ΣΟΝΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ-ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ: Η περιπέτεια των καλάντων μες στους αιώνες

ΟΔΟΣ 18.12.2014 | 769

Είκοσι χρόνια έχουν περάσει από τότε που το Σχολείο μας καθιέρωσε τα «αξημέρωτα» χριστουγεννιάτικα κάλαντα. Αλλά είναι περισσότερα τα χρόνια από τότε που ανακαλύψαμε τη χαρά και την υπεροχή των αληθινών καλάντων έναντι των άλλων χριστουγεννιάτικων τραγουδιών που σχεδόν όλοι περνούσαν κι εξακολουθούν ακόμη να περνάνε για κάλαντα.
«Τα κάλαντα είναι το πιο ανθεκτικό έθιμο των Ελλήνων. Το μοναδικό που διατηρείται ζωντανό σ’ όλη τη χώρα, αφού ακόμη και σήμερα ακούγονται αμέτρητες παραλλαγές τους, που αντιστοιχούν στον τοπικό χαρακτήρα κάθε περιοχής. Ένα έθιμο με βαθιές ρίζες που χάνονται στο πέρασμα των αιώνων μιας και φτάνουν σε έθιμα των αρχαίων Ελλήνων, αφού πρώτα διαβούν από τις εορτές των ρωμαϊκών Καλένδων [....] Τα κάλαντα, που ήταν και είναι υπόθεση κυρίως των παιδιών, ξεκινούν συνήθως με χαιρετισμό, στη συνέχεια καταπιάνονται με τη γιορτή για να τελειώσουν με ευχές. Τα κάλαντα όμως ήταν και υπόθεση των μουσικών και των τραγουδιστών[....]».

ΣυΡιζΑ: Ομάδα για τα Δικαιώματα και την Προστασία των Ζώων

Τμήμα Οικολογίας - Περιβάλλοντος - Χωρικού Σχεδιασμού

Γουνεμπόριο: Ζήτημα πολιτικής αιχμής για το παγκόσμιο προοδευτικό οικολογικό κίνημα

Με αφορμή την παγκόσμια κινητοποίηση κατά της γούνας (Παγκόσμια Παρασκευή κατά της Γούνας, «Fur Free Friday», 29 Νοεμβρίου) σε ολόκληρο τον κόσμο, η Ομάδα για τα Δικαιώματα και την Προστασία των Ζώων/ ΣυΡιζΑ δηλώνει την αμέριστη υποστήριξή της στις διαμαρτυρίες που διοργανώνονται από κινήσεις και οργανώσεις κατά της γούνας και στη χώρα μας.

Η εξάρτηση του γουνεμπορίου από αβέβαιες αγορές και η αύξηση του ανταγωνισμού εξαιτίας της αυξανόµενης διείσδυσης στην παγκόσµια αγορά χωρών όπως η Κίνα καθιστούν τη γούνα επισφαλή εμπορική δραστηριότητα, θέμα που πρέπει να απασχολήσει σοβαρά τους όποιους μελλοντικούς σχεδιασμούς για την παραγωγική ανασυγκρότηση της περιοχής της Δυτικής Μακεδονίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ρωσικό εμπάργκο που βίωσε ο κλάδος πρόσφατα.

Ελληνική Ομοσπονδία Γούνας:

Μια απάντηση για το ζήτημα της γούνας

Η παραγωγή και το εμπόριο ενδυμάτων γούνας αποτελεί την παραδοσιακή και σημαντικότερη οικονομική δραστηριότητα σε όλη την Περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας, ιδιαίτερα σε όλο τον Νομό Καστοριάς και τη Σιάτιστα.

ΚΟΣΜΑ ΡΕΚΑΡΗ: Η Μελβούρνη των Ελλήνων

Οι μήνες Οκτώβριος και Νοέμβριος ήταν μήνες που οι Έλληνες ήταν στο επίκεντρο της επικαιρότητας, όχι μόνο σε εκδηλώσεις που αφορούσαν όπως τα Δημήτρια και το γλέντι έλαβε χώρα μετά τριάντα χρόνια στο κέντρο της πόλης για την αδελφοποίηση της αδελφής Μελβούρνης με την Θεσσαλονίκη, με τιμώμενο πρόσωπο τον δήμαρχό της κ Ι. Μπουτάρη που επισκέφθηκε την Αυστραλία (φωτογραφία).

ΛΑΖΑΡΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΙΔΗ: Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

ήτοι περί του ορθώς λέγειν τε και γράφειν

13/11/2014 (ΟΔΟΣ) Καστοριάς Σημειωματάριο του κ. Δούφλια. Τι είναι η ελληνική γλώσσα! Παίρνω μια γραμμή από την αφήγηση: Να διαβάσουν το ψαλτήρι, τον οκτάηχο. Ανεπαίσθητα έγραψε σε ποιητικό ρυθμό τροχαϊκό εξάμετρο.

