχτας της 22ας Οκτωβρίου 2006 επέπλητταν την Νέα Δημοκρατία, καθώς και αυτοί που διαδίδουν αυτοπροσώπως ότι ο κ. Ιωάννης Τσαμίσης απλώς θα βασιλεύει, πλην όμως άλλοι θα κυβερνούν, θα πρέπει να περιμένουν όσο χρειαστεί για να διαπιστώσουν ότι, ο δήμαρχος του 73,29% δεν θα εκχωρήσει ούτε εκατοστό της εξουσίας του και της δόξας που πράγματι κέρδισε.

Όσοι μάλιστα αισθάνθηκαν στον πρώτο γύρο λόγω του μεγάλου αριθμού σταυρών προτιμήσεως που κέρδισαν, ότι μπορούν να αυτονομηθούν στο εσωτερικό του συνδυασμού "Καστοριά Νέα Πνοή", πολύ σύντομα μπορεί να εκπλαγούν και να διαπιστώσουν ότι λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Διότι στο ερώτημα "Τσαμίση ή Καπαχτσή" ο τυχερός κ. Ιωάννης Τσαμίσης, κέρδισε την θεαματική υπεροχή του με 73,29%. Επομένως η δόξα των άλλων ήδη αναλώθηκε στην πρώτη Κυριακή, και δεν θα δυνηθούν να συγκροτήσουν εναλλακτικό πόλο έλξης στο εσωτερικό της "Νέας Πνοής".

 

Οι απλοί συμπολίτες, που εκτός των άλλων λόγων μοιάζουν να γοητεύθηκαν και από την παραφιλολογία όσων μονίμων (ή όχι μονίμων) υπαλλήλων και στελεχών του δήμου και των επιχειρήσεών του,  που βολεύτηκαν, "αξιοκρατικά" βεβαίως, επί δημαρχιών Α. Πετκανά έως και Α. Οικονομίδη, και όσων (και παρατρεχάμενων) έπαιρναν "δουλίτσες" μέχρι και τις δύο πρώτες τετραετίες του κ. Δ. Παπουλίδη, προεκλογικά τώρα πια, ακόνιζαν συστηματικά τις ρομφαίες της εκδίκησης και της κάθαρσης κατηγορώντας, δημάρχους, αντιδημάρχους, προέδρους και τα λοιπά συναφή πολιτικά είδη, διότι στην συνέχεια επέλεξαν άλλους, αντί γι' αυτούς και γι' αυτό δεν έκρυβαν την "οργή" τους, αυτοί οι απλοί συμπολίτες, θα πρέπει σύντομα να ανακαλύψουν αν η επιλογή τους, εκτός από αναμφίβολα συντριπτική, υπήρξε και σώφρων. Αφού ούτε η φθορά, ούτε η διαφθορά μονοπωλούνται.

Κι' αν δεν τους φθάσουν 4 χρόνια να το καταλάβουν, δεν πειράζει. Διότι με 73,29 % κάθε εκλεγμένος, δικαιωματικά θα αισθανόταν ότι ο "λαός" του τον θέλει και για άλλα 4 χρόνια μετά τα πρώτα 4, όπως εξ άλλου έσπευσε αμέσως να δηλώσει περιχαρής ο νυν δήμαρχος κ. Δ. Παπουλίδης μόλις ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα. Δεν πειράζει. Αν είναι για το καλό του τόπου, της "Καστοριάς μας" ο καθείς μπορεί να νίπτει τας χείρας του για μια αιωνιότητα.

ΔΗΜΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Εγγεγραμμένοι εκλογείς: 13.954

Α΄ ΚΥΡΙΑΚΗ

Ψηφίσαντες εκλογείς: 9.727 (69,71%) επί των εγγεγραμμένων

Σύνολο άκυρων - λευκών: 416

Έγκυρα: 9.311

Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ

Ψηφίσαντες εκλογείς: 8.571 (61,42%) επί των εγγεγραμμένων

Σύνολο άκυρων - λευκών: 757

Έγκυρα: 7.814

(εντός παρενθέσεων τα αποτελέσματα

του πρώτου γύρου)

Δήμος Αγίας Τριάδος

-Αντωνιάδης Ιωάννης

(1.076 - 24,92%)  2.010 - 51,41% 

-Πανταζής Χρήστος

(1.480 - 34,28%) 1.900 - 48,59%

(Παπαθανασίου Πασχάλης 995 - 23,04%)

