5.2.16

ΣΟΝΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ-ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ: Το παλιό και το καινούριο…




Ειπώθηκε στην προεκλογική περίοδο, όπου, όπως ξέρουμε όλοι πια, μπορεί να λέγεται οτιδήποτε χωρίς την παραμικρή συνέπεια. Και μολονότι νομίζω πως ειπώθηκε έτσι: «να ξεμπερδεύουμε με τους παλιούς», προσωπικά δέχτηκα την εξήγηση (;) πως στο παλιό και σαθρό σύστημα αναφερόταν η φράση κι όχι στους παλιούς ανθρώπους της πολιτικής. Επίσης, θέλω να προσθέσω ότι συμφωνώ απολύτως πως είναι αναγκαίο να τελειώνει το παλιό που συμπίπτει με το διεφθαρμένο και σάπιο. Στην πραγματικότητα έπρεπε να είχαμε ξεμπερδέψει ήδη με αυτό και με την άρρωστη νοοτροπία της διαφθοράς, που είχε κατακτήσει όχι μόνο υψηλά ιστάμενους πολίτες αυτής της χώρας, αλλά και πολλούς από τους πολίτες που και σε «χαμηλότερες» θέσεις πάλευαν να πλουτίσουν σε βάρος των άλλων, θεωρώντας τους εαυτούς τους έξυπνους και περνώντας τους λίγους που πορεύονταν με τον σταυρό στο χέρι βλάκες και ηλιθίους.

Θα ήμουν, λοιπόν, ήσυχη και δε θα με απασχολούσε το θέμα, που μέσα μου είχε κλείσει, αν δεν άκουγα στο μεταξύ κάποια μετεκλογικά σχόλια του τύπου» «Και ποιος δε θα προτιμούσε να τον κυβερνάει ένα φρέσκο κι όμορφο πρόσωπο κι όχι το πρόσωπο ενός μεσόκοπου υποψήφιου;». Εκεί ήταν που αναστατώθηκα κι έβαλα τον εαυτό μου σε σκέψεις. Αν είναι δυνατόν να επιλέγεις τον άνθρωπο που θα κυβερνήσει μια ολόκληρη χώρα, την Πατρίδα σου εν προκειμένω, με κριτήριο την ομορφιά και τη νιότη του!...

Λόγος & Αντίλογος

Κύριε Διευθυντά,

Διαβάζοντας στην εφημ. «Μακεδονία» για το συνέδριο της Θεσσαλονίκης με τίτλο "Ηράκλειτος 735-475 πΧ" και νοµίζοντας ότι πρόκειται περί του µεγίστου φιλοσόφου, από την Έφεσο, τηλεφώνησα 7 φορές στην «Μακεδονία» να µάθω λεπτοµέρειες και ω του θαύµατος έµαθα, ύστερα από πολλούς κόπους, ότι δεν πρόκειται περί του Εφέσιου φιλοσόφου, αλλά περί άλλου επιστήµονα που δεν έχει καµµία σχέση µε την φιλοσοφία.

4.2.16

* * *

Είναι να απορεί κανείς, για ποιο λόγο ο ελληνικός λαός, χρειάστηκε να σπαταληθούν πέντε
ολόκληρα χρόνια και τρεις κάλπες σε εννιά μήνες, για να υπερψηφίσει τα ακόμη πιο σκληρά μέτρα.



ΟΔΟΣ: 5 χρόνια μετά


ΟΔΟΣ 24.9.2015 | 804


Το αποτέλεσμα της κάλπης της περασμένης Κυριακής είναι εντυπωσιακό. Δεν ήταν όμως ακριβώς έκπληξη. Η παρατήρηση αυτή δεν αφορά μόνο την Καστοριά, στην οποία η Νέα Δημοκρατία αντί να αυξήσει το ποσοστό της σε σύγκριση με τις εκλογές του Ιανουαρίου, ακριβώς αντίθετα, το μείωσε. Περίεργος ... άθλος να χάνει ψήφους το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μάλιστα υπό τις συνθήκες που προηγήθηκαν λόγω των εσωκομματικών του ΣυΡιζΑ όχι μόνο σε πανελλήνιο αλλά και σε τοπικό επίπεδο.

Για την Καστοριά αυτή η επίδοση δεν είναι άσχετη με την «χαλαρή» την ρομαντική και πολιτικά ανέμελη βουλευτική περίοδο της κ. Μαρίας Αντωνίου, ιδίως από τον Ιανουάριο και μετά. Ούτως ή άλλως για ένα βουλευτή της αντιπολίτευσης οι δυνατότητες ουσιαστικής παρέμβασης είναι μειωμένες ως μηδαμινές. Και αυτά δεν έχουν σχέση με την χαμηλού επιπέδου, γραφική αντιπαράθεση, με ευθείες κατηγορίες που εκστόμισε σε βάρος της, άλλη υποψήφια εθνομητέρα από άλλο κόμμα.

