31.10.09

ΟΔΟΣ: Brio

Σε μια σειρά ρηξικέλευθων θεατρικών παραστάσεων που δόθηκαν στην Καστοριά, στο δίδυμο αμφιθέατρο του ΤΕΙ, την περασμένη εβδομάδα, η θεατρική ομάδα του πολιτιστικού συλλόγου «Σπασμένο Ρόδι» παρουσίασε το έργο του Hall Salwen «Αναμείνατε στο ακουστικό σας». Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι το δεύτερο θεατρικό έργο που ανέβασε το 2009 ο σύλλογος «Σπασμένο Ρόδι», μετά τον καλοκαιρινό «Μανδραγόρα» (σε σκηνοθεσία Τάνια Κίτσου).

Οι παραστάσεις του «Αναμείνατε στο ακουστικό σας» σκηνοθετήθηκαν από την κ. Σοφία Καρακάντζα, η οποία έχει γίνει ήδη γνωστή στην Καστοριά από την σκηνοθεσία της σε άλλες θεατρικές παραστάσεις στο πρόσφατο παρελθόν, όπως «Παραλλαγές πάνω σε ένα θέμα αμετάθετο» βασισμένη σε διηγήματα του Ηλία Παπαμόσχου (από τον σύλλογο «Σπασμένο Ρόδι»), και «Η σιωπηλή συνομωσία της σαρδέλας» (από τον σύλλογο «Μύησις»).

Στην τελευταία δουλειά της ίδιας και της θεατρικής ομάδας, αποδείχθηκε πολύ απλά, ακόμη πιο πολύ απ’ ό,τι στο παρελθόν, ότι η μεν κ. Καρακάντζα διαθέτει μια έμφυτη ικανότητα τολμηρής και σύγχρονης σκηνοθετικής αντίληψης, γεμάτη φρεσκάδα και ζωντάνια, οι δε πρωταγωνιστές (όλοι τους ερασιτέχνες, εκ των οποίων μερικοί από αυτούς ελάμβαναν για πρώτη φορά μέρος σε θεατρική παράσταση), ότι με κατάλληλη προετοιμασία και σκηνοθεσία, μπορούν να επιτύχουν υψηλούς στόχους, ακόμη και σε παραστάσεις που προσεγγίζουν το πειραματικό θέατρο.

Η παράσταση βασίστηκε σε απολύτως ορατούς στο κοινό, μεμονωμένους και αυτοτελείς, διαδοχικούς, αν όχι περίπου ταυτόχρονους τηλεφωνικούς διαλόγους-μονολόγους σύγχρονων ανθρώπων παραγωγικής ηλικίας (άνω των 35), που εξ αιτίας των ρυθμών της ζωής, της ταχύτητας, της τεχνολογίας και του εγωϊσμού, έχουν μείνει οι περισσότεροι χωρίς σύντροφο. Τα πάντα εκτυλίσσονται μπροστά στην αόρατα διχοτομημένη σκηνή, έστω κι’ αν οι πρωταγωνιστές είναι κρυμμένοι πίσω από τους διάφανους τοίχους του εγωϊσμού και της προσωπικής μοναξιάς. Άφθονο χιούμορ, έξυπνοι διάλογοι, πικάντικες ατάκες, ταχείς ρυθμοί και εναλλαγές, κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή.

Παρά ταύτα, την μεγάλη προσπάθεια των παραγόντων και ιδίως των πρωταγωνιστών, αλλά και την γενική αίσθηση της επιτυχίας, η παράσταση -τουλάχιστον την πρώτη ημέρα, στην πρεμιέρα- έδειχνε να χρειάζεται λίγο καλύτερο συντονισμό και δέσιμο. Ενδεχομένως να χρειάζονταν περισσότερες πρόβες, μια και συχνά έχανε τον συγχρονισμό και την ροή, παρ’ όλο το έντονο μπρίο που κυριαρχούσε καθ’ όλη την διάρκεια της παράστασης. Ένα μπρίο που προήρχετο από το μεράκι και το πάθος των ηθοποιών και μετεδίδετο ευχάριστα στους θεατές, αλλά που κάποιες φορές μετατράπηκε σε εμπόδιο για την (πραγματικά) θεατρική απόδοση των ρόλων.

Αλλά αυτές οι παρατηρήσεις, που προφανώς οφείλονται στην έλλειψη απαιτούμενου χρόνου, ίσως και στο άγχος της πρεμιέρας, δεν μειώνουν καθόλου το τελικό αποτέλεσμα που μετέδωσαν με πάθος και φρεσκάδα οι ηθοποιοί, μερικοί εκ των οποίων (και πρωτοεμφανιζόμενοι) εξέπληξαν. Δεν μειώνουν καθόλου την σπάνια δυνατότητα που έδωσαν στο κοινό να παρακολουθήσει μία φρέσκια παράσταση που διακωμωδεί την ζωή, τον έρωτα, το σεξ και τον θάνατο, σε μία κοινωνία σαν αυτή της Καστοριάς, που δεν διακωμωδεί τίποτε και πάσχει από ερωτισμό.

Σε καμμιά περίπτωση δεν μειώνουν την αξία μιας θεατρικής αφήγησης που προέρχεται απ’ ευθείας από το σήμερα και την καθημερινότητά του. Mια και μοιάζει να εκτυλίσσεται σε μια μεγαλούπολη, ίσως και στην Νέα Υόρκη, θα μπορούσε κάλλιστα, με την ανάλογη παράφραση να τιτλοφορείται “No sex in the city”, έστω κι’ αν τους ανθρώπινους χαρακτήρες των ρόλων, μπορεί κανείς να τους συναντήσει σε κάθε σύγχρονη κοινωνία.

Σχετικά κείμενα:

29.10.09

ΝΙΝΑΣ ΓΚΑΤΖΟΥΛΗ: Καιρός να ασχοληθούμε σοβαρά με τα εθνικά θέματα

Από τη γέννηση της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης στις αρχές του 1990 εξαφανίστηκαν από την ατζέντα των δελτίων ειδήσεων και ελαττώθηκαν αισθητά στον Τύπο οι αναφορές στα εθνικά μας θέματα. Και η οποιαδήποτε αναφορά κυρίως στα οπτικοακουστικά μέσα περιορίζεται στη συρραφή των δηλώσεων των εκπροσώπων του πολιτικού κόσμου, χωρίς ανάλυση ή ουσιαστική διερεύνηση της πορείας των.
Χωρίς να επιρρίπτουμε την ευθύνη στα ΜΜΕ αποκλειστικά, καθώς αυτά αντικατοπτρίζουν τόσο τον πολιτικό κόσμο όσο και το ακροατήριο και τους αναγνώστες τους, σίγουρα είναι αυτά που θέτουν την ημερήσια ατζέντα. Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής, η οποία μπορεί να ξεκίνησε με τη λογική ότι “δεν πουλάνε” ως θέματα, είναι η παντελής έλλειψη ενημέρωσης του ελληνικού λαού και κατά συνέπεια η απάθεια για την πορεία και τις εξελίξεις σε κρίσιμα θέματα εξωτερικής πολιτικής.

ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΘΕΜΑ

Θα αρκεστώ στο Μακεδονικό θέμα, το οποίο οδηγήθηκε στο σημερινό αδιέξοδο διότι από τη δεκαετία του 1940 τόσο οι πολιτικοί όσο και οι δημοσιογράφοι δεν έδωσαν τη δέουσα σημασία και το υποβίβασαν. Μαζί με τα Ελληνοτουρκικά, το Μακεδονικό είναι από τα πιο κρίσιμα θέματα της Ελλάδας, τα οποία ανά πάσα στιγμή μπορούν να λάβουν μοιραία για την πορεία της χώρας εξέλιξη, καθώς αφορούν στην εδαφική της ακεραιότητα.
Η ανοχή της ελληνικής πλευράς και η πολιτικής της φιλικής προσέγγισης τροφοδότησαν τόσο την αδιαλλαξία όσο και τον παραλογισμό των διεκδικήσεων των Σκοπιανών, οι οποίοι έφθασαν σε ακρότητες και προκλήσεις που ξεπερνούν κάθε όριο. Μετονόμασαν αεροδρόμια και στάδια, επιδόθηκαν σε μια συστηματική προπαγάνδα περί ανύπαρκτων μειονοτήτων, σφετερίστηκαν εθνικά σύμβολα, παραβίασαν κάθε άρθρο της ενδιαμέσου συμφωνίας, οικειοποιήθηκαν τη μακεδονική ιστορία...
Έφθασαν στο σημείο να επικαλούνται τον Θεό για την ανωτερότητα της “μακεδονικής τους προέλευσης”, ισχυριζόμενοι ότι αυτοί είναι μια καθαρή λευκή φυλή (όπως και οι αρχαίοι Μακεδόνες) και ως εκ τούτου είναι ο ουράνιος εκλεκτός λαός που δικαιωματικά μπορεί να διεκδικήσει τη “μακεδονική” ταυτότητα και εδάφη. Με τέτοιου είδους ψευδοεπιστήμες και εμμονή για γενετική καθαρότητα οι μακεδονιστές των Σκοπίων έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο με ρατσιστικές και εμπαθείς πληροφορίες πως οι Έλληνες είναι μια κατώτερη “μαύρη φυλή”, η οποία στερείται ιστορικού πολιτισμού και μεταναστεύοντας στα Βαλκάνια έκλεψαν το πολιτισμό του αυτόχθονα λαού τους.

“ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ” ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ

Η Σκοπιανή Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών (MANU) εξέδωσε “Μακεδονική” Εγκυκλοπαίδεια προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων από το γηγενές αλβανικό στοιχείο, την Αλβανία, αλλά και τη Βουλγαρία... Η επιστημονική τους κοινότητα απέδωσε αφρικανική προέλευση στους Έλληνες και ισχυρίζεται ότι το “αιγαιακό τμήμα της Μακεδονίας” τελεί “υπό ελληνική διοίκηση”. Αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι στο τμήμα αυτό της Μακεδονίας “ζούσε μακεδονικός λαός και εθνικές μειονότητες (Τούρκοι, Εβραίοι, Έλληνες, Βλάχοι, Ρομά)” και για την “εξασφάλιση διαρκούς κυριαρχίας οι ελληνικές κυβερνήσεις επιδίωξαν αλλαγή του εθνοτικού χαρακτήρα της περιοχής με εκδίωξη του μακεδονικού και τουρκικού πληθυσμού καθώς και με τον εποικισμό εις βάρος του τοπικού πληθυσμού”. Καταμετρούν... δε 436.000 Μακεδόνες οι οποίοι εκδιώχθηκαν από τη “Μακεδονία του Αιγαίου”!

Οι ισχυρισμοί τους ότι “βρετανικές και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες εκπαίδευσαν τους Αλβανούς του Κοσόβου κατά τον εμφύλιο πόλεμο” προκάλεσαν την οργή και έντονη αντίδραση σε Ουάσιγκτον και Λονδίνο, οι οποίες αντέδρασαν με υψηλούς τόνους αξιώνοντας από την κυβέρνηση των Σκοπίων να παρέμβει και να απαλειφθούν αυτές οι αναφορές. Οι αλβανοί πολιτικοί απείλησαν πως θα αποσυρθούν από το κοινοβούλιο αν δεν αφαιρεθούν.
Σε αντίθεση με τις αντιδράσεις των ανωτέρω χωρών, οι οποίες και ουσιαστικά δεν απειλούνται από διεκδικήσεις εκ μέρους των Σκοπίων, η ελληνική εξωτερική διπλωματία εξακολουθεί την πολιτική της “σιγής ιχθύος”!
Την ίδια “σιγή ιχθύος” που διατήρησε έναντι των μελών της παγκόσμιας διανόησης ακόμη και μετά την πρόσφατη επιστολή τους στον αμερικανό πρόεδρο να αποσύρει την αναγνώριση των Σκοπίων ως Δημοκρατία της “Μακεδονίας”, ούτως ώστε να διαφυλαχτεί το επιστημονικό τους αντικείμενο από αυθαίρετες παραχαράξεις της ιστορικής αλήθειας.

Η “σιγή ιχθύος” συνοδεύεται και από απίστευτη ελαφρότητα άγνοιας. Ο συμπαθής καθʼ όλα υποψήφιος βουλευτής του ΠαΣοΚ κ. Λοβέρδος με μεγάλη άνεση (θαρείς και θα τους φιλοξενήσει στο οικόπεδό του) είναι πρόθυμος να δώσει άδεια επανόδου σε ελληνική γη στους μεταλλαγμένους Σκοπιανούς (πρώην Έλληνες) αυτονομιστές και προπαγανδιστές!
Καμία χώρα στο χάρτη του πλανήτη δεν θα ανεχόταν τις παραπάνω προκλήσεις, που αποτελούν ξεκάθαρα επεκτατικές βλέψεις εναντίον της. Αντιθέτως, όλοι αυτοί οι -κατά γενική ομολογία- παραλογισμοί των Σκοπίων θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ως επιχειρήματα ανατροπής της ελληνικής θέσης κατά της σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό, η οποία έχει υιοθετηθεί από την πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου στην Ελλάδα.

ΠΕΡΑΣΕ ΑΝΕΠΙΣΤΡΕΠΤΙ
Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Ζούμε σε εποχή αλλαγών και ανατροπών παγκοσμίως. Καταρρέουν κατεστημένα και γεννιέται μια νέα φιλοσοφία και προσέγγιση σε όλα τα θέματα πολιτικής, κοινωνίας, οικονομίας και επιστήμης, που ξεκινά από την αμερικανική ήπειρο. Η διακυβέρνηση του Ομπάμα διάκειται φιλικότερα προς την Ελλάδα και δεν ασκεί πιέσεις στη χώρα μας για τη “διευθέτηση” του Μακεδονικού, όπως έπραττε προκλητικά η ομάδα Μπους. Άλλωστε έχει πολλά θέματα -εσωτερικά και εξωτερικά- “στο πιάτο της” για να χειριστεί.
Αυτή τη συγκυρία στην Ουάσιγκτον, την παγκόσμια κίνηση των καθηγητών υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας αλλά και τον φιλελληνισμό που αναγεννάται λόγω της επιστροφής στις διαχρονικές αξίες του ελληνισμού, θα έπρεπε η Ελλάδα να τις αξιοποιήσει. Πέρασε ανεπιστρεπτί η προσπάθεια της παραχάραξης της ιστορίας μέσω των διανοητικώς στερουμένων συνάφειας θεωριών του μεταμοντερνισμού και της πολυπολιτισμικότητας κατά την περασμένη δεκαετία. Ό,τι δεν είναι αυθεντικό απλώς καταρρέει στο πέρασμα του χρόνου.

Η ελληνική πλευρά δύναται και κυρίως οφείλει να αποσύρει τη σύνθετη ονομασία η οποία θα περιέχει τον όρο “Μακεδονία”, διότι οποιοδήποτε όνομα με τον όρο “Μακεδονία” καθιστά τους γείτονες ως τους μοναδικούς “Μακεδόνες” της περιοχής, με κάθε δικαίωμα “μακεδονικής” εθνότητας και “μακεδονικής” γλώσσας. Άλλωστε και το προσωρινό όνομά τους, πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, είναι ήδη σύνθετη ονομασία και περιέχει τον όρο “Μακεδονία”. Είναι ξεκάθαρο και αναμφισβήτητο.