(Θεοχάρη Όλγα 767 -17,76%)

Δήμος Ίωνος Δραγούμη

-Τσιόγκας Δημήτριος

(1.167 - 38,90%) 1.524 - 57,01%

 -Παπαμιχαήλ Γεώργιος

(805 - 26,83%) 1.149 - 42,99%

(Στεργιόπουλος Γεώργιος 717 - 23,90%)   

(Χατζηζαμάνης Αθανάσιος 311 - 10,37%)

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 26 Οκτωβρίου 2006 | αριθ. φύλλου 370

ΟΔΟΣ: Κρυφές ματιές

Η κατάσταση που άφησαν πίσω τους οι νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές στον νομό και τους δήμους της, ιδίως δε στην πόλη της Καστοριάς, μόνο με πεδίο μετά την μάχη μπορεί να συγκριθεί. Όχι τόσο βέβαια εξ αιτίας των θυμάτων ή των καταστροφών που άφησαν στο πέρασμά τους, αλλά κυρίως για την εικόνα πολιτικής και αυτοδιοικητικής πενίας, ανασφάλειας. Για το κορυφαίο συναίσθημα μελαγχολίας και αγωνίας που κυριαρχεί στους πολίτες σε σχέση με το μέλλον των πόλεών τους. Ακόμη και σ' αυτούς που ψήφισαν "δαγκωτό", χωρίς περίσκεψη και χωρίς πολιτική αιδώ.

Τέτοιο ήταν το "ανακοινωθέν" του βουλευτή Καστοριάς κ. Ανέστη Αγγελή, με το οποίο σχολίασε τα αποτελέσματα των εκλογών στον νομό Καστοριάς. Σ' αυτό εκτός από την αρετή της ανοχής και της βουλευτικής μεγαθυμίας που εκπέμπει, με επιθετικούς προσδιορισμούς για "δικαιολογημένες και αδικαιολόγητες προωπικές πικρίες", διακρίνει κανείς και την λεπτή πολιτική ειρωνία που δεν αρμόζει σε ιππότη, όσο ταιριάζει σε ιππέα της πολιτικής ζωής του τόπου που είναι φανερά αποστασιοποιημένος και δεν δείχνει να έχει συναίσθηση των ευθυνών της θέσης του.

Πολύ απλά δεν χρειάζεται να γίνει κανείς βουλευτής για να διδάξει σε διάγγελμα με ύφος πολιτειολόγου το ειδικό βάρος της εκφρασμένης λαϊκης ετυμηγορίας μέσω των εκλογών και την αξία του στην λειτουργία της Δημοκρατίας. Αυτές είναι περιττές εισαγωγές.  Με δεδομένο δε ότι στους Δήμους Καστοριάς, Άργους Ορεστικού, Μεσοποταμίας, Αγίας Τριάδος, (ίσως και σε άλλους) κέρδισαν "ανεξάρτητοι" υποψήφιοι δήμαρχοι και όχι αυτοί που υποστηρίζονταν επίσημα από την Νέα Δημοκρατία (εξαιρείται ο Δήμος Άργους Ορεστικού), απορίας άξιο είναι πώς ακριβώς εξηγεί το (δις επαναλαμβανόμενο) συμπέρασμά του ο κ. Ανέστης Αγγελής ότι τα αποτελέσματα των εκλογών "πολύ περισσότερο στον νομό Καστοριάς απέδειξαν την κυριαρχία των πολιτικών δυνάμεων που πρόσκεινται στην Νέα Δημοκρατία" αφού στους πιο καίριους δήμους, αλλά και στον Δήμο Νεστορίου, οι κομματικές επιλογές ναυάγησαν. 

Για ένα ακόμη λόγο επομένως οι πολίτες του νομού, και ιδίως του Δήμου Καστοριάς δεν είχαν ανάγκη τα δήθεν ανώδυνα και χωρίς ουσία σχόλια του κ. Ανέστη Αγγελή για τα περίπου αυτονόητα, αλλά έχουν ανάγκες τα έργα και τις σαφείς πολιτικές πράξεις. Προεκλογικά και ιδίως μετεκλογικά. Διότι μπορεί στο μήνυμά του να διαβεβαιώνει ότι "προχωρούμε σταθερά στην εφαρμογή του μεταρρυθμιστικού μας προγράμματος", αλλά στον νομό Καστοριάς όχι μόνο το μεταρρυθμιστικό, αλλά ούτε το (εξαγγελθέν πανηγυρικά από τον ίδιο) 3ο πρόγραμμα του ραδιοφώνου δεν έγινε ακόμη αντιληπτό.