Το σχόλιο αφορά το σύνολο της πολιτικής ζωής, καθώς τόσο η προεκλογική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας, όσο και η απόφαση του πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα να προσφύγει σε εθνικές εκλογές, στήνοντας κάλπες για τρίτη φορά σε ένα εννεάμηνο, κινήθηκαν σε σαφείς πολιτικούς άξονες: Τις συνθήκες που διαμορφώθηκαν αρχικά τον Ιανουάριο με την πρώτη εκλογική επικράτηση του ΣυΡιζΑ και αργότερα με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος τον περασμένο Ιούλιο. Και την επίμονη πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για κυβερνητική συνεργασία, που αφαίρεσε από το κόμμα αυτό το πλεονέκτημα της διαφοράς της από τον ΣυΡιζΑ.

3.2.16

ΟΔΟΣ: Ο χορός της αντιπαράθεσης


ΟΔΟΣ 24.9.2015 | 804

Την τύχη, ή καλύτερα την ατυχία της Αρχιτεκτονικής Σχολής της Καστοριάς που έμεινε κυριολεκτικά στα χαρτιά, φαίνεται ότι επιχειρούν να ξαναγράψουν όσοι έχουν καίριες πολιτικές ευθύνες για την απώλειά της.

Με αφορμή την επαναληπτική δήλωση- διαβεβαίωση του περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας κ. Θ. Καρυπίδη στην Καστοριά (στο π. φύλλο της ΟΔΟΥ 803/17.9.2015 οι σχετικές αναφορές και σχόλια) ξέσπασε πόλεμος εντυπώσεων και ανακοινώσεων. Με επίκεντρό τους την Καστοριά και την αδικία, για την οποία μέχρι πρόσφατα κανείς δεν ασχολούνταν.

Έτσι στον χορό της αντιπαράθεσης, τέθηκε η επικεφαλής μειοψηφικού συνδυασμού στην Περιφέρεια Δυτικής  Μακεδονίας κ. Ζεμπιλιάδου. Η οποία ως συνεργάτις του κ. Πάρις Κουκουλόπουλου και υψηλό στέλεχος του Πα ΣοΚ στην Κοζάνη, (την κρίσιμη περίοδο στο τότε «βαθύ» Πα ΣοΚ) εκδίδει δηκτικές ανακοινώσεις σε βάρος του νυν περιφερειάρχη.  Τον εγκαλεί για λαϊκισμό και μικροπολιτική αναμόχλευση ενός ζητήματος για το οποίο ο ίδιος δεν κάνει τίποτε μέχρις στιγμής εκτός από ευχές. Και για σπορά διχαστικού κλίματος στην Περιφέρεια, έχοντας το νου της στην Κοζάνη.

Έτσι βρήκε την ευκαιρία ακόμη και ο τέως βουλευτής Καστοριάς και τ. πρόεδρος της Βουλής κ. Φίλιππος Πετσάλνικος να ξαναγράψει την δική του ιστορία της Σχολής. Τοποθετήθηκε με λογικά άλματα και χρονικά κενά. Μίλησε για δικό του(ς) σχέδιο λειτουργίας της Σχολής στην Καστοριά, με ένα κενό και άλμα πέντε ετών, από το 2010 όταν δημοσιεύθηκε το ΦΕΚ το σχετικό προεδρικό διάταγμα, έως το 2014-2015 που δήθεν θα λειτουργούσε… για πρώτη φορά σύμφωνα με τα πλάνα της τότε κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου.

Σχέδια για τα οποία στο παρελθόν δεν μίλησε τότε ο ίδιος, ούτε κανείς άλλος, και δεν επιβεβαιώνονται από τα στοιχεία της εποχής. Καθώς η προσπάθεια ήταν να λειτουργήσει η σχολή αμέσως.  Δηλαδή από το ακαδημαϊκό έτος 2010-2011, αφού όλοι διέβλεπαν την εχθρική στάση της τότε υπουργού Παιδείας, και φίλης του όπως είπε, κ. Αννας Διαμαντοπούλου, που κατάγεται από Κοζάνη.

Όπως από την Κοζάνη κατάγεται και ο κ. Πάρις Κουκουλόπουλος, βουλευτής του ΠαΣοΚ που καμαρώνει για την αρπαγή της Σχολής από την Καστοριά στην Κοζάνη με το κόλπο της μετονομασίας. Με αποτέλεσμα η κ. Ζεμπελιάδου να επικαλείται την μετονομασία προσπαθώντας να πείσει ότι την σχολή την είχαμε και την χάσαμε ταχυδακτυλουργικά, ως εκ θαύματος.

2.2.16

Αντιπαραθέσεις για την Αρχιτεκτονική




  • ΣΥΡΙΖΑ Καστοριάς

Παρακολουθούμε με έκπληξη την διαμάχη για την αρχιτεκτονική σχολή που κάποιοι με την ανεπάρκεια τους φρόντισαν να φύγει από την Καστοριά προς άλλες πολιτείες.

