16.4.12

ΟΔΟΣ: Μία «φθυσιολογική» «ιστογία»

στον παραλογισμό των σημερινών ημερών 



Χωρίς αμφιβολία στην φετινή καρδιά του χειμώνα, οι θεατρικές παραστάσεις με την αιγίδα του συλλόγου «Σπασμένο Ρόδι» αποδεικνύονται πνευματική ανάσα ζωής για την Καστοριά. Μετά την προ ολίγων εβδομάδων παράσταση «Under Control» η οποία προκάλεσε ευμενέστατα σχόλια, ώστε συνέρρευσε εντυπωσιακός αριθμός θεατών να την παρακολουθήσει, αυτή την φορά σε σκηνοθεσία της κ. Ελένης Τσαδήλα, παρουσιάστηκε το έργο «Φαύστα ή η απωλεσθείς κόρη» του Μποστ (Μέντη Μποσταντζόγλου) στην αίθουσα του Nautical Hall (Ν.Ο.Κ.).

Πρόκειται για πρωτοποριακή για τα δεδομένα της Καστοριάς παράσταση με στοιχεία πειραματισμού και τόλμης. Το γεγονός ότι η σκηνοθέτις επέλεξε τους βασικούς ρόλους ανδρών να ερμηνεύσουν γυναίκες, αλλά κυρίως το αντίστροφο, ότι δηλαδή γυναικείους χαρακτήρες υποδύθηκαν άνδρες, καθόρισε την θεατρική παράσταση στην οποία κυριάρχησε το γκροτέσκο στοιχείο, ενίοτε υπερβολικό, πιεζόμενο από το θεατρικό πάθος των συντελεστών να προσφέρουν τον καλύτερο εαυτό τους. Αλλά πώς να αποδώσει κανείς εξωπραγματικές καταστάσεις και ένα τόσο αλλόκοτο κείμενο, χωρίς πάθος και υπερβολή;
Παρά το γεγονός ότι ιδιαίτερα στην πρεμιέρα, λόγω το αυτονόητου και εύλογου άγχους των πρωταγωνιστών για το πρωτοποριακό έργο που επιχειρούσαν ήταν διακριτές κάποιες ατέλειες στις επιδόσεις, το συμπέρασμα ήταν εξαιρετικά καλό και άκρως απολαυστικό.

H θεατρική αισθητική του παράταιρου, του φάλτσου, του kitsch, του ανορθόγραφου και της «καθαρέβουσας», της αντισυμβατικότητας με διάχυτη την αλλοκοτιά και την ρήξη προς τα κλισέ, περιέχει στοιχεία σαρκασμού, αυτοκριτικής, σάτιρας και εν τέλει στοιχεία επαναστατικότητας απέναντι στην ελληνική πραγματικότητα, η οποία συχνά αποδεικνύεται πιο σουρεαλιστική από τον σουρεαλισμό του θεατρικού κειμένου. Τα κείμενα ήταν εμπλουτισμένα με στοιχεία της σημερινής οικονομικής κρίσης, τα οποία ενσωματώθηκαν αρκετά αρμονικά.

Μια απολαυστικά κωμική ερμηνεία απ’ όλους τους πρωταγωνιστές με κυρίαρχη την πληθωρική, δεσπόζουσα επί σκηνής Φαύστα (Κώστας Λάκης), να κραδαίνει με το image της κωμικοτραγικές πτυχές της νεοελληνικής πραγματικότητας και να κυριαρχεί μέχρι το τέλος, κρατώντας υψηλό της «τέμπο» της στο σουρεαλιστικό δράμα που ζούσε.

H σκηνοθετική αντίληψη της κ. Τσαδήλα απέδειξε ότι η μυσταγωγία και η θεατρική μέθεξη της μάσκας και των κοθόρνων, μπορούν να λειτουργήσουν και με λίγη άσπρη μπογιά στο πρόσωπο, και δύο πολύχρωμους φιόγκους στα παπούτσια της οργιώδους Φαύστας. Μετατρέποντας ακόμη τους υπόλοιπους ηθοποιούς με το έντονο μακιγιάζ, σε φιγούρες-καρικατούρες που θύμιζαν και Commedia dell’ Arte, τους απελευθέρωσε ερμηνευτικά σε μεγάλο βαθμό, έτσι ώστε η λευκή μπογιά στα πρόσωπα λειτούργησε ως θεατρική μάσκα λυτρώνοντάς τους από το παράλογο κείμενο, μετεβλήθησαν στο τέλος σε συμβολικές μορφές. Οι οποίες εν τέλει, λειτούργησαν τόσο λογικά και φυσιολογικά προς το κοινό, που ο παραλογισμός της θεατρικής δράσης, μετατράπηκε σε «φθυσιολογική» (όπως θα έλεγε η Φαύστα) «ιστογία» (όπως θα έλεγε η Ελένη). Και τι πιο φυσιολογικό από το να φάνε στο τέλος οι γάτες την κόρη, επειδή μύριζε ψαρίλα.

Τo γεγονός, τέλος, ότι δεκάδες ήταν οι θεατές που έδειξαν ενδιαφέρον να παρακολουθήσουν την παράσταση, αποδεικνύει ότι στην Καστοριά υπάρχει πλέον ένα πολυάριθμο σταθερό κοινό φίλων του θεάτρου που απαιτεί να αντιμετωπίζεται από τις αρχές, και ιδίως την δημοτική, με τον αυτονόητο και στοιχειώδη τρόπο της εξασφάλισης στέγης.

Αλλά τι πιο «φθυσιολογικό» να μην υπάρχει στέγη, στην «Καστογιά» των πολλών «Φαυστών» και της έντονης ψαρίλας.


2 σχόλια:

  1. Ανώνυμος26/11/13

    Πολύ καλό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος20/3/15

    "Χωρίς αμφιβολία στην φετινή καρδιά του χειμώνα, οι θεατρικές παραστάσεις με την αιγίδα του συλλόγου «Σπασμένο Ρόδι» αποδεικνύονται πνευματική ανάσα ζωής για την Καστοριά".
    Και στην φετινή καρδιά του χειμώνα, πνευματική ασφυξία ζωής για την Καστοριά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.