ΟΔΟΣ: Vulcanalia

ΟΔΟΣ 27.2.2025 | 1262

Σε μια εποχή και περιοχή, που ούτως ή άλλως σιωπά κάτω από ένα πέπλο πυκνής θηραϊκής γης που σκεπάζει τον τόπο και φιμώνει στόματα καλύπτοντας προβλήματα και τους ανίκανους. Και όπου υπάρχει θηραϊκή γη ακόμη και χωρίς ηφαίστειο και χωρίς εμφανή έκρηξη. 

Η κατάσταση στην πολιτική και δημόσια ζωή της χώρας στις αρχές ακόμη του 2025, που για την ώρα δεν μοιάζει και πολύ Σωτήριο (ως έτος) ίσως και να μην έχει ανάλογο προηγούμενο. Από τα χρόνια της Μεταπολίτευσης κιόλας. 

Το αρνητικό κλίμα είναι φανερό και στην Καστοριά όπου επικρατεί ένα γενικευμένο μούδιασμα και τίποτε δεν κινείται. Η βουλευτής Καστοριάς κυρία Μαρία Αντωνίου δείχνει να αναστοχάζεται πολιτικά. Τα κομματικά όργανα να είναι πάντα σημειωτόν στην «ζωάρα» τους. Με εξαίρεση την αντιδραστική Δεξιά, τα υπόλοιπα δημοκρατικά κόμματα και οι αντιπολιτευτικές παρατάξεις σε όλα τα πόστα, σε λήθαργο. Με μόνη κινητικότητα να αναφέρεται ένα σιγοβράσιμο στην τοπική κοινωνία.

Κοινός παρονομαστής η κόπωση, τα Τέμπη και η κάτω βόλτα που μοιάζει να έχει πάρει η Νέα Δημοκρατία. Είναι πια ακατόρθωτο να κατορθώσει να αντιστρέψει την κατάσταση χωρίς εκλογές. Αν δεν πλησίαζαν οι αποκριές, τα πάντα θα ήταν όπως σε ένα μεσοδιάστημα πριν το συνταρακτικό γεγονός. 

Ορισμένες αναλογίες παραπέμπουν σε παραμονές της αποκάλυψης του σκανδάλου Κοσκωτά πίσω στο 1989 –που ίσως είναι καλό να θυμούνται οι μεγαλύτεροι σε ηλικία και όσοι διαπλέκονται. Στην Καστοριά, πλησιάζουν οι λεγόμενες «μπουμπούνες» –προσφιλής έννοια. Είτε καιόμενη στα έθιμα, είτε κυβερνώσα και διοικούσα στα πόστα. 

Για όλο αυτό το «μούδιασμα» ευθύνεται και η σεισμική ακολουθία στο κεντρικό Αιγαίο μεταξύ Θήρας (Σαντορίνης) και Αμοργού που έχει τρομοκρατήσει τους κατοίκους μιας ευρύτερης περιοχής και λαμβάνονται μέτρα ακόμη και για την περίπτωση μεγάλων παλιρροιακών κυμάτων (τσουνάμι). Μπορεί να επιτείνεται και στο αίσθημα αγωνίας εν αναμονή της επετείου συμπλήρωσης δύο ετών στις 28 Φεβρουαρίου από το τραγικό ατύχημα στα Τέμπη. Και αυτό είναι κάτι που δεν θα αργήσει να αποδειχθεί.

Οι (επί όλων των θεμάτων) παλινωδίες της κυβέρνησης με επικεφαλής τον ίδιο τον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη που διαπράττει το ένα μετά το άλλο πολιτικό λάθος, ειδικά στο θέμα αυτό, θυμίζει υποψήφιο αυτόχειρα. 

Οι ανεξήγητες και προπαντός ασεβείς απέναντι στον πόνο εκατοντάδων ανθρώπων, που είτε τραυματίσθηκαν σοβαρά είτε έχασαν τα παιδιά και τους αγαπημένους τους στα Τέμπη, παρεμβάσεις της κυβερνώσας ηγεσίας αλλά και αυτή της Δικαιοσύνης που διαθέτει πολύ καλύτερους τρόπους, με πρώτη και καλύτερη την σιωπή, να αποδεικνύει ότι είναι ανεξάρτητη και πως κάνει σωστά το καθήκον της, είναι καταστάσεις που ρίχνουν λάδι στην φωτιά. Πρωτόγνωρη βέβαια είναι και η ευθεία αμφισβήτησή της. 

