ΙΩΣΗΦ ΧΑΤΖΗΤΙΜΟΘΕΟΥ: 25 Μαΐου 1980, η Καστοριά κυπελλούχος Ελλάδος

Ούτε στις εκλογές ούτε στην εθνική γιορτή δεν συνέβη αυτό. Για πρώτη φορά στην ιστορία της πόλης στις 9 η ώρα είχαν κλείσει όλα τα καταστήματα και στους δρόμους δεν υπήρχε ψυχή.... Το τεχνικό και γενικό λύκειο έγραφε εξετάσεις το Σάββατο το απόγευμα. Αλλά πολλοί μαθητές έμειναν στη μέση για να μπούνε στις επτά η ώρα στο ειδικό για αυτούς ναυλωθέν πούλμαν για να πάνε στην Αθήνα...'.
Ο λόγος για την 25η Μαΐου του 1980, ακριβώς 30 χρόνια πριν, ημέρα κατά την οποία η Καστοριά γνώρισε αναντίρρητα ανεπανάληπτες στιγμές δόξας, τιμής και περηφάνιας. Ποιος ο λόγος; Μα φυσικά, η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος και με τρόπο μάλιστα θριαμβευτικό, καθώς με την επιβλητική τους εμφάνιση τα παλληκάρια της Καστοριάς οδήγησαν τον Ηρακλή του μεγάλου Βασίλη Χατζηπαναγή σε συντριβή με το εμφαντικό 5-2 στον 36ο τελικό του θεσμού.
Σίγουρα, στο μυαλό του κάθε φίλαθλου της Καστοριάς, ακόμα και του πιο αισιόδοξου και απαιτητικού, η κατάκτηση του κυπέλλου έμοιαζε με όνειρο θερινής νυκτός, παρ' όλα αυτά η άσημη, ως την 25η Μαΐου του 1980, Καστοριά κατόρθωσε να σπάσει το κατεστημένο της εποχής και να γίνει η πρώτη επαρχιακή ομάδα στην ιστορία του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου, που κατέκτησε επίσημο τίτλο.

Διαμαρτυρία κατά Dominique Strauss-Kahn

ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ: Σεβαστέ μου Ήρωα…

Σεβαστέ και πολυαγαπημένε ήρωα

Σου γράφω από τα μέρη που αγάπησες περισσότερο κι απ’ τη λαμπρή σου καριέρα, περισσότερο από τη Νάτα σου, τα παιδιά σου, την ίδια σου τη ζωή. Σου γράφω από τα μέρη όπου το αίμα σου νότισε τα χώματα και όπως είπε κι ο γαμπρός σου ο Ίωνας, με τη θυσία σου «πολλοί που ως τότε ήταν τυφλοί, είδαν».
Ασφαλώς και θα θέλεις να μάθεις για τούτον τον ευλογημένο τόπο με τους αντρειανούς θεματοφύλακες της πατρίδας μας. Ε, λοιπόν, σε πληροφορώ ότι παρά την Οδύσσεια των πολεμικών και πολιτικών αλληλοσπαραγμών κατάφερε να γιάνει τις πληγές του και να πρωτοχορέψει στης λευτεριάς τ’ αλώνι το τραγούδι της χαράς και της προκοπής.
Κι εκεί που χορεύαμε που λες κι είχαμε πιει κι ένα ποτήρι παραπάνω, στη γλυκιά παραζάλη της ευμάρειας, λάλησαν οι σειρήνες της τοκογλυφίας, άρχισαν τα νεοφιλελευθερίστικα καζινοκαμώματα των αγορών κι οι ιεροφάντες των ναών του χρήματος άρχισαν να μας ψάλλουν το τροπάριο των πτωχευσάντων και πεινασάντων.
Θα αναρωτιέσαι φυσικά, γιατί σου τα γράφω όλα αυτά. Σου γράφω λοιπόν, γιατί το πενιχρό πορτοφόλι της πατρίδας μας το διαφεντεύουν πια οι ξένοι. Οι τελώνες απομυζούν τους μη έχοντες και οι Φαρισαίοι γεμίζουν τα πουγκιά με την «δεκάτη» της τοκογλυφίας.
Σ’ αυτή τη λαίλαπα της οικονομικής κρίσης, σεβαστέ μου ήρωα, η πατρίδα σκέφτηκε να συγχωνεύσει ή και να κλείσει ακόμα σχολειά με το ανάπηρο άλλοθι των παιδαγωγικών κριτηρίων. Αυτός είναι ο περίφημος «Καλλικράτης» της εκπαίδευσης. Ξέρω τι σκέφτεσαι τώρα! Αδόκιμος τίτλος ο «Καλλικράτης», έτσι δεν είναι; Συμφωνώ, έτσι είναι! Ο Καλλικράτης έκτιζε ναούς, τείχη, Παρθενώνες! Ετούτος ο εκπαιδευτικός αντί να χτίζει, γκρεμίζει, καταργεί, συγχωνεύει, υποβαθμίζει. Χάθηκε ένα άλλο όνομα, για παράδειγμα «Αλκιβιάδης»;

