| ΟΔΟΣ 2.10.2025 | 1290 |
Ώσπου εμφανίσθηκε στην Καστοριά το Стамена στα βουλγάρικα.
Η "καυτή" περίοδος των καρναβαλιών της Καστοριάς απέχει χρονικά περίπου 100 ημέρες από σήμερα. Τότε, στις αρχές του 2026 η πόλη για μια ακόμη φορά θα κατακλύζεται από πολλούς αφελείς, καλόπιστους και απλά περιέργους. Μαζί με τους μόνιμους κατοίκους, οι επισκέπτες θα ζουν μέρες διασκέδασης σαν κι αυτές του Άργους Ορεστικού την περίοδο της εμποροπανήγυρης. Αλλά η Καστοριά θα τις μοιράζεται μαζί και με τους προπαγανδιστές από γειτονική χώρα, και όχι μόνο.
Διότι κάποιοι από χρόνια, χρησιμοποιούν το καρναβάλι της Καστοριάς για να περάσουν σταδιακά για την πόλη μια άλλη ατζέντα για τα λεγόμενα «πολιτιστικά». Που είναι κάτι περισσότερο από θέματα πολιτισμού και ψυχαγωγίας, αφού είναι ταυτόχρονα εθνικά και διεθνή. Κάποιοι έχουν πλέον την δική τους σαφή θεωρία (και κάποιοι την δική τους σκοπιμότητα) για την ταυτότητα της περιοχής. Γι’ αυτό και ορισμένοι, λίγοι ευτυχώς, προβάλλουν την στρατευμένη, στρεβλή και καταπιεσμένη «παράδοση» ως ύψιστο αγαθό.
Φέτος όμως τα αισθήματα ζωήρεψαν από Σεπτέμβρη μήνα. Αφορμή, μια –στην καλύτερη περίπτωση– αμφιλεγόμενη για το περιεχόμενό της μουσική παραγωγή. Ενός βιντεοκλίπ που προβάλλει την περιοχή σαν σαλάτα. Μακεδονική ή διεθνή σαλάτα. Αυτό είναι το μήνυμα που εξάγεται από ισχυρισμούς για τα δήθεν κοινά βιώματα. Ενώ είναι ανύπαρκτα. Οι Σλάβοι είναι άλλος κόσμος, άλλη κατηγορία.
Και έτσι αυτή η καλλιτεχνική παραγωγή υπερβαίνει τα πολιτιστικά, καθώς είναι ταυτόχρονα και πράξη πολιτική. Παρεμβαίνει σε λεπτά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Διότι αναφέρεται ότι «Αν και το κείμενο σώζεται σε σλάβικη γλωσσική μορφή, αντανακλά βιώματα της ευρύτερης ελληνικής επικράτειας· αυτά τα τραγούδια γεννήθηκαν σε τόπους με ιστορικές συνυπάρξεις και παραμένουν μέχρι σήμερα κομμάτι της κοινής μας πολιτιστικής μνήμης».
Πότε, ποιοι, σε ποια Καστοριά κανείς δεν διευκρινίζει. Γι’ αυτό ως γεγονός αποτελεί σαφή πράξη ριζοσπαστικοποίησης. Εύλογα προκαλείται το ερώτημα, για ποιο λόγο αναφέρονται σε «σλαβική γλωσσική μορφή» χωρίς να προσδιορίζουν με όνομα, την σχετική γλώσσα. Ποια σλαβική γλώσσα; Όπως δεν αναφέρουν και πού ακριβώς στοχεύουν όλα αυτά. Ως πού θα οδηγήσουν το αφήγημά τους;
Σύμμαχος όλων αυτών η παθητικότητα και τα μηδενικά αντανακλαστικά των επίσημων φορέων της Καστοριάς. Είναι τόση η εσωστρέφεια του τόπου, εσωστρέφεια που βολεύει κάποιους –ειδικά σε ορισμένους συλλόγους– ώστε χάρη σ’ αυτήν αποκτούν υπεραξία τα θεωρήματά τους. Και τα «μηνύματά» τους. Όμως η κριτική δεν μπορεί να φιμωθεί. Πόσο μάλλον που με τα έργα τους καπελώνεται η Καστοριά.