ΟΔΟΣ 27.2.2025 | 1262

Εν όψει δε αυτής της περιρρέουσας ατμόσφαιρας, χωρίς καμιά ακόμη ηφαιστειακή έκρηξη, η Καστοριά, στην δική της Καλδέρα της πολιτικής και μιζέριας, δείχνει να περιμένει να εισπράξει μια ακόμη καρπαζιά, μετά την απαγωγή και απώλεια του τμήματος της Αρχιτεκτονικής Σχολής στα Ιωάννινα...

* * *

Κοντά σ’ αυτά η οριακή εκλογή του Κωνσταντίνου Τασούλα ως νέου προέδρου της Δημοκρατίας, μόνο με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας, και κάποιων «ανεξάρτητων», που αναλαμβάνει καθήκοντα του διακοσμητικού ρυθμιστή του πολιτεύματος στις 13 Μαρτίου, αποτελεί μια μοναδική νέα πρωτοφανή πατέντα. Υποβάθμισης και περιορισμού του πολιτειακού ρόλου του προέδρου της Δημοκρατίας. 

Υπό όχι μία αλλά πολλές έννοιες, η ιστορία Τασούλα, αντιγράφει τον θόρυβο της εκλογής του Χρήστου Σαρτζετάκη, ακριβώς 40 χρόνια προηγουμένως στην ίδια θέση, τον Μάρτιο του 1985. Ήταν τότε 10 Μαρτίου, όταν αμέσως μετά τη δημόσια πρόταση του Ανδρέα Παπανδρέου για το αξίωμα του προέδρου της Δημοκρατίας υπέρ του Χρήστου Σαρτζετάκη, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παραιτήθηκε από το αξίωμα του προέδρου της Δημοκρατίας. Ο τότε πρόεδρος της Βουλής Ιωάννης Αλευράς, ανέλαβε προσωρινά την αναπλήρωσή του. Μόνο που το 2025, ο έως πρόσφατα πρόεδρος της Βουλής (Κωνσταντίνος Τασούλας, βουλευτής Ιωαννίνων) αναδείχθηκε στο ύπατο αξίωμα και δεν είναι απλά αναπληρωτής. 

Ήταν τότε, που ακολούθως την 17η Μαρτίου 1985 διεξήχθη η πρώτη ψηφοφορία για την ανάδειξη προέδρου της Δημοκρατίας. Πλην όμως προκλήθηκε μείζον συνταγματικό θέμα για το επιτρεπτό ή μη της συμμετοχής στην ψηφοφορία του αναπληρωτή προέδρου της Δημοκρατίας και προέδρου της Βουλής, Ιωάννη Αλευρά, λόγω της βουλευτικής του ιδιότητας. 

Ή ο θέμα που έχει την ίδια ακριβώς συνταγματική παθολογία, μοιάζει με την φιγούρα του Ρήγα στην τράπουλα, με την πρόσφατη ανάδειξη του προέδρου της Βουλής στο αξίωμα του προέδρου της Δημοκρατίας, είχε ανακινήσει τότε η Νέα Δημοκρατία της εποχής. Και τότε η Βουλή, με τις γνωστές πλειοψηφίες των... δημοκρατικών δυνάμεων, αποφάσισε θετικά. 

Ακολούθησε η δεύτερη ψηφοφορία και ο Χρήστος Σαρτζετάκης έλαβε 181 ψήφους, πλην όμως γεννήθηκε νέο ζήτημα για το χρώμα των ψηφοδελτίων. Καθώς η χρησιμοποίηση διαφορετικών χρωμάτων ψηφοδελτίων διακρινόταν από τον ημιδιαφανή φάκελο και παραβιαζόταν έτσι η μυστικότητα της ψηφοφορίας. Χαρακτηριστικά, τα ψηφοδέλτια που έγραφαν Σαρτζετάκης ήταν γαλάζια και τα άλλα... λευκά. Την 29η Μαρτίου 1985 πραγματοποιήθηκε η τρίτη ψηφοφορία, οπότε εξελέγη ο Χρήστος Σαρτζετάκης με 180 ψήφους, με την υποστήριξη του ΠαΣοΚ και του ΚΚΕ. 

Και τηρουμένων των αναλογιών, κάπως έτσι στο 2025, χωρίς αυτή την φορά να παρουσιαστεί άλλος βουλευτής Ιωαννίνων (και αυτός) όπως τότε ο Ελευθέριος Καλογιάννης, βουλευτής Ιωαννίνων της Νέας Δημοκρατίας που άρπαξε την κάλπη και έμεινε στην ιστορία ως Καλπογιάννης, εκλέχτηκε προ ημερών νέος πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Κωνσταντίνος Τασούλας, έως πρόσφατα βουλευτής Ιωαννίνων. Που θα είναι ο πρώτος πρόεδρος της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας με καμιά δικομματική αποδοχή, που δεν απήγαγε την κάλπη, αλλά με κάποιες έννοιες, μπορεί και να απήγαγε την εκλογή στο σύνολό της. 