Πρόκειται λοιπόν για το πρώτο ανακοινωθέν του βουλευτή της ΝΔ που ουδόλως υστερεί στο πολιτικό καθεστωτικό στίγμα του συναδέλφου του κ. Φιλίππου Πετσάλνικου, για τον οποίο ακόμη κι' αν δεν γράφουν τα ΜΜΕ της Καστοριάς (προφανώς αισθάνονται ότι ευρίσκονται ενώπιον ενός ιερού αβάτου) ασχολούνται ευτυχώς οι μεγάλες αθηναϊκές εφημερίδες (όπως το "Βήμα") οι οποίες εγκωμιάζουν ανάλογα, το προσωπικό στίλ του κ. Φιλίππου Πετσάλνικου. 

Πάντως παρά τις ήττες του ΠαΣοΚ στην Καστοριά, το πολιτικό θέμα που προέκυψε από τις εκλογές των δύο γύρων στον νομό και τους δήμους του νομού Καστοριάς εξακολουθεί να αφορά πρωτίστως το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Καθώς και τις υπερβολικές προσδοκίες μέσω της ακατάσχετης παραχολογίας και των αλόγιστων υποσχέσεων στις οποίες προσχώρησαν σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι της ΝΔ, από τον νομάρχη Καστοριάς κ. Κων/νο Λιάντση, μέχρι τον "αντάρτη" κ. Ιωάννη Τσαμίση, ο οποίος αν και "ανεξάρτητος" υποστηρίχθηκε υπογείως από τις "κορυφές" του κυβερνώντος κόμματος στην Καστοριά. 

Γι' αυτόν τον απλούστατο λόγο το βράδυ του θριάμβου του δευτέρου γύρου, αυθόρμητα από το εκλογικό του κέντρο, εμφανίσθηκε κάποια κυρία -την κυρία Λουκά της τοπικής Ν.Δ. θύμιζε- η οποία μέσα στο ρητορικό αναφιλητό της χαράς της, δεν ξέχασε να ευχαριστήσει και το κόμμα της Ν.Δ. (που κατά τα άλλα υποτίθεται ότι υποστήριζε τον κ. Γ. Καπαχτσή), για την υποστήριξη που προσέφερε στον νέο δήμαρχο Καστοριάς. Τέτοια αθωωότης και αγνότης.     

Κατά τα λοιπά στην Νέα Δημοκρατία, με πρωτοβουλία και ευθύνη του βουλευτή της, οφείλουν να αναλύσουν, στα σοβαρά, τους λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν στην συντριβή του επίσημου χρισμένου κ. Γ. Καπαχτσή. Ο κ. Κ. Σημαιφορίδης το υποσχέθηκε ήδη από το... 1998 που έχασε τις εκλογές ο κ. Γ. Σιώμκος, αλλά από τότε πέρασαν έτη πολλά και άπρακτα. Διότι το συγκριτικό πλεονέκτημα στο πεδίο των διεκδικήσεων και της άμιλλας μεταξύ των δημάρχων του νομού Καστοριάς, τουλάχιστον σε επίπεδο ανταγωνισμού και μαχητικότητας, θεωρείται ότι δεν ανήκει πια στην πόλη της Καστοριάς. Πέρασε στα χέρια άλλων.

Όσοι ισχυρίζονται ότι για την ήττα του κ. Γ. Καπαχτσή ευθύνεται μόνο η ανασφάλεια που προκαλούσε η ηλικία του και η παρατεταμένη παρουσία του στα κοινά της Καστοριάς, καλά θα κάνουν να μην λησμονούν ότι τα ίδια αποτελέσματα καταποντισμού είχε η ΝΔ στις δημοτικές εκλογές το 1994, 1998 και 2002 χωρίς οι τότε υποψήφιοι να έχουν τα ίδια αρνητικά χαρακτηριστικά με αυτά του κ. Γ. Καπαχτσή. Ακόμη δε και ο κ. Ι. Τσαμίσης ως επίσημα υποστηριζόμενος από την Ν.Δ. το 2002 είχε αποτύχει. Με αποτέλεσμα 4 χρόνια μετά όσοι (και ακόμη περισσότεροι) απ' αυτούς που τον θεωρούσαν λιγότερο κατάλληλο να γίνει δήμαρχος το 2002, να τον αποθεώσουν με το 73,29% των ψήφων. Άρα άλλος είναι ο λόγος.