Έχοντας όλα αυτά τα χρόνια αποκλείσει κάθε ροπή και αναφορά στο παρόν και το μέλλον της Καστοριάς, και του πολιτισμού ακόμη και στο πρόσφατο παρελθόν της, πολεμούν να επιβάλλουν την δική τους αντίληψη ως αυθεντία για το απώτερο παρελθόν και την παράδοση. Και το έργο τους διευκολύνεται όχι μόνο από την σιωπή, αλλά και από το ότι κανείς «πολιτιστικός» σύλλογος δεν δείχνει ενδιαφέρον για το παρόν και το μέλλον. Για την μόδα και τις σύγχρονες εκφάνσεις του κοινού πολιτισμού σε εποχές παγκοσμιοποίησης.
| ΟΔΟΣ 2.10.2025 | 1290 | σ.3 |
Φέτος όμως τα αισθήματα ζωήρεψαν από Σεπτέμβρη μήνα. Αφορμή, μια –στην καλύτερη περίπτωση– αμφιλεγόμενη για το περιεχόμενό της μουσική παραγωγή. Ενός βιντεοκλίπ που προβάλλει την περιοχή σαν σαλάτα. Μακεδονική ή διεθνή σαλάτα.
* * *
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως κάποιοι έχουν γερό κόλλημα. Ερίζουν μόνο όταν τα κολλήματά τους, εμποδίζονται από τα κολλήματα των άλλων. Πρόσφατο παράδειγμα η υπόθεση του μεταλλικού σταυρού, στο Μαύρο Βουνό, για το οποίο εξάντλησαν σχεδόν κάθε προσπάθεια μόλις οι άλλοι κολλημένοι μετρήθηκαν περισσότεροι.
Στο θέμα όμως της παράδοσης δηλαδή της ταυτότητας της Καστοριάς ό,τι οι ίδιοι προβάλλουν ως την δική τους αλήθεια, το γενικεύουν και για όλους τους υπόλοιπους. Όχι απλά και μόνο ως την αυθεντική ιστορική αλήθεια, αλλά ως υπαρξιακή. Στόχος το dna της συνείδησης των άλλων.
Αφορμή –για την καυτή περίοδο στις αρχές του Φθινοπώρου– δεν στάθηκε και φυσικά δεν τους άρκεσε το γεγονός ότι φιλοτουρκική και φιλορωσική προπαγάνδα χρηματοδοτούν με πακτωλούς εντός και εκτός διαδικτύου, εκτός (και όχι μόνο;) της ελληνικής επικράτειας, την γνωστή θεωρία.
Δηλαδή την αντίληψη ότι η Μακεδονία είναι κάτι άλλο απ’ αυτό που υπάρχει στο «είναι» κάθε σημερινού Έλληνα. Αλλά πως αντίθετα, πρόκειται για μια συγκεκριμένη γεωγραφική ενότητα, με κοινότητες δήθεν όμοιων γνωρισμάτων, που όμως έχει διαιρεθεί (τριχοτομηθεί). Υπάρχουν λέει ντόπιοι στην Μακεδονία, και που δεν είναι ντόπιοι όλοι οι μόνιμοι κάτοικοί της. Τι είναι αυτοί οι ντόπιοι, κανείς δεν εξηγεί ευθέως. Το περνούν όμως υπόγεια. Προκαλώντας την διχόνοια.