Κοντά σ’ αυτά η οριακή εκλογή του Κωνσταντίνου Τασούλα ως νέου προέδρου της Δημοκρατίας, αποτελεί μια μοναδική νέα πρωτοφανή πατέντα. Υποβάθμισης και περιορισμού του πολιτειακού ρόλου του προέδρου της Δημοκρατίας.

* * *

Εν όψει δε αυτής της περιρρέουσας ατμόσφαιρας, χωρίς καμιά ακόμη ηφαιστειακή έκρηξη, η Καστοριά, στην δική της Καλδέρα της πολιτικής και μιζέριας, δείχνει να περιμένει να εισπράξει μια ακόμη καρπαζιά. Μετά την απαγωγή και απώλεια του τμήματος της Αρχιτεκτονικής Σχολής στα Ιωάννινα, όταν πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν επίσης ο εξ Ιωαννίνων ορμώμενος Κάρολος Παπούλιας, μια απαγωγή μέσω Κοζάνης ενός τμήματος για την λειτουργία του οποίου στο σχολικό συγκρότημα της Κουμπελίδικης δαπανήθηκαν τεράστια ποσά επί Νέας Δημοκρατίας και κυρίας Μαρίας Αντωνίου, μοιάζει ότι το...Φράγμα του Νεστορίου, είναι το μόνο… σίγουρο έργο. 

Το δημόσιο έργο που ίσως...αποπερατωθεί το 2150 όταν μπορεί όμως και να μην υπάρχουν αρκετά νερά να το γεμίσουν. Διότι και το τμήμα Αστυφυλάκων που αναγγέλθηκε εν χορδαίς και οργάνοις το 2024, ώστε να λειτουργήσει το 2026 στο κτήριο της ΕΔηΚα μοιάζει επισφαλές να τρίζει στα θεμέλιά του. Χωρίς να σημειώνονται σεισμοί και τεκτονικές μετατοπίσεις. 

Υποτίθεται ότι προέκυψαν προβλήματα αναφορικά με το ιδιοκτησιακό του ζήτημα ή με την καταλληλότητά του. Με τα δύο αυτά θέματα να θεωρούνται πως θα μπορούσαν να αποτελέσουν το άλλοθι για μια ακόμη υπαναχώρηση σε βάρος της Καστοριάς. Πρόσχημα είναι να επικαλείται... ιδιοκτησιακό πρόβλημα το ίδιο το Ελληνικό Δημόσιο για ακίνητα του ευρύτερου Δημοσίου. Όπως και ότι δεν υπάρχουν άλλα κτήρια, όπως για παράδειγμα το Μαθιουδάκη (έστω κι αν ανήκει τυπικά στον Δήμο Καστοριάς) που θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει εναλλακτική λύση, ή ακόμη και το κτήριο του τέως Κέντρου Ελληνικής Γούνας προς το Δισπηλιό.

Είναι βέβαια γεγονός ότι η Σχολή Αστυφυλάκων της Ελληνικής Αστυνομίας είναι μια και εδρεύει στην Κομοτηνή αλλά διαθέτει ήδη τμήματα, σε Διδυμότειχο, Κομοτηνή, Νάουσα, Ρέθυμνο, Μουζάκι και ένα ακόμη σε υπερσύγχρονες κτηριακές εγκαταστάσεις στα… Γρεβενά, όπως δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο φύλλο της ΟΔΟΥ. Συνεπώς είναι φυσιολογικός ο προβληματισμός. Σχετικά με την ουσιαστική σκοπιμότητα (και σοβαρότητα) λειτουργίας ενός ακόμη τμήματος σε τόσο μικρή απόσταση από τα Γρεβενά. Στα οποία ετοιμάζονται να προσθέσουν ένα ακόμη όροφο, στο ήδη καταπληκτικό κτήριο. 

Και μάλιστα να λειτουργήσει το τμήμα της Καστοριάς, σε ένα χώρο όπως το τέως Εκθετήριο-Δημοπρατήριο, αμφιλεγόμενο και ίσως κάπως ακατάλληλο. Για την υλοποίηση μιας ιδέας, μάλλον περιορισμένης βιωσιμότητας, έστω και αν γι' αυτή, συμφωνούν όλοι ότι ακόμη και εάν δεν χρειάζεται η Ελληνική Αστυνομία, έχει απόλυτη ανάγκη η Καστοριά. 

