ΟΔΟΣ: Έναν χρόνο μετά

 

Από τον αιφνίδιο στην πραγματικότητα θάνατο του Νικολάου Δόϊκου όπως και του Δημητρίου Ταλίδη.

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από τον αιφνίδιο στην πραγματικότητα θάνατο του Νικολάου Δόϊκου όπως και του Δημητρίου Ταλίδη, αρχιτέκτονα και παιδιάτρου αντίστοιχα. Καθώς πίσω στο 2021 οι απώλειες των ανθρώπων, είχαν ένα διαφορετικό αντίκτυπο όπως αυτός είχε διαμορφωθεί από τις συνέπειες απώλειας χιλιάδων λόγω του κορωνοϊού· οι θάνατοι των πιο πάνω συμπολιτών, δεν συνειδητοποιήθηκαν στην πραγματική διάστασή τους. Καθόσον και οι δύο, εμφορούμενοι από την αγάπη τους για την ιδιαίτερή τους πατρίδα, την Καστοριά, είχαν την δική τους διαδρομή στα δημόσια πράγματα και την κοινωνική ζωή στην Καστοριά. 

Έναυσμα

[...] Μέσα στις θριαμβολογίες και τους ναρκισσισμούς αυτή την περίοδο ίσως χάθηκε και μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να γίνει αντιληπτό ότι έπαψε η λεγόμενη «λαϊκή παράδοση», όπως και η φαντασμαγορία των Χριστουγέννων να αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα της Καστοριάς.

για να αποδειχθεί το 2023 μια νέα αρχή.

ΟΔΟΣ 12.1.2023 | 1157

ΣΟΝΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ-ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ: Τα κρυμμένα του Ίωνος…

 

ΟΔΟΣ 8.9.2022 | 1139

Με αφορμή τη χρονολογία γέννησής του, 2 Σεπτεμβρίου 1878

Τον γνώρισα το πρωινό της Κυριακής 2 Νοεμβρίου 2000 στο Βογατσικό. Ο Σύλλογος «Φίλοι Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα Ν.Καστοριάς» ήταν διοργανωτής εκδήλωσης Μνήμης για τα 80 χρόνια από τον θάνατο του Ίωνος Δραγούμη και για μένα ήταν η πρώτη φορά που ανέβηκα στο βήμα. Για την προσωπικότητα του μεγάλου Έλληνα είχα διαλέξει να μιλήσω, αλλά στην εκδήλωση είχαμε προβλήματα με τον ήχο κι ο ερασιτέχνης υπεύθυνος γι’ αυτόν δεν μπορούσε να διορθώσει κάτι. Κι ενώ μιλούσα με τη βεβαιότητα πως τα λόγια μου δεν ακούγονται, ένας λυγμός με διαβεβαίωσε πως ίσως και ν’ ακουγόμουν, τουλάχιστον από αυτούς που ήταν αφοσιωμένοι σ’ αυτό που γινόταν μες στην αίθουσα.

Απορίες

 

Εκφραστικό φωτογραφικό στιγμιότυπο από το τραπέζι των διακεκριμένων επισκεπτών της φωτογραφίας, προφανώς επίτιμων καλεσμένων και φιλοξενούμενων στις γιορτές για τα μανιτάρια. 

Βέβαια κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα, ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο αισθάνονται την ανάγκη εκλεγμένοι

Λόγος & αντίλογος

Εκλογολογία εκλολαγνεία

Η εκλολογία εδώ και 60 χρόνια από το 1964 έγινε εκλογολαγνεία, δηλαδή διασύρθηκε ο βασικότερος θεσμός της Δημοκρατίας με τεράστιες συνέπειες για την χώρα μας. Το κυριότερο να αμφισβητείται το από αρχαιοτάτων χρόνων δημοκρατικό πολίτευμα. Μια κομματική πλάνη να γίνει πάθος, θηριώδες διχασμός του λαού με όλες τις συμφορές που ακολουθούν.

ΟΔΟΣ: Δύο πορτοκαλί

 

ΟΔΟΣ 7.7.2022 | 1132

Ανόητη ή αδιανόητη, η κατάσταση σήμερα δεν είναι σαν τότε. Δέκα χρόνια μετά τον Χατζησυμεωνίδη και γεμάτα σχεδόν τρία χρόνια μετά τον Ανέστη Αγγελή.

Έχουν περάσει έξι χρόνια από την εποχή που η ΟΔΟΣ σχολίαζε το γεγονός ότι οι φωτεινοί σηματοδότες στην περιοχή του διοικητηρίου, παρέμεναν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός λειτουργίας. Και η ρύθμιση της κυκλοφορίας γινόταν τότε, με το πορτοκαλί, που αναβόσβηνε σε όλες τις θέσεις. Δηλαδή ρύθμιση κυκλοφορίας δεν γινόταν, ενώ η κυκλοφορία των οχημάτων όπως και οι διαβάσεις των πεζών διεξάγονταν με σηματοδότη, την τύχη, μια προσευχή, μια ευχή, ένα «ή ταν ή επί τας» και με την καλή διάθεση όλων. Και με την ατομική ευθύνη του καθενός. 