Σε όλη αυτή την επέλαση, δεν αρκούν και δεν ακούν τις φωνές στην νέα απόλυτα μισελληνική προ παγάνδα των βόρειων γειτόνων. Ότι οι ίδιοι και η εθνική συνομοταξία τους, εντός και στην Διασπορά τους, δεν είναι μόνο γνήσιοι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κληρονόμοι του... βασιλείου του. Αλλά ότι είναι και λευκοί στο δέρμα, ξανθοί, όμορφοι. Με τους Έλληνες να ανήκουν στην... μαύρη φυλή. Ή κατ’ άλλους είναι Άραβες, Τούρκοι κ.ο.κ. Ναι αυτό είναι το νέο αφήγημά τους. Γνήσιοι είναι μόνο οι Σλάβοι. Για αυτά ούτε ιδρώνει το αυτί τους, στους εντός των συνόρων εκπολιτιστές. Και προσποιούνται ότι δήθεν δεν αντιλαμβάνονται ότι όλα αυτά είναι εχθρικά προς την Ελλάδα.
Εν τω μεταξύ εκεί στα Σκόπια, ακόμη και μετά την Συμφωνία των Πρεσπών, μόνο για τον Βουκεφάλα, με το επίσης αμιγώς ελληνικό όνομα δεν έχουν έως τώρα βγάλει θεωρία ότι άκουγε το άτι μόνο σε εντολές στα λεγόμενα «ντόπια». Αλλά αναμένεται να γίνει κι’ αυτό. Θα πουν ίσως ότι το άλογο έμαθε να ακούει εντολές στα ελληνικά, με το ζόρι. Ποιος ξέρει. Μπορεί να πουν ότι και ο Μ. Αλέξανδρος, μιλούσε σε «σλαβική» όπως το "Стамена".
Για το ότι όλα αυτά δεν έχουν πια πρακτική σημασία, ούτε και στην πραγματικότητα ασκεί κάποια επιρροή στο μέλλον μας η ελληνική γλώσσα και η ελληνική καταγωγή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ορισμένοι δείχνουν να αδιαφορούν εντός και εκτός Ελλάδας.
* * *
Και έτσι αυτή η καλλιτεχνική παραγωγή υπερβαίνει τα πολιτιστικά, καθώς είναι ταυτόχρονα και πράξη πολιτική. Παρεμβαίνει σε λεπτά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Πότε, ποιοι, σε ποια Καστοριά κανείς δεν διευκρινίζει. Γι’ αυτό ως γεγονός αποτελεί σαφή πράξη ριζοσπαστικοποίησης.
| ΟΔΟΣ 2.10.2025 | 1290 | σ.4-5 |
Εύλογα προκαλείται το ερώτημα, για ποιο λόγο αναφέρονται σε «σλαβική γλωσσική μορφή» χωρίς να προσδιορίζουν με όνομα την σχετική γλώσσα. Ποια σλαβική γλώσσα; Όπως δεν αναφέρουν και πού ακριβώς στοχεύουν όλα αυτά. Ως πού θα οδηγήσουν το αφήγημά τους;
* * *
Στα Σκόπια που εδρεύει μια κυβέρνηση του ακραίου εθνικιστικού ακροδεξιού και προπαντός ασυγκράτητα ανθελληνικού VMRO-DPMNE, με πρόεδρο στην χώρα την καταπληκτική κυρία Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα-Ντάβκοβα και από μια μελαγχολική πόλη στις όχθες του Αξιού, έστω Βαρδάρη, έχουν μετατραπεί σε Las Vegas της σλαβικής βαλκανικής, εδώ στην Καστοριά κάποιοι δεν το βλέπουν.
Ούτε ότι έχουν μετατραπεί σε ιμιτασιόν της πόλης της Νεβάδας, όχι μόνο για τα πολυάριθμα καζίνο που λειτουργούν εκεί, αλλά και για τα πλαστά «ιστορικά» και φαραωνικά κτήρια και αγάλματα που κοσμούν τις όχθες του Βαρδάρη, όπως κοσμούν και το Λας Βέγκας. Όλα μαϊμού· μέχρι και Αψίδα έκτισαν από μπετόν, να κοροϊδεύουν τον κόσμο.