Σε μια εποχή και περιοχή, που ούτως ή άλλως σιωπά κάτω από ένα πέπλο πυκνής θηραϊκής γης που σκεπάζει τον τόπο και φιμώνει στόματα καλύπτοντας προβλήματα και τους ανίκανους. Και όπου υπάρχει θηραϊκή γη ακόμη και χωρίς ηφαίστειο και χωρίς εμφανή έκρηξη. Αλλά είναι κατάλληλη ώστε να δημιουργηθούν συμβατά κονιάματα για αρμολόγηση, δόμηση, συμπλήρωση, ανακατασκευήκατασκευή επιχρισμάτων, υποστρώματα ψηφιδωτών, τοιχογραφιών και ενέματα για τη στερέωση τοιχοποιιών, ψηφιδωτών, τοιχογραφιών όπως και του πολιτικού προφίλ προσώπων που αποτυγχάνουν και διαρκώς αποδεικνύονται ανεπαρκή. 

Πόσο μάλλον όταν υπό την μεγάλη πολιτική πίεση που προκαλούν τα Τέμπη, αισθάνονται να κάθονται πάνω σε ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Και αναφωνούν Ο tempora ο mores. 

* * *

Φωτογραφίες: Όρος Όλυμπος (Olympus Mons) του πλανήτη Άρη: Το μεγαλύτερο ηφαίστειο στο ηλιακό σύστημα. Η τελευταία του έκρηξη έγινε πριν περίπου 25 εκατομμύρια χρόνια. Το ύψος του είναι περισσότερο από 21,9 χιλιόμετρα ύψος, περίπου 2,5 φορές το υψόμετρο του Έβερεστ πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το πλάτος του εκτείνεται σε 600 περίπου χιλιόμετρα. Καλύπτει μια έκταση περίπου 300.000 χλμ2 (120.000 τετραγωνικά μίλια), που είναι περίπου το μέγεθος της Ιταλίας ή των Φιλιππίνων, και υποστηρίζεται από μια λιθόσφαιρα πάχους 70 χλμ. Το σύμπλεγμα καλδέρας στην κορυφή του ηφαιστείου μήκους 85 χλμ., πλάτους 60 χλμ. και βάθους μέχρι 3,2 χλμ., αποτελείται από τουλάχιστον έξι επικαλυπτόμενα τμήματα καλδέρας. Κάθε καλδέρα αντιπροσωπεύει έτσι έναν ξεχωριστό παλμό ηφαιστειακής δραστηριότητας στο βουνό. Οι φωτογραφίες προέρχονται  από το ρομποτικό διαστημόπλοιο Mars Express του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Κόκκινο Πλανήτη.

Τα Βουλκανάλια (Vulcanalia) ήταν μια αρχαία ρωμαϊκή εορτή που πραγματοποιείτο κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου (παραμονή δηλαδή της φοβερής έκρηξης του Βεζούβιου), προς τιμήν του θεού της φωτιάς Vulcan, συμπεριλαμβανομένης της φωτιάς των ηφαιστείων, της μεταλλουργίας- σιδηρουργίας. Κατά τη διάρκεια της εορτής άναβαν φωτιές (δηλαδή… «μπουμπούνες») προς τιμήν του θεού, στις οποίες ρίχνονταν ζωντανά ψάρια ή μικρά ζώα ως θυσία, για να καταναλωθούν στη θέση των ανθρώπων. Οι Ρωμαίοι ταύτιζαν τον Vulcan με τον έλληνα θεό Ήφαιστο, αν και εικάζεται ότι το όνομά του δεν ήταν λατινικό αλλά συγγενές με αυτό του κρητικού θεού Βελχανού, θεού της φύσης και του Κάτω Κόσμου. Οι Ρωμαίοι δεν είχαν καμία λέξη για το ηφαίστειο και περιέγραφαν τον Βεζούβιο ως βουνό (mons Vesuvius) και έτσι ο ρωμαϊκός θεός της φωτιάς έδωσε αργότερα το όνομά του σε όλα τα ηφαίστεια (volcānus ή vulcānus  > vulcano > volcano)·η ονομασία εφαρμόστηκε αρχικά στην Αίτνα από τους Ρωμαίους, οι οποίοι πίστευαν ότι ήταν το σιδηρουργείο του Vulcan.

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 27 Φεβρουαρίου 2025, αρ. φύλλου 1262.

Επιλογή σχετικών αναρτήσεων:

• ΟΔΟΣ: Το μεγάλο κύμα
• ΟΔΟΣ: Εξέλιξη