Επομένως η διαβεβαίωση της "κατανόησης και της συμπάθειάς μας" που προσέφερε πληθωρικά (ο πληθυντικός της μεγαλοπρέπειας χρησιμοποιήθηκε από τον ίδιο) ο κ. Ανέστης Αγγελής είναι ευχολόγια και φλυαρίες που ταιριάζουν μόνο σε τοπικά συμβούλια. Από τους βουλευτές, ιδίως όσους ανήκουν σε κυβερνητικά κόμματα και διαθέτουν εμπειρία, ο κόσμος απαιτεί και αναμένει ώριμες πολιτικές εξηγήσεις και αναλύσεις. Όχι χτυπηματάκια στην πλάτη και κρυφές ματιές.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 2 Νοεμβρίου 2006 | αριθ. φύλλου 371

ΟΔΟΣ: Ευ[α]χαριστίες

Στις πρώτες ημέρες του Νοεμβρίου, ελάχιστα μόνο μετά τον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών, όσοι έχουν προσχωρήσει στον αμερικάνικο τρόπο ζωής, γιόρτασαν την ημέρα των "Ευχαριστιών", γνωστή και ως "thanksgiving day".

Αν και η ετυμολογία της προδίδει τον συμβολισμό της (πρόκειται για την ημέρα κατά την οποία το απλό "ευχαριστώ" εξιδανικεύεται και στρέφεται προς το θείο), στην πραγματικότητα εδώ στην Ελλάδα, ποτέ δεν έγινε ιδιαίτερα κατανοητή η ανάγκη αυτής της γιορτής η οποία ενώνει τις ευχαριστίες όχι μόνο των Αμερικανών των ΗΠΑ (ανεξαρτήτως δόγματος ή θρησκεύματος) ή του εξωτερικού, αλλά και πολλών άλλων Αγγλοσαξόνων. Ίσως διότι η ελληνική, είναι η μόνη γλώσσα στον κόσμο στην οποία υπάρχει η λέξη "φιλότιμο", όπως τόσο αυτάρεσκα επισημαίνεται συχνά. Οπότε όλα τα άλλα είναι περιττά.

Στην Καστοριά, που διαθέτει Ελληνομερικανική Ένωση, και στις ΗΠΑ ισχυρή και πολυάριθμη παροικία που αριθμεί άνετα τουλάχιστον άλλη μια πόλη σαν κι' αυτή της Καστοριάς, παρά το γεγονός ότι την ημέρα των "Ευχαριστιών" γιορτάζεται από τους Ελληνοαμερικανούς και στην Καστοριά, η σημασία της ευχαριστίας και της αναγνώρισης, δηλαδή η ανάγκη να εκδηλωθεί η ανθρώπινη ευγνωμοσύνη, ωστόσο κανείς από τις υπόλοιπους κατοίκους της πόλης δεν γνωρίζει λεπτομέρειες για αυτή την γιορτή, που γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1621.

Δεν θα ήταν υπερβολή μάλιστα να τονιστεί το γεγονός ότι στην συλλογική συνείδηση η γιορτή αυτή, δεν έχει αποφύγει την γενικότερη δαιμονοποίηση που συνήθως επιφυλάσσεται σε κάθε τι αμερικανικό. Πιο πολύ ως τελετή μύησης σε κάτι θολό και απόκοσμο παραπέμπει, παρά σε μια απλή γιορτή όπου οι άνθρωποι ευχαριστούν ο ένας τον άλλο για απλά πράγματα, όπως την ηθική της συμβίωσης, την αλληλεγγύη, την βοήθεια. Ίσως γι' αυτή να ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό και η βαθύτατη επιρροή του μανιχαϊσμού στην πνευματική και πολιτική ζωή των ΗΠΑ, οπότε με τα σημερινά δεδομένα, η γιορτή αυτή δεν μπορεί ακόμη να γίνει κατανοητή στην Ελλάδα.