Όμως, έστω κι αν αξίζει να προκαλεί μόνο γέλιο το κάπως ευτράπελο θέαμα της προπαγάνδας των Σκοπίων, κάποιοι σύλλογοι της Καστοριάς που προωθούν το αφήγημα, για δήθεν «ιστορικές συνυπάρξεις» και «κοινά πολιτιστικά βιώματα», σε όλα αυτά τα καμώματα δεν βρίσκουν τίποτε και καθόλου ιμπεριαλιστικό. Δεν ενοχλούνται από τους εθνικιστές στα Σκόπια, ούτε από την φασιστική προπαγάνδα τους.
Δεν δείχνουν να προκαλούνται καθόλου, οι ευαίσθητοι δημοκράτες, από την άδικη επίθεση κατά της πατρίδας τους Ελλάδας. Με όσα ελαττώματα κι αν έχει. Δεν δείχνουν καν πρόθυμοι να διαχωρίσουν την θέση τους από τις ακρότητες στην Βόρεια Μακεδονία και από την στιγμή που οι γείτονες αντί να προσανατολισθούν στην Ευρώπη και στην ειρηνική γειτνίαση των απαραβίαστων συνόρων, υποκινούνται με χρήμα και θράσος από Τουρκία και Ρωσία.
Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν νοιάζει ως φαίνεται, ούτε τα τρολς του διαδικτύου που επώνυμα ή όχι, ψευδώνυμα ή όχι, πετάχτηκαν για μια ακόμη φορά την προηγούμενη εβδομάδα σαν σαΐτες σε Καστοριά και τα πέριξ. Όχι φυσικά για να αντιδράσουν για τα δένδρα που κόβονται, για τους μεταλλικούς μεγαλόσταυρους (άλλωστε έχουν και στα... Σκόπια), ούτε για την παράλυση της Καστοριάς. Διότι για όλα αυτά αντιδρούν μόνο ως ένα σημείο. Ώσπου να βάλουν τις ουρές κάτω από τα σκέλια.
Ούτε αντιδρούν για να αποδοκιμάσουν την ανηλεή, αναίτια, ακατάπαυστη εχθρική προπαγάνδα των γειτόνων, με τους οποίους ουδέποτε ασχολήθηκαν κριτικά. Άλλωστε ποτέ δεν αναφέρθηκαν σε αυτή την χώρα με την επίσημη ονομασία της Βόρεια Μακεδονία. Γενικά μιλάνε για «συνυπάρξεις» και «κοινές πολιτιστικές αξίες» και τα συναφή και δεν εξηγούν τι και ποιους εννοούν με το όνομά τους. Μόνο με την μουσική τους το έκαναν έως τώρα. Ώσπου εμφανίσθηκε στην Καστοριά το Стамена στα βουλγάρικα.
Επίσης συμπεριφέρονται σαν να μην υπάρχει αυτή η χώρα (Βόρεια Μακεδονία) ως κρατική οντότητα, εχθρική προς την Ελλάδα. Υπάρχει γι’ αυτούς μια αφηρημένη «Μακεδονία». Με την ατζέντα αυτή να έχει εξαχθεί στην Ελλάδα. Να τους ακούσεις να πουν κάτι για την ελληνικότητα της Μακεδονίας; «Άσε» –που λένε. Είναι όμως δικαίωμά τους οι απόψεις τους. Ως το σημείο που γίνονται πράξεις και μάλιστα πολιτικές και επιδοτούμενες από το υστέρημα του ελληνικού λαού.
Και ως το σημείο που γενικεύουν για την ολότητα, την σκοπιανή καθαρά ναζιστική και φασιστική σλαβική προπαγάνδα. Για το δικό τους Ιμπέριο το Ράϊχ. Αν είχαν την στρατιωτική υπεροχή, θα έκαναν ίσως ό,τι κάνει η Ρωσία στην Ουκρανία επί 3,5 χρόνια. Διότι και στην Ρωσία, τα αντίστοιχα υποστηρίζουν για την Ουκρανία, ότι δηλαδή είναι η κοιτίδα των Ρως και καταπιέζει τους «εντόπιους».