Επιπλέον είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε χώρας να εξαιρείται από ορισμένες ευρωπαϊκές ρυθμίσεις που αφορούν ευαίσθητα εθνικά θέματα. Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο ενέκρινε μεν τη Συνθήκη της Λισαβόνας (το τροποποιημένο ευρωπαϊκό “Σύνταγμα”), αλλά όρισε ότι θέματα αστυνομίας, στρατού και παιδείας θα παραμείνουν υπό τον εθνικό και κυριαρχικό έλεγχο της Γερμανίας.
Επ’ ουδενί λόγω δεν πρέπει να ενθαρρυνθεί η ευρωατλαντική προοπτική των Σκοπίων πριν λυθεί το θέμα του ονόματος και μάλιστα υπέρ του ελληνικού εθνικού συμφέροντος.
Θα έπρεπε να είχαμε μάθει τα μαθήματά μας από τη γείτονα Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, της οποίας επιτρέψαμε να αρχίσει διαπραγματεύσεις εντάξεως με την ΕΕ χωρίς να προηγηθεί λύση κανενός εκ των προβλημάτων. Όπως η Τουρκία, έτσι και τα Σκόπια θα χρησιμοποιήσουν την ευρωατλαντική τους πορεία και μάλιστα σε συνεργασία, με αναπόφευκτη συνέπεια να ενταθεί η επιθετικότητα, η αδιαλλαξία και οι αλυτρωτικές τους βλέψεις εναντίον της Ελλάδας.

Για το θέμα της σύνθετης ονομασίας πρέπει να αποφασίσει ο λαός μέσω δημοψηφίσματος. Τότε, και μόνο τότε, η οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση προκύψει από το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να απαλλαγεί από το βάρος μιας λανθασμένης αποφάσεως, μεταθέτοντας κάθε ευθύνη στο λαό.

28.10.09

ΘΑΝΑΣΗ ΜΠΑΤΣΟΠΟΥΛΟΥ: Αντιεξουσιαστές της εξουσίας

Έχει αποδειχθεί ότι με λόγια η έκφραση επιθυμιών ή η διατύπωση εντολών, απέχει πάρα πολύ από τις πράξεις και την πραγματικότητα του επιδιωκόμενου αποτελέσματος. Όταν μάλιστα αναφερόμαστε στις πρώτες μέρες των εξαγγελιών πολιτικών που οπωσδήποτε είναι επηρεασμένες από το αποτέλεσμα μια σαρωτικής νίκης που τους έδωσε το εκλογικό σώμα σε εθνικές εκλογές.

Ο νεοεκλεγείς, για πρώτη φορά, πρωθυπουργός κ. Γεώργιος Παπανδρέου, πρόεδρος του ΠαΣοΚ, θέλουμε να πιστεύουμε πως δεν εξέφρασε στους συνεργάτες του, που ο ίδιος επέλεξε υπουργούς μια συμβουλή με την έννοια της απλής επιθυμίας, αλλά μία συνειδητή απαίτηση για να πραγματοποιηθούν χωρίς καμίας ανοχή παρεκτροπής αυτά που είπε. «Να είναι αντιεξουσιαστές της εξουσίας και όχι μόνον».
Γιατί τα προεκλογικά του συνθήματα ήταν και το Πρώτα ο πολίτης, και αξιοκρατία και πάταξη της διαφθοράς, και διαφάνεια και ισονομία και δικαιοσύνη κλπ…
Εδώ που τα λέμε, πολύ μεγάλες κουβέντες.
Μεγάλες κουβέντες, που παρόλο όλους μας ταλαιπωρεί μια αμφιβολία για το πόση προσπάθεια και επιμονή χρειάζεται να ανατραπεί μία νοοτροπία που βρίσκεται βαθιά ριζωμένη, όχι μόνο στον κομματικό εγωϊστικό φανατισμό των ανθρώπων της εξουσίας, αλλά και στον ίδιο τον κομματικό ψηφοφόρο, εντούτοις, υπάρχει και η ελπίδα, έστω σταδιακά, άμεσα-μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, να αλλάξουν αυτές οι νοοτροπίες και οι καταστρεπτικές συνήθειες (συνήθεια δευτέρα φύση) που μειώνουν βαθιά την έννοια της Δημοκρατίας, σε μία χώρα που η σοφία των προγόνων της ήταν η μήτρα που την γέννησε. Αλλιώς σ’ αυτόν τον τόπο, σ’ αυτήν την χώρα, δεν του επιφυλάσσει η μοίρα του, όχι βέβαια καλύτερες μέρες για τον μέλλον του, αλλά έναν κατήφορο ανεξέλεγκτο για το αποτέλεσμα.

Έχουμε ζήσει σε πολλές εποχές, ιδιαίτερα μετά την μεταπολίτευση, αλλά και πάρα πολύ πρόσφατα, τέτοιες ελπιδοφόρες υποσχέσεις, ποτέ όμως ουσιαστικά δεν πραγματοποιήθηκαν, και είναι αυτό που δημιουργεί μέσα μα το σαράκι της αβεβαιότητας και της αμφιβολίας. Δεν λέμε, υπήρξαν πολλές βελτιώσεις για την προστασία της Δημοκρατίας, είναι όμως αδύναμες αυτές οι βελτιώσεις και δεν μπόρεσαν έως τώρα, ούτε θα μπορέσουν για το μέλλον, να αντιμετωπίσουν τους κομματικούς φανατισμούς και τις κομματικές συνήθειες, που δεν προσφέρουν τίποτε άλλο εκτός από πρωτάκουστες αδικίες και την συντήρηση της διαφθοράς μέσα από ίντριγκες και διαπλοκές.
Πόσο μάλλον δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν, όχι απλά τους εγωϊσμούς, αλλά τους εγωκεντρισμούς που τους ανδρώνει η καρέκλα της εξουσίας και κάνει τους εξουσιαστές να πιστεύουν ότι θα πρέπει κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς να υπολογίζουν το τι θέλουν και τι ονειρεύονται για το καλό τους μέλλον οι πλειοψηφούντες πολίτες ενός τόπου, ή μιας επί μέρους περιοχή της χώρας τους. Ενώ θα πρέπει να έχουν ανοιχτά τα αυτιά τους και τα μάτια τους για να είναι τα δικά τους όνειρα ταυτισμένα με τα όνειρα των πολλών και όχι μόνον με την δική τους επιθυμία. Όχι βέβαια ότι δεν θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ονειρεύονται και οι ίδιοι, και αν τα όνειρά τους γίνονται αποδεκτά από την δημοκρατική πλειοψηφία να επιδιώκεται από κοινού η πραγματοποίησή τους. Όταν όμως οι πολλοί έχουν διαφορετικά όνειρα, τότε θα πρέπει να είναι απαράβατη η υποχρέωσή τους να προσγειώνονται στην θέληση της πλειοψηφίας, θάβοντας σ’ αυτήν την θέληση τους εγωκεντρισμούς τους.
Αν το μπορέσουν αυτό, τότε υπάρχει η ελπίδα να επιτευχθεί σταδιακά η επιθυμία-εντολή του πρωθυπουργού, ο οποίος βέβαια δεν θα πρέπει να απομακρύνει μόνον αυτούς που παραστρατούν με πράξεις διαπλοκές και δολιοφθοράς, αλλά να αποπέμπει και αυτούς που θέλουν να εφαρμόζουν του «ενός ανδρός αρχή» που και αυτό βλάπτει την Δημοκρατία και τους πολίτες.
Και όχι μόνον, γιατί είναι και άλλοι που μπορεί να είναι αμέτοχοι σε αδικίες προς τους πολίτες, συγκαλύπτουν όμως πολύ προσεκτικά κάποιους που αδικούν και ξεγελούν παράφορα πολίτες, παραβιάζοντας γραπτούς και ηθικούς νόμους.
Ας μην υπάρχει λοιπόν διστακτικότητα να γκρεμίζονται και αυτοί από τους θρόνους τους.

Ο νέος πρωθυπουργός, μαζί με τους συνεργάτες του που ο ίδιος επέλεξε, έχουν πολύ δύσκολο δρόμο να πορευτούν για την επιδίωξη του επιθυμητού αποτελέσματος των υποσχέσεών του. Η μη πραγματοποίηση σ’ αυτήν μάλιστα την εποχή των υποσχέσεων θα έχει το πολύ γνωστό πρόσφατο αποτέλεσμα, αφού η εξουσία που δίνεται μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, δεν έχει μονιμότητα.
Έχει εναλλαγές, με πάρα πολύ δυσάρεστες συνέπειες για όσους αθετούν τις υποσχέσεις τους. Ο λαός ξύπνησε, δεν κοιμάται πια.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ έγραψαν

Κύριε διευθυντά,

Ανακοίνωση του συλλόγου Συνταξιούχων ΟΑΕΕ (ΤΕΒΕ) έγραφε ότι ο σύλλογος καλεί τα μέλη του σε έκτακτη γενική συνέλευση στις 17.9.09 και ώρα 6 μ.μ. ημέρα Πέμπτη, στην αίθουσα του Δ.Σ. Καστοριάς, με μοναδικό θέμα την τροποποίηση και εναρμόνιση του καταστατικού. Και όλοι εμείς, τα μέλη, ως οφείλαμε, δώσαμε το παρόν. Όλο το Δ.Σ. του Συλλόγου Συνταξιούχων ΤΕΒΕ Ν. Καστοριάς, έχει πάρει θέση στην έδρα, μετράει τα άτομα που βρίσκονται στην αίθουσα (51) και μας λέει ότι οικονομικά τακτοποιημένα είναι 10, άρα έχουμε απαρτία, και συνεχίζει: Κληθήκαμε όλοι εμείς σήμερα για να τροποποιήσουμε το καταστατικό και μας διαβάζει την ίδρυση του καταστατικού του συλλόγου, ότι δηλαδή ιδρύθηκε το 1985 και έκτοτε λειτουργεί άψογα. Μας διάβασε και μία επιστολή εντολή από την Πανελλήνια Ομοσπονδία, ότι δηλαδή πρέπει να κάνουμε την ένωση και μάλιστα γρήγορα, «δεν πάει άλλο» αναφέρθηκε σε προγενέστερη επίσκεψη των τριών συλλόγων, ΤΕΒΕ, ΤΑΕ ΚΑΙ ΤΣΑ, ότι δηλαδή συμφώνησαν και οι τρεις σύλλογοι να κάνουν το καταστατικό του νέου συλλόγου. Το ΤΕ όρισε τον αντιπρόεδρο και τον γενικό γραμματέα, το ίδιο έκανε και το ΤΣΑ, και τα υπόλοιπα μέλη απο΄το ΤΕΒΕ, αυτό θεωρήθηκε το προσωρινό Δ.Σ. του ΟΑΕΕ. Όλα αυτά προσωρινά, η συμφωνία ήταν να βρουν έναν δικηγόρο να κάνει το καταστατικό, να το επικυρώσει από το δικαστήριο και… τότε μας λέει ο πρόεδρος του ΤΕΒΕ εκλογές δεν θα κάνουμε. Ξέρετε ότι είμαι σύμβουλος στην ΠΟΣ-ΤΕΒΕ, θα κάνουμε εκλογές το 2010 και αυτό για να συμπίπτουν με τις εκλογές της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας. Στην πρόταση-δήλωση του προέδρου δεν απάντησε κανείς, και ο λόγος ήταν να μην δημιουργηθεί θέμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε όλοι εμείς, για λόγους που θα πούμε παρακάτω.
Ερχόμαστε τώρα στην παρούσα Γ.Σ. Αφού ακούσαμε τα γνωστά, αναφέρθηκε σε προγενέστερη σύσκεψη, ότι δηλαδή συμφώνησαν όλοι, αναφέρθηκε στο όνομα του προέδρου του ΤΑΕ για να μας πει ότι ήταν όλα συμφωνημένα. Ζητά τον λόγο ο πρόεδρος του ΤΑΕ, στην παρατήρησή του λέει ότι αυτά δεν γίνονται κύριε πρόεδρε, πρέπει να ακολουθήσουμε τον σωστό δρόμο, όλοι ξέρουν ποιος είναι ο σωστός δρόμος, να συμφωνήσουμε στην τροποποίηση του καταστατικού να ονομαστεί Σ.Σ. ΟΑΕΕ Ν. Καστοριάς, αντί ΤΕΒΕ. Και εκλογές κύριε πρόεδρε, έτσι ώστε να εκπροσωπηθούν το ΤΑΕ και το ΤΣΑ. Μας ζητάτε να κυβερνήσει ο νέος σύλλογος από το Δ.Σ. του ΤΕΒΕ, χωρίς να έχει εκλεγεί με νόμιμες διαδικασίες. Διαφωνώ σε αυτό που επιχειρείτε.

Ο πρόεδροςτων ΣυνταξιούχωνΕμπόρων Ν. Καστοριάς
ΝικηφόροςΧριστόπουλος
Υ.Γ. Στην Γενική Συνέλευση μας δήλωσε ο
πρόεδρος τουΤΕΒΕ εκλογές θα κάνουμε το 2011, σε προγενέστερη το 2010, στην
απαρτία δεν συμφώνησαν όλοι, και δεν είχαν πληρώσει όλοι την συνδρομή μας, άρα η
Γενική Συνέλευση είναι άκυρη.

24.10.09

ΟΔΟΣ: Επανακαταμέτρηση

«Όπως είναι σε όλους γνωστό, μόλις ολοκληρώθηκε η συγκέντρωση των αποτελεσμάτων των Εθνικών Εκλογών της 4ης Οκτωβρίου 2009 και διαμορφώθηκε το συγκεντρωτικό αποτέλεσμα από τη Ν.Α. Καστοριάς, προχώρησα σε δημόσια δήλωση, όπου έκανα λόγο για σεβασμό της επιλογής των πολιτών του Νομού Καστοριάς και εξέφρασα τα συγχαρητήριά μου στον συνυποψήφιό κ. Ζ. Τζηκαλάγια. Θυμίζω ότι η διαφορά μου από τον κ. Τζηκαλάγια ήταν 390 σταυροί.
Δύο ημέρες μετά, με την προσθήκη των αποτελεσμάτων από τα Ειδικά Εκλογικά Τμήματα των Ετεροδημοτών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, η διαφορά μεταξύ εμού και του κ. Τζηκαλάγια μειώθηκε στους 362 σταυρούς. Την προηγούμενη Παρασκευή, το Πρωτοδικείο Καστοριάς ανακοίνωσε τα τελικά αποτελέσματα που διαμόρφωναν την τελική διαφορά σε μόλις 220 σταυρούς.
Κατόπιν αυτής της σημαντικής διόρθωσης και της αντίστοιχης απόκλισης μεταξύ των αποτελεσμάτων που ανακοίνωσε η Ν.Α. Καστοριάς και το Πρωτοδικείο Καστοριάς, θεώρησα υποχρέωσή μου για τον αποκλεισμό οποιουδήποτε λάθους ή ελλιπούς καταγραφής των αποτελεσμάτων, την εκ νέου καταμέτρησητων ψηφοδελτίων. Με την εξέλιξη αυτή διασφαλίζεται η εγκυρότητα του τελικού αποτελέσματος, που έχουν δικαίωμα να το γνωρίζουν όλοι οι πολίτες του νομού Καστοριάς.
Προσωπικά ουδέποτε κινήθηκα με μικροψυχία, μολονότι έχω γίνει δέκτης ανάλογης συμπεριφοράς στο παρελθόν. Αναγνώρισα δημόσια και σεβάστηκα το αποτέλεσμα από την πρώτη στιγμή. Θεωρώ ότι η διαφορά και η απόκλιση των ανακοινωθέντων αποτελεσμάτων, μας υποχρεώνει να διασφαλίσουμε με κάθε τρόπο την εγκυρότητα, το αδιάβλητο και την πιστότητα της διαδικασίας και του τελικού αποτελέσματος. Υποχρέωση που πρέπει να μας δεσμεύει όλους και να την υπηρετούμε πάντες, ανεξαρτήτως προσωπικού συμφέροντος. Όλα τα υπόλοιπα είναι εκ του περισσού και δεν έχουν καμία αξία σχολιασμού».


