20/11/18

ΟΔΟΣ: «Νερό»


ΟΔΟΣ 19.7.2018 | 945

Μερικές εβδομάδες προηγουμένως, η εφημερίδα Καστοριανή Εστία επανέφερε στην δημοσιότητα ότι εξ αιτίας μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα από εξωτερικό παράγοντα και ανθρώπινη δραστηριότητα, είχε ήδη ανιχνευθεί σε υψηλές τιμές η επικίνδυνη για την δημόσια υγεία ουσία «τετραχλωροεθάνιο». Πρόκειται για τοξική βόμβα όταν οι συγκεντρώσεις υπερβαίνουν τα όρια.

Αμέσως μετά η (χρυσοπληρωμένη από το υστέρημα του καστοριανού λαού) ΔΕΥΑ Καστοριάς και πιο ειδικά ο «τομέας» ενημέρωσης της επιχείρησης – με τον βαρύγδουπο τίτλο, εξέδωσε ανακοίνωση. Όχι για το έκτακτο πρόβλημα ευθύνης των άλλων «τομέων». Αν και (της) ήταν ήδη γνωστό το πρόβλημα η ΔΕΥΑ Καστοριάς, εμμέσως «κατήγγειλε» την αποκάλυψη ως «ανεύθυνη» «παραπληροφόρηση», επικαλούμενη την αποκλειστική ευθύνη της. Την αρμοδιότητά της να ανακοινώνει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του νερού της ύδρευσης. Για την ουσία δεν βρήκε ούτε μια λέξη. Πάντως δεν διέψευσε την αποκάλυψη.

Η αλήθεια είναι όμως ακόμη χειρότερη. Η ΟΔΟΣ με αναρτήσεις στην ιστοσελίδα της εφημερίδας τις προηγούμενες ημέρες, έφερε στο φως της δημοσιότητας επίσημες μετρήσεις που διενεργήθηκαν ήδη από το 2014 στην ίδια κρίσιμη περιοχή, από τις οποίες αποδεικνύεται ότι το σοβαρό πρόβλημα της μόλυνσης με την συγκεκριμένη μάλιστα ουσία που θεωρείται άκρως επικίνδυνη, δεν είναι νέο και πρόσφατο. Αλλά γνωστό στην ΔΕΥΑ Καστοριάς τα τέσσερα (4) τουλάχιστον τελευταία χρόνια! Χωρίς η σημερινή ή και η προηγούμενες διοικήσεις της να έχουν λάβει σοβαρά μέτρα ώστε να εξαλειφθεί ο κίνδυνος. Το αντίθετο έγινε! Το πρόβλημα επιδεινώθηκε και ξέφυγε από τον έλεγχο.

Ο ενεργός ή ανενεργός χαρακτήρας μιας γεώτρησης από την οποία υδροδοτείται η ευρύτερη περιοχή, στην κοινή γνώμη δεν διαδραματίζει καμμιά σημασία. Ο κανόνας των συγκοινωνούντων δοχείων καθιστά τον κίνδυνο της διασποράς της μόλυνσης, απολύτως πιθανό. Παρά ταύτα οι πολίτες δεν ενημερώθηκαν ποτέ (ποτέ) από το 2014, μέχρι να ξεσπάσει ο πρόσφατος θόρυβος. Επιπλέον το πρόβλημα λαμβάνει περαιτέρω διαστάσεις για την σκοπιμότητα της ένοχης σιωπής, αν ληφθεί υπ όψη ότι τα κηπευτικά και άλλα γεωργικά προϊόντα της ευρύτερης λεκάνης, που διατίθενται στα καταστήματα και τις λαϊκές αγορές της Καστοριάς, του Άργους Ορεστικού και αλλού, ενδέχεται να έχουν ποτισθεί από μολυσμένες γεωτρήσεις.

Παρά την προϊστορία αυτή, η ΔΕΥΑ Καστοριάς, της οποίας ο πρόεδρος κ. Γ. Μπαμπάκος (δημοτικός σύμβουλος πλειοψηφικού συνδυασμού) όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του, έσπευσε να αυξήσει την «αποζημίωσή» του (διάβαζε «μισθό» του) με όλους τους «τομείς» της, άφησε άλλες 1-2 εβδομάδες χωρίς επίσημη προειδοποίηση το ανυποψίαστο κοινό. Με αποτέλεσμα να καταναλώνει, για κάθε χρήση και ιδίως οικιακή, το μολυσμένο νερό. Με ακατάλληλη σύνθεση και πιο συγκεκριμένα μολυσμένο από μια ιδιαίτερα επικίνδυνη ουσία.