* * *
Και προέκυψε πριν λίγες ημέρες το Стамена να προβάλλεται σαν καστοριανό τραγούδι. Στα καλά καθούμενα. Επειδή ορισμένοι νοιώθουν ότι αξίζει, επιβάλλουν στους άλλους τις κοσμοθεωρίες και τα αφηγήματά τους. Με εύλογη την απορία, πού το πάνε κάποιοι και τι θα ακολουθήσει μετά το Стамена στα βουλγάρικα.
| ΟΔΟΣ 2.10.2025 | 1290 | σ.6-7 |
Στο θέμα όμως της παράδοσης, δηλαδή της ταυτότητας της Καστοριάς ό,τι οι ίδιοι προβάλλουν ως την δική τους αλήθεια, το γενικεύουν και για όλους τους υπόλοιπους. Όχι απλά και μόνο ως την αυθεντική ιστορική αλήθεια, αλλά ως υπαρξιακή. Στόχος το dna της συνείδησης των άλλων.
* * *
Ίσως για όλους αυτούς, τους εθνολόγους, διεθνολόγους, ιστορικούς, δημοκράτες, τοπικιστές της καλής τους ώρας, τους «Ραγκουτσαραίους», αυτά είναι ξεπερασμένα ή παλιά ξινά σταφύλια. Πέλλα, Δίον, Βεργίνα, Θεσσαλονίκη, δεν σημαίνουν κάτι. Όταν όλα αυτά αφορούν την Ελλάδα είναι... εθνικισμός, και όταν αφορούν τα Σκόπια, απλώς σήμερα είναι Πέμπτη.
Στην ερώτηση αν αυτοί που αντιδρούν στην Ελλάδα για τον πόλεμο προπαγάνδας είναι εθνικιστές, ακροδεξιοί, μακεδονομάχοι του γλυκού νερού... κρυμμένοι πίσω από τα παράθυρά τους στο Τσαρσί (*) όταν στα καρναβάλια ηχούν τα χάλκινα «τους» ή απλά εκφράζουν την άποψή τους, υπάρχει μόνιμα ως απάντηση η... «εντοπιότητα».
Και ότι υπάρχει μια ευρύτερη περιοχή, μέσα και έξω από την Βόρεια Ελλάδα, η Μακεδονία συγκεκριμένα, που έχει λέει κοινά πολιτιστικά και άλλα, με άλλους, που αποφεύγουν πάντως επιμελώς να προσδιορίσουν. Ποιοι είναι και πώς προκύπτει; Πώς, από πού τα βρήκαν, ποιους αφορά, πόση είναι η αναλογία, γι’ αυτούς δεν έχει καμμιά σημασία.
Εν τω μεταξύ, καθόλου δεν ενδιαφέρονται για την γνώμη του άλλου, την αντίδραση, την άποψή του. Ούτε καν για το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος, αφελώς και παραλόγως τους χρηματοδοτεί –να εκφράζονται όπως εκφράζονται χωρίς να είναι υπόλογοι σε τίποτε. Και έτσι επιτέθηκαν για μια ακόμη φορά, μεταξύ άλλων και στο φοβισμένο σωματείο Φίλοι Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα της Καστοριάς. Το οποίο με μια υποτονική, δειλή και ασθενική ανακοίνωση σχολίασε επικριτικά το γεγονός ότι άλλο σωματείο (όλα χρηματοδοτούμενα) προχώρησε σε μια ακατανόητη μουσική παραγωγή.
Που παρά τα όσα γκριζάρουν τις καλές τους προθέσεις, έχει η παραγωγή σαφές πολιτικό μήνυμα, συνδέοντας την Καστοριά και την περιοχή με ένα άγνωστο μέχρι πρόσφατα καθαρά βουλγαρικό και σλαβομακεδονικό τραγούδι, το "Стамена". Η Καστοριά, λέει, είχε "Стамена". Ποιος το ισχυρίζεται; Οι αυθέντες. Κάποιος πρέπει να τους πει ΟΧΙ. Ότι αυτό είναι ανακριβές.