Για μια πόλη του μεγέθους της Καστοριάς, το γεγονός ότι στο πιο κεντρικό σημείο της, δεν λειτουργούσαν οι σηματοδότες επειδή οι υπεύθυνοι της εποχής εκείνης έξι χρόνια πριν, άλλοτε ισχυρίζονταν ότι κάηκαν οι λάμπες, άλλες φορές ότι τα τρωκτικά είχαν υπογείως βρει προμήθεια τροφής από τα καλώδια, ήταν πράγματι πρωτοφανές. 

BIO για τον Αλέξη Παπαντίνα (1947-2023)

Αλέξης Παντίνας: Αλφάβητο

ΕΙΜΑΙ ΚΑΣΤΟΡΙΑΝΟΣ, σήμερα ζω στην Καστοριά, αλλά έζησα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου μακριά από την  Ελλάδα. Η γοητεία που ασκούσε η χώρα πάνω μου ήταν αποσπασματική μέχρι πρόσφατα, όταν επέστρεψα στην πατρίδα μου. Από την στιγμή που αποφάσισα να ζήσω και να δουλέψω εδώ, με απασχόλησε η θέση που θα μπορούσε να έχει η αρχαία ελληνική τέχνη στη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία. Εξετάζοντας τα αρχαία αγγεία με τις μυθολογικές παραστάσεις και τις αφιερώσεις με άγγιξε κυρίως η χρήση του αλφάβητου, του ίδιου που χρησιμοποιούμε και σήμερα. Η αρχαιότητα μπορεί να είναι μακρινή και μνημειώδης αλλά το αλφάβητο που μας κληροδότησε είναι μία πραγματικότητα σταθερή που συνεχίζει να ισχύει.

ΟΛΓΑΣ ΝΤΕΛΛΑ: Ο νοσταλγός

 

Ο νοσταλγός είναι ένας ζωντανός-νεκρός. 

Σα νεκρός επιστρέφει στον ομφάλιο τόπο —ή άνθρωπο— για να εμψυχωθεί.

Ζωντανεύει μόνο τόσο —όσο διαρκεί— αυτή η επάνοδος.

Είναι ζωντανός μόνο εκεί —ολόκληρος.

Ύστερα έχει πάνω του κάτι από τον Κάτω Κόσμο —την έλλειψη ανάσας, ζωής.

Όπως ο Λάζαρος.

ΝΙΚΟΥ ΑΘ. ΚΑΡΑΜΑΝΙΔΗ: Η διχαστική επιστολή του Μητροπολίτη για την ανέγερση ναού στην είσοδο της πόλης

ΟΔΟΣ 14.7.2022 | 1133 | σ.14

Η επιστολή από μόνης της αποτελεί ένα κλασσικό πρωτόλειο, χωρίς καμμία επιχειρηματολογία, με μια εμμονική δεσποτική αντίληψη...

«Όλοι, με αυτούς που το συζήτησα, δήμαρχο, πολιτικούς, μέλη της κοινωνίας, της εκκλησίας κλπ,  ήταν υπέρ του αιτήματός μου αυτού, το βρήκαν πάρα πολύ καλό» 

Μητροπολίτης Καστοριάς

Η Εκκλησία αναμφίβολα από την «ιερή» και αμιγώς πολιτική της συγκρότηση, από την εποχή ακόμα του Μ. Κωνσταντίνου αποτελεί τον μεγάλο καθοριστικό παράγοντα επηρεασμού και διαμόρφωσης των εθνών-κρατών και της απόπειρας για την εξέλιξη των κοινωνιών. Με λόγο «θεόπνευστο», καθογητικό, κατηχητικό και μη επιδεχόμενο καμμίας αμφισβήτησης, ως η δογματική της αντίληψη απαιτεί και προστάζει, με ενέργειες και συμπεριφορές απολυταρχικές, αλλά και με πράξεις υποτακτικές και συνεργατικές, ως με την Υψηλή Πύλη την περίοδο της υποδούλωσης, καταδικάζοντας ως πράξη διαβολική την απελευθέρωση και με το Φανάρι να αποθαρρύνει την εξέγερση των «ραγιάδων». Οι Πατριάρχες με απόλυτη εξουσία θρησκευτική και πολιτική, ρυθμιστές στα δικαιώματα και τα περιουσιακά των Ελλήνων, μα και οι παρακάτω από αυτούς Δεσποτάδες με τα ιδιαίτερα πολιτικά προνόμια τα εκχωρηθέντα από τους Σουλτάνους, με «ανήθικα μέσα» που δεν ανταποκρινόταν προς την ζωή του λαού, έφτασαν να «είναι ξένοι προς το πενθούν και πάσχον Έθνος».