Παρασκευή Μπουζάλη
τ. βουλευτής

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΩΡΑ που έκλεινε την ύλη της η ΟΔΟΣ και όδευε στο τυπογραφείο, δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη η επανακαταμέτρηση των ψηφοδελτίων της Νέας Δημοκρατίας και των σταυρών προτιμήσεως που ζήτησε η τ. βουλευτής Καστοριάς κ. Παρασκευή Μπουζάλη. Όμως σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες της εφημερίδας, η επαναληπτική καταμέτρηση διεύρυνε την διαφορά των σταυρών προτιμήσεως υπέρ του νέου βουλευτή Καστοριάς κ. Ζήση Τζηκαλάγια. Χαρακτηριστικό είναι μάλιστα το γεγονός ότι, στους σταυρούς που αναφέρονται στην δικαστική απόφαση ανακήρυξης των βουλευτών, η νέα καταμέτρηση πρόσθεσε πολύ περισσότερους σταυρούς υπέρ του κ. Ζ. Τζηκαλάγια, ώστε εν τέλει να μεγαλώνει η διαφορά. Ως την ίδια στιγμή, η διαφορά του κ. Ζ. Τζηκαλάγια από την (δεύτερη) κ. Παρ. Μπουζάλη υπερέβη κατά πολύ τους 400 σταυρούς. Εφ’ όσον οριστικοποιηθούν τα αποτελέσματα της επαναληπτικής καταμέτρησης δεν αποκλείεται να ζητηθεί η διόρθωση της δικαστικής απόφασης. Επομένως οι εξελίξεις και η διαδικασία δεν επιβεβαίωσε τις αμφιβολίες της τ. βουλευτού, όπως τις επικαλέστηκε η ίδια στο δελτίο τύπου. Πολύ περισσότερο διέψευσαν τις δήθεν αμφιβολίες που διέσπειραν, διάφοροι στρατευμένοι και μισθοφόροι.

ΝΩΝΤΑ ΤΣΙΓΚΑ: Περίπατοι στη Φλωρεντία

Συνάντηση με τον Χρυσόστομο Τζημάκα και αποχαιρετισμός

Θα το γράψω πως σε άκουσαΚαι πως κανένα έργο δε γίνεται χωρίς την άδειά σου
Εσύ δεν είσαι ένα κρυφό όνομα όπως εγώ
Είσαι θάλασσα
Κι εγώ σαν τη θάλασσα θα σε σέβομαι και θα σωπαίνω.

Νίκος Παναγιωτόπουλος «Σύσσημον»
Τι καλά που συναντηθήκαμε εδώ πέρα «Χρυσούλη»! Αφησέ με έτσι να σε φωνάζω. Ξέρω πως εσύ προτιμάς το «Χρυσόστομος» μα το πρώτο προσθέτει ζέστη και σχεδόν οικογενειακή θαλπωρή. Κι ίσως αυτό πιο κοντά στα συναισθήματά μου για σένα στέκει. Χωρίς να διώχνει το μεγάλο σεβασμό. Χωρίς να μεταπίπτει στην αυθάδεια. Eτσι εξ άλλου σε ονοματίζουν όλοι οι φίλοι. ΄Ετσι σε αποκαλεί κι η Σάσα. Η αδελφή σου που στέκεται αγκιστρωμένη δίπλα σου μαζί με τον σύντροφό της το Νίκο, φρουροί που διώχνουν εδώ και χρόνια το κακό να μη σε σιμώνει.
Για δες εκεί! Το γιατρομάνι ύστερα από το μπούκωμα με τις καινούργιες θεραπευτικές εμπειρίες και τις σοφίες των experts στο Συνέδριο ξεχύνεται βλέπεις -όπως άλλωστε ήταν κι αναμενόμενο- στα ακριβά μαγαζιά της πόλης για ψώνια περιωπής, δώρα ακριβά και στολίσματα για το σπίτι αλλοπρόσαλλα. Δύσκολο να συνοδεύσεις τέτοιους συναδέλφους. Σε άλλο μετερίζι ταγμένοι αυτοί. ΄Αλλωστε ίσως δεν ξέρουν –τολμώ να πω- μήτε που κείται το Ουφίτζι. Τι καλά που ανταμώσαμε λοιπόν. Ξεχωριστοί και μόνοι όπως νοιώθουμε και μακρυσμένοι από του πλήθους τη συνάφεια. Σ’ αυτήν την σημαντική πόλη βρεθήκαμε αναπάντεχα.

ΣΟΝΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ: «Από τι υλικό είναι φτιαγμένοι οι ήρωες;»

Τον είδαν τα παιδιά όπως δεν τον είχαν ξαναδεί. Τον είδαν πολύ μικρό, σχεδόν μωρό, αυτόν τον ήρωα που είχαν συνηθίσει να βλέπουν πάντοτε μεγάλο, φτασμένο ήρωα. Κι εκεί ήταν που γεννήθηκε το ερώτημα: «Ένα φυσιολογικό παιδί δε φαίνεται; Ένα παιδί σαν όλα τ’ άλλα παιδιά του κόσμου; Όμως έγινε αυτός ο ήρωας που όλοι ξέρουμε. Τι είχε, λοιπόν, που τον έκανε τόσο σπουδαίο ήρωα; Μήπως τον μοίρανε κάποια από τις τρεις μοίρες που επισκέπτονται τα νεογέννητα κάποια από τις πρώτες νύχτες της ζωής τους κι έπειτα ό,τι γράφεται δεν ξεγράφεται; Μήπως;»
Όπως ήταν αναμενόμενο, τα παιδιά δεν «τσίμπησαν». Δούλεψε ρολόι το μια χαρά ώριμο μυαλουδάκι τους, αυτό που εμείς στομώνουμε με τις παπαγαλίες που του αναθέτουμε, κι η μια χαρά κοφτερή τους κρίση έβγαλε διαμάντια, που έβαλαν εμάς τους δασκάλους σε περισσότερη δουλειά. Γιατί, στη συνέχεια, εμείς τους οφείλαμε τις απαντήσεις μας:

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ έγραψαν

Σε προσοχή κ. Διευθυντή/Εκδότη Εφημ. ΟΔΟΣ-Καστοριά

Αγαπητέ κ. Διευθυντά,
καλημέρα και καλή εβδομάδα, ως και σε όλο το επιτελείο σας. Επισυνάπτω ανωτέρω εισήγησή μου-ενημέρωση, ως Αντιπρ. της Παν-Μακ. Καναδά σχετική με το φετινό 10 Παγκόσμιο Συνέδριο των Παν-Μακ. Εν., ως και το 63 Συνέδριο ΗΠΑ με Συμμετοχή Καναδά. Η εισήγηση αυτή, τύπου δελτίου ενημέρωσης, έχει ως αναπόσπαστο μέρος της, την εξαίρετη και πολύ σημαντική εισήγηση του Λ. Καραγιάννη Πρέσβυ ε.τ., ο οποίος την παραχώρησε ειδικά στην Παν-Μακ-Καναδά [ΔΙΓ] γι' αυτή τη δημοσίευση. Πιστεύω ότι η δημοσίευση όλου του επισυναπτομένου ως έχει για την επόμενη έκδοση της εγκρίτου εφημερίδας σας "ΟΔΟΣ", θα χρειαστεί πιθανόν ολόκληρη σελίδα, αλλά και θα είναι πολύ επίκαιρη και σημαντική πληροφόρηση για το αναγνωστικό κοινό.
Ευχαριστώ.

ΣΤΑΘΗ ΠΕΛΑΓΙΔΗ: Επικήδειος λόγος για τον καθηγητή Χρυσούλη Τζημάκα

Μέρα οδύνης, θρήνου και πόνου η σημερινή. Μέρα φαρμακερή, που προπέμπομε στο αιώνιο ταξίδι τον πολυαγαπημένο μας Χρυσόστομο Τζημάκα, τον δικό μας άνθρωπο, που άφησε μέσα μας ανεξίτηλα τα σημάδια της ανθρώπινης ακτινοβολίας και των έντονων πνευματικών του δραστηριοτήτων.
Προπέμπομε σήμερα τον λαμπρό και εκλεκτό Καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Α.Π.Θ. και τον διεθνώς διακεκριμένο και καταξιωμένο πνευμονολόγο Γιατρό. Προπέμπομε, όμως, και τον αφανή πολυβραβευμένο καλλιτέχνη/ζωγράφο, αλλά και τον χαρισματικό γλαφυρό Λογοτέχνη, ο οποίος, δυστυχώς, δεν πρόλαβε να χαρεί, παρά μόνον ελάχιστους δημοσιευμένους καρπούς του λογοτεχνικού του ταλέντου. Τον πρόλαβε ο θάνατος και έφυγε πριν καλά-καλά συμπληρώσει τα εβδομήντα δύο του χρόνια.
Προπέμπομε, επομένως, τον πολυταλαντούχο φίλο, συνάδελφο, συμμαθητή, συγχωριανό και συμπολίτη Χρυσούλη Τζημάκα.
Τέκνο του ιστορικού και ηρωικού Βογατσικού, πατρίδας των Δραγούμηδων και των άλλων ηρώων του Μακεδονικού Αγώνα, γαλουχημένος με τα ιερά νάματα και μηνύματα εκείνων, ο Χρυσούλης ανέβηκε στην υπέρβαση, καλλιεργώντας στους φοιτητές του, και στις νέες γενιές της αγαπημένης του γενέτειρας, το φρόνημα της προσήλωσης στην εθνική μας κληρονομιά. Τα Δραγούμια που οργάνωσε, πριν από λίγα χρόνια, έγραψαν μια καινούρια λαμπρή σελίδα στην ιστορία του Βογατσικού και της περιοχής Καστοριάς.
Αλλά και οι δημόσιες ομιλίες του, με τον δροσερό και γλαφυρό λόγο, μας συγκινούσαν και μας έκαναν περήφανους, γιατί αισθανόμασταν ότι αποτελούσαν απαύγασμα και προέκταση του αγνού και ευπροσήγορου χαρακτήρα του.

Αγαπημένε μας Χρυσούλη,
Ποιος Βογατσιώτης, ποιος Καστοριανός, ποιος Θεσσαλονικιός, φίλος ή γνωστός, θα ξεχάσει ποτέ το γλυκό, το γελαστό και καλοσυνάτο σου πρόσωπο, που λάμπρυνε το περιβάλλον σου και ακτινοβολούσε χαρά και ευθυμία στους συνανθρώπους σου;
Ποιος από τους συμμαθητές σου, στο ιστορικό Γυμνάσιο Καστοριάς , δεν θα θυμάται, για πάντα, τις μοναδικές, πρωτότυπες ζωγραφικές και γλυπτικές δημιουργίες σου, οι οποίες κοσμούν και θα κοσμούν τη γενέτειρά μας ως σπάνια εκθέματα των μουσείων της;
Αλλά και οι συνεργάτες και συνάδελφοί σου, στο Νοσοκομείο Παπανικολάου και στην Ιατρική Σχολή του Παν/μ ίου μας, Καθηγητές, Γιατροί, Νοσηλευτές και Φοιτητές, θα θυμούνται εσαεί τον γλυκό και σοφό δάσκαλο, καθηγητή και γιατρό, που, κατά κοινή ομολογία, έχεις αναμορφώσει το Πνευμονολογικό σας Τμήμα και το ανέβασες πολύ ψηλά. Θα θυμούνται, όμως, και την ανοιχτή και πρόσχαρη ανθρώπινη συμπεριφορά σου, με την οποία διαμόρφωνες, κάθε φορά, το πιο δημιουργικό και γόνιμο κοινωνικό κλίμα στους χώρους εργασίας, στα εργαστήρια και στα αμφιθέατρα του Νοσοκομείου και του Πανεπιστημίου.

Φίλτατε Χρυσούλη,
Όλοι εμείς, οι δικοί σου άνθρωποι, από τον κοινωνικό και τον επαγγελματικό σου χώρο, εμείς που καρπωθήκαμε τη σοφή σου εμπειρία και γευτήκαμε τον γλυκό σου λόγο, είμαστε εδώ σήμερα, μαζί με την αγαπημένη σου οικογένεια, με τα αγαπημένα σου αδέρφια, με τους αγαπημένους σου συγγενείς, για να σου απευθύνομε το ύστατο χαίρε, αλλά και για να σου διαβεβαιώσομε ότι θα σε κρατάμε για πάντα ζωντανό μέσα μας, ως πολύτιμο φυλαχτό στη ζωή μας.
Χρυσούλη, η μνήμη σου θα είναι αιώνια!

14.10.09

ΟΔΟΣ: Το ποτάμι

Το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής δεν εξέπληξε κανένα -εκτός ίσως (κατά βάθος) το ίδιο το ΠαΣοΚ και ειδικά τον αρχηγό του κ. Γεώργιο Παπανδρέου. Για το μέγεθος, της κατά κάποιο τρόπο απρόσμενα μεγάλης διαφοράς του ποσοστού του από αυτό της Νέας Δημοκρατίας και την «χάρη» της ραγδαίας αποσύνθεσης της τελευταίας κυβερνητικής περιόδου της Ν.Δ.

Διότι στην πλευρά της Ν.Δ., και ειδικά στο περιβάλλον του τ. πρωθυπουργού, η κάλπη, λογικά, δεν πρέπει να εξέπληξε. Ήταν τόσο διάχυτη η απόρριψη, και τόσο φανερή η αποστροφή που προκαλούσε στον κόσμο (της) η Νέα Δημοκρατία των τελευταίων δύο ετών, που δύσκολα ευνοούσε τις αυταπάτες. Οι ίδιοι γνώριζαν το μέγεθος του προβλήματος. Η ΟΔΟΣ στο τελευταίο φύλλο της πριν τις εκλογές προέβλεπε «κατάρρευση» του ηττημένου, τον οποίο σκιαγραφούσε με σαφήνεια. Ήταν αναμενόμενο, μια και το ποτάμι φούσκωσε και ήταν από πολλούς μήνες ανεξέλεγκτο.

Και το ποτάμι αυτό, σε τοπικό επίπεδο, έστειλε στο πολιτικό παρελθόν, προφανώς για να ξεκουραστεί από τον κοπιαστικό κάματο των φωτογραφήσεων της διετίας που πέρασε, την τέως βουλευτή κ. Παρασκευή Μπουζάλη. Η ήττα της οποίας, είναι πρωτοφανής. Διετέλεσε βουλευτής για δύο χρόνια, επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας, με υποτιθέμενο «bold and beauty» στυλ.

Κι΄ όμως, η μία από τις 2.000 πιο επιτυχημένες γυναίκες των ΗΠΑ (τι αμετροέπεια στ’ αλήθεια), όπως αυτοπροσδιορίσθηκε το 2007, έχασε την μάχη του σταυρού μετά από μόλις 800 περίπου μέρες βουλευτικής σταδιοδρομίας. Γεγονός που υποδηλώνει ένα ισχυρό ρεύμα αποδοκιμασίας από την εκλογική βάση του κόμματος στην Καστοριά. Aλλά και που πρέπει να διδάξει ακόμη περισσότερο τον νέο βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Ζήση Τζηκαλάγια, ο οποίος με μικρή διαφορά σταυρών, καλείται να ξανακτίσει την κομματική αυτοπεποίθηση και την ενότητα του χώρου του. Στην πιο λεπτή ίσως περίοδο από την ίδρυσή της.

Η πρώτη γραπτή δήλωση* της τ. βουλευτού την επόμενη των εκλογών, διατυπωμένη με ένα εξόχως υπαινικτικό πνεύμα, επιδέχεται πολλαπλές ερμηνείες. Και εγείρει ερωτηματικά για τα μελλοντικά της σχέδια. Στα οποία όμως, θα υπάρχει πάντοτε και ένας ξενοδόχος.

Το σκληρό -για την Νέα Δημοκρατία και τον κ. Κωνσταντίνο Καραμανλή- εκλογικό αποτέλεσμα, δεν εξέπληξε φυσικά ούτε τον ελληνικό λαό, έναν λαό, που ενθαρρύνοντας την οικογενειοκρατία, αποδεικνύει δυστυχώς ότι έχει ρηχή παράδοση του δημοκρατικού κοινοβουλευτισμού (λίγο παραπάνω απ’ αυτή την Αιγύπτου και της Συρίας). Και ικανοποιείται, τελικά, με το να σταδιοδρομεί, άλλοτε ως οπαδός χαρισματικών πολιτικών, όπως συνέβαινε επί Ανδρέα Παπανδρέου. Και άλλοτε ως τιμωρός και εκδικητής. Όπως συμβαίνει κατά κανόνα όταν αποδοκιμάζει την Νέα Δημοκρατία. Κάτι που ο τόπος έζησε πρώτα το 1993, επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, και τώρα επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, με την μεγαλύτερη εκλογική ήττα.