Και επειδή όλοι τους φοβούνται, σιωπούν ή επιδοκιμάζουν από τον φόβο τους, μέχρι και που από το "Μπαϊρακτάρειο" ανάρτησε σχόλιο· θα τρίζουν τα οστά του δωρητή-ιδρυτή. Που επέστρεψε και ο δικός του πατέρας από την Νέα Υόρκη να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Καστοριάς το 1912 και την απαλλαγή της.
Και όλα αυτά για μια μουσική παραγωγή, που αφιέρωσαν στα δήθεν κοινά πολιτιστικά στοιχεία και ανύπαρκτες κοινές ρίζες. Χωρίς να το κάνουν σαφές, λογικά αναφέρονται στον λαό της Βόρειας Μακεδονίας. Ο οποίος (λαός) στην μεγάλη πλειοψηφία του, δεν έχει απλά συμμαχήσει με την Τουρκία, αλλά ξεκάθαρα επιβουλεύεται την ταυτότητα και εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος. Ούτε γι’ αυτά όμως δείχνουν να ενδιαφέρονται τα καστοριανά τρολ. Ενδιαφέρονται να λοιδορήσουν και τρομάξουν όποιον αμφισβητεί τα θέσφατά τους.
Και βεβαίως, δεν χρειάζεται και μεγάλη προσπάθεια να αντιληφθεί κάποιος, ότι στην εθνικιστική τοπικιστική καθαρά ναζιστική σκοπιανή αντίληψη, στην Μακεδονία, οι «ντόπιοι» δεν είναι σαν όλους τους άλλους Έλληνες. Ένας που κατάγεται σε απώτερη ρίζα από την Κρήτη, την Στερεά, τα νησιά, κλπ (άσε την μικρά Ασία ή ακόμη περισσότερο τον Πόντο) δεν μπορεί να νοηθεί «ντόπιος». Τόσο δημοκράτες στην δική τους απολιθωμένη κοσμοθεωρία. Και επειδή για όλα αυτά δεν υπάρχουν μνημεία εκτός από τα ελληνικά, το έριξαν στον μουσικό εκμαυλισμό.
Κάλλιστα για ορισμένους μπορεί να θεωρηθεί «ντόπια» η κυρία Γκορντάνα, αλλά όχι ο κάθε Μακεδόνας. Μόνο όσους οι ίδιοι, στα Σκόπια, αναγνωρίζουν. Και εφ’ όσον δεν είχαν μητρική την ελληνική.
Γι’ αυτό τον λόγο προφανώς και όλοι αυτοί, στα σωματεία, δεν προβάλλουν και πάντως δεν διαδίδουν την πολιτιστική κληρονομιά και τα κοινά στοιχεία όλων των περιφερειών της χώρας στο πλαίσιο της ελληνικής ενότητας και ταυτότητας. Το κάνουν σπάνια και μόνο συμπληρωματικά. Ωστόσο δεν είναι γνωστό αν αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουν απλά συνειδητοποιήσει το Ράϊχ των Σκοπίων και την φασιστική προπαγάνδα τους περί μειονοτήτων.
Διότι λέει υπήρχαν κάποτε κάποιοι που δεν είχαν μητρική την ελληνική γλώσσα. Ε και; Υπήρχαν και δεκάδες χιλιάδες Εβραίοι, εκατοντάδες χιλιάδες Μουσουλμάνοι, Σέρβοι, Ρουμάνοι κοκ.
* * *
Η παραγωγή έχει σαφές πολιτικό μήνυμα, συνδέοντας την Καστοριά και την περιοχή με ένα άγνωστο μέχρι πρόσφατα καθαρά βουλγαρικό και σλαβομακεδονικό τραγούδι, το "Стамена". Η Καστοριά, λέει, είχε "Стамена". Ποιος το ισχυρίζεται; Οι αυθέντες. Κάποιος πρέπει να τους πει ΟΧΙ. Ότι αυτό είναι ανακριβές.
