και η επισκίαση της μαυρίλας
Όσο η εξάρτηση της πολιτείας από την εκκλησία είναι εγκλωβισμένη σε μια ασφυκτική σχέση, πάντα το «νόμιμον» θα είναι με την πλευρά την μία.
Στην ιστορικοκοινωνική και πολιτική-επιστημονική απόπειρα ερμηνείας της πολιτικής ελευθερίας, ενταγμένης στα πλαίσια της διάκρισης των εξουσιών όπως αυτές υφίστανται έως σήμερα, ο Μοντεσκιέ από το 1721 αντιμετωπίζει την θρησκεία με ανεκτικότητα, αλλά και ως ένα επηρεαστικό και αποσταθεροποιητικό κοινωνικό φαινόμενο. Η πρώτη όμως επινοητική παραπλάνηση για την ερμηνεία της εμφάνισης και της επιβολής της θρησκείας, επιχειρείται από τον αριστοκράτη Κριτία, έναν από τους τριάκοντα τυράννους της Αθήνας του 5ου αιώνα. Είναι η εσκεμμένη εξαπάτηση για τον απόλυτο έλεγχο και την ποδηγέτηση των ανθρώπων-πολιτών από τους θεούς, με την επινόηση της ύπαρξης του φόβου και της θεϊκής τιμωρίας. Η ιουδαϊκή-χριστιανική αντίληψη για τον Γιαχβέ θεό τιμωρό και εκδικητή, της «στήλης του άλατος», της σφαγής των νηπίων, της ευνοϊκής αντιμετώπισης του «περιούσιου λαού» του Ισραήλ, είναι η απόλυτη θεϊκή δογματική επινόηση. Οι απαγορευτικές θεόσταλτες δέκα εντολές καθορίζουν το κοινωνικό πλαίσιο της εποχής, διαφυλάσσουν την ενότητα του Ισραήλ αλλά και επιβάλλουν τον σημερινό τρόπο ζωής.
Σκόπιμη η διαχρονική αναφορά χωρίς την χρονολογική ιεράρχηση-κατάταξη που δεν κρίνεται εξάλλου και ιδιαίτερα σημαντική, καθόσον η δεσπόζουσα θεϊκή τιμωρία στην πόλη την βυζαντινή με τις εβδομήντα εκκλησιές, είναι κυρίαρχη και απειλεί όλους εκείνους που στρέφονται εναντίον της παράνομης παραμονής του σταυρού στο Μαύρο Βουνό. Γιατί δυστυχώς και αυτό ακούστηκε από τοπικούς υπεύθυνους για την ενημέρωση-πληροφόρηση, ότι πρέπει να φοβόμαστε την «πανάγαθη» τιμωρία και από άλλους «σώφρονες συμπολίτες», ότι «θα μας κάψει ο Θεός»! Αλλά ο Θεός μας έκαψε από τη ζέστη, όταν Δεσπότης και τοπικές αρχές λιτάνευαν με τις εικόνες δύο χρόνια πριν, για παρατεταμένες βροχοπτώσεις που δυστυχώς δεν ήρθαν. Μάλλον δεν εισακούστηκαν και πέρασαν και οι ακολουθούντες, «αβρόχοις ποσί» από την ανυδρία.
Κρίνω πως πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν ανήκω στην ομάδα αυτών των συμπολιτών που υπέγραψαν για την κατ’ ουσία απομάκρυνση του σταυρού, όπως αναπόδραστη πράξη θεωρώ να δηλώσω πως δεν θα υπέγραφα τη δήλωση, αν και συντάσσομαι με την πρωτοβουλία. Εκτιμώ ότι σαφώς και το πρόβλημά δεν είναι αυτό. Στην περιοχή και την πόλη μας μεγιστοποιούμε τα ελάσσονα και ελαχιστοποιούμε τα μείζονα, με αποτέλεσμα να μας διαφεύγουν τα «αυτονόητα» και τα νόμιμα. Το «νόμιμον» εξάλλου διαβάζεται από αριστερά και από δεξιά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ερμηνεύεται κατά το δοκούν και ο νόμος στην χώρα μου διαμορφώνεται από αυτούς που διαχειρίζονται την εξουσία.