Το χειρότερο είναι, ότι από το σκληρό αποτέλεσμα, κανείς δεν θα πάρει το σωστό μήνυμα. Ούτε ίσως και το ΠαΣοΚ, που αριθμητικά, έλαβε περίπου ίσες ψήφους με αυτές του 2004. Και που ανέλαβε την τεράστια ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας και εξόδου από τα αδιέξοδα.

«Πιστός» στην παράδοση της Νέας Δημοκρατίας που θέλει τον πρόεδρο του κόμματος να παραιτείται από την θέση του μετά από μεγάλες εκλογικές ήττες, ως απόδειξη ύψιστης δήθεν υπευθυνότητας, ο κ. Κωνσταντίνος Καραμανλής ασφαλώς και το έπραξε. Κατά την περίοδο της πρωθυπουργίας του, έδινε συχνά την εντύπωση ότι ήταν άφαντος. Ένας λόγος παραπάνω τώρα, να αποσυρθεί για τα καλά, τουλάχιστον προς το μεσοπρόθεσμο μέλλον.

Άλλωστε, είχε αναλάβει τις ευθύνες της προεκλογικής περιόδου τόσο πολύ προσωπικά στους ώμους του, σε ένα one man show, ώστε να είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι η εκλογική ήττα του ανήκει ολοκληρωτικά. Ανεξάρτητα αν το σαράκι της διαφθοράς ξεκίνησε από τους υπουργούς και τους κυβερνητικούς του παράγοντες και όχι από τον ίδιο. Εκτός κι’ αν, η ιδιοκτησιακή-οικογενειακή αντίληψη των κομμάτων σε Νέα Δημοκρατία και ΠαΣοΚ, είναι τόσο πολύ (επικίνδυνα) προχωρημένη, ώστε οδηγήσει την Ελλάδα σε περαιτέρω φαινόμενα εκφυλισμού του δημοκρατικού της πολιτεύματος. Οι εξελίξεις στην Νέα Δημοκρατία θα δείξουν.

Δυο χρόνια μετά την τελευταία για την Νέα Δημοκρατία νικητήρια εκλογική αναμέτρηση του 2007, και μόλις 5,5 από την πρώτη, όταν ο ελληνικός λαός έδειξε στο ΠαΣοΚ την έξοδο, και εισήλθε ένδοξα στην Ιερουσαλήμ, με τις ιαχές των «ωσανά» να θαμπώνουν τον νυμφίο της εξουσίας, σε βαθμό που τον παρέσυραν να απευθύνει εκείνο το σαρκαστικό «σεμνά και ταπεινά», ο ελληνικός λαός έκοψε απότομα το νήμα του κυβερνητικού βίου της Νέας Δημοκρατίας.

Ανέδειξε νικητή το ΠαΣοΚ του κ. Γεωργίου Παπανδρέου, όχι τόσο επειδή εμπιστεύεται την πείρα που αποκόμισε από την διδακτική δύναμη των εκλογικών ηττών του το 2004 και το 2007. Αλλά, επειδή γύρισε επιδεικτικά, αυστηρά και δικαιολογημένα, την πλάτη στην Νέα Δημοκρατία των ηθικών, οικονομικών και πολιτικών σκανδάλων, πολιτικών που δεν αντιστάθηκαν στις Σειρήνες και τους πειρασμούς της εξουσίας.

Με ένα κατάλογο αμέτρητων πατρικίων, που άφησαν εμβρόντητο τον ελληνικό λαό για την φαυλότητα και το θράσος όσων αναμείχθηκαν στα σκάνδαλα, και για την πολιτική απραξία του συνήθως απόντος κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο οποίος νόμισε ότι η -έναντι του κ. Γεωργίου Παπανδρέου- υπεροχή του στις δημοσκοπήσεις θα του παρείχε ισόβια ασυλία.

Πλην όμως, γελάστηκε οικτρά και ραγδαία, έχασε όλα τα ερείσματά του στην ελληνική κοινωνία, ενώ είναι αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι, η πτώση αποδείχθηκε πιο ραγδαία αφ’ ότου τέθηκε ο ίδιος στο τιμόνι των εξελίξεων.

Δεν υπάρχει λοιπόν αμφιβολία ότι, τουλάχιστον σ’ αυτές τις εκλογές, η Νέα Δημοκρατία εξέλεξε ΠαΣοΚ. Όπως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πλανώνται όσοι νομίζουν ότι ο λαός έδωσε λευκή επιταγή στο ΠαΣοΚ, ή ότι είναι χωρίς πολιτική ερμηνεία το ποσοστό περίπου 30% της αποχής. Και ότι η ιστορία μπορεί να γράφεται, αλλά ποτέ δεν σταματά.

Καθώς και ότι ο ελληνικός λαός εξέλεξε στην θέση του πρωθυπουργού τον κ. Γεώργιο Παπανδρέου, του οποίου ο πατέρας και ο παππούς διετέλεσαν πρωθυπουργοί. Εννοείται ότι ούτε στην περίοδο την βασιλείας στην Ελλάδα που κράτησε για περισσότερα από 100 χρόνια δεν υπήρξε ευθεία διαδοχή τριών (παππού, γιού και εγγονού) στο ύπατο αξίωμα.


Υ.Γ. Για την ιστορία όμως πρέπει να αναφερθεί ότι ο κυρίαρχος λαός της π. Κυριακής, είναι ο ίδιος που ελάχιστα χρόνια πριν φώναζε «ήλθε η ώρα του Καραμανλή».



(*) «…Ελπίζω η παρουσία του Ζ. Τζηκαλάγια […] να είναι αντάξια των καθηκόντων που αναλαμβάνει και προς όφελος του τόπου. Ευελπιστώ ότι όσα πέτυχα και δρομολόγησα τα 2 προηγούμενα χρόνια, θα στηριχθούν και θα συνεχιστούν απρόσκοπτα. Ο νομός Καστοριάς δεν έχει χρόνο και ευκαιρίες για χάσιμο. Προσβλέπω λοιπόν, στους μελλοντικούς αγώνες που θα δώσουμε για τον τόπο μας, ανεξάρτητα από το μετερίζι που θα βρίσκεται ο καθένας από εμάς».

11.10.09

Rio 2016

ΝΩΝΤΑ ΤΣΙΓΚΑ: Περίπατοι στη Φλωρεντία

Συνάντηση με τον Χρυσόστομο Τζημάκα και αποχαιρετισμός

    Θα το γράψω πως σε άκουσα
    Και πως κανένα έργο δε γίνεται χωρίς την άδειά σου
    Εσύ δεν είσαι ένα κρυφό όνομα όπως εγώ
    Είσαι θάλασσα
    Κι εγώ σαν τη θάλασσα θα σε σέβομαι και θα σωπαίνω.
    -Νίκος Παναγιωτόπουλος «Σύσσημον»


      Τι καλά που συναντηθήκαμε εδώ πέρα «Χρυσούλη»! Αφησέ με έτσι να σε φωνάζω. Ξέρω πως εσύ προτιμάς το «Χρυσόστομος» μα το πρώτο προσθέτει ζέστη και σχεδόν οικογενειακή θαλπωρή. Κι ίσως αυτό πιο κοντά στα συναισθήματά μου για σένα στέκει. Χωρίς να διώχνει το μεγάλο σεβασμό. Χωρίς να μεταπίπτει στην αυθάδεια. Eτσι εξ άλλου σε ονοματίζουν όλοι οι φίλοι. ΄Ετσι σε αποκαλεί κι η Σάσα. Η αδελφή σου που στέκεται αγκιστρωμένη δίπλα σου μαζί με τον σύντροφό της το Νίκο, φρουροί που διώχνουν εδώ και χρόνια το κακό να μη σε σιμώνει. Για δες εκεί! Το γιατρομάνι ύστερα από το μπούκωμα με τις καινούργιες θεραπευτικές εμπειρίες και τις σοφίες των experts στο Συνέδριο ξεχύνεται βλέπεις -όπως άλλωστε ήταν κι αναμενόμενο- στα ακριβά μαγαζιά της πόλης για ψώνια περιωπής, δώρα ακριβά και στολίσματα για το σπίτι αλλοπρόσαλλα. Δύσκολο να συνοδεύσεις τέτοιους συναδέλφους. Σε άλλο μετερίζι ταγμένοι αυτοί. ΄Αλλωστε ίσως δεν ξέρουν –τολμώ να πω- μήτε που κείται το Ουφίτζι. Τι καλά που ανταμώσαμε λοιπόν. Ξεχωριστοί και μόνοι όπως νοιώθουμε και μακρυσμένοι από του πλήθους τη συνάφεια. Σ’ αυτήν την σημαντική πόλη βρεθήκαμε αναπάντεχα.

      ΕΣΕΙΣ οι αναγνώστες

      Σε προσοχή κ. Διευθυντή/Εκδότη Εφημ. ΟΔΟΣ-Καστοριά

      Aγαπητέ κ. Διευθυντά, καλημέρα και καλή εβδομάδα, ως και σε όλο το επιτελείο σας. Επισυνάπτω ανωτέρω εισήγησή μου-ενημέρωση, ως Αντιπρ. της Παν-Μακ. Καναδά σχετική με το φετινό 10 Παγκόσμιο Συνέδριο των Παν-Μακ. Εν., ως και το 63 Συνέδριο ΗΠΑ με Συμμετοχή Καναδά. Η εισήγηση αυτή, τύπου δελτίου ενημέρωσης, έχει ως αναπόσπαστο μέρος της, την εξαίρετη και πολύ σημαντική εισήγηση του Λ. Καραγιάννη Πρέσβυ ε.τ., ο οποίος την παραχώρησε ειδικά στην Παν-Μακ- Καναδά [ΔΙΓ] γι' αυτή τη δημοσίευση. Πιστεύω ότι η δημοσίευση όλου του επισυναπτομένου ως έχει για την επόμενη έκδοση της εγκρίτου εφημερίδας σας "ΟΔΟΣ", θα χρειαστεί πιθανόν ολόκληρη σελίδα, αλλά και θα είναι πολύ επίκαιρη και σημαντική πληροφόρηση για το αναγνωστικό κοινό.
      Ευχαριστώ.
      Με πατριωτικούς χαιρετισμούς

      Δημήτρης Ι. Γιαντσούλης
      Αντιπρόεδρος Παν-Μακεδονικής
      Ένωσης Καναδά
      demetrisjy@yahoo.ca


      ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ έλαβε χώρα φέτος το 10 Παγκόσμιο Συνέδριο Παμμακεδονικών Ενώσεων στο Λιτόχωρο, στην έδρα του Διεθνούς Ιδρύματος-Μνημείου Μεγάλου Αλεξάνδρου, ένα πραγματικό προσκύνημα στη Μακεδονία μας, δηλαδή στην Ελλάδα μας, των ανά την υφήλιο Μακεδόνων και πολλών συμπατριωτών Ελλήνων Ομογενών, εκπροσώπων και φίλων στην Πατρίδα μας. Το Συνέδριο συνήλθε από τις 9 έως τις 13 Ιουλίου του 2009, ενώ στη διάρκεια των εργασιών του έλαβε χώρα και το καθιερωμένο ετήσιο, 63 Συνέδριο της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ, με την επανεκλογή της καταξιωμένης Καθηγήτριας κας Νίνας Γκατζούλη ως Υπάτης Προέδρου της, ως και με τη συμμετοχή και της Παμμακεδονικής Ένωσης Καναδά, την οποία εκπροσώπησε ο δυναμικός Αναπληρωτής Πρόεδρός της κ. Παν.Τζήμας.

      Εκεί, στους πρόποδες του Ολύμπου, του ιερού βουνού της αρχαιότητας, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Δρ. Κάρολος Παπούλιας κάλεσε την ηγεσία των Σκοπίων «να εγκαταλείψει έμπρακτα την κλοπή της ιστορικής και εθνικής κληρονομιάς της Ελλάδος και τα αλυτρωτικά της οράματα», όπως και «να αποδεχθεί αμοιβαία λύση στο θέμα του ονόματος που θα σέβεται την ιστορία». «Η ηγεσία των Σκοπίων πρέπει να επιδείξει επιτέλους την πολιτική βούληση που απαιτείται, να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις με το αναγκαίο εποικοδομητικό πνεύμα, χωρίς εθνικιστικές να αναχρονιστικές πρακτικές, προς όφελος της ευημερίας και τις προόδου των πολιτών της». Στη συνέχεια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ευχαρίστησε τις ηγεσίες και τα μέλη των Παμμακ. Ενώσεων για τη «δύναμη και την αποφασιστικότητα, με την οποία υπερασπίζονται, όχι μόνο το θέμα της Μακεδονίας, αλλά και όλα τα θέματα της πατρίδας».

      Στην εισήγησή της η καθηγήτρια Νίνα Γκατζούλη τόνισε με μεγάλη έμφαση τη σταθερή θέση και βούληση των απανταχού Μακεδόνων, που είναι και η δυναμική θέση της μεγάλης πλειοψηφίας του απανταχού Ελληνισμού, το αίτημα δηλαδή από την Ελληνική Κυβέρνηση να μα κάνει δεκτή καμιά ονομασία για το Σκοπιανό κράτος που θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγα αυτού. Τη Βουλή της Ελλάδος, ως Πρόεδρος της Επιτροπής Αποδήμου Ελληνισμού παρουσία και άλλων μελών της, εκπροσώπησε ο Βουλευτής και τ. Υπουργός Μακεδονίας-Θράκης Ν.Τσιαρτσιώνης. Σε ειδικό μήνυμά του προς τους συνέδρους ο Πρόεδρος της Βουλής Δημ.Σιούφας, τόνισε μεταξύ άλλων ότι «…αποτελείτε ιστορικό, δυναμικό και πρωτοπόρο τμήμα του Ελληνισμού και στην Πατρίδα και στον Κόσμο. Από τη δική σας ομόνοια, αποφασιστικότητα και δράση θα ενισχυθεί η θετική πορεία μεγάλων εθνικών θεμάτων…».

      Επίσης, σε ειδικό μήνυμά του ο Υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς εξαίρει τη συμβολή του Ελληνισμού της Διασποράς και τονίζει «Με συγκρατημένη αισιοδοξία και ενωμένοι όσο ποτέ, οι Έλληνες συνεχίζουμε τον αγώνα, με πρωτοπόρους και σημαιοφόρους εσάς, τους Έλληνες της Διασποράς…». Ο Γ.Γ. Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Γ.Τσιότρας, εκπροσωπώντας την Ελληνική Κυβέρνηση, έκανε την έναρξη του Συνεδρίου και χαρακτήρισε του Απόδημους «θεματοφύλακες της Ελληνικής Παιδείας και του Πολιτισμού σε όλη την υφήλιο». Ο Πρόεδρος του ΣΑΕ Στ.Ταμβάκης, παρουσία και της Γραμματέας Δρ Ό.Σαραντοπούλου, απεύθυνε το μήνυμα του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, στο οποίο είπε και τα εξής « …εδώ και δεκαετίες μεταλαμπαδεύετε όχι μόνο στα παιδιά και στα εγγόνια σας, αλλά και στους συμπολίτες σας στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Αφρική και τον υπόλοιπο κόσμο, την αγάπη για τη Μακεδονία, την μία, Ελληνική, ιστορική Μακεδονία…». Σημειώνουμε εδώ ότι στη διάρκεια της εκδήλωσης οι ανωτέρω αξιωματούχοι του ΣΑΕ, παρέλαβαν από την Υπάτη Πρόεδρο της Παμμακεδονικής Ένωσης Νίνα Γκατζούλη, την τιμητική διάκριση που απένειμε η Οργάνωση προς το Θ.Σπυρόπουλο, Συντονιστή ΣΑΕ Περιφερείας ΗΠΑ, για τη δυναμική υποστήριξή του στον αγώνα των Παμμακ.Ενώσεων.
      Ο καταξιωμένος Καθηγητής Αρχαιολογίας Δημ.Παντερμαλής, τον οποίο και συγχαίρουμε για τον πρόσφατο διορισμό του ως Προέδρου του Νέου Μουσείου Ακρόπολης, με την ιδιότητά του και ως Επίτιμος Πρόεδρος του Ιδρύματος Μεγάλου Αλεξάνδρου, στο χαιρετισμό του προς τους συνέδρους τόνισε ότι «χρειαζόμαστε τον Αλέξανδρο, για να λύνει τους Γόρδιους Δεσμούς στο εξωτερικό και στο εσωτερικό».