Η εξήγηση όμως με βάση την επικαιρότητα μοιάζει αφοπλιστικά απλή: Βασίζεται στην εμπειρία που συσσωρεύεται μετά τις πρόσφατες εκλογές και τα όσα διαδραματίστηκαν πριν απ' αυτές, κατά την διάρκειά και με την λήξη τους. Εδώ στην Καστοριά αντί της ημέρας των "Ευχαριστιών", πιο ειλικρινής και αναγκαία μοιάζει η καθιέρωση γιορτής της "Αχαριστίας".

Διότι μια δεύτερη ανάγνωση και η προσεκτικότερη ανάλυση όσων διαμείφθηκαν προεκλογικά, εκλογικά και μετεκλογικά αποδεικνύει ότι η αγνωμοσύνη και η πολιτική αχαριστία, αποτελούν τις "αξίες" που προσδιόρισαν το εκλογικό αποτέλεσμα, ιδίως στον Δήμο Καστοριάς, ενώ η αχαριστία είναι που προδιαγράφει και το μέλλον της. Το σχόλιο βεβαίως δεν καταπιάνεται με την ποιότητα του αποτελέσματος και τις προσδοκίες των δημοτών από την νέα δημοτική αρχή, διότι ο χρόνος θα δείξει και θα αποδείξει.

Άλλωστε αυτά ασφαλώς, δεν είναι κάτι που συνέβησαν για πρώτη φορά. Η ίδια κατάσταση εγκαινιάστηκε ήδη από το 1994 -και από τότε επαναλήφθηκε με συστηματικότητα πολιτικής σχολής και σκέψης.

Ήταν τότε που ο υποψήφιος δήμαρχος Καστοριάς (με το χρίσμα της Νέας Δημοκρατίας εννοείται) κ. Λάζαρος Κλετσίδης, διαπίστωνε έκπληκτος ότι τον είχαν εγκαταλείψει άπαντες. Μηδέ του κ. Γεωργίου Καπαχτσή εξαιρουμένου όπως διατείνεται ο πρώτος, μηδέ του έως τότε δημάρχου εννοείται, ο οποίος ουδέποτε συγχώρησε το γεγονός ότι ακόμη πιο πριν, το 1990, ο κ. Λάζαρος Κλετσίδης αποσχίστηκε από την επίσημη κομματική γραμμή συγκροτώντας "Αδέσμευτη Δημοτική Κίνηση".

Ύστερα προστέθηκαν πρόσωπα και νοοτροπίες που πύκνωσαν δραματικά τις τάξεις της νέας αυτής πολιτικής σχολής: Κωνσταντίνος Λιάντσης, Ανέστης Αγγελής, Ιωάννης Τσαμίσης, Γεώργιος Καπαχτσής, αποτελούν σε "κορυφαίο" επίπεδο τα μέλη αυτού του φαινομένου, άλλοτε φιλίας και συμμαχίας που εξελίχθηκε σε προσωπική έχθρα και πολιτική διαβολή. Η οποία βεβαίως ταλαιπωρεί τα σωθικά της Νέας Δημοκρατίας, αλλά κυρίως την Καστοριά.

Στον χορό ακολουθούν και άλλοι κομματικοί (ή όχι) παράγοντες του δημόσιου βίου, ανεξαρτήτου εκτοπίσματος και πολιτικής απόχρωσης, όπως οι κκ. Π. Γκέτσιος, Α. Μαγαλιός. Εσχάτως στον χορό προστέθηκε ο κ. Φώτιος Αντωνίου ο οποίος αμέσως μετά την αποτυχία στις εκλογές,  δύσκολα συγκράτησε τα αισθήματά του και δύσκολα μάσησε τα λόγια του, τα οποία χωρίς ιδιαίτερα ερμηνευτικά προβλήματα, θεωρήθηκε ότι καταφέρονται σε βάρος του κ. Γ. Καπαχτσή. Όσες προσπάθειες έκανε ο ίδιος στην συνέχεια να προσπαθεί να αναλύσει από τηλεοράσεως την ερμηνεία της φράσης "φοβερό αποτέλεσμα" κανείς δεν πείστηκε ότι οι αναφορές του, που ήταν δηκτικές δεν στρέφονταν ειρωνικά κατά του προσώπου του επικεφαλής του συνδυασμού. Με αποτέλεσμα να παραταθεί η μετεκλογική ψυχαγωγία του τηλεοπτικού κοινού και προκληθεί η μήνις του υποψήφιου δημάρχου. Προφανώς σε επόμενες εκλογές, εφ' όσον θα θέσει ο ίδιος εκ νέου υποψηφιότητα, θα κληθεί ενδεχομένως να διαπιστώσει στην πράξη την πολιτική αξία ορισμένων αρχών.