ΟΔΟΣ: Σε μια πόλη

Οι εικόνες των «εξαγριωμένων» οπαδών που κατέκλυσαν τον αγωνιστικό χώρο του Ολυμπιακού Σταδίου πριν ελάχιστες ημέρες κατά τον τελικό αγώνα για το κύπελλο Ελλάδος, προξενώντας μεταξύ άλλων σοβαρών παραπτωμάτων και εκτεταμένες υλικές ζημιές στο (πανάκριβο) στάδιο, που αποτελεί και σύμβολο της virtual Ελλάδος των Ολυμπιακών του 2004, στην οποία πολλοί ήταν αυτοί που ρομαντικά ή με αφέλεια πίστεψαν, προκάλεσε –υποτίθεται- ισχυρό σοκ στην ελληνική κοινωνία.

Ωστόσο οι διαφορές του γεγονότος αυτού, από την αυθαίρετη κοπή των δένδρων από τους δημοτικούς και κοινόχρηστους χώρους της Καστοριάς, που τελευταία έλαβε ακόμη πιο επικίνδυνες διαστάσεις, από την κατάληψη κοινόχρηστων χώρων ακόμη και από την ρίψη φόλας για την εξόντωση αδέσποτων σκύλων, στην πραγματικότητα είναι υποτυπώδεις και ελάχιστες.

Ο «χουλιγκανισμός» ως κοινωνικό ρεύμα απλής διαμαρτυρίας, ή έστω ακραίων ξεσπασμάτων και εκτόνωσης βίας, μοιάζει να επιστρέφει όλο και περισσότερο το τελευταίο χρονικό διάστημα. Είναι όμως υποκριτικό να μην γίνεται αντιληπτό, ότι πριν τον χουλιγκανισμό των γηπέδων, προηγήθηκαν και άλλες μορφές, ενεργητικής αλλά και παθητικής βίας, όπως η εκτεταμένη ανυπακοή. Που εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους, όπως για παράδειγμα η μη πληρωμή των (σκανδαλωδώς ακριβών) διοδίων στους εθνικούς δρόμους, αλλά και με την παράβαση εφαρμογής της απαγόρευσης του καπνίσματος, όχι μόνο σε καταστήματα και μπαρ, αλλά ακόμη και σε μέσα μαζικής μεταφοράς. Καθώς και σε άλλους χώρους δημόσιας συνάθροισης.

Επομένως τα φαινόμενα αντίστοιχου χουλιγκανισμού, ανομίας ή αναρχίας που εκδηλώνονται στην Καστοριά και με τα οποία καλείται να αντιπαλέψει η νέα δημοτική αρχή, δεν αποτελούν αποκλειστικά τοπικό πρόβλημα ή χαρακτηριστικό και «εξηγούνται» με βάση την γενική κατάσταση. Επιπροσθέτως από άποψη έκτασης του προβλήματος, μπορεί να μοιάζουν ακόμη και αδιάφορα.

Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι. Διότι και στην Καστοριά, η αυθαιρεσία και ο χουλιγκανισμός, έστω κι’ αν διατηρούν περιορισμένα και προσωπικά χαρακτηριστικά, αποτελούν σοβαρό πρόβλημα. Που ασφαλώς δεν εκδηλώθηκε για πρώτη φορά αυτούς τους καιρούς, αλλά συνδέεται με εμπεδωμένες κακές νοοτροπίες και μεγάλη δόση επαρχιωτισμού. Το αποτέλεσμα όμως είναι ακριβώς το ίδιο: Αδυναμία της οργανωμένης πολιτείας (και ειδικά του Δήμου) να επιβάλλει την παρουσία του. Αλλά και μια γενικότερη ασυδοσία, στο πλαίσιο της οποίας, η αποσπασματική διαπίστωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης κ. Θ. Παγκάλου ότι «μαζί τα φάγαμε» να αποτυπώνει σε ένα βαθμό, την ωμή αλήθεια.

Χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της ασυδοσίας στην Καστοριά, μπορούν να εντοπισθούν οπουδήποτε και οσαδήποτε. Δεν αναιρούν βεβαίως τις όσες προσπάθειες καταβάλλονται από την νέα διοίκηση του Δήμου Καστοριάς, αλλά αυτό δεν αρκεί για να αντιμετωπίσει -πόσο μάλλον να λύσει- το πρόβλημα, το οποίο θα επιστρέφει ολοένα και περισσότερο έντονο, αν δεν γίνει μια συντονισμένη προσπάθεια ενεργοποίησης της κοινωνικής συνείδησης στην Καστοριά.

Σε μια πόλη όπου ο καθένας μπορούσε (ή και μπορεί; αν είναι ημέτερος) να τοποθετήσει τις πινακίδες του, να μετατρέψει αυθαίρετα τα εργαστήρια και τις αποθήκες του σε διαμερίσματα, να ρίψει τα μπάζα του στην λίμνη, ή απλά πάνω στον δρόμο, να εγκαταλείψει το αυτοκίνητό του οπουδήποτε βολεύεται, να καταλάβει νησίδα πρασίνου με καρέκλες και τραπέζια αν έχει καφετέρια, είναι περίπου «φυσιολογικό» να αισθάνεται τόσο ανεξέλεγκτος, ή ακόμη χειρότερα τόσο παντοδύναμος, ώστε να σκορπίζει φόλες με αποκλειστικό σκοπό να εκτονώσει το προσωπικό του μίσος για αδέσποτους και όχι μόνο σκύλους και γάτες.

Μια μικρή αφίσα διαμαρτυρίας (φωτό) που παραμένει αναρτημένη σε στύλους της ΔΕΗ (όπως για παράδειγμα μπροστά στο δικαστικό μέγαρο στην πλατεία Δαβάκη), με την οποία καταγγέλλονται οι φονιάδες των αθώων ζώων (όχι μινκ αυτήν την φορά, αλλά κατοικίδιων σκύλων με περιλαίμιο), διεκτραγωδεί εύγλωττα την κατάσταση.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ έγραψαν

Κύριε διευθυντά,

Το ακούσαμε και αυτό: Η ΔΙΑΔΥΜΑ, ναι η άγνωστη-γνωστή μας Διαχείριση Απορριμμάτων Δυτικής Μακεδονίας, κάνει ελέγχους ποιότητας σε λίμνες της... Πορτογαλίας, προφανώς στα πλαίσια του σχεδίου που εκπόνησε η Αναπτυξιακή Κοζάνης ΑΕ με τον τ. νομάρχη Καστοριάς κ. Λιάντση (μέσα σε αυτό είναι και η τηλεθέρμανση από τον πυθμένα της λίμνης). Και από την άλλη πλευρά, οι αντίστοιχοι υπάλληλοι της Πορτογαλίας κάνουν ελέγχους στην λίμνη της Καστοριάς. Μετά από πρόσκληση του δημάρχου Καστοριάς, βεβαίως.
Έτσι εξηγείται γιατί και οι δύο χώρες ανήκουμε στις PIGS.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία

Ένας αναγνώστης

Σχετικά κείμενα:

• Πρόταση για αύξηση δημοτικών τελών λόγω ΔιΑΔυΜα
• Λόγος & Αντίλογος (Γ. Δαουτόπουλος)
• Λόγος & Αντίλογος (Μαυρίδης Δημοσθένης. Απάντηση σε δημοσίευμα της ΟΔΟΥ) 
• Λόγος & Αντίλογος (Ανταπάντηση Γ. Δαουτόπουλου)
• ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΑΟΥΤΟΠΟΥΛΟΥ: Διαχείριση Φυτικών Υλικών 
• ΔιΑΔυΜα: Μονάδα επεξεργασίας απορριμμάτων
• Στην Δυτική Μακεδονία τα σκουπίδια της Τρίπολης

ΟΔΟΣ: Θέα

Πληθαίνουν -όπως  δείχνει και η φωτογραφία- τα κρούσματα οριακής κλάδευσης με θύματα δένδρα κάθε είδους, ηλικίας και περιοχής και ιδίως τα πλατάνια, για την θέα των περιοίκων. Δεν πέρασε εβδομάδα τους δυο τελευταίους μήνες που να μην καταγγελθούν οι παράλογες πρακτικές που κατά κανόνα σπάνια εφαρμόζονται στο πλαίσιο ενός προγράμματος ισορροπημένου ελέγχου, συντήρησης, προστασίας και περιποίησης του αστικού πράσινου. Από τα παλιά κιόλας, οι αδικαιολόγητες κλαδεύσεις, είτε εξυπηρετούν μικροδημοτικά συμφέροντα πελατειακής αντίληψης. Είτε πάλι αποκαλύπτουν και σκιαγραφούν το βαθειά αντιπεριβαλλοντικό απωθημένο των υπευθύνων. Που είναι απόλυτα εναρμονισμένο στο γενικότερο ελληνικό αλαλούμ.

Ωστόσο τελευταία διατυπώνονται ανησυχίες ότι το εγκληματικό ενάντια στο περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των πολιτών της σημερινής και αυριανής Καστοριάς, φαινόμενο τείνει να προσλάβει διαστάσεις πανδημίας στον Δήμο. Προφανές είναι ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, σε λίγο η πόλη δεν θα είναι ούτε κι’ απ’ έξω «κούκλα».
Στ’ αλήθεια οι μειοψηφίες του Δήμου Καστοριάς, αγρούς αγοράζουν;

Σχετικά κείμενα:

• ΟΔΟΣ: «Καστοριανά»
• ΟΔΟΣ: Μιμήσεις πράξεων
• ΟΔΟΣ: Ένας σπάνιος δήμος
• ΟΔΟΣ: Πηχτά & καταπράσινα
• ΟΔΟΣ: Ίδια εποχή, διαφορετικοί τόποι & νοοτροπία
• ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ έγραψαν
• ΟΔΟΣ: Άσπρες ποδιές
• ΟΔΟΣ: Ευτράπελα
• ΠΡΟΣΩΠΑ 2011: Αλέξανδρος Τσαϊρίδης [3]
• ΟΔΟΣ: Ορισμένοι αλαζόνες
• ΟΔΟΣ: Θλιβερό θέαμα
• ΟΔΟΣ: Άλλο ένα δένδρο
• ΟΔΟΣ: Το αλλόκοτο παράδοξο μιας πόλης
• ΟΔΟΣ: Η ιδεολογία της ασχήμιας
• Η πόλη και η φύση
• Στοιχεία για τα δένδρα
• ΟΔΟΣ: Σε μια πόλη
• ΟΔΟΣ: Χαρακτηριστικό της καστοριανής νοοτροπίας

