ΟΔΟΣ: Agenda

ΟΔΟΣ 21.11.2024 | 1249

Με την Καστοριά, κρύα, έρημη και πτωχή, να περιμένει τις ημέρες των εορτών και των καρναβαλιών να «μεθύσει» από το μεγάλο έργο μιας κυβερνητικής παράταξης, από την οποία οι μόνοι κερδισμένοι που βγαίνουν, είναι όσοι (και όσες) άδραξαν την ευκαιρία της agenda. Και όσοι αλωνίζουν στους αιθέρες με full pension, όλα πληρωμένα. Και ξεπληρωμένα.

Είναι λογικό το ότι οι περισσότεροι Έλληνες να μην κατάλαβαν εύκολα σε ποιο ακριβώς θέμα αναφερόταν όταν άκουσαν για πρώτη φορά την φράση «γουόκ ατζέντα» (woke agenda) από τον ίδιο τον Αντώνιο Σαμαρά, πρώην πρωθυπουργό σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο της πρόσφατης ιστορίας της Ελλάδος (Οκτώβριος 2012 - Ιανουάριος 2015). Συγκεκριμένα μάλιστα να την άκουσαν (για πρώτη φορά) όταν ο τέως πρωθυπουργός άρχισε «εντατικά» λακτίσματα σε βάρος του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Οι πιο δραστήριοι αν είχαν εντρυφήσει στο σκωτσέζικο ουίσκι μπορεί να σκέφθηκαν μια μάρκα με διάσημο εμπορικό σήμα. Και αν κάποιοι άλλοι είχαν συμπάθεια στην ασιατική κουζίνα, το πολύ να σκέφθηκαν το θρυλικό σκεύος wok της μαγειρικής και ολόκληρη την φράση «γουόκ ατζέντα» να την εννόησαν ως συνταγές (μαγειρικής) για γουόκ (wok). Όμως τελικά ο τέως πρωθυπουργός, ξεκινούσε όχι ουίσκι αλλά σκωτσέζικο ντους, αφού άλλη είναι η ατζέντα που εννοούσε και δεν άργησε να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. 

Με την περίπου 50ετή για τον ίδιο ενεργό παρουσία στα πολιτικά πράγματα της χώρας, αφού με την Νέα Δημοκρατία εκλέχτηκε για πρώτη φορά το 1977 σε ηλικία μόλις 26 ετών ως ο νεότερος ηλιακά βουλευτής στην ιστορία, δεν αποκλείεται να θεωρεί από τότε κιόλας ότι ο ίδιος είναι ένας Μεσσίας ή προφήτης. Με την πολιτική σημασία του όρου εννοείται. Ένας εθνάρχης. 

ΟΔΟΣ 21.11.2024 | 1249 | σ.3

O Αντώνης Σαμαράς, λίγες ημέρες μετά την εκλογή Τράμπ, αλλά και τις εξελίξεις στο θέμα του σκανδάλου της Novartis, που κατά τον ίδιο ίσως δεν είναι και τόσο άσχετο, επέλεξε να προχωρήσει ένα βήμα παραπάνω. 

* * *

Πότε με το Μακεδονικό το 1992, πότε με την Πολιτική Άνοιξη, πότε με την επιστροφή του το 2007 στην Νέα Δημοκρατία, την εκλογή του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την ανάληψη της προεδρίας του κόμματος το 2009 και την ταχύτατη εξέλιξή του, από αρνητή της Νέας Δημοκρατίας κάποτε σε πρόεδρό της στην συνέχεια και από ανένδοτο κατά των μνημονίων σε υποστηρικτή των μέτρων εξυγίανσης. Και από το 2011 με την κυβέρνηση συνεργασίας έως τον σχηματισμό κυβέρνησης με τον ίδιο ως πρωθυπουργό από κοινού με το ΠαΣοΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου το 2012, και τώρα με τις αντιδράσεις του, ως την διαγραφή του, η αλήθεια είναι ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κατορθώνει να διατηρείται στην επικαιρότητα. 

Κι αν η σύντομη πρωθυπουργική του θητεία για 2,5 περίπου χρόνια ήταν σημαντική, διότι συνέβαλε θετικά στην επικράτηση της λογικής εντός της Νέας Δημοκρατίας αναφορικά με την αντιμετώπιση της κατάστασης, σήμερα δείχνει να συμβάλλει στην… φωνή της λογικής. Με ό,τι αυτό συνειρμικά προκαλεί. 