Οι εξελίξεις αυτές που χρονικά συμπίπτουν με την γιορτή των Ευχαριστιών, μοιάζουν να περνούν απαρατήρητες απ' όσους κερδίζοντας εκλογές ή εντυπώσεις, νομίζουν ίσως ότι κέρδισαν και μια σταθερότητα αντίστοιχη της πολιτικής ισοβιότητας. Ίσως δε και την αιωνιότητα. Και δεν δείχνουν καθόλου προετοιμασμένοι να εξετάσουν ούτε ως ενδεχόμενο, να προδοθούν κάποτε και οι ίδιοι, όπως ακριβώς πολιτικά προδόθηκαν και όσοι έχασαν αυτές τις εκλογές. Διότι απλώς η ανθρώπινη φύση και η πολιτική φιλοδοξία συχνά παρασύρει τόσο πολύ, ώστε δεν επιτρέπει να συνειδητοποιήσει κανείς έγκαιρα, ότι σε αντίθεση με την προδοσία, τους προδότες κανείς δεν εκτίμησε.

Και πως την αχαριστία κάποιοι την γιορτάζουν όλο το χρόνο, κάθε μέρα. Σε αντίθεση με κάτι Αμερικανάκια που θέσπισαν γιορτή άπαξ του χρόνου για περιττές Ευχαριστίες. Άλλωστε σε μια χώρα και μια πόλη που περισσεύει το φιλότιμο τι χρειάζονται όλα αυτά;

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 9 Νοεμβρίου 2006 | αριθ. φύλλου 372

ΟΔΟΣ: Λοστρόμος

ΟΔΟΣ 21.10.2010 | 563

 Το πρόβλημα της Καστοριάς (ακριβέστερα ένα από τα προβλήματά της) ήταν πάντοτε η (κακή) ιεράρχηση των στόχων και προγραμμάτων για την πόλη και τον Δήμο. Αναγκαία συνέπεια όλων αυτών ήταν η ελλειμματική προσπάθεια και στην χειρότερη περίπτωση το κοινό κουκούλωμα των προβλημάτων.  Και αυτή η ιδιαιτερότητά της με αφορμή τον «Καλλικράτη», μοιάζει να διευρύνεται όσο και η γεωγραφική έννοια του Δήμου Καστοριάς, ενώ εξ αιτίας αυτού του γεγονότος αναμένεται να επιδεινωθεί. Διότι στο εξής η εικόνα θα προσδιορίζεται όχι μόνο από την πόλη αλλά και από τα τεκταινόμενα στους περιφερειακούς, καταργούμενους δήμους που εντάσσονται στον Δήμο Καστοριάς.

Είναι προφανές ότι καλός κ’ αγαθός ενδεχομένως ο «Καλλικράτης» στα σχέδια και ως φιλοσοφία, αλλά για να αποδειχθεί στην εφαρμογή του πραγματικά χρήσιμος και σωτήριος σαν την κιβωτό του Νώε και όχι κατατροφικός σαν τον πύργο της Βαβέλ, θα προϋπέθετε υψηλό επίπεδο οργάνωσης και προετοιμασίας των δήμων (και κοινοτήτων) που θα απαρτίσουν τον νέο Δήμο Καστοριάς.
Και αυτό το επίπεδο ελάχιστους μήνες πριν την 1-1-2011 προφανώς δεν έχει εξασφαλισθεί για την εφαρμογή του, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει νε μεταλλαχθεί σε Κακικράτη που θα χρειαστεί τον Ξενοκράτη του. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Ο λόγος είναι απλός: Αν η Καστοριά (ή αντίστοιχα ο Δήμος Αγίας Τριάδος ή Μεσοποταμίας κ.ο.κ.) δεν μπορούσαν μέχρι τώρα να αντιμετωπίσουν και λύσουν τα προβλήματα και τις αυτοδιοικητικές τους υποθέσεις μόνοι τους, πώς θα μπορούν να το πετύχουν χάνοντας την αυτοτέλειά τους, συμμετέχοντας σε ένα νέο οργανισμό με άλλη δομή, με ανατροπές και διαφορετικές ιεραρχήσεις; Και μάλιστα χωρίς να έχει σφυρηλατηθεί στοιχειώδης συναντίληψη;

