 |
| ΟΔΟΣ 9.4.2015 | 783 |
Οι σκηνές της περασμένης εβδομάδας στην διάρκεια «κλαδέματος» ή κοπής πλατάνων και γενικά δένδρων σε παραλίες της πόλης της Καστοριάς και σε άλλα σημεία της, κεντρικά ή απόκεντρα –στα ελάχιστα που υπάρχουν ακόμη δένδρα- με κλαδιά και κορμούς να κείτονται κάτω, αποτέλεσαν για μια ακόμη φορά επανάληψη, των ίδιων και των ίδιων απογοητευτικών θεαμάτων.
Συνεργεία του δήμου, ή ιδιώτες εργολάβοι με απευθείας αναθέσεις, - αυτό δεν έχει καμιά απολύτως διαφορά, με συντονισμένα στο full τα ηλεκτρικά πριόνια, με τα τσεκούρια και τις αξίνες στα χέρια τους να επιδίδονται στο αποτροπιαστικό έργο της καταστροφής.
Μερικά λεπτά της ώρας αρκούν για την καταστροφή όσων η φύση μεθοδικά και σε βάθος χρόνου, είχε αναπτύξει και δημιουργήσει στο περιβάλλον της Καστοριάς. Κρύβοντας τις ασχήμιες της πόλης και το κατάντημά της με τα φύλλα και το μακιγιάζ. Έτσι είναι ολοφάνερο ότι η ασχήμια και η κακογουστιά είναι ιδεολογία, κυρίαρχη αισθητική, απόλυτο δικαίωμα στην Καστοριά, όχι μόνο τώρα, αλλά από παλιά.
Και όπως πάντοτε συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις, η υπερβολική κλάδευση πραγματοποιήθηκε με μια ποικιλία «δοκιμασμένων» και γνωστών προσχημάτων: της μείωσης του όγκου και μεγέθους των δένδρων για λόγους ανάπτυξης, προστασίας και υγείας του ίδιου του δένδρου, αλλά προπαντός προληπτικούς και ασφάλειας ανθρώπων και περιουσιακών αγαθών. Δηλαδή για την καταστροφή υπεύθυνα δεν είναι τα ταπεινά, αλλά υψηλά ένστικτα, κίνητρα και αισθήματα για την φύση και τον άνθρωπο.
Και όλα αυτά στην πόλη με το πιο υποβαθμισμένο φυσικό, αστικό και κοινωνικό περιβάλλον. Ενώ θα της ταίριαζε ακριβώς το αντίθετο. Μαθήματα φύσης και υπευθυνότητας στο άντρο της προχειρότητας.