      Ακολουθεί κατωτέρω, λόγω της μεγίστης σημασίας της, η εξαίρετη εισήγηση του Πρέσβη ε.τ. Ελευθερίου Καραγιάννη, ενός από τους πλέον διακεκριμένους διπλωμάτες της πατρίδας μας, ο οποίος υπηρέτησε σε αρκετές χώρες εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε πολύ επίκαιρες θέσεις.

      .

      ΣΛΑΒΙΚΗ ΕΠΙΒΟΥΛΗ
      ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ


      Πολιτικό πρόβλημα

      Η Σλαβική επιβουλή κατά της Ιστορίας και του Πολιτισμού της Μακεδονίας αποτελεί πολιτικό πρόβλημα που δημιούργησε ο καθοδηγούμενος από τους Σλάβους Διεθνής Κομμουνισμός και το οποίο προσπάθησε να ενδύσει με πλαστά ιστορικά, εθνολογικά, γλωσσικά κλπ στοιχεία ώστε να μπορέσει να αντέξει στο χρόνο και να αποτελέσει αντικείμενο διεκδίκησης όχι μόνο στο πολιτικό πεδίο αλλά και στο ιστορικό, εθνολογικό γλωσσικό κλπ.

      Η Σλαβική επιβουλή κατά της Μακεδονίας άρχισε στα μέσα του 19ου αιώνα ως εδαφική διεκδίκηση της Τσαρικής Ρωσίας των εδαφών της Θράκης και μεγάλου μέρους της Μακεδονίας από την τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία προς όφελος της εμπίστου Βουλγαρίας. Η προσπάθεια αυτή απέτυχε διότι η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (1878) που δημιουργούσε την μεγάλη Βουλγαρία ακυρώθηκε λίγους μήνες μετά , όμως δεν ακυρώθηκε ο μεγαλοϊδεατισμός που δημιουργήθηκε στους Βούλγαρους για μία μεγάλη Βουλγαρία με έξοδο στο Αιγαίο . Ο μεγαλοϊδεατισμός αυτός αποτέλεσε και την αιτία για τις βαρβαρότητες που διέπραξαν οι Βούλγαροι κυρίως το 1913 και το 1941 κατά του ελληνικού πληθυσμού τόσο στη Θράκη όσο και στη Μακεδονία που στόχο είχαν την εκδίωξη του από τα πατρογονικά εδάφη και την εγκατάσταση Σλάβων ώστε να αλλοιωθεί εθνολογικά η περιοχή δημιουργώντας έτσι επιχειρήματα για την διεκδίκηση των εδαφών αυτών. Η ευκαιρία να επανέλθει στο προσκήνιο το θέμα δόθηκε με την δημιουργία της Κομμουνιστικής Διεθνούς η οποία , με απόφαση του 3ου Συνεδρίου της Τρίτης Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1924 καλούσε όλα τα τότε Κομμουνιστικά Κόμματα στα Βαλκάνια να υποστηρίξουν « την δημιουργία ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης ». Την απόφαση αυτή δεν αποδέχτηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας το οποίο μέχρι το 1934 δεν αναγνώριζε ίδια «Μακεδονική» εθνότητα .Όμως, το 1937 με την επιστροφή του Τίτο στην Γ/βία από την Μόσχα όπου είχε παραμείνει για μερικά χρόνια ώστε να τύχει της καταλλήλου εκπαιδεύσεως, η απόφαση αυτή ανετράπη (1940 ).

      Αρχές Δεκεμβρίου 1991 πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά επίσημη διμερής συνάντηση μεταξύ της χώρας μας και του τότε Προέδρου των Σκοπίων για την επίλυση των διμερών προβλημάτων. Κατά την συνάντηση του ομιλούντος , τότε Πρέσβεως στην Ο.Δ. της Γ/βίας και του Κύρο Γκλιγκόρωφ, Προέδρου των Σκοπίων , ο τελευταίος όταν εθίγη το πρόβλημα του ονόματος είπε ότι « οι Σλάβοι ήλθαν τον 7ο αιώνα μ .χ και ουδεμία σχέση έχουν με την ιστορία και τον πολιτισμό των Μακεδόνων , οι δε Σλάβοι στην περιοχή των Σκοπίων ήλθαν τον 18ο αιώνα και επειδή διέφεραν από τους εκεί διαβιούντες Σέρβους και Βούλγαρους έλαβαν το όνομα τμήματος του εδάφους για να μην απορροφηθούν απ’ αυτούς». Όταν τον ρώτησα « γιατί θα πρέπει ο Ελληνισμός να πληρώσει το τίμημα μίας ενδοσλαβικής διαφοράς» μου απάντησε ότι « δυστυχώς έτσι έχει εξελιχθεί η ιστορία»

      Σημειωτέον ότι 18 χρόνια μετά, τον Οκτώβριο του 2008 ο π. Υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων κ. Φρτσκόφσκι σε συνέντευξη του στην εκπομπή «Ανιχνεύσεις» του κ. Π. Σαββίδη επανέλαβε, μεταξύ άλλων, ότι οι Σλάβοι των Σκοπίων δεν είναι Μακεδόνες αλλά Σλάβοι οι οποίοι δεν θέλουν να αφομοιωθούν από τους ομόφυλους τους Βούλγαρους.

      Επίσης, προ έτους ο τότε Βούλγαρος Υπουργός των Εξωτερικών δήλωσε ότι η Βουλγαρία δεν πρόκειται να δεχθεί χωρίς όρους την ένταξη των Σκοπίων στην Ε. Ένωση. Την δήλωση αυτή επικρότησε και ο Πρόεδρος της Βουλγαρίας. Επισημαίνω ότι η Βουλγαρία η οποία ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε τα Σκόπια , τα αναγνώρισε ως Κράτος και όχι ως Έθνος, που υποδηλώνει ότι οι πρωτεργάτες του πολιτικού αυτού προβλήματος ,μετά από δεκαετίες και αφού είδαν την δική τους πολιτική να αποτυγχάνει, να δέχονται , εμμέσως πλην σαφώς, ότι το θέμα είναι καθαρά πολιτικό. Εξ’ άλλου ο Πρόεδρος της Σερβίας, αρχές Ιουνίου 2009 ζήτησε από τους Διεθνείς Οργανισμούς να καταδικάσουν τις προσπάθειες των Κοσσοβαρικών Αρχών « να ξαναγράψουν την Ιστορία οικειοποιούμενοι τον Σερβικό πολιτισμό στο Κοσσυφοπέδιο». Δεν πρόσθεσε φυσικά την φράση , « όπως κάναμε εμείς με την Ελλάδα για την Μακεδονία»
      Μία άλλη απόδειξη ότι το πρόβλημα αυτό είναι πολιτικό κατασκεύασμα των Σλάβων αποτελεί και η αποδοχή τον Ιούνιο του 1993 από τον τότε Πρόεδρο των Σκοπίων, μετά από μεσολάβηση του τότε Σέρβου Προέδρου Μιλόσεβιτς, της ονομασίας « Σλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» με τροποποίηση του Σκοπιανού Συντάγματος. Η πρωτοβουλία αυτή δεν κατέληξε σε αποτέλεσμα διότι δεν επετεύχθη η αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

      Ελληνική πολιτική

      Δυστυχώς η Ελληνική πολιτική εστιάστηκε ,κατά κύριο λόγο, σε αντίλογο των ιστορικών , εθνολογικών, γλωσσικών κλπ διεκδικήσεων των Σλάβων, προσπαθώντας να αποδείξει την αδιαμφισβήτητη, από έγκυρους επιστήμονες, ελληνικότητα της Μακεδονίας, εξισώνοντας σε ένα βαθμό την θέση μας με αυτήν των Σλάβων και οδηγώντας σε αποπροσανατολισμό από την ουσία του πραγματικού προβλήματος και βάζοντας μας στην λογική των διλημμάτων και της αναζήτησης αποδεκτού ονόματος. Η Ελληνική πολιτική έπρεπε να είχε εξ’ αρχής στηριχθεί στο αυταπόδεικτο, τουτέστιν ότι η Μακεδονία ανήκει στην ελληνική ιστορία και πολιτισμό και ως εκ τούτου το όνομα Μακεδονία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από άλλους , εναπόκειται δε στα Σκόπια να βρουν όποιο άλλο όνομα θέλουν. Την πολιτική αυτή ακολουθήσαμε δυστυχώς μόνο στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη Λισσαβώνα τον Ιούνιο του 1992 και μετά μπήκαμε στον ολισθηρό δρόμο της αναζήτησης, μέσω ξένων μεσολαβητών, λύσης στο πρόβλημα αυτό. Τα Σκόπια επέδειξαν αδιαλλαξία στην επιδίωξη τους να υλοποιήσουν το πολιτικό αυτό κατασκεύασμα. Το προβαλλόμενο επιχείρημα ότι η χώρα μας προσπαθεί να τους επιβάλλει όνομα, είναι ψευδές , διότι οι Σκοπιανοί προσπαθούν να επιβάλουν, ως δικό τους, ένα όνομα που ανήκει στην ιστορία και τον πολιτισμό άλλου κράτους. Επίσης το επιχείρημα ότι από της συστάσεως της Λ. Σ. Δημοκρατίας αυτής το 1944 ,ως τμήματος της Ο.Δ. της Γιουγκοσλαβίας, δημιουργήθηκε από τους εκεί διαβιούντες Σλάβους « Μακεδονικό» έθνος είναι και αυτό ψευδές καθ’ όσον από της συστάσεως της υπήρξε πολιτική και επιστημονική αμφισβήτηση του κατασκευάσματος και ως εκ τούτου γνώριζαν από την αρχή ότι το έθνος αυτό ανήκει σε άλλο Κράτος και ότι υποκλέπτουν την ιστορία και τον πολιτισμό του. Εκτός από την υποστήριξη που έχουν από ορισμένα Κράτη, πλανάται το ερώτημα αν και δικές μας παραλήψεις ή δείγματα υποχωρητικότητας,τους ενθαρρύνουν στην τήρηση αυτής της πολιτικής.

      Θα επισημάνω ενδεικτικά μερικά γεγονότα: Τον Δεκέμβριο του 1991 ο τότε Υπουργός των Εξωτερικών της Ελλάδος αποδέχθηκε ένα Κανονισμό της Ευρωπ.Κοινότητας που αφορούσε το καθεστώς εισαγωγής προϊόντων καταγωγής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, Κροατίας, Σλοβενίας και Μακεδονίας , τουτέστιν απεδέχθη όπως τα Σκόπια αναφερθούν ως Μακεδονία παρά την περί του αντιθέτου πολιτική της χώρας μας .

      Ωσαύτως, στην Σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρ. Κοινότητος της 16ης Δεκεμβρίου 1991 κατά την οποίαν ελήφθη η απόφαση αναγνώρισης της Σλοβενίας και Κροατίας, ο τότε ‘Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών έχασε ένα τεράστιο πλεονέκτημα , να ζητήσει από την Ε. Κοινότητα να μην αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως Μακεδονία, ανταλλάσσοντας το βέτο που μπορούσε να ασκήσει για τις δύο αυτές αναγνωρίσεις που ζητούσαν επιτακτικά, Γερμανοί και Ιταλοί.

      Όταν συνεστήθη από την Ε.Κοινότητα το 1991 η γνωστή Επιτροπή Μπαντεντέρ, η οποία σκοπό είχε να δώσει νομική κάλυψη στις πολιτικές αποφάσεις για την αναγνώριση των Κρατών που θα εδημιουργούντο από την διάλυση της Γ/βίας και εμείς λόγω Σκοπίων είχαμε κάθε λόγο να συμμετάσχουμε, δεν φέραμε αντίρρηση στην σύσταση της μόνο από μέλη Συνταγματικών Δικαστηρίων και μείναμε έξω από την διεργασία αυτή τόσο σημαντική για την χώρα μας.

      Αρχές του 1992 η Βουλγαρία αποτέλεσε την πρώτη χώρα που αναγνώρισε τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία ως Κράτος και όχι ως έθνος ,ακολουθώντας την πολιτική που είχε υιοθετήσει από το 1956 ότι η Μακεδονία είναι γεωγραφικός όρος και όχι εθνολογικός. Η Ελληνική πλευρά στην πρώτη αυτή αναγνώριση αντέδρασε με γραπτό και προφορικό διάβημα και με πολιτικές δηλώσεις. Η χώρα μας θα έπρεπε να προβεί σε άμεση υποβάθμιση των διπλωματικών σχέσεων των δύο χωρών, σε επίπεδο Επιτετραμμένου για να δοθεί το μήνυμα διεθνώς ότι η χώρα μας θα αντιδράσει σθεναρά σε μελλοντικές παρόμοιες ενέργειες.
      Εξ΄ άλλου, το 1995 στην Ενδιάμεση Συμφωνία, στο άρθρο 7 παρ.3 για την χρήση των Συμβόλων αναφέρει ότι « αν ένα από τα μέρη πιστεύει ότι ένα ή περισσότερα σύμβολα που αποτελούν μέρος της ιστορικής ή πολιτιστικής του κληρονομιάς χρησιμοποιείται από το άλλο μέρος τότε θα του θέσει το θέμα και το άλλο μέρος είτε θα λάβει τις κατάλληλες διορθωτικές ενέργειες ή θα αναφέρει γιατί δεν θεωρεί αναγκαίο να τις λάβει». Εν ολίγοις τους εκχωρήσαμε με διεθνή συμφωνία την χρήση των εθνικών μας συμβόλων.

      Επίσης, στην ίδια συμφωνία (αρθρ.11) αναλάβαμε την διεθνή δέσμευση να υποστηρίξουμε την ένταξη των Σκοπίων στους Διεθνείς Οργανισμούς στους οποίους και η χώρα μας είναι μέλος, εφ΄ όσον υποβάλουν αίτηση ως ΠΓΔΜ. Το τεράστιο λάθος που έγινε είναι ότι η Ελληνική πλευρά δεν έκανε διάκριση μεταξύ των Διεθνών Οργανισμών ,εξισώνοντας έτσι την ένταξη των Σκοπίων σε ένα μικρής σημασίας διεθνή οργανισμό με την ένταξη τους στο ΝΑΤΟ ή την Ε. Ε, που έπρεπε να διακριθούν και να τεθούν προϋποθέσεις για την παροχή της συγκατάθεσης μας. Κατόπιν τούτου αν τα Σκόπια έθεταν υποψηφιότητα για το ΝΑΤΟ ως ΠΓΔΜ η χώρα μας αν ασκούσε βέτο θα μας κατέτασσε στους παραβάτες διεθνών συμφωνιών, δίνοντας επιχειρήματα στους αντιπάλους μας. Βάσει του άρθρου αυτού και του αρθρ.21 προσέφυγαν τον Νοέμβριο του 2008 οι Σκοπιανοί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και σε λίγες μέρες ,στις 20 Ιουλίου, καταθέτουν το κείμενο των κατ΄ αυτούς δικών μας παραβιάσεων της Συμφωνίας αυτής. Επισημαίνω ότι στο άρθρο αυτό δεν προβλέφθηκε κανένας περιορισμός στην άσκηση του δικαιώματος προσφυγής στο Δικαστήριο.
      Για να μην μακρηγορώ στο θέμα αυτό ένα πρόσφατο περιστατικό απαράδεκτης υποχωρητικότητας αποτελεί η άδεια προσγείωσης του κρατικού Σκοπιανού αεροσκάφους στην Κέρκυρα με τα εθνικά διακριτικά τους, γα την οποίαν, πολύ σωστά, διαμαρτυρήθηκαν όλες οι Παμμακεδονικές Οργανώσεις Η πράξη αυτή της ελληνικής πλευράς αποτελεί ντε φάκτο αναγνώριση των εθνικών διακριτικών των Σκοπίων, αποδυναμώνει την διαπραγματευτική ικανότητα μας και μας εκθέτει διεθνώς ως ανακόλουθους και κράτος παλινδρομικών πολιτικών. Εδίδετο η δυνατότητα στην Υπουργό των Εξωτερικών να επαναφέρει τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις. Θα έπρεπε να συναντηθεί με τον Σκοπιανό Υπουργό των Εξωτερικών και στην κοινή συνέντευξη Τύπου να εξέφραζε την ελληνική πολιτική γραμμή, βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους .

      Διαπραγματευτική διαδικασία

      Η χώρα μας μετά από νεφελώδεις δηλώσεις των αρμοδίων της Κυβέρνησης αποκρυστάλλωσε την πολιτική της γραμμή η οποία προτείνει « σύνθετο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων». Η τοποθέτηση αυτή κατά τον ομιλούντα είναι άκρως επικίνδυνη διότι εμπεριέχει πολλές δυνατότητες ερμηνείας εις βάρος μας , όπως απέδειξαν και οι μέχρι τώρα διεργασίες της διεθνούς διαπραγμάτευσης , αφ’ ετέρου δεν επιλύει το ουσιαστικό πρόβλημα που είναι το εθνολογικό και όχι το γεωγραφικό. Προσθέτω ότι το 38% του Μακεδονικού εδάφους περιλαμβάνεται στην σημερινή επικράτεια των Σκοπίων και αποτελεί το 40 % του εδάφους της. Το εύλογο λοιπόν ερώτημα είναι γιατί δεν παίρνει την ονομασία του 60% του εδάφους της αλλά του μικρότερου τμήματος. Επισημαίνω ότι πρόσφατη επιστημονική έρευνα αποδεικνύει ότι τα ποσοστά αυτά είναι λανθασμένα και ότι το 75% περίπου του Μακεδονικού εδάφους περιλαμβάνονται σήμερα στην Ελληνική επικράτεια.

      Ωσαύτως, αποτελεί μέγα σφάλμα η προβολή του επιχειρήματος από ελληνικής πλευράς ότι οι συνομιλίες αφορούν μόνον το όνομα και όχι την εθνότητα , υπηκοότητα, γλώσσα κλπ. Η πρόταση του διεθνή διαμεσολαβητή περί «Βόρειας Μακεδονίας» την οποίαν φαίνεται ότι αποδεχόμεθα ως δήλωσε προ μηνός ο Έλληνας Πρέσβυς στην Ουάσιγκτον σε ομιλία του, είναι απαράδεκτη. Πέραν του ότι η ονομασία αυτή υποδηλεί ότι πρόκειται περί διαμελισμένης πατρίδας, αποτελεί και πρόταση διπλής ονομασίας αφού αποδέχεται και την χρήση του Συνταγματικού τους ονόματος. Επισημαίνω ότι και οι υπόλοιποι όροι είναι ακόμη χειρότεροι.
      Ωσαύτως η μη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στη χώρα μας στερεί το δημοκρατικό δικαίωμα στα 3 εκατομμύρια Μακεδόνες εντός Ελλάδος και στο εξωτερικό , να εκφράσουν τις απόψεις τους, ενώ αποδυναμώνει και την διαπραγματευτική ικανότητα μας.

      Ρόλος Μακεδονικών Οργανώσεων

      Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι εντός των επομένων μηνών οι διαπραγματεύσεις για το όνομα, Σκοπίων, όπως εθνότητα, υπηκοότητα και γλώσσα πρόκειται να καταλήξουν σε συμφωνία. Δεδομένου ότι όπως προανέφερα οι λύσεις που προτείνονται στα θέματα αυτά οδηγούν σε εθνική καταστροφή, εκτιμώ ότι ήλθε ο καιρός οι Μακεδονικές οργανώσεις τόσο του εξωτερικού όσο και του εσωτερικού να αναλάβουν την πολιτική τους ευθύνη. Οι Μακεδονικές Οργανώσεις του εξωτερικού επί δεκαετίες αγωνίστηκαν καθημερινά να προβάλουν την εθνική πολιτική στο θέμα της υφαρπαγής από τους Σλάβους του Μακεδονικού πολιτισμού και ιστορίας και πρόσφατα ,τον παρελθόντα Φεβρουάριο, η Παμμακεδονική ΗΠΑ, έκανε και διάβημα στον διεθνή διαμεσολαβητή κ. Νίμιτς στον οποίον επέδωσε και σχετικό ψήφισμα. Εστάλη επίσης η γνωστή επιστολή 300 και πλέον έγκυρων επιστημόνων στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που δικαιώνει επιστημονικά τα ελληνικά δίκαια . Το πρόβλημα όμως, στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο, δεν ευρίσκεται στην Ουάσιγκτον ή και στον κ. Νίμιτς αλλά 514 χιλιόμετρα Νότια από τον τόπο τελέσεως του 10ου Παγκόσμιου Παμμακεδονικού Συνεδρίου. Θα πρέπει τόσο οι Οργανώσεις των Μακεδόνων του εξωτερικού όσο και αυτές του εσωτερικού να ενώσουν τις δράσεις και πρωτοβουλίες τους και να εκφράσουν με μία φωνή στους αρμόδιους των Αθηνών την πολιτική τους πρόταση, που θα πρέπει να είναι ρεαλιστική . Ήλθε η στιγμή η Ελληνική πολιτεία να έλθει σε συνεννόηση με τους εκπροσώπους τριών εκατομμυρίων Μακεδόνων και να αναλάβει τις πρωτοβουλίες εκείνες, έστω και τώρα, που είναι απαραίτητες για την διαφύλαξη των συμφερόντων του Έθνους στο πρόβλημα που δημιούργησαν οι Σλάβοι και ο διεθνής διαμεσολαβητής, ώστε να σταματήσει ο καθημερινός εξευτελισμός του Μακεδονικού πολιτισμού και ιστορίας από τους Σλάβους των Σκοπίων ,των οποίων οι δύο τελευταίοι Πρόεδροι, χωρίς ίχνος εντροπής αλλά και χωρίς να πάρουν απάντηση των ελλήνων αρμοδίων πολιτικών, δήλωναν για το θέμα του ονόματος

      Τσερβενκόφσκι (τ. Πρόεδρος) «..δεν πρέπει να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να εξευτελιστούν και να βιώσουμε εσωτερική αστάθεια λόγω κακού συμβιβασμού» Ιβανώφ (νυν Πρόεδρος) «..να εξευρεθεί λογικός συμβιβασμός ο οποίος δεν θα θίξει την μακεδονική εθνική ταυτότητα και δεν θα πληγώσει την υπερηφάνεια του πληθυσμού».

      Πρόταση

      Για να υπάρξει οριστική λύση του προβλήματος, κατά την άποψη του ομιλούντος, θα πρέπει να περιλαμβάνει :
      1- Εθνολογικό προσδιορισμό στο όνομα.
      2- Τροποποίηση του Συντάγματος με αναφορά ότι ουδεμία ιστορική ή πολιτιστική σχέση έχουν με τους Μακεδόνες .
      3- Η συμφωνηθείσα λύση να είναι για όλες τις χρήσεις.
      Οποιαδήποτε συμφωνία που δεν θα εμπεριέχει τα στοιχεία αυτά όχι μόνο δεν θα λύσει το πρόβλημα αλλά θα προκαλέσει μεγαλύτερα δεινά. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η μόνη αναγνώριση παγκοσμίως που θα νομιμοποιήσει την πολιτική της κλοπής και οικειοποίησης τμήματος του Ελληνικού Πολιτισμού δια της υφαρπαγής του Μακεδονικού ονόματος, είναι μόνον η δική μας αναγνώριση.
      Τέλος, ανέπτυξα τις απόψεις μου για το εθνικό αυτό θέμα , όχι για να εντάξω κάποιους σ’ αυτές, αλλά για να τους απευθύνω έκκληση να συνεχίσουν τον αγώνα ώστε να μην απολεσθεί και αυτό το εθνικό ζήτημα.
      Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

      Ε. Ν. Καραγιάννης
      Πρέσβυς ε.τ

      5.10.09

      Εκλογές 2009 - Ν.Καστοριάς

      ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ: 63.121
      ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ: 38.859
      ΑΠΟΧΗ: 24.262 (38,44%)
      ΑΚΥΡΑ: 929 ΛΕΥΚΑ 261 ΣΥΝΟΛΟ ΑΚΥΡΩΝ & ΛΕΥΚΩΝ: 1.190 (3,06%)
      ΕΓΚΥΡΑ: 37.669
      143 Εκλογικά Τμήματα.



      • Ν.Δ. 18.878 (50,12%)
      • ΠΑ.ΣΟ.Κ. 12.997 (34,50%)
      • ΛΑ.Ο.Σ. 1.688 (4,48%)
      • Κ.Κ.Ε. 1.504 (3,99%)
      • ΣΥ.ΡΙΖ.Α. 1.418 (3,76%)
      • ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ 439 (1,17%)


      ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

      1 ΤΖΗΚΑΛΑΓΙΑΣ ΖΗΣΗΣ 6.104
      2 ΜΠΟΥΖΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5.713
      3 ΑΓΓΕΛΗΣ ΑΝΕΣΤΗΣ 3.199
      4 ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΜΑΡΙΑ 2.527


      ΠΑΣΟΚ

      1 ΠΕΤΣΑΛΝΙΚΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ 7.683
      2 ΛΥΓΟΥΡΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 1.767
      3 ΚΡΑΓΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ 1.228
      4 ΚΟΒΑΤΣΙΑΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 560


      ΛΑΟΣ

      1 ΚΟΥΣΟΥΝΗΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ 392
      2 ΦΟΥΝΤΕΔΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 231
      3 ΣΤΡΑΤΗ ΕΙΡΗΝΗ 200
      4 ΤΟΣΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ 166

      ΚΚΕ

      1 ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ 302
      2 ΜΑΚΡΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ 259
      3 ΖΕΓΑ ΓΕΩΡΓΙΑ 180
      4 ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 161


      ΣΥΡΙΖΑ

      1 ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ 233
      2 ΚΑΒΕΛΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝ 229
      3 ΛΙΟΥΖΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ 211
      4 ΠΕΡΤΕΚΟΓΛΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΣ 83



      .

      3.10.09

      ΟΔΟΣ: Κυριακή

      «Κυριακή κοντή γιορτή», συνηθίζει να λέει ο «πάνσοφος» ελληνικός λαός, όταν αντιμετωπίζει (με αμηχανία) προκλήσεις και διλήμματα. «Εμείς οι Έλληνες», ανταπαντούν με διαφημιστική αυτοπεποίθηση όσοι προσπαθούν (εικονικά) να εμψυχωθούν οι ίδιοι, εμψυχώνοντας τους άλλους. Στο τέλος πιστεύουν, ότι οι Έλληνες έχουμε ένα αληθινά ξεχωριστό ιστορικό εκτόπισμα. Ένα μεγάλο προορισμό. Υπ’ αυτή την έννοια, οι υποψήφιοι πρωθυπουργοί της Κυριακής, και ειδικά οι κληρονομικοί, είναι Έλληνες με περικεφαλαία (ή και με κορώνες).

      Με όποια μεριά κι’ αν βρεθεί κανείς μέσα στην κάλπη, την Κυριακή το βράδυ, η πολιτική ιστορία της Ελλάδος, γυρίζει σελίδα. Διότι όποιο κι’ αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών (παρά το γεγονός ότι δύσκολα μπορεί να υποκριθεί κάποιος ότι δεν βλέπει την κλίση της πλάστιγγας), το σίγουρο είναι, ότι ο νικητής θα θριαμβεύσει. Ο ηττημένος όμως, θα δει μπροστά του γυρισμένες πλάτες.

      Αλλά έτσι είναι η πολιτική: Την άνοδο, διαδέχεται η πτώση, ή ακόμη και η κατάρρευση. Ειδικά όταν ο λαός, επιστρέφει ως τιμωρός, και με την ψήφο του αποδοκιμάζει νοοτροπίες, διαφθορά και ανικανότητα. Και ακόμη πιο ειδικά όταν αισθάνεται εξαπατημένος.

      Και σ’ αυτές τις εκλογές, διάχυτη είναι η εντύπωση, ότι κάπως έτσι αισθάνεται. Η Νέα Δημοκρατία το 2004 εξελέγη καταγγέλλοντας το «σύστημα ΠαΣοΚ» και τις καθεστωτικές αντιλήψεις. Μόλις 5,5 χρόνια μετά, ατυχώς γι’ αυτή, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει. Προς το χειρότερο.

      Το μετεκλογικό τοπίο αναμένεται να είναι θολό και για την Καστοριά. Όχι μόνο γιατί ο νομός θα επιλέξει με νωπή εντολή τους «νέους» εκπροσώπους του, και θα στείλει στο σπίτι τους -μάλλον οριστικά- κάποιους άλλους. Αλλά και διότι θα ξεκινήσει μια περίοδος στην διάρκεια της οποίας, η ανάγκη για λύσεις στα τοπικά προβλήματα, θα εμφανιστεί ακόμη πιο επιτακτική. Διότι ο χρόνος επιδεινώνει, και δεν επουλώνει τις πληγές που προκαλούν η τοπική αδιαφορία και η αποτυχία. Με την ανεργία και την έλλειψη υποδομών ανάπτυξης, με την κοινωνική υποβάθμιση να κατηφορίζει διαρκώς την Καστοριά στις χαμηλότερες θέσεις, με την πολιτιστική φτώχεια να κατρακυλά και να ευτελίζεται όλο και χειρότερα.

      Η αλήθεια είναι ότι, για την Καστοριά, σε θεωρητικό επίπεδο, το αν από Δευτέρα πρωΐ θα κυβερνά το ΠαΣοΚ ή Νέα Δημοκρατία, λίγο διαφέρει από το δίλημμα της Κικής ή της Κοκώς. Με τα δυο μεγάλα αστικά κόμματα να μην έχουν κάνει (δυστυχώς) σχεδόν τίποτε σημαντικό για την Καστοριά, αλλά με (ευτυχώς) ενδιαφέρουσες συγκλίσεις σε καίρια ζητήματα της χώρας, οι πραγματικές διαφορές των δύο κομμάτων εντοπίζονται πια, μόνο σε δευτερεύουσες λεπτομέρειες. Οι διαφοροποιήσεις επικεντρώνονται στα πρόσωπα των πολιτικών, και τις εναπομείνασες προκαταλήψεις, του τμήματος της κοινωνίας που κουβαλά αναμνήσεις και στερεότυπα στην συλλογική του συνείδηση.

      Όμως, στην περίπτωση της Καστοριάς, οι απολύτως υπαρκτές συνάφειες Νέας Δημοκρατίας και ΠαΣοΚ, εμποδίζονται να αναγνωριστούν ακόμη περισσότερο (τουλάχιστον αυτό συνέβαινε μέχρι τώρα) εξ αιτίας των αρνητικών συμβολισμών, της σημειολογίας συγκεκριμένων προσώπων, και νοοτροπιών, που συναντώνται και στις δυο πλευρές, και στις δυο όχθες. Και οι οποίες, συντηρούν τις προκαταλήψεις.

      Για λόγους (αληθινούς ή προσχηματικούς) δεοντολογίας και ουδετερότητας, συνηθίζεται στον Τύπο της περιφέρειας, τον επαρχιακό τύπο δηλαδή, στον άδολο, αλλά και σε αυτόν που προεκλογικά και μετεκλογικά περιφέρει, ή περιφέρεται, να αποφεύγει να ασκεί άμεσα προβλέψεις, εκτιμήσεις ή να ασκεί κριτική στους υποψηφίους. Η ΟΔΟΣ προσπάθησε και σε αυτή την περίοδο να μην προχωρήσει σε προβλέψεις για το αποτέλεσμα της κάλπης και την σταυροδότηση των υποψηφίων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Παρά το γεγονός ότι πρόβαλλε, με κριτική διάθεση μέρος της κομματικής ειδησεογραφίας.