Ο σταυρός δεν είναι θέμα αισθητικής, ούτε θα άλλαζε κάτι εάν ήταν ξύλινος, πέτρινος φωτεινός ή σκοτεινός, όπως και ούτε η απομάκρυνσή του θα καλυτέρευε την απελπιστική οπισθοδρομική ζοφερή εικόνα. Τα αίτια είναι βαθύτερα και σαφώς κύρια πολιτικά, μια και στην δική μας πατρίδα η διάκριση των εξουσιών εξακολουθεί να είναι το ζητούμενο, με την εκκλησιαστική εξουσία να δεσπόζει και την πολιτική να υποτάσσεται. Ο χωρισμός κράτους-εκκλησίας, μέσα από ανακυκλούμενες ανακόλουθες πολιτικές δεσμεύσεις δεν έχει γίνει και δεν διαφαίνεται καμία τέτοια προοπτική στα επόμενα χρόνια. Η προμετωπίδα του Συντάγματος της Ελλάδας, είναι το «Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος» και το άρθρο 3 ορίζει με σαφήνεια την επικρατούσα θρησκεία. Η μισθοδοσία των δημόσιων υπαλλήλων κληρικών γίνεται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αντί της οικονομικής επιβάρυνσης από τους πιστούς, κατά πως το είχα προτείνει από παλιότερα με την σταύρωση ειδικού τετραγωνιδίου στις φορολογικές δηλώσεις.
Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έχει ως λογότυπό του, σημείο ταυτοποιητικό αναφοράς τον Άγιο Δημήτριο και όχι τον Αριστοτέλη και το Πανεπιστήμιο της Πάτρας τον άλλο Άγιο, τον Ανδρέα. Συμπτώματα ελληνικής αντίληψης για την Παιδεία ή μήπως γνωρίσματα του ανύπαρκτου και ασύνδετου παράταιρου ελληνοχριστιανικού πολιτισμού, από τον πρώτο που τον εφηύρε Σπυρίδωνα Ζαμπέλιο; Ο ορθολογισμός δεν μπορεί να είναι σύμφυτος με τον δογματισμό, ούτε με τους Ιουστινιάνειους διωκτικούς κώδικες, το κλείσιμο των ελληνικών σχολών και τις παντοιότροπες διώξεις. Στις 30 Ιανουαρίου κάθε χρόνο γιορτάζεται η γιορτή των γραμμάτων, των τριών ιεραρχών, αυτών που κυνήγησαν την «θύραθεν» κλασική ελληνική παιδεία και επιλεκτικά χρησιμοποίησαν τα αρχαία κείμενα, με την ένταξη της γλώσσας, της ρητορικής και της φιλοσοφίας στην υπηρεσία του χριστιανικού δόγματος. Αυτή η χριστιανοκεντρική αντίληψη είναι που οδηγεί τον Βασίλειο στην υπόδειξη προς τους σπουδαστές ανιψιούς του να πάρουν «ότι μπορούσε να συμβιβαστεί με την χριστιανική ηθική».
Η αναφορά εντελώς ενδεικτική, όχι για να καταδειχθεί κατ’ ανάγκη πως εάν δεν υπάρξει η επίλυση των ευρύτερων-υπερκείμενων εκκλησιαστικών-«εθνικών» θεμάτων, τα άλλα είναι μικρά και παρελκόμενα, αλλά για να γίνει κατανοητό ότι η απομάκρυνση του σταυρού από το Μαύρο Βουνό των κεραιών δεν θα αλλάξει κάτι. Να γίνει περισσότερο αντιληπτό πως από αυτή τη χώρα, προφανώς εξαιτίας ιστορικών συνθηκών-υποδούλωσης, ο Διαφωτισμός δεν πέρασε και δεν επηρέασε τις εξελίξεις όπως αυτό έγινε στις χώρες της Ευρώπης. Βέβαια και όσοι τότε πρωτοστάτησαν κυνηγήθηκαν και αφορίστηκαν από την εκκλησιαστική ηγεσία της περιόδου. Για να γίνει συνείδηση επιτέλους πως όσο η εξάρτηση της πολιτείας από την εκκλησία είναι εγκλωβισμένη σε μια τέτοια ασφυκτική σχέση, πάντα το «νόμιμον» θα είναι με την πλευρά την μία. Για να γίνει όμως και επιλογικά αντιληπτό πως τα μείζονα είναι που επηρεάζουν και παράγουν κυρίως και τα ελάσσονα.