Για την Καστοριά πάντως η πρωθυπουργική θητεία του απέβη αρνητική. Μια περιοχή που αποτελεί μείζον ιστορικό κέντρο της Μακεδονίας και ολόκληρης της ελληνικής ιστορίας, ανάλογης σημασίας με αυτή των νησιών για το Αιγαίο, η Καστοριά στην χειρότερη περίοδο της οικονομικής παρακμής, και επί της δικής του διακυβέρνησης, καταδικάστηκε. 

Για παράδειγμα την οριστική κατάργηση κάθε προοπτικής για την λειτουργία της Αρχιτεκτονικής Σχολής που ο ίδιος με την κυβέρνησή του έστειλαν δώρο στα Ιωάννινα, τόπο καταγωγής του τότε προέδρου της Δημοκρατίας. Ταυτόχρονα στα εθνικά θέματα που αφορούν την Καστοριά (δημογραφικό, ανεργία, στήριξη) επί της κυβερνητικής του θητείας (2012-2015) δεν λήφθηκε καμμιά πρωτοβουλία για να ανακόψει την ανθελληνική προπαγάνδα από Βόρεια Μακεδονία και τον άξονα Σλάβων-Τουρκίας. 

* * *

Για την Καστοριά πάντως η πρωθυπουργική θητεία του απέβη αρνητική. Μια περιοχή που αποτελεί μείζον ιστορικό κέντρο της Μακεδονίας και ολόκληρης της ελληνικής ιστορίας, ανάλογης σημασίας με αυτή των νησιών για το Αιγαίο, η Καστοριά στην χειρότερη περίοδο της οικονομικής παρακμής, και επί της δικής του διακυβέρνησης, καταδικάστηκε. 

ΟΔΟΣ 21.11.2024 | 1249 | σ.3-4

Για παράδειγμα την οριστική κατάργηση κάθε προοπτικής για την λειτουργία της Αρχιτεκτονικής Σχολής που ο ίδιος με την κυβέρνησή του έστειλαν δώρο στα Ιωάννινα, τόπο καταγωγής του τότε προέδρου της Δημοκρατίας.  Επιπλέον, η Καστοριά μπήκε στην σημερινή πορεία της από τότε, με την καθιέρωση του διδύμου βουλευτών Τζηκαλάγια-Αντωνίου. Που 13 περίπου χρόνια μετά, εξακολουθεί να καθορίζει την ρότα της περιοχής που δεν είναι θετική. 

* * *

Αλλά και στα ζητήματα των ελληνοτουρκικών στα οποία, προφανώς και λόγω των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων, επικράτησε και επί εποχής του ένα moratorium. Το οποίο έδωσε την ευκαιρία στην Τουρκία να καθιερωθεί οριστικά επίσης ως περιφερειακή υπερδύναμη και να συμβολίζει «αξιακά» τα ωφελήματα μιας επικυριαρχίας και υποτέλειας οθωμανικού τύπου. 

Επιπλέον, η Καστοριά μπήκε στην σημερινή πορεία της από τότε, με την καθιέρωση του διδύμου βουλευτών Τζηκαλάγια-Αντωνίου. Που 13 περίπου χρόνια μετά, εξακολουθεί να καθορίζει την ρότα της περιοχής που δεν είναι θετική. Και στην τετραετία 2019-2023 χαρακτηρίσθηκε από παρασκηνιακές κινήσεις πολιτικής υπονόμευσης του εμφυλίου της Καστοριάς, εντός της Νέας Δημοκρατίας.

Αυτή την φορά, στο παρόν, ο Αντώνης Σαμαράς αποφάσισε να ξεκινήσει πιο δραστικά το ξήλωμα της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη. Ίσως να είναι το χόμπι του ή να είναι απλά μοιραίος στις ροπές του. Αφού είναι αξιοπερίεργο το ότι ακόμη και όταν ο ίδιος δεν αμφισβητείται ενώ υπάρχουν αφορμές, έχει μια τάση ν’ αρχίζει να αμφισβητεί και να αντιπαρατίθεται ανοικτά στους άλλους. 