Από την ως άνω αφήγηση, όπου ο κ. Δούφλιας μιλάει για καπετάνιο και αρματωμένους. "...πρόσεχε, συνεχίζει η αγράμματη θεία, το Κ θα το γράφεις πάντα με κεφαλαίο, γιατί δεν είναι κλέφτες για αρνιά και παχιάκριάρια. Ήταν οι πολεμιστές της ελευθερίας...". Όταν εκφράζεται ατόφια η γνήσια ελληνική ψυχή, "τι χρείαν έχομεν" επιστημονικού ή ιστορικού ορισμού;

ΟΔΟΣ: Ο μήνας έχει 7

ΟΔΟΣ 4.12.2014 | 767

Αγαπητή ΟΔΟΣ,

Όχι, δεν χάθηκα στο μέτρημα των ημερών. Γνωρίζω καλά, ότι δεν είναι σήμερα η παγκόσμια ημέρα του παιδιού. Αλλά σε μια εβδομάδα, την επόμενη δηλαδή Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου -που και πάλι κυκλοφορεί η εφημερίδα.

Ούτε από επιπολαιότητα βέβαια σπεύδω να ταράξω την ησυχία και τις ειρηνικές ασχολίες των αναγνωστών σου, μέρες που είναι, γεμάτες γιορτές, προεόρτιες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Προεόρτιες και των «αυτοαποκαλούμενων» Ραγκουτσαριών, όπως άσχετα επιβλήθηκε να περιγράφονται τα Καρναβάλια της Καστοριάς. Ούτε, σου γράφω από ασέβεια και έλλειψη αναγνώρισης στο πραγματικά σπουδαίο έργο ορισμένων δημοτικών υπαλλήλων και εργατών. Ιδιαίτερα αυτών της καθαριότητας και μάλιστα της αποκομιδής των οικιακών απορριμμάτων του Δήμου Καστοριάς. Που εκτελούν χειμώνα – καλοκαίρι. ‘Όπως άλλωστε χειμώνα –καλοκαίρι εργάζομαι και εγώ.

Τυχαίνει να είμαι μάρτυρας βλέπεις του ζήλου και του άγχους με το οποίο προσπαθούν και εργάζονται, μερικές φορές κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, καιρικές, κυκλοφοριακές και άλλες, σε μια πόλη που είναι ορισμός της αναστάτωσης. Τους αναγνωρίζω, έστω κι’ αν θα είχα ορισμένες παρατηρήσεις, ακόμη και για την υπηρεσία αυτή, - της αποκομιδής δηλαδή. Όπως ενδεικτικά το ωράριο, ή την απολύμανση των κάδων, και όχι μόνο γι’ αυτά.  Δεν θα ενδώσω βλέπεις στον πειρασμό να επικριθώ ότι τα ισοπεδώνω όλα. Ούτε ότι τα ευτελίζω. Όχι.

Αφού πράγματι, η δουλειά τους και η προσφορά τους, είναι αξιέπαινη με έντονο και προαπαιτούμενο το στοιχείο της κοινωνικής συνείδησης και ευθύνης. Και δεν έχουν σχέση με την αργομισθία, το σαράκι δηλαδή που παρατηρείται, όχι παντού, πάντα ή σε όλους, σίγουρα όμως αρκετές φορές σε υπηρεσίες εργατών και υπαλλήλων δημοτικών ή δημόσιων φορέων. Μερικές φορές ακόμη και στον ιδιωτικό τομέα.

Από το σημείο όμως αυτό, - που προκαταβολικά και προς άρση κάθε παρεξήγησης διευκρίνισα, μέχρι το σημείο να δεχθώ αγόγγυστα και χωρίς σχολιασμό το κάπως μεταμοντέρνο και σουρεαλιστικό περιεχόμενο της ανακοίνωσης–πρόσκλησης (*) του συλλόγου εργαζομένων καθαριότητας και των τριών Δήμων της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς (Καστοριάς, Άργους Ορεστικού και Νεστορίου), εν όψει των Χριστουγέννων, υπάρχει σημαντική διαφορά. Αναφέρομαι στην ανακοίνωση με την οποία χωρίς την παραμικρή αναφορά στην (αυτονόητη) υποχρέωσή μου να φροντίζω και εγώ την καθαριότητα της πόλης, αποφεύγοντας την ρύπανσή της, μου ζητούν κάτι ασυνήθιστο, για την προσεχή Κυριακή 7η Δεκέμβρη.