Και ενώ αμέσως μετά την αποκάλυψη βόμβα, θα περίμενε κανείς να υπάρξουν ακαριαίες αντιδράσεις, ακόμη και στον τομέα απόδοσης και ανάληψης των πολιτικών τουλάχιστον ευθυνών, ο δήμαρχος Καστοριάς κ. Ανέστης Αγγελής, όχι μόνο δεν απέδειξε τα κατάλληλα αντανακλαστικά, αλλά ούτε έκτακτο δημοτικό συμβούλιο συγκάλεσε ακόμη, ούτε στον Εισαγγελέα δεν απευθύνθηκε ο ίδιος, ούτε αποδέχθηκε την μάλλον εικονική παραίτηση του κ. Γεωργίου Μπαμπάκου, αλλά δήλωσε επιπλέον και άγνοια έως «εχθές»!

Ενώ η βουλευτής Καστοριάς κ Ολ.Τεληγιορίδου, δήλωνε ότι είχε ενημερωθεί από τον πρόεδρο της ΔΕΥΑ Καστοριάς «μια εβδομάδα» πριν, ο πολιτικός προϊστάμενος του κ. Γ. Μπαμπάκου «αποκάλυπτε» ότι ενημερώθηκε «εχθές»! Η αντίφαση προφανής. Και εύγλωττη η άρνηση του κ. Α. Αγγελή να αποδεχθεί την παραίτηση του προέδρου της ΔΕΥΑ Καστοριάς, για το εάν πράγματι (ή όχι) είχε ενημερωθεί «εχθές». Όπως θεωρείται βέβαιο, η επιμόλυνση προκλήθηκε από την ανεξέλεγκτη δράση βιομηχανικών και γεωργικών χρήσεων της ευρύτερης περιοχής. Ωστόσο κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει με ασφάλεια, εάν το πρόβλημα είναι μόνο αυτό. Ούτε και από πότε είναι στην πραγματικότητα γνωστό(*). 

Το συγκεκριμένο πάντως κρούσμα, προέκυψε σύμφωνα με όλες τις φήμες από τα χημικά απόβλητα παρακείμενης μονάδας που σχετίζεται με την προπαρασκευή γουνοποιητικής δραστηριότητας. Κατά τις ίδιες φήμες η μόλυνση είναι τόσο εκτεταμένη, ώστε όταν η ΔΕΥΑ Καστοριάς, (με τις πανάκριβες χρεώσεις και τις υψηλές απολαβές των στελεχών της σε όλα τα επίπεδα), ηυδόκησε με τον... τομέα ενημέρωσής της να πληροφορήσει τους καταναλωτές, και να κάνει γνωστό ότι η μοναδική ανεκτή χρήση είναι αυτή στην τουαλέτα. Τόσο επικίνδυνο το νερό, ώστε ούτε βρασμένο στην μαγειρική, αλλά ούτε και για την προσωπική υγιεινή είναι κατάλληλο, αφού η ανακοίνωση αναφέρει ότι είναι «μόνο για w.c.»

Σε μια πόλη όπως της Καστοριάς, στην οποία με διαδικασίες αυτοφώρου κινδυνεύει να οδηγηθεί στο κρατητήριο μόνο αυτός που κάνει αποκαλύψεις ή ασκεί κριτική, για το θέμα της μόλυνσης των νερών του Δισπηλιού, κανείς κρατικός αξιωματούχος, δεν αντέδρασε αυτεπαγγέλτως. Κανενός το αυτί δεν ίδρωσε, με αποτέλεσμα να δημιουργείται η υπόνοια ότι επιχειρείται να συγκαλυφθούν οι όποιες ευθύνες. Είτε για την αποφυγή του πάταγου, είτε για την κάλυψη των προσωπικών ευθυνών υπηρεσιακών (και όχι μόνο) παραγόντων. Το τραγελαφικό είναι ότι τις πρώτες ώρες των αποκαλύψεων, στον κλειστό κύκλο των αντιδημάρχων και δημάρχου Καστοριάς, ρίχτηκε η ιδέα, να μηνυθεί καθένας που προβάλλει την αποκάλυψη! Αντί να φιμώσουν την μόλυνση, έπεσε η ιδέα να φιμώσουν την πληροφόρηση του κοινού!

Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που αυτές τις ημέρες του εθνικού πένθους, βιώνει την τραγωδία της Αττικής, μπορεί η υπόθεση του νερού στο Δισπηλιό (και ευρύτερα) να φαίνεται σαν παρονυχίδα. Αφού κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι οι πολιτικά και υπηρεσιακά υπεύθυνοι του μακελειού στην Αττική, κανείς δεν μπορεί να απαιτεί περισσότερα σε «περιφερειακές» κρίσεις.  Όμως στην υπόθεση του Δισπηλιού Καστοριάς, η μόλυνση παρουσιάζει στοιχεία συστηματικότητας. Δεν πρόκειται δηλαδή για έκτακτο και μοναδικό φαινόμενο ή γεγονός, αλλά για κατάσταση που ενδέχεται να έχει βαθιές ρίζες και να αφορά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.