Ως πολιτικός Μεσσίας ή «απλός» Προφήτης, ακόμη και σήμερα, όχι μόνο μοιάζει να θεωρεί ότι ύστερα από 50 ολόκληρα χρόνια πολιτικής σταδιοδρομίας δεν έχει ακόμη χορτάσει να προσφέρει το πλούσιο έργο του Εθνάρχη. Αλλά ότι επιπλέον δικαιούται να μην επιτρέπει τους άλλους, τους νεότερους, τους αλλοίους και διαφορετικούς από τον ίδιο, ακόμη και εντός της Νέας Δημοκρατίας, να έχουν το δικό τους βήμα και τους δικούς τους στόχους. Το δικό τους όραμα. Και έτσι ο Αντώνης Σαμαράς αποφάσισε να γίνει και πάλι ο εθνικός κήρυκας, ηθικός σωφρονιστής και πατριωτικός εξορκιστής. Μεγαλεία. 

Έτσι είναι ο ίδιος που αρχικά σε αυτή την νέα πορεία του, εισήγαγε στην πολιτική ορολογία στην καθ’ ημάς πραγματικότητα με την περίφημη agenda, τον όρο woke. Χωρίς να εννοεί –όπως αναφέρθηκε, ούτε το γνωστό ουίσκι, ούτε το σκεύος της Ασίας. Αλλά το σκωτζέζικο ντους που επιφύλαξε για την σημερινή κυβέρνηση, η οποία ως προς την μεταχείριση της Καστοριάς, με συμπτωματικά και πάλι την ίδια βουλευτή, παραλείπει τα ίδια και ακόμη χειρότερα. 

Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου - Αντώνης Σαμαράς – Μαρία Αντωνίου 

Εν τω μεταξύ ούτε και τώρα ανέφερε οτιδήποτε· ούτε για την Μακεδονία, για την οποία άλλωστε «έριξε» με τον τρόπο του τη Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που τον είχε διορίσει ως τον νεότερο έλληνα υπουργό των Εξωτερικών. Ούτε για την δημογραφική κατάρρευση της Δυτικής Μακεδονίας και ιδιαίτερα της Καστοριάς που συνορεύει και με την Αλβανία του Έντι Ράμα, που έρχεται και αλωνίζει στους συμπατριώτες του. Οι οποίοι ήλθαν μαζικά στην Ελλάδα, πριν 30 χρόνια, όταν ο ίδιος ήταν υπουργός Εξωτερικών. Αλλά τότε η woke agenda δεν υπήρχε.

* * *

Διότι στον 5ο χρόνο της διακυβέρνησης (μετά το 2019) όχι μόνο συντηρείται ο εμφύλιος στην Καστοριά, αλλά μόλις μαθαίνουν οι πολίτες, ότι αυτή την φορά, πήρε «προσωπικά την ευθύνη» ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης «για το φράγμα... του Νεστορίου». Ενώ προηγήθηκε το «Ξεχάστε την Αρχιτεκτονική». Κι άλλα μεγαλεία.

Το woke του Σαμαρά, στην αγγλική σημαίνει «στάση επαγρύπνησης, αφύπνισης, εγρήγορσης, επίγνωσης, συνειδητοποίησης» ιδίως κατά των φυλετικών προκαταλήψεων, των εξ αυτών διακρίσεων και των κοινωνικών αδικιών. Ενώ στον δυτικό κόσμο, από κάποιες κοινωνικές δυνάμεις σαν κι αυτές που με την επανεκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ βγήκαν από τα έγκατα, προσδίδεται αρνητική διάσταση στον όρο επειδή οι πολιτικές που προωθούνται από το κίνημα ελέγχονται ως υπερβολικές και επειδή στο όνομά της με την υπερβολή παραβιάζεται η αρχή της ελευθερίας του λόγου, ο Αντώνης Σαμαράς αποφάσισε να εισάγει τον όρο ως πασπαρτού. 

Είναι που οι ίδιες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, κατά κανόνα της λαϊκής Δεξιάς (και της άκρας Αριστεράς), θεωρούν ότι η woke κουλτούρα χρησιμοποιείται από το σύστημα του καπιταλισμού που κυριαρχεί και ως προπέτασμα με σκοπό να προωθήσει νεοφιλελεύθερες πολιτικές υπό τον μανδύα δικαιωμάτων διάφορων κοινωνικών ομάδων. 