Πρόκειται για ένα θεωρητικό ακόμη ερώτημα, που χωρίς την διάθεση κινδυνολογίας, μετά την 1η Ιανουαρίου θα έχει πρακτική διάσταση, και ίσως γίνει εφιάλτης για όλους, και πολύ περισσότερο για την πόλη της Καστοριάς. Η οποία ευρισκόμενη τα τελευταία χρόνια σε καθεστώς γύψου, αδυνατώντας να αντιμετωπίσει τα προβλήματά της, καθώς και τις απαιτήσεις των 17.000 και πλέον κατοίκων και δημοτών της, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα τα καταφέρει ως πρωτεύουσα για τριπλάσιο πληθυσμό, διασκορπισμένο σε μια τεράστια -για τις δυνατότητές της- γεωγραφική έκταση.

Στα στοιχειώδη αυτά ερωτήματα, θα πρέπει να απαντήσουν πειστικά τουλάχιστον οι 3 από τους 4 συνδυασμούς που είναι υποψήφιοι για τις δημοτικές εκλογές, στην Καστοριά. Διότι με βάση τις εκτιμήσεις και οι 3 ξεκινούν από τώρα ως τις εκλογές με περίπου ισοδύναμες προοπτικές πρόκρισης στον δεύτερο γύρο, στο τέλος του οποίου κανείς δεν μπορεί να είναι προκαταβολικά βέβαιος για το αποτέλεσμα.

Ωστόσο, στην δεύτερη μερικώς κοινή συνέντευξή τους στην τηλεοπτική εκπομπή του κ. Α. Παραρά στον σταθμό «Δίκτυο1», το βράδυ της π. Δευτέρας (αυτή την φορά απουσίαζε ο κ. Κ. Λιάντσης επικαλούμενος ανειλημμένες υποχρεώσεις) δεν απαντήθηκαν επαρκώς πολλά από τα αυτονόητα ερωτήματα και τις απορίες που εγείρονται για την εφαρμογή του Καλλικράτη στην περίπτωση της πόλης της Καστοριάς και του νέου δήμου. Οι απαντήσεις των υποψηφίων δημάρχων, περισσότερο έμοιαζαν ψηφοθηρικές με στόχο τους περιφερειακούς δήμους.

Περισσότερο ο κ. Ε. Χατζησυμεωνίδης (που υπερασπίστηκε το μοντέλο ενός μάλλον πολυδάπανου δήμου που λειτουργεί περίπου για κάθε νόσο), αλλά και ο κ. Κ. Κοντόπουλος (έστω κι’ αν υπερασπιζόταν ένα σχεδόν θατσερικό μοντέλο για τον δήμο) δεν απέφυγαν τον πειρασμό να εξαγγείλουν μέτρα ακόμη και για τα μήλα, τα φασόλια και άλλα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, σαν να απορροφώνται στον νέο δήμο γεωργικοί συνεταιρισμοί και όχι αυτοδιοικητικοί οργανισμοί. Ο Δήμος Καστοριάς έχοντας ζήσει στο παρελθόν με κωμικοτραγικά αποτελέσματα την απόπειρα λειτουργίας του ως προωθημένος σύνδεσμος γουνοποιών, δείχνει έτοιμος σαν από καιρό, να επαναλάβει τα ίδια λάθη, που φαιδρύνουν τον θεσμό της Αυτοδιοίκησης και ως μεσάζων αγροτικών προϊόντων.