      Και αυτό, παρά το ότι είναι αλήθεια ότι, τα έργα οι ημέρες, η δημόσια εικόνα, καθώς και οι αναμνήσεις επιτρέπουν, αν δεν επιβάλλουν κιόλας, την άσκηση κριτικής στους υποψήφιους βουλευτές (με την σειρά της ανακήρυξής τους) κ.κ Ανέστη Αγγελή, Μαρία Αντωνίου, Παρασκευή Μπουζάλη και Ζήση Τζηκαλάγια. Ωστόσο, θεωρείται unfair να ασκείται αυστηρή κριτική στους υποψηφίους. Περιέργως βέβαια, θεωρείται εντελώς fair το να προβάλλονται οι υποψήφιοι βουλευτές, και τα τοπικά ΜΜΕ, από «βήματα» της κριτικής να μεταβάλλονται σε φερέφωνα.

      Αλλά, αν είναι λεπτό ζήτημα τάκτ για μια εφημερίδα, δυο μέρες πριν τις εκλογές να προχωρήσει δημοσίως σε αντικειμενική πρόβλεψη για το ποιος θα είναι ο νικητής βουλευτής, από την πλευρά της Ν.Δ., αντίθετα είναι υπερβολή να αποφευχθεί η «πρόβλεψη» ότι στο ΠαΣοΚ, νικητής θα είναι για μια ακόμη (πολλοστή) φορά ο κ. Φίλιππος Πετσάλνικος.

      Συμπληρώνοντας είκοσι πέντε χρόνια συνεχούς βουλευτικής παρουσίας, αν κερδίσει τελικά το ΠαΣοΚ, ο κ. Πετσάλνικος όπως δείχνουν τα πράγματα, θα κληθεί να αναλάβει σημαντική θέση στην κυβερνητική, ή ακόμη και στην πολιτειακή ιεραρχία. Θα βρεθεί επομένως απέναντι σε σημαντικές προκλήσεις. Ίσως θα είναι η τελευταία ευκαιρία του να διευρύνει, να ανοίξει το ΠαΣοΚ στην Καστοριά. Ώστε να απαλλάξει όσους αδυνατώντας να ψηφίσουν ΠαΣοΚ, για να αποδοκιμάσουν την σημερινή Νέα Δημοκρατία, καταφεύγουν στις τάξεις άλλων κομμάτων, όπου άκρα δεξιά και άκρα αριστερά «μπολιάζονται» αντιδραστικά και οπισθοδρομικά.

      Όσοι θέλουν να υπερασπιστούν την πολιτική μακροημέρευση, επικαλούνται συνήθως την εμπειρία και την σοφία που αποκομίζει κάποιος από την πολιτική μετά από μακρά θητεία. Ας αποφασίσει λοιπόν ο ίδιος ποια παρακαταθήκη θα είναι η καλλίτερη γι’ αυτόν, το κόμμα του, και κυρίως για την Καστοριά. Με την Νέα Δημοκρατία σε αυτό το στάδιο, πρόωρα δυστυχώς γερασμένη, ίσως πράγματι από την Κυριακή το βράδυ να μπορεί η Καστοριά να γυρίσει σελίδα. Θέλει όμως;

      ΟΔΟΣ: Τώρα

      Όταν έκλεινε την ύλη της η εφημερίδα και όδευε στο τυπογραφείο, είχε ήδη πραγματοποιηθεί το περίφημο debate μεταξύ των έξι αρχηγών των πολιτικών κομμάτων και σχηματισμών που συμμετέχουν στις επόμενες εκλογές. Χωρίς εκπλήξεις και ιδιαίτερες εντάσεις, στην γνώμη αυτών που επιδίδονται σε «βαθύτερες» αναλύσεις, το πολυδιαφημισμένο πρώτο αυτό happening, απέδειξε την ύπαρξη και λειτουργία μιας σιωπηλής συμφωνίας. Ενός consensus, που πιο πολύ οφείλεται στην δυναμική και τις τάσεις της κοινωνίας, παρά στο (υψηλό) επίπεδο του πολιτικού πολιτισμού των κομμάτων και των αρχηγών τους. Απλά, πολύς θόρυβος για το τίποτα, μια και το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον.

      Τις ίδιες ώρες αναμενόταν η πραγματοποίηση το βράδυ της Τρίτης του αντίστοιχου debate μεταξύ των δύο βασικών υποψηφίων πρωθυπουργών, και επομένως των δύο μονομάχων: των κκ. Κωνσταντίνου Καραμανλή και Γεωργίου Παπανδρέου για την Νέα Δημοκρατία και το ΠαΣοΚ αντίστοιχα. Με την ΝΔ να έχει επενδύσει μεγάλο μέρος της τελικής της προσπάθειας προς τις κάλπες, στο «χάρισμα», ή ακριβέστερα στην υποτιθέμενη ρητορική υπεροχή του πρωθυπουργού, έναντι του χαμηλού προφίλ προέδρου του ΠαΣοΚ. Προφανώς (και δυστυχώς), εκεί, στην Ρηγίλλης, θα έχουν ξεχάσει ότι το διακύβευμα των επικείμενων εκλογών έχει πλέον ξεπεράσει τα στενά προσωπικά όρια των δύο αρχηγών.

      Έχουν ξεχάσει ακόμη, ότι δυο από τους καλλίτερους πρωθυπουργούς της σύγχρονης (μεταπολεμικής) περιόδου, οι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Κωνσταντίνος Σημίτης, έμειναν στην ιστορία, ο μεν πρώτος για την λακωνικότητα της ακατάληπτης μερικές φορές σερραϊκής προφοράς του, ο δε δεύτερος για τα φραστικά σαρδάμ του. Ακόμη χειρότερα, έχουν ξεχάσει ότι σ’ αυτές τις εκλογές πιο πολύ συγκρούεται η Νέα Δημοκρατία των σκανδάλων, με τους οργισμένους ψηφοφόρους της.

      Εν πάση περιπτώσει όμως, μετά τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που νόμιμα ανακοινώθηκαν την π. Παρασκευή, η χώρα και μαζί της η Καστοριά, οδηγούνται στις εκλογές της μεθεπόμενης Κυριακής με σαφείς ενδείξεις ότι (αν δεν υπάρξουν απρόβλεπτα) στις 4 Οκτωβρίου το βράδυ θα υπάρξουν πολιτικές ανατροπές. Παράλληλα θεωρείται πολύ πιθανή η αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος. Με το ΠαΣοΚ να δείχνει πιο κοντά στην επίτευξη του εκλογικού του στόχου. Χάρη στην συσπείρωση των ψηφοφόρων του, που ενισχύεται από το εκλογικό αφροδισιακό και τον αέρα του νικητή. Αλλά και την δραματική απογοήτευση που την τρέχουσα προεκλογική περίοδο επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο στις τάξεις των παραδοσιακών ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας.

      Απόδειξη της αισιοδοξίας που επικρατεί στις τάξεις του ΠαΣοΚ, δεν αποτελεί μόνο η κινητικότητα του παντοδύναμου βουλευτή κ. Φιλίππου Πετσάλνικου, που σε περίπτωση νίκης αναμένεται να αναλάβει υψηλό πόστο, αλλά το γεγονός ότι το ψηφοδέλτιο του κόμματος στην Καστοριά, έχει συσπειρώσει με σχετική ευκολία τους άλλους 3 υποψήφιους βουλευτές. Καθώς και ότι οι γκρίνιες και οι αμφισβητήσεις, προς το παρόν παραμερίστηκαν.

      Έτσι, την μάχη στις επάλξεις έχει επωμισθεί προσωπικά σχεδόν μόνος (και κάπως ξεχασμένος από τα υπόλοιπα ηγετικά στελέχη του κόμματος που καραδοκούν την επαύριο) ο μέχρι πρόσφατα απόλυτος, αδιαφιλονίκητος και κυρίαρχος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Που με μια σειρά αλλεπάλληλων λαθών, τα οποία ξεκίνησαν (κάτι λιγότερο από) δυο χρόνια πριν με την απόπειρα αυτοκτονίας του παντοδύναμου Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού την εποχή εκείνη κ. Χ. Ζαχόπουλου, για να προστίθενται συνεχώς, και κυρίως ασταμάτητα, κι’ άλλα, ολοένα χειρότερα και σοβαρότερα, μέρα με την μέρα, προκαλώντας κατάπληξη στον κόσμο, και να κλιμακωθούν το τελευταίο έτος.

      Με τις πολιτικές αθλιότητες των σκανδάλων κορυφαίων κυβερνητικών παραγόντων και τις αναρχικές καταστροφές στην Αθήνα και τα μεγάλα αστικά κέντρα του περασμένο Δεκέμβρη. Χωρίς ωστόσο να ληφθεί ούτε ένα αποτελεσματικό αντίμετρο της ελεύθερης πτώσης που πραγματοποιούσε στο κενό η Ελλάδα. Και ύστερα «ψάχνονται», εκεί, στην Νέα Δημοκρατία, γιατί ο κόσμος δείχνει να επιλέγει τον κατ’ αυτούς Βαραββά. Και όχι τους υπηρέτες και τους διακόνους του Εφραίμ, και άλλων δήθεν αναχωρητών των εγκοσμίων. Που μετέτρεψαν το Άγιον Όρος σε off shore παράδεισο.

      Ζωντανό» (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) παράδειγμα της κατάστασης αυτής και της πλήρους αποτυχίας της κυβερνητικής πολιτικής, της έλλειψης προγράμματος και σχεδιασμού, αποτελεί όπως πάντα η Καστοριά. Που έχασε, κυριολεκτικά «έκαψε» 5,5 συναπτά έτη, φιλικής (από κομματική άποψη) διακυβέρνησης, χωρίς να επωφεληθεί σχεδόν σε τίποτε. Μόνο ο ψηλός προβολέας στην πλατεία Ομόνοιας, τύπου Ανατολικού Βερολίνου της γνωστής περιόδου, θα μείνει να θυμίζει τα λόγια τα μεγάλα της Νέας Δημοκρατίας.

      Μάλιστα δεν είναι υπερβολή να επισημανθεί η διάχυτη εντύπωση ότι ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, κατά τα οποία βουλευτής της κυβερνητικής πλευράς στην Καστοριά θήτευσε η κ. Παρασκευή Μπουζάλη, η κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο. Προφανώς ως αποτέλεσμα της γενικότερης κυβερνητικής απραξίας και των εσωκομματικών ερίδων.

      Και να, που σήμερα η κ. Παρασκευή Μπουζάλη διεκδικεί και πάλι τον σταυρό προτίμησης των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, για να συνεχίσει προφανώς το... έργο της από τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αυτή την φορά, αν κερδίσει το ΠαΣοΚ. Έργο, το οποίο μπορεί να προβλέψει εύκολα κανείς πιο θα είναι για τον νομό Καστοριάς, αν μελετήσει τα πεπραγμένα στην διάρκεια της κυβερνητικής περιόδου της Νέας Δημοκρατίας.

      Αντίστοιχες βλέψεις έχει και ο τ. βουλευτής κ. Ανέστης Αγγελής, που αποφάσισε την απόπειρα αναβάπτισής του, καθώς και οι κκ. Ζήσης Τζηκαλάγιας που επί χρόνια προσπαθεί να πείσει τους συμπολίτες του για τα θετικά της μετριοπαθούς υποψηφιότητάς του. «Σφήνα» σε όλα αυτά και ιδίως στην κ. Π. Μπουζάλη, θεωρείται η υποψηφιότητα της κ. Μαρίας Αντωνίου, που διακρίνεται από την απουσία προηγούμενης εκλογικής φθοράς.

      Έτσι με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά και τις πολιτικές συνθήκες που επηρεάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα, τόσο σε πανελλήνιο επίπεδο, όσο και σε επίπεδο Καστοριάς, ο προεκλογικός στίβος περισσότερο θυμίζει ρωμαϊκή αρένα.

      Ένα Κολοσσαίο με τους μονομάχους, λάκκους λεόντων και εκλογικά μελλοθανάτους. Για μια ακόμη φορά, θαυμάσια τα κατάφεραν. Τόσο πολύ, που κανείς θα έπρεπε να απορεί (και να ανησυχεί) αν τελικά ήταν υποψήφιος ο τ. πρωθυπουργός κ. Κ. Σημίτης και όχι τώρα που το ελληνικό πολιτικό σύστημα «αξιών» και «αρχών» τον απέβαλε. Απλώς στην επόμενη Βουλή το σύστημα αυτό θα είναι περισσότερο ανενόχλητο. Είναι αυτό που έλεγαν παλιότερα: Ο αγώνας (όχι τώρα αλλά) ΤΩΡΑ δικαιώνεται.

      ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Θ. ΔΟΛΛΑ: O Καραμανλής στο City του Λονδίνου…

      Ήταν η πρώτη μέρα του Στέφανου στην καινούρια του δουλειά, εκπαιδευόμενος υπάλληλος στην κατασκευαστική εταιρεία «Θεμέλιο Α.Ε.Τ.Ε.». Το αφεντικό του, ο κύριος Νικόδημος, ήταν ένας 62χρονος άντρας, με επιβλητικό παρουσιαστικό και δυνατή φωνή, χαρακτηριστικά που, δεν επέτρεπαν πολλές διαφωνίες μαζί του. Όπου να ναι κατέφθανε, για να ξεκινήσει η βασική εκπαίδευση στον κόσμο της χαλυβουργίας, του αλουμινίου και του οπλισμένου σκυροδέματος.
      Ίσα που συγκρατήθηκε για να μην τιναχτεί από την καρέκλα του, ξαφνιασμένος από τον βαρύγδουπο ήχο του χοντρού βιβλίου που προσγειώθηκε στο γραφείο του, και το άκουσμα της βροντερής φωνής του κύριου Νικόδημου να του λέει: «Καλημέρα Στέφανε παιδί μου! Από δω θα ξεκινήσουμε σήμερα!», είπε και ακούμπησε την παλάμη του πάνω στο γαλάζιο εξώφυλλο. «Ξεφύλλισε το, μην ντρέπεσαι»!
      Ο Στέφανος πήρε ευλαβικά στα χέρια του το βαρύ βιβλίο. Ο τίτλος του… τρεις λέξεις, η μάλλον… μία λέξη, τρις επαναλαμβανόμενη: «Κτίστε, Κτίστε, Κτίστε», του Νικολάου Κ. Μάρτη(1) . «Διάβαζε από την αρχή και δυνατά ν’ ακούω και ‘γω», παρενέβη τ’ αφεντικό.
      Ο εκπαιδευόμενος πήγε κατευθείαν στην σελίδα με τα περιεχόμενα: «Βιομηχανία, Εκβιομηχάνιση, Αναδιοργάνωση Υπουργείου Βιομηχανίας, Χρηματοδότηση Βιομηχανίας, Εκσυγχρονισμός Εγκαταστάσεων, Φορολογικά κίνητρα - Ν.Δ. 4002/1959, Ν. 4171/61 - Νόμος Παραγωγικών Επενδύσεων…».
      «Από την αρχή είπαμε!». «Μα πιο αρχή δεν γίνεται.. μόνο η σελίδα με τις ευχαριστίες και τις αφιερώσεις προηγείται!», είπε, από μέσα του, ο Στέφανος. Για τον φόβο των Ιουδαίων βέβαια, γύρισε βιαστικά στην προηγούμενη σελίδα… ουπς, δεν είναι οι ευχαριστίες και οι αφιερώσεις αυτήν η παράγραφος:
      «Το παν δεν είναι να εκλεγείς Βουλευτής, να γίνεις Υπουργός ή και Πρωθυπουργός… αλλά, το να μπορείς να βλέπεις τον κόσμο στα μάτια». Κωνσταντίνος Καραμανλής.
      «Ο Καραμαλής, Στέφανε αγόρι μου, έχτισε αυτήν την χώρα και ο Καραμαλής την εγκρέμισε!». «Τι εννοείτε κύριε Νικόδημε;». «Από την μία την έχτισε, εξ ου και το Εθνάρχης και από την άλλη την γκρέμισε, θέτοντας πολύ ψηλά τον πήχη για τον ανεψιό του… Όσο κι αν πάλευε να τον περάσει, νομοτελειακά θα κουραζόταν!». «Με όλο το θάρρος κύριε Νικόδημε, αλλά, σας ακούω να αποκαλείτε τον Πρόεδρο ‘Καραμαλή’ και όχι ‘Καραμανλή’, όπως είναι και το σωστό άλλωστε…».
      «Άκουσ’ αγόρι μου… το ‘Καραμανλής’ είναι επίθετο, το ‘Καραμαλής’ είναι έννοια! Ο Καραμαλής λοιπόν, είχε τον Θόδωρο». «Αναφέρεστε στον Θόδωρο από τους ‘10 μικρούς Μήτσους’»; «Κοίταξε, γιατί εσάς τους νέους σας έχω ικανούς να νομίζετε ότι ο Θόδωρος είναι ήρωας του Λαζόπουλου, σου τονίζω ότι, ο Θόδωρος ήτανε υπαρκτό πρόσωπο... Ήτανε ο οικονόμος του Καραμαλή, ο ‘μπάτλερ’ που λέτε εκεί στην Αγγλία που σπούδαζες. Σαν οικονόμος που ήταν λοιπόν, κατέβαινε στην λαϊκή και έκανε τα απαραίτητα ψώνια για ένα τραπέζι. Όταν γύριζε, μαζί με τα ψώνια, έδινε και ένα τεφτέρι στον αείμνηστο, με τις τιμές που ίσχυαν στην αγορά. Αν υπήρχε έστω και ένα ζαρζαβατικό που η τιμή του να ήταν τσιμπημένη προς τα πάνω, άνοιγε ολόκληρο θέμα!. Θ’ ακούσεις πολλούς να λένε ότι, ο Καραμαλής έφερε το άσπρο ψωμί, εννοώντας ότι, με την τιμή που επέβαλε στο ψωμί από άσπρο, επεξεργασμένο, σιτάρι, για πρώτη φορά, οι χαμηλότερες τάξεις μπορούσαν να το καταναλώσουν. Και αν σκεφτείς ότι, σήμερα το μαύρο ψωμί, το ολικής αλέσεως που το λέτε, είναι ακριβότερο από το άσπρο! Τι σου είναι οι διατροφικές συνήθειες και το μάρκετιν! δεν συμφωνείς; Με αυτόν τον τρόπο ο Καραμαλής μας έκανε να νοιώθουμε ότι ζούμε στην ίδια Ελλάδα, να τον νοιώθουμε κοντά μας, , ότι περπατάει στους δρόμους από την Αθήνα μέχρι τα Σέρρες. Τι να σου πω, για μας τους παλιούς, ο Καραμανλής είναι σαν να περπατάει… πως το λένε μωρέ το Οικονομικό Κέντρο του Λονδίνου;» «Σίτυ!»
      «Ά να γειά σου, για μας τους παλιούς, ο Καραμανλής είναι σαν να περπατάει στο Σίτυ του Λονδίνου!» (2).