Και έτσι σε μια παραλλαγή συγγενή στην πιο πάνω αντίληψη, ο Αντώνης Σαμαράς, λίγες ημέρες μετά την εκλογή Τράμπ, αλλά και τις εξελίξεις στο θέμα του σκανδάλου της Novartis, που κατά τον ίδιο ίσως δεν είναι και τόσο άσχετο, επέλεξε να προχωρήσει ένα βήμα παραπάνω. 

Καθώς συνδέοντας με τον δικό του τρόπο την woke agenda αναμόχλευσε τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του καπιταλισμού στην Ελλάδα με υποχωρητικότητα και χαριεντισμούς που διέβλεψε ότι εξελίσσονται, στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Όπως και την εξαλλαγή της φυσιογνωμίας της Νέας Δημοκρατίας. Της οποίας επιχείρησε να γίνει πολιτικός παιδονόμος. Προτείνοντας ως τον επόμενο πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κώστα Καραμανλή, τον αναχωρητή και ακάματο. Τον πολιτικό Στυλίτη –μέχρι τα παιδιά του να ενηλικιωθούν και να γίνουν οι επόμενοι εθνάρχες. 

Tαυτόχρονα μετά την επισημοποίηση της πορείας διαγραφής του, που μπορεί να νομίζει ότι θυμίζει Γολγοθά, σήκωσε το γάντι της μονομαχίας. Κατηγορώντας τον πρωθυπουργό και πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη για αλαζονική συμπεριφορά και έλλειψη ψυχραιμίας θέτοντάς του και «αμείλικτα» ερωτήματα. 

Στον 5ο χρόνο της διακυβέρνησης (μετά το 2019) όχι μόνο συντηρείται ο εμφύλιος της ΝΔ στην Καστοριά, αλλά μόλις μαθαίνουν οι πολίτες, ότι αυτή την φορά, πήρε «προσωπικά την ευθύνη» ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης «για το φράγμα... του Νεστορίου». Ενώ προηγήθηκε το «Ξεχάστε την Αρχιτεκτονική». Κι άλλα μεγαλεία.

* * *

Eν τω μεταξύ ούτε και τώρα ανέφερε οτιδήποτε ούτε για την Μακεδονία, για την οποία άλλωστε «έριξε» με τον τρόπο του τη Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που τον είχε διορίσει ως τον νεότερο έλληνα υπουργό των Εξωτερικών. Ούτε για την δημογραφική κατάρρευση της Δυτικής Μακεδονίας και ιδιαίτερα της Καστοριάς που συνορεύει και με την Αλβανία του Έντι Ράμα, που έρχεται και αλωνίζει στους συμπατριώτες του. Οι οποίοι ήλθαν μαζικά στην Ελλάδα, πριν 30 χρόνια, όταν ο ίδιος ήταν υπουργός Εξωτερικών. Αλλά τότε η woke agenda δεν υπήρχε.

Kαι όλα αυτά συμβαίνουν ενώ μόλις στο προηγούμενο φύλλο της ΟΔΟΥ με αφορμή τις δηλώσεις Νικολάου Δένδια από την Καστοριά ["εδώ"], γινόταν σχετικό σχόλιο για τις εσωκομματικές διεργασίες συντηρηκοποίησης της Νέας Δημοκρατίας· και από πέρσι ήδη έχει αναφερθεί –και πάλι στην ΟΔΟ– ότι η αμφισβήτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, που επιμένει να «απασχολεί» εκτός έδρας και Ελλάδος την μοναδική βουλευτή Καστοριάς, είχε ήδη ξεκινήσει από την επόμενη των εκλογών του 2023. 

Mε την Καστοριά, κρύα, έρημη και πτωχή, να περιμένει τις ημέρες των εορτών και των καρναβαλιών να «μεθύσει» από το μεγάλο έργο μιας κυβερνητικής παράταξης, από την οποία οι μόνοι κερδισμένοι που βγαίνουν, είναι όσοι (και όσες) άδραξαν την ευκαιρία της agenda. Και όσοι αλωνίζουν στους αιθέρες με full pension, όλα πληρωμένα. Και ξεπληρωμένα. 

Φωτογραφία: Λουκάς Σαμαράς (1936-2024), Άτιτλο (1961), Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, ΗΠΑ.  

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 21 Νοεμβρίου 2024, αρ. φύλλου 1249.