Έτσι η παράλειψη της έννομης τάξης για την επιβολή του νόμου και την προστασία της δημόσιας υγείας να αντιδράσει εξ επαγγέλματος, να κινήσει διαδικασίες ποινικής δίωξης και να διαταχθεί η σύλληψη των ενεχόμενων υπηρεσιακών παραγόντων και ιδιωτών, σε βάρος των οποίων στρέφονται με σοβαρές ενδείξεις οι υπόνοιες, ώστε να σπάσει το πέπλο σιωπής –και ενδεχόμενης διαπλοκής–που επιτρέπει σε δραστηριότητες με κοινωνικό μανδύα να επιμολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα, τελώντας πράξεις που διώκονται ποινικά ως κακουργήματα, προκαλεί ανησυχία. Πώς θα πληροφορηθεί ο κόσμος ποιοι είναι οι υπεύθυνοι και από πότε υπάρχει το πρόβλημα;

Στην γενικευμένη αίσθηση ότι η μόλυνση δεν αποκλείεται να ήταν γνωστή και σε υψηλότερα κλιμάκια του δημόσιου βίου, ήλθε να προστεθεί η ανακοίνωση της βουλευτή Καστοριάς κ. Ολ.Τεληγιορίδου της 14ης Ιουλίου 2018. Η οποία αποτελεί μνημείο ασαφειών και αοριστολογιών. Σε στιγμές που απαιτείται άμεση, υπεύθυνη ενημέρωση και ακαριαία αντίδραση, όλοι ανεξαιρέτως με τα «να, θα, εάν και όταν», αποδεικνύονται στην καλύτερη περίπτωση –στην πιο αθώα– εντελώς απροετοίμαστοι να διαχειριστούν επείγουσες καταστάσεις. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και οι αντιδράσεις δημάρχου Καστοριάς, όπως και του περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας, που εξήγγειλαν πολύ άμεσα έργα αποκατάστασης του δικτύου. Τόσο άμεσα και τόσο γρήγορα, που εύλογα προκαλούνται υπόνοιες ότι ήταν ήδη γνωστό το πρόβλημα από καιρό. Όπως και οι υπεύθυνοι.

Διότι, στις εντελώς ύποπτες εποχές που βιώνει η Καστοριά, ασφαλώς και προκαλούνται υπόνοιες ότι πίσω από την συνένοχη αυτή σιωπή, την καθυστέρηση, το μούδιασμα, που αφορά την υγεία των καταναλωτών, κρύβονται συνδυασμένα οικονομικά, πολιτικά, δημοτικά συμφέροντα. Παράλληλα με την χρονοτριβή, είναι πιθανό να χάθηκε πολύτιμος χρόνος στην εξιχνίαση παραμέτρων της εστίας της μόλυνσης, την στιγμή που οι κάτοικοι της περιοχής Δισπηλιού, ανυποψίαστοι κατανάλωναν ακατάλληλο νερό. Με πιθανότητα αυτό να συμβαίνει από το 2014 έστω και με μικρότερη επιμόλυνση ή για αρδευτική χρήση. Εν τω μεταξύ, η γνώση όσων έχουν εμπλακεί στην υπόθεση, ίσως και να έμενε καλά καμουφλαρισμένη πίσω από κοινωνικές και δημόσιες δράσεις.

Όσοι γνωρίζουν καλά τον ευρύτερο χώρο και τον θυμούνται από παλιά, γνώριζαν ότι στην συγκεκριμένη περιοχή «Γκιόλε», κοντά όπου εντοπίζεται το πρόβλημα, ελάχιστες δεκαετίες πριν υπήρχαν πηγές με δροσερό νερό, πόσιμο νερό. Όπως και ότι τα τελευταία χρόνια, ξέχωρα από την περιβαλλοντική καταστροφή, η επιφανειακή και υπόγεια επιμόλυνση έχουν μετατρέψει σε βούρκους χημικών αποβλήτων τις πηγές αυτές και τα άλλοτε ακίνδυνα και δροσερά νερά. Καθώς τα συμφέροντα που παίζονται μετριούνται σε τεράστια χρηματικά ποσά, τα ερωτήματα που προκαλούνται, ζητούν απαντήσεις.


(*) Αναλύσεις του νερού σε γεωτρήσεις της περιοχής Δισπηλιού από την ΔΕΥΑΚ, από το 2014  (και όχι από «εχθές») έως σήμερα, που δημοσίευσε η ΟΔΟΣ στο ιστολόγιό της ["εδώ"], το τετραχλωροαιθένιο και τριχλωροαιθένιο, σε κάποιες περιπτώσεις φτάνουν τα 106,1 μg/l, όταν το νομοθετικό όριο ασφάλειας για την υγεία των καταναλωτών είναι μόλις τα 10 μg/l

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 19 Ιουλίου 2018, αρ. φύλλου 945



Σχετικά:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.