      1.Το Βιβλίο «Κτίστε, Κτίστε, Κτίστε» κυκλοφόρησε σε Α’ Έκδοση τον Φεβρουάριο του 1990. Στοιχειοθετήθηκε, εκτυπώθηκε και βιβλιοδετήθηκε στο Εργοστάσιο Γραφικών Τεχνών «Αφοί Αθανασιάδη Α.Ε.». Ο κύριος Νικόλαος Μάρτης, απόφοιτος την Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Υπουργείου Βορείου Ελλάδος από το 1955 έως το 1956, Υφυπουργός Εμπορίου από το 1956 μέχρι το 1958, Υπουργός Βιομηχανίας από το 1958 μέχρι το 1961 και Υπουργός Βορείου Ελλάδος από το 1974 μέχρι το 1981. Έχει λάβει μέρος στη μάχη του Ελ Αλαμέιν με την 1η Ελληνική Ταξιαρχία, στη μάχη Ρίμινι με την 3η Ορεινή Ταξιαρχία, καθώς και στην μάχη των Αθηνών (1944) με την ταξιαρχία Ρίμινι.
      2. Ατυχώς και ο κύριος Καραμανλής είχε τον δικό του Θόδωρο.

      ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ έγραψαν

      Η ΟΔΟΣ, έλαβε κατά την διάρκεια αυτής της προεκλογικής περιόδου, πλήθος από επιστολές ανώνυμων αναγνωστών, αλλά με τις οποίες οι περισσότεροι ασκούσαν κριτική στα πρόσωπα των υποψηφίων βουλευτών και ιδίως των ήδη βουλευτών κκ. Παρασκευής Μπουζάλη και Φίλιππου Πετσάλνικου. Κατ’ εξαίρεση της παγιωμένης τακτικής της εφημερίδας και της αρχής της, να παρέχει ισότιμα βήμα προβολής των απόψεων και της κριτικής που ασκείται ακόμη και από ανώνυμους επιστολογράφους, και ακριβώς λόγω της προεκλογικής περιόδου, η ΟΔΟΣ δεν καταχώρησε τις επιστολές ανωνύμων. Περισσότερο διότι σ’ αυτές τις περιπτώσεις τα κίνητρα ενός ανώνυμου επιστολογράφου, δεν είναι αρκετά ξεκαθαρισμένα.

      Για την επιστολή όμως που υπογράφεται από τον συντάκτη της και δημοσιεύεται στην συνέχεια, δεν μπορεί να ισχύσει το ίδιο. Η ΟΔΟΣ την καταχωρεί, με την παρατήρηση ότι αμβλύνθηκαν κάποιες διατυπώσεις του αυθεντικού κειμένου στο απολύτως απαραίτητο μέτρο. Και φυσικά με την διευκρίνιση ότι οι απόψεις τρίτων που δημοσιεύονται ανώνυμα ή επώνυμα στην ΟΔΟ δεν απηχούν απόψεις και θέσεις της εφημερίδας.



      ***


      Κύριε Μπαϊρακτάρη.

      Με την παρούσα επιθυμώ να εκφράσω πικρία και αγανάκτηση για όσα ανεπίτρεπτα τεκταίνονται σε βάρος της πατρίδας μας, του λαού και της κοινωνίας.
      Βεβαίως γνωρίζω ότι δεν έχω το δικαίωμα να εκφραστώ ως ελεύθερα σκεπτόμενος πολίτης. Βεβαίως γνωρίζω ότι διατρέχω τον κίνδυνο να βρεθώ κατηγορούμενος για άλλη μια φορά με βαρύτατες και ψευδείς κατηγορίες. Οι διώκτες μου κρατικοί υπάλληλοι ας ελπίζουν ότι θα το βουλώσω σύντομα μια που η κλεψύδρα του πανδαμάτορος χρόνου δείχνει να αδειάζει αισθητά. Ως τότε όμως θα ουρλιάζω. Μια ρωσική παροιμία λέει: «Όταν ζεις με λύκους, ουρλιάζεις σα λύκος.»
      Απευθύνομαι στον κ. Καραμανλή και στους… εκλεκτούς του που τους πιστέψαμε, τους ψηφίσαμε και τους υποστηρίξαμε ανιδιοτελώς με την ελπίδα ότι θα σταματήσει ο κατήφορος στον οποίο κατρακυλάει η πατρίδα και η δημοκρατία μας (προτάσσω τη λέξη πατρίδα διότι πιστεύω ότι δημοκρατία χωρίς πατρίδα δεν νοείται). Ξέρω ότι θα διαφωνήσουν οι διεθνιστές της Γ Διεθνούς, αλλά και μερικοί νεοφώτιστοι που σπούδασαν στα διάφορα Χάρβαρντ της αλλοδαπής…

      Κύριε Καραμανλή δε θα χαρώ καθόλου που θα νικήσει ή θα θριαμβεύσει στις προσεχείς εκλογές το ΠαΣοΚ, θα χαρώ όμως ιδιαίτερα και θα το γιορτάσω που θα σας δω στο καναβάτσο της ανυποληψίας μαζί με όλο αυτό το τσούρμο των βαστάζων, κολάκων κλπ. κλπ. Εμείς οι ψηφοφόροι δε ψηφίσαμε NΔ για να αλλάξουμε δυνάστη, από πράσινο σε μπλε. Μας πνίγει η μπόχα της διαφθοράς, οι νέοι δυνάστες προπετείς αλαζόνες, σφουγγοκολλάριοι διαγκωνίζονται να ανεβούν πιο ψηλά και δεν είδαμε ούτε έναν να λογοδοτεί για τα εκατομμύρια που άρπαξαν, έφαγαν, κατασπατάλησαν. Είπατε κύριε Καραμανλή: «Θα θωρακίσουμε την διαφάνεια» και γίναμε μάρτυρες της ακατάσχετης διαφθοράς! Φορέσατε στην διαφάνεια ζώνη αγνότητας κλειδώνοντάς την με το ίδιο λουκέτο που βάλατε και στη Βουλή… Μας παραμυθιάσατε με εκείνο το ντιμπέϊτ για το που θα βρείτε χρήματα, αλλά σιωπήσατε και οι δυο σας για τα κλεμμένα και τους κλέφτες.

      Σας εμπιστευτήκαμε κύριε Καραμανλή, ελπίσαμε σε σας, μα εσείς δεν αποδειχθήκατε ότι έχετε την ικανότητα να κάνετε πράξη τις υποσχέσεις σας και μας απογοητεύσατε. Αισθανόμαστε προδομένοι και ντροπιασμένοι. Επί των ημερών σας η κομματοκρατία αποχαλινώθηκε, η διαφθορά γιγαντώθηκε και ο πολίτης έρμαιο στις ορέξεις ενός διεφθαρμένου κράτους είναι υποχρεωμένος να σιωπήσει. Τα λόγια του Βολτέρου ηχούν παράξενα, απόκοσμα, ακαταλαβίστικα. Φθάσαμε στο σημείο να ακούμε από κάποιο κανάλι της TV τον Σ. Πατακό να μας θέτει ωμά, αυτάρεσκα και με αρκετή δόση ειρωνείας το ερώτημα: «Αυτή τη δημοκρατία θέλατε;». Ο δυστυχής, αφού αράδιασε βιαστικά-βιαστικά κάτι για τα ομόλογα, για Βατοπαίδια, για Ζίμενς, για διαφθορά που η πατρίδα μας κατέχει την πρώτη θέση προσπαθούσε ασθμαίνοντας να προλάβει να πει όσο μπορούσε πιο πολλά από τα παγκοίνως γνωστά «επιτεύγματα» του κομματικού μας κράτους, και η αγωνία του εμφανής διότι γνώριζε ότι ο τηλεοπτικός του χρόνος είναι λίγος αλλά και ο βιολογικός του λιγότερος. Πρόλαβε όμως να μας ρωτήσει: «Αυτή τη δημοκρατία θέλατε;».

      Κύριε Μπαϊρακτάρη.
      Με πολύ συγκίνηση διάβασα στην «ΟΔΟ» 17.9.2009/507 άρθρο της κυρίας Σόνιας Ευθυμιάδου-Παπασταύρου με τίτλο: «Μιλώντας με τα παιδιά για την δημοκρατία», εξ’ αφορμής εγκυκλίου που τους ήρθε στο σχολείο για να γιορτάσουν την Παγκόσμια ημέρα της Δημοκρατίας. Ποτέ δεν παραλείπω να διαβάζω και να ευφραίνομαι από το διαυγή και ωραίο τρόπο με τον οποίο διατυπώνει τις απόψεις της και δεν είναι μόνο η καλλιέπεια που την χαρακτηρίζει αλλά και η ευαισθησία και ο προβληματισμός που χαρακτηρίζουν αυτή τη πεφωτισμένη δασκάλα.
      Η κύρια Σόνια είναι δασκάλα στο Μαύροβο και μου θύμισε κάποιους δασκάλου που είχα και εγώ στο γυμνάσιο της Καστοριάς. Θα αναφερθώ ενδεικτικά μόνον στον Αντώνιο Καλαφατίδη ο οποίος όταν επέστρεψε από το αλβανικό μέτωπο συνέχισε να μας διδάσκει δήθεν ιστορία αλλά η ψυχούλα μας πλημμύριζε από λόγο πατριωτικό. Φορούσε ακόμη την τιμημένη χλαίνη του λοχαγού. Υπήρξαν και άλλοι δάσκαλοι.
      Είναι παρήγορο και ελπιδοφόρο ότι υπάρχουν ακόμη δάσκαλοι που τιμούν το λειτούργημα και αγωνίζονται, θυσιάζονται και αντιστέκονται στην αλλοτρίωση των νέων, στην καταρράκωση ιδανικών, στην αποχαύνωση και στην αλλοίωση ακόμα και της γλώσσας μας όπου πια αλλοιώνονται και έχουν κακοφορμίσει οι έννοιες όπως «σεμνά και ταπεινά». Και αγωνίζονται αυτοί οι δάσκαλοι κάτω από τραγικά δύσκολες συνθήκες να διδάξουν στη νέα γενιά, πώς θα φυλάξουν Θερμοπύλες-ιδανικά, αλλά και να ερμηνεύσουν την εγκύκλιο του υπουργείου περί Δημοκρατίας.
      «Το πολιτικό σύστημα έχει καταρρεύσει… Σώζει ακόμα εκπληκτική ποιότητα η ελληνική κοινωνία -η παρακαταθήκη του Σεφέρη, του Ελύτη, του Θεοτοκά, του Λορετζάτου δεν έμεινε άγονη». Σώζει ακόμη η εκπληκτική ποιότητα του δάσκαλου-της δασκάλας που η μεγαλοσύνη τους μετριέται με της καρδιάς το πύρωμα και με αίμα, (για να παραφράσω τα λόγια του ποιητή μας).

      «Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι κατ’ όνομα δημοκρατία και στην πραγματικότητα ωμά και χυδαία στυγνή κομματοκρατία», κραυγάζει απεγνωσμένα ο καθηγητής φιλοσοφίας και συγγραφέας Χρ. Γιανναράς σε άρθρο του στην «Καθημερινή» με τίτλο: «Κατάρρευση, όχι απλώς κρίση». Και εμείς οι ψηφοφόροι θα συγκεντρωθούμε να ακούσουμε την κ. Μπουζάλη και εκτός απ’ αυτήν τον κάθε αλεξιπτωτιστή ή αλεξιπτωτίστρια που απρόσκλητοι μας έρχονται κατά καιρούς από τα Βόρεια Προάστια αεράτοι, αρωματισμένοι, χαμογελαστοί, καλοντυμένοι, ξεχειλίζοντας από αισιοδοξία. Και γιατί όχι; συνοδευόμενοι πάντα από βαστάζους, μεταβάλλοντας την Καστοριά μας σε πασαρέλα. Θα μας μιλήσουν για την κρίση και για τους φόρους, μα δε θα μας πουν από πού τόσο χρήμα για το προεκλογικό τους αγώνα. Και δε θα μας πουν βέβαια πώς θα βγούμε από την κρίση γιατί δε ξέρουν. Εμείς καλούμεθα να ασκήσουμε το δημοκρατικό μας δικαίωμα με φανφάρες, λάβαρα, συνθήματα, λόγια, λόγους, χρήμα, χλιδή, επίδειξη …ΓΙΑΤΙ; Αύριο οι κύριοι αυτοί θα ευωχούνται στα Βόρεια Προάστια γιατί εκεί είναι η θέση τους, ώρα τους καλή! Εμείς στα βόρεια σύνορά μας γιατί εδώ είναι η θέση μας και δεν την εγκαταλείπουμε. Η κύρια Σόνια μας και ο κάθε δάσκαλός μας εδώ στο καθήκον γιατί εδώ είναι η θέση τους….
      Ας προβληματιστούμε λοιπόν. Υπάρχει ελπίς!
      Ευχαριστώ για την φιλοξενία.
      Γιάννης Εύδος
      διπλ. μηχανολόγος μηχανικός