Και επειδή όλοι τους φοβούνται, σιωπούν ή επιδοκιμάζουν από τον φόβο τους, μέχρι και που από το "Μπαϊρακτάρειο" ανάρτησε σχόλιο· θα τρίζουν τα οστά του δωρητή-ιδρυτή. Που επέστρεψε και ο δικός του πατέρας από την Νέα Υόρκη να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Καστοριάς το 1912 και την απαλλαγή της.
* * *
Και όλα αυτά τα «ευχάριστα» όχι με ξένο (;) χρήμα, αλλά με χρηματοδότηση από το κοιμισμένο ελληνικό κράτος στο οποίο συγκυβερνούν κάτι φοβισμένοι για τα ψηφουλάκια τους τύποι σαν κι αυτούς που τριγυρνούν στην Καστοριά. Και προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν το κόλπο και τον κίνδυνο. Εν τω μεταξύ κατορθώνουν να έχουν προκαλέσει φόβο σε καθένα που επιθυμεί να αντισταθεί. Να τους πει ότι τα αφηγήματά σας, αν μη τι άλλο δεν αφορούν την πόλη της Καστοριάς, δεν εκφράζουν. Είναι μπανάλ· και ως εδώ.
Και για να πετύχουν το σκοπό τους ή να δικαιώσουν την άλλη «ταυτότητα», οι δήθεν «ντόπιοι» πανεύκολα πετούν τις ρετσινιές στους υπόλοιπους και όσους απέμειναν να αντιδρούν. Διότι αν το προσέξει κάποιος, κλίμα τρομοκρατίας και φόβου επικρατεί στην Καστοριά. Κι αν αντιδράσει κάποιος Καστοριανός, αμέσως επιχειρούν να τον εκτελέσουν οι γνωστοί «οικολόγοι-φιλειρηνιστές-δημοκράτες» συμπολίτες. Κιχ για τον ανηλεή πόλεμο των Βορειομακεδόνων, χολή στάζουν για τους Έλληνες συμπολίτες τους.
Αναμένοντας ακόμη αυτούς που θα παρουσίαζαν τα τεκμήρια ότι τα "ραγκουτσάρια" ήταν η αυθεντική ονομασία των καστοριανών καρναβαλιών, τώρα παρουσίασαν ως δεδομένο μια νέα μυθοπλασία. Το Стамена, βουλγάρικο τραγούδι, ως παραδοσιακό τραγούδι της Καστοριάς. Και για να το πετύχουν συνειρμικά, έβαλαν την κατά τα άλλα πετυχημένη και συμπαθή παραγωγή με την προσεκτική σκηνοθεσία, να περιδιαβαίνει την πόλη της Καστοριάς. Από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, την πλατεία Αδελφών Εμμανουήλ και αλλού, μέχρι τα πέρατα της ντόπιας οικουμένης. Απαγορεύοντας το αντίλογο με κραξίματα. Όπως κάνουν στα Σκόπια προφανώς.
Σε μια πόλη που δύο χρόνια προηγουμένως από το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα μέχρι τα ανίδεα ΜΜΕ έπεσαν από τα σύννεφα, και διαρρήγνυαν τα ιμάτια τους που βρέθηκε ένας τουρίστας από την Βόρεια Μακεδονία να γράψει το πιο φυσικό γι’ αυτόν, περί «ενωμένης» «Μακεδονίας» [σχετικά "εδώ"], τώρα δεν άκουσαν κάτι. Δεν έβρεξε κιόλας, κι ο καιρός ήταν καλός.
Και προέκυψε πριν λίγες ημέρες το Стамена να προβάλλεται σαν καστοριανό τραγούδι. Στα καλά καθούμενα. Επειδή ορισμένοι νοιώθουν ότι αξίζει, επιβάλλουν στους άλλους τις κοσμοθεωρίες και τα αφηγήματά τους.
Με εύλογη την απορία, πού το πάνε κάποιοι και τι θα ακολουθήσει μετά το Стамена στα βουλγάρικα.