Πώς θα ιεραρχείται λοιπόν και πώς θα διευθύνεται ο δήμος; Πώς θα συντονίζονται οι ενέργειες, τα προγράμματα και πώς οι υπηρεσίες; Πώς θα προωθούνται και πώς θα αποφασίζονται λύσεις για τα προβλήματα; Πώς θα συνεννοούνται οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας μεταξύ τους και πώς με τους άλλους; Πώς θα καθορίζονται οι σχέσεις των υποσυνόλων του δήμου με την πόλη; Πώς θα είναι η Καστοριά σε ένα με δύο χρόνια από σήμερα; Καλλίτερη, ίδια ή χειρότερη απ’ αυτή που είναι σήμερα;

Τι θα γίνει με το στίγμα του νέου δήμου ως κοινωνικής οντότητας με παρόν, μέλλον και παραδόσεις; Θα λειτουργήσει ως χωνευτήρι με στόχο την δημιουργία ενός νέου τύπου καστοριανού πολίτη, ολίγον αστού, ολίγον ημιαστού και ολίγον γεωργοκτηνοτρόφου; Ή θα γίνει γής Μαδιάμ με τις συνιστώσες του νέου δήμου να κονταροχτυπιούνται μεταξύ τους, αναλώνοντας άσκοπα την ενέργειά τους, για την τελική επικράτηση και προσθέτοντας νέα (διαφορετικά) προβλήματα στην πόλη της Καστοριάς;

Στο προηγούμενο φύλο της ΟΔΟΥ, σε άρθρο του που φιλοξενήθηκε στις κεντρικές σελίδες, ο συμπολίτης εκπαιδευτικός κ. Γ. Πάνου(*), σχολίαζε με τρόπο που θύμιζε συναγερμό το γεγονός ότι οι υποψήφιοι, όλοι οι (τελικοί) υποψήφιοι, όχι μόνο δεν ανακοίνωσαν εγκαίρως το πρόγραμμά τους, αλλά δεν μοιράστηκαν καθόλου στο χρονικό διάστημα της προπαρασκευής των υποψηφιοτήτων τους με παρεμβάσεις τους στον τύπο, με διάλογο, με ανακοινώσεις τους στο διαδίκτυο, με κάθε δυνατό τρόπο τέλος πάντων, ούτε το πρόγραμμα, ούτε τις προτεραιότητες τους. Αλλά ούτε και το «συμβόλαιό» τους, ή έστω απλώς το στίγμα τους προς τον λαό της Καστοριάς, με αποτέλεσμα να οδηγείται η πρωτόγνωρη κατάσταση ως τις εκλογές, χωρίς διαβούλευση από κανένα και για τίποτα. Και επομένως χωρίς δεσμεύσεις.

Θυμίζουν οι υποψήφιοι τον Χριστόφορο Κολόμβο, όταν με την γαλέρα και το πλήρωμά του ξεκινούσε το ταξίδι που οδήγησε στην ανακάλυψη του νέου κόσμου, αλλά δεν είναι έτσι. Διότι το ταξίδι του θαλασσοπόρου προς το άγνωστο δικαιώθηκε αποκλειστικά και μόνο από το αποτέλεσμά του. Σήμερα κανείς δεν γνωρίζει τίποτα και κανέναν για όλους τους άλλους εξερευνητές, που ξεκίνησαν το ίδιο ταξίδι προς το άγνωστο, και απέτυχαν. Τους κατάπιε η ιστορία, ή η μαύρη θάλασσα, δεν έχει δα και τόση σημασία, διότι και σ’ αυτή την περίπτωση το αποτέλεσμα μετράει.

Μπορεί το παράδειγμα να ενέχει κάποιο βαθμό υπερβολής. Αλλά δεν είναι κινδυνολογία να τονισθεί ότι με τον ίδιο τρόπο της παραβολής, η γαλέρα του νέου Δήμου Καστοριάς, με πλήρωμά απ΄όλες τις μεριές του, και τον διαρκή κίνδυνο της ανταρσίας (υπαρκτός κίνδυνος που μέχρις στιγμής δεν αναλύεται), κινδυνεύει να χαθεί από την πρώτη κιόλας μέρα, αν ο καπετάνιος αποδειχθεί ότι δεν άξιζε για ναύαρχος, αλλά για λοστρόμος.

---

 (*) Σε συνέχεια του προβληματισμού που έθεσε ο κ. Γ. Πάνος, έρχεται να προσθέσει τις απόψεις του στον δημόσιο διάλογο ο κ. Ιωάννης Καραβιδάς, με άρθρο του που φιλοξενείται στις κεντρικές σελίδες του σημερινού φύλλου.

---

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 21 Οκτωβριόυ 2010, αρ. φύλλου 563