Να λάβω –λένε- μέρος στην επιχείρηση καθαριότητας της πόλης, από… τυχόν φύλλα των δένδρων αλλά και απορρίμματα και μάλιστα σε όλα τα μήκη και πλάτη της. Προκειμένου να γίνει το θαύμα και το μάλλον αδύνατο. Να γίνει δηλαδή, αν είναι ποτέ δυνατό, εφάμιλλο το απαράμιλλο. Έτσι κατά λέξη αναφέρεται στην ανακοίνωση-πρόκληση-πρόσκληση όπως θα έλεγαν οι ταγοί μας. Αν είναι ποτέ λογικό να γίνει ποτέ το απαράμιλλο, εφάμιλλο και αντιστρόφως. Με αποτέλεσμα την σύγχυσή  μου.

Ανοικτή επιστολή-πρόταση στον δήμαρχο Καστοριάς

ΟΔΟΣ 18.12.2014 | 769

Η κατεδάφιση του ενός επιπέδου του Πνευματικού Κέντρου Καστοριάς, απέδειξε ότι δεν υπάρχει κανένας απολύτως κίνδυνος στατικότητας, στον χώρο των εκδηλώσεων που βρίσκεται στο πρώτο επίπεδο.

Ταυτόχρονα η κατεδάφιση ανέδειξε την σημασία και την προσφορότητα του χώρου και της ευρύτερης περιοχής, καθώς και το πόσο πολύ ενδείκνυται για την στέγαση πνευματικών και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων.

Δεκατρία χρόνια εγκατάλειψης, άφησαν δυστυχώς τα σημάδια τους στον όροφο. Τα περισσότερα καθίσματα καταστράφηκαν, το ίδιο και οι βοηθητικές εγκαταστάσεις, αλλά σημασία έχει ότι ο χώρος διασώθηκε, είναι εκεί, υπάρχει και είναι ασφαλής.

Στο παρελθόν, η πρόταση μας να μετατραπεί η αίθουσα του τέως κινηματογράφου Rex στην πλατεία Ομονοίας, σε Δημοτικό θέατρο,  παράπεσε στα αζήτητα. Όπως και πολλές άλλες προτάσεις αξιοποίησης υπαρχόντων χώρων.

Telegraph: Αξιωματούχος του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου για το αεροδρόμιο της Καστοριάς:

«Θα ήταν φθηνότερο να στείλουν τον κόσμο με ταξί, ακόμα και με χρυσή λιμουζίνα στη Θεσσαλονίκη, αντί να επενδύσουν στην Καστοριά»

Κι άλλο δυσάρεστο κλίμα έρχεται να προστεθεί στην έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕΕΣ), που δόθηκε στη δημοσιότητα για την περιορισμένη αποδοτικότητα των χρηματοδοτούμενων από την Ευρωπαϊκή Ένωση επενδύσεων σε αεροδρόμια.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι χρηματοδοτούμενες από την ΕΕ επενδύσεις σε αερολιμένες δεν απέφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα ούτε ήταν ιδιαίτερα αποδοτικές από οικονομική άποψη. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη κατάλληλου σχεδιασμού των αερολιμένων, στα υπερμεγέθη έργα σε σχέση με τον αριθμό των αεροσκαφών και των επιβατών που εξυπηρετούν, καθώς και στο γεγονός ότι ορισμένα από τα χρηματοδοτούμενα αεροδρόμια βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους.

Λόγος & Αντίλογος

 Τρία θέματα

Α’. Το Σύνταγμά μας τους θέλει αντιπροσώπους του Έθνους και εκπροσώπους ημών των πολιτών. Και δίνουν τον όρκο εν ονόματι της Αγίας Τριάδος ότι θα επιτελέσουν ευσυνειδήτως το έργο τους, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα. Γιατί όμως με πράξεις τους, με την στάση τους και με δηλώσεις τους οι βουλευτές μας κυριολεκτικώς μας ζαλίζουν, μας απογοητεύουν και χάνουμε έτσι κάθε προς αυτούς εμπιστοσύνη; Δηλώνει π.χ. ο κ. Βύρων Πολύδωρας (9-11-2014, Real news) ότι θα είναι ο ίδιος μεταξύ των 180 για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας« Σε περίπτωση πολέμου με την Τουρκία(!)και σε περίπτωση επίσης εντάσεως των κοινωνικών προβλημάτων». Σοβαρολογεί ο πολύς Πολύδωρας; (όχι ειρωνικά το πολύς , αλλά κυριολεκτικά, δεν του στερούμε το δίκαιο, έχει ευρύτατη παιδεία και καλλιέργεια και πείρα πολιτική),αλλά είναι να εξίσταται κανείς πώς επιτρέπει εις εαυτόν να εκφεύγουν από το «έρκος των οδόντων του» τέτοια …ρήματα;