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ έγραψαν

Αξιότιμε κ. Μπαϊρακτάρη,

Mε αφορμή άλλη μία ανώνυμη επιστολή αναγνώστριας/ αναγνώστη (άραγε ποιος ο λόγος της ανωνυμίας;) στο φύλλο 588 της 21ης Απριλίου 2011, η οποία πραγματεύεται το «φλέγον» ερώτημα περί συμμετοχής του κλάδου της γουνοποιίας στο πολιτισμικό γίγνεσθαι της Καστοριάς και τη στάση του κλάδου απέναντι σε αυτά που του καταμαρτυρούν τα διάφορα blogs περί δολοφονίας ζώων, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι με την υπάρχουσα τακτική οδηγούν προς την καταστροφή ολόκληρο το Νομό.

ΟΔΟΣ: Κάτι

Προφανώς και οι ανάγκες μιας σκηνοθετημένης Καστοριάς -με αφορμή τις εκδηλώσεις για την Έκθεση Γούνας- επιτάχυναν τις αποφάσεις του Δήμου Καστοριάς για την αισθητή βελτίωση αρκετών υπαίθριων σημείων σε εισόδους-εξόδους της πόλης. Ούτε βέβαια οι επεμβάσεις που έγιναν (χρωματισμοί κρασπέδων, καθαριότητα και κοπή χόρτων κλπ σε κεντρικά κατά κόρον σημεία) λύνουν τα σωρευμένα προβλήματα αυτής της πόλης. Ούτε πολύ περισσότερο, αποτελούν έργα, όλα αυτά.

Αναμφίβολα όμως αποτελούν κάτι. Μια ένδειξη, ότι μετά από πολλά χρόνια, άρχισε επιτέλους να κινείται κάτι. Άρχισε να φαίνεται ένα κάποιο ενδιαφέρον, και αυτό είναι γεγονός, το οποίο έστω κι’ αν δεν επαρκεί, πρέπει να πιστωθεί στην αρμόδια αντιδημαρχία και κατ’ επέκταση στην διοίκηση του Δήμου.

Κοντά σ’ όλα αυτά, σχεδόν ανακούφιση προκλήθηκε σε κατοίκους ακόμη και πιο απόμερων περιοχών της Καστοριάς, όταν μετά από Χρόνια και Καιρούς, είδαν συνεργεία να κουρεύουν τα αγριόχορτα της Άνοιξης. Εκεί έφθασε η Καστοριά. Πιο κάτω ίσως και να μην υπήρχε. Γι’ αυτό και είναι καλοδεχούμενη κάθε ανάσα που αποδεικνύει ότι μερικοί δεν ξεχνούν τις ευθύνες που ανέλαβαν.

ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΜΠΟΥΣΙΟΥ: Ο μεγαλοϊδεατισμός της... Πτολεμαΐδας

Η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) είναι επιλογή στρατηγικού χαρακτήρα για την Ελλάδα, όχι μόνον για αναπτυξιακούς αλλά και για λόγους συνέπειας, αλληλεγγύης και πρόνοιας. Αυτό όμως δεν παρέχει εισιτήριο ελευθέρας στην κάθε επιλογή, ούτε την άνεση ανέμελου καθορισμού των προτεραιοτήτων.
Με τα σημερινά δεδομένα, η παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ είναι μια υπόθεση ακριβή και αν δεν διασφαλιστεί ο πολλαπλασιαστικός χαρακτήρας της ανάπτυξής τους (τεχνολογική πρόοδος, υψηλή εγχώρια προστιθέμενη αξία, ενεργειακή αυτάρκεια) και δεν ακολουθηθεί η κατά το δυνατόν βέλτιστη διαδρομή, οι συνέπειες για την ανταγωνιστικότητα της χώρας μπορεί να είναι, ιδιαίτερα στη σημερινή δυσμενή συγκυρία, εξαιρετικά αρνητικές.