Μετά την αλήστου μνήμης δήλωση της κ. Αντωνίου βουλευτού της ΝΔ στα τοπικά ΜΜΕ “κάποιοι υπουργοί δεν φορούν παντελόνια”, επειδή δεν της έδωσαν σημασία και δεν  εισακούστηκε από τους  υπουργούς της ΝΔ , που μετέφεραν την Αρχιτεκτονική σχολή από την Καστοριά, τώρα ζητά από τον λαό της Καστοριάς να ψηφίσουν “τους υπουργούς που δεν φοράνε παντελόνια” για να συνεχίσουν το καταστροφικό τους  έργο  στον νομό Καστοριάς.

Την ίδια στιγμή η κ. Ζεμπιλιάδου, επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης που υποστηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ,  πνέει τα μένεα με δηλώσεις της κατά του περιφερειάρχη γιατί μίλησε για τα αυτονόητα! Να γυρίσει δηλαδή η Αρχιτεκτονική σχολή στην Καστοριά.

ΜΙΧΑΛΗ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ: Η αλεπού της σκάλας του Ηλία Παπαμόσχου

Τα διηγήματα του Παπαμόσχου είναι στον αντίποδα της υπερεξήγησης που δύο λογιών πεζά κείμενα προσφέρουν αφειδώς: τα «ψυχολογικά» και τα ανοικονόμητα. Τα διαβάζεις και πιάνεις τον εαυτό σου να πρέπει συνεχώς να συμπληρώνει λειψά νοήματα, όπου πάντοτε κατιτίς μένει ανείπωτο, και μισές προτάσεις που σαν να έχουν πάντοτε κάτι άγραφο, μ’ αντιστροφές λέξεων «στην κόψη» και μ’ αδρή ποίηση στη σύνταξή τους και στην επιλογή της καθεμίας λέξης.

ΛΑΖΑΡΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΙΔΗ: Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

[ήτοι περί του ορθώς λέγειν τε και γράφειν]

-Τοπικός τύπος. Ήταν η εποχή των παχέων αγελάδων. Κάποιος παλαιά το είπε έτσι, έμεινε και συνεχίζει να λέγεται έτσι, με λάθος γραμματικό. Το ορθόν: εποχή των παχειών αγελάδων. Ο παχύς, η παχεία, το παχύ. Ο βούς (το βόδι), των παχέων βοών, αλλά των παχειών αγελάδων.

1.2.16

ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΣΧΟΥ: Το ενυδρείο της Καστοριάς



Η ενυδρειολογία και τα δημόσια ενυδρεία έχουν μακρά ιστορία. Στη χώρα μας η ενυδρειολογολία άρχισε να γίνεται γνωστή τα τελευταία χρόνια, με την ίδρυση του υπέροχου ενυδρείου της Κρήτης «Θαλασσόκοσμος», πού λειτουργεί με ευθύνη του Ελληνικού Κέντρου θαλασσίων ερευνών. Όταν έμαθα λοιπόν, πριν από μερικά χρόνια ότι στην Καστοριά πρόκειται να εγκατασταθεί ενυδρείο για τα είδη των ψαριών του γλυκού νερού ενθουσιάστηκα, διότι η ιχθυοπανίδα των γλυκών νερών της Ελλάδος είναι μοναδική. Αποτελείται από 154 είδη, όπου τα 83 είδη είναι αυτόχθονα. Ενδημισμός ιδιαίτερα υψηλός, που οφείλεται στην πολυκύμαντη γεωλογική ιστορία της χώρας, στο κλίμα καθώς και στην απομόνωση των μικρών υδρολογικών λεκανών.

Χάρηκα για την προοπτική εγκατάστασης του ενυδρείου στην Καστοριά αλλά από μέσα μου ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι αυτό μάλλον πολύ δύσκολα θα πραγματοποιόταν. Διαψεύστηκα, το ενυδρείο εγκαινιάστηκε πανηγυρικά το 2011 και η ιχθυολόγος κ. Άννα Λάτσιου ανέλαβε την επιστημονική υποστήριξή του. Την γνώριζα την Άννα από τα φοιτητικά της χρόνια και ήξερα πόσο ικανή και ταλαντούχα ήταν, ήμουν σίγουρος ότι με την βοήθεια του Δήμου και των κατοίκων της περιοχής θα έκανε το καλύτερο. Τα πρώτα προβλήματα ξεπεράστηκαν, το ενυδρείο εμπλουτίστηκε με πολλά είδη ψαριών, η υποδομή του βελτιώθηκε και σταδιακά έγινε πόλος έλξης για τους επισκέπτες της ευρύτερης περιοχής. Πάνω από 11.000 επισκέπτες υπολογίζεται ότι επισκέφτηκαν το ενυδρείο το 2014. Οι δραστηριότητές του άρχισαν να θυμίζουν τα πιο σύγχρονα ενυδρεία της Ευρώπης. Δικαιωματικά, το ενυδρείο της Καστοριάς (μοναδικό στο είδος στην Ελλάδα και από τα λίγα στην Ευρώπη) θεωρείται ένα από τα καλά οργανωμένα δημόσια ενυδρεία εσωτερικών υδάτων στην Ευρώπη.

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