Και με τούτα και τα άλλα, καθόλου δεν αποκλείεται από τα καρναβάλια του 2026 το Стамена να έχει γίνει το νέο μουσικό χιτ της Καστοριάς. Κι αν κάποιος το αρνηθεί, θα του επιτεθούν μέσα από το διαδίκτυο με τις εύκολες ρετσινιές. Και εν τω μεταξύ η γη θα γυρίζει...
(*) «Μου λέει ένας κύριος πριν λίγο... βρε δεν εχεις καταλάβει κάτι, μάλλον, για το τί σημαίνει λόξα και μίσος για κάθε τι που θυμιζει (εστω και λιγο) την εντόπια παράδοση απο τους κομπλεξικούς "μακεδονομάχους"....τόσα χρόνια , οταν τα καστοριανά παιδιά στα Ραγκουτσαρια εβγαιναν να διασκεδάσουν τα βράδια εξω με τις μπάντες με τα χάλκινα, αυτοί δάκρυζαν απο το μίσος τους πίσω απο τα κλειστά παράθυρα τους! κομιτατζιδες άκουγαν και οχι ραγκουτσαραίους ! το μεταφερω με δικα μου λόγια γιατι τα περισσοτερα μου τα ειπε στα Εντόπια».
Φωτογραφία: Μαρμάρινη επιτύμβια στήλη (4,23 m) από την Αττική με επίκρανο και απόληξη Σφίγγας (λεπτομέρεια), περίπου 530 π.Χ., Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης Νέας Υόρκης. Μερικά κομμάτια από τον κορμό βρίσκονται στο Βερολίνο και ένα μικρό θραύσμα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Στη βάση αναγράφεται: στον αγαπητό Με[γακλή], κατά το θάνατό του, ο πατέρας του με την αγαπημένη του μητέρα έστησαν [εμένα] ως μνημείο. Όνομα που συνδέεται με την ισχυρή φυλή των Αλκμεωνιδών, που αντιτάχθηκαν στον τύραννο Πεισίστρατο κατά το μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου μισού του έκτου αιώνα π.Χ.. Στις σελίδες 4 & 5: Ανακατασκευή της μαρμάρινης επίστεψης σε μορφή σφίγγας (λεπτομέρεια) του Μητροπολιτικού Μουσείου Νέας Υόρκης, από τους Βινσένζ Μπρίνκμαν και Ουλρίκε Κοχ-Μπρίνκμαν του Μουσείου Αρχαίας Γλυπτικής της Φρανκφούρτης. Στην 11η σελίδα καταχωρείται ολόκληρη η στήλη.
Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 2 Οκτωβρίου 2025, αρ. φύλλου 1290.
Επιλογή σχετικών αναρτήσεων:
- ΙΩΑΝΝΗ ΣΚΟΡΔΑ: Αγαπητή ΟΔΟΣ [25.9.2025]
- Ανακοίνωση Συλλόγου "Φίλοι Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα Ν. Καστοριάς"
- ΟΔΟΣ: Κόστουρ
- ΟΔΟΣ: ЯИРОТСАКAIROTSAKΑΙΡΟΤΣΑΚ
- ΟΔΟΣ: Λεύκη
- ΟΔΟΣ: Επιθυμίες
- Λόγος & Αντίλογος [«Ve tsekame»]
- ΟΔΟΣ: Χωρίς διαβατήριο
- ΟΔΟΣ: Denes nad Makedonija
- Η άλλη διάσταση της ΕΡΤ για την Καστοριά
- ΟΔΟΣ: Σκοπιανή προπαγάνδα μέσω «παραδοσιακών» εκδηλώσεων
- ΟΔΟΣ: Τώρα και μαθήματα εθνικής ταυτότητας
- ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΙΟΥΛΙΟΥ: Η προπαγάνδα τα τελευταία χρόνια στο χώρο του πολιτισμού
- ΟΔΟΣ: Εντός, πέριξ και όχι μόνο.
- ΟΔΟΣ: Εσωτερικοί εκπολιτιστές

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.