Παρ όλα αυτά πάντα θα πιστεύω στην δικαιοσύνη και θα προσδοκώ την δικαίωση όλων ημών.
Φωτογραφία: Ο 12 μέτρων Σταυρός στο Μαύρο Βουνό, με την όψη του προς την πόλη της Καστοριάς, που τοποθέτησε σωματείο από τους Μανιάκους (φωτογραφία Απόστολος Νάτσης.
Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 23 Ιανουαρίου 2025, αρ. φύλλου 1257.
Επιλογή σχετικών αναρτήσεων:
Εγώ προσδοκώ ανάσταση νεκρών συνειδήσεων……
ΑπάντησηΔιαγραφήΠρεσβύτης Μέτοικος
Τέτοιες θαρραλέες φωνές έχει ανάγκη η Καστοριά. Είτε διαφωνεί κανείς, είτε όχι, είναι απαραίτητες στον δημόσιο διάλογο. Για να βρούμε, επιτέλους, τον δρόμο ως Κοινωνία-Δήμος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι όποιος αντέξει όμως. Μετά τις πρώτες "φωνές" ... ξαναπήγε στο Καφενείο ο μεγάλος;
ΔιαγραφήΤο ΑΠΘ έχει λογότυπο τον Άγιο Δημήτριο αλλά και άγαλμα του Αριστοτέλη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου έχει λογότυπο τον Σταυρό του Αγίου Ανδρέα.
Πειράζει πολύ ;
Πάμε να τα βάλουμε με τους Σκωτσέζους ;
Αγαπητέ, δεν είναι έτσι όπως τα λες: Ο Σταυρός του Αγίου Ανδρέα (που είναι ως φόντο στο λογότυπο, ενώ κυριαρχεί το «Ανοιχτό Βιβλίο»), αποτελεί το Εθνικό Σύμβολο της Σκωτίας, και υπογραμμίζει τη σκωτσέζικη ταυτότητα του Πανεπιστημίου. Δεν έχει να κάνει με τον Άγιο Ανδρέα.
ΔιαγραφήΑπεναντίας, το ΑΠΘ, έχει να κάνει με τον Άγιο Δημήτριο. Και δεν υπάρχει πουθενά ο Αριστοτέλης στο λογότυπο του ΑΠΘ , παρόλο που η ονομασία είναι "Αριστοτέλειο"!!
Όντως, δεν μπορούμε να τα βάλουμε με τους Σκωτσέζους, εμείς οι Φονταμεταλιστές της "Καθ’ Ημάς Ανατολής" (που έχουμε καιαγάλματα του Αριστοτέλη).
Μήπως να έγραφα: "Της Καθ’ Υμάς Ανατολή";
Μια χαρά τα λέω, αλλά τί να σε κάνω που κι εσύ μάλλον δεν σηκώνεις αντίρρηση. Γιατί είναι ξεκάθαρο ότι και στη σημαία της Σκωτίας κυριαρχεί ο Σταυρός του Αγίου Ανδρέα.
ΔιαγραφήΣτην δε σημαία ολόκληρου του UK υπάρχουν τρεις Σταυροί (διάβασε σχετικά, γιατί εγώ πρωί πρωί θέλω να πιω καφέ).
Κοίτα μήπως στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχουν άνθρωποι που τιμούν περισσότερο τα ιερά σύμβολα από ό,τι στην Ενωμένη (;) Ρωμιοσύνη.
Και όχι, να μην έγραφες "Της Καθ’ Υμάς Ανατολή";
Γιατί, ξέχασες το τελικό σίγμα και το ύψιλον χρειάζεται να μετατραπεί σε ήτα (με ένα ταυ).
Το «νόμιμον» θα είναι με την πλευρά την μία ;
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν συμφωνώ, λαμβάνοντας υπόψιν ότι διαβάζεται και από τις δύο πλευρές.
Καρκινική γραφή που λέγαμε παλιά ... Δυστυχώς, ακόμη έτσι το βλέπουν μερικοί και το εκμεταλλεύονται.