6/2/17

Το Σκάκι



1 e4 e5

-Με τα σινιάλα του φθινοπώρου άρχισε ο αποχαιρετισμός του καλοκαιριού. Αναμνήσεις έγινε κι αυτό.

-Οι υπάλληλοι του τσίρκου της Ευρώπης αναστατώθηκαν, άνοιξε την πόρτα του κλουβιού του και βγήκε το λιοντάρι. Άρχισαν τις συζητήσεις, είχε πρόβλημα η κλειδωνιά; Μήπως φταίνε οι φύλακες; Να περιμένουν κι άλλες αποδράσεις; Αποφασίστηκε, μυστικά, μη το μάθουν τα ζώα, θα αλλάξουν τις κλειδωνιές.

-Οι βάρκες με πανιά μου άρεσαν από παιδί, μουσικές νότες πάνω στο κύμα μου φάνταζαν, με ταξίδευαν, κι εκεί που ονειροπολούσα, ο θόρυβος ενός ταχύπλοου που χάραζε τη θάλασσα, την κομμάτιαζε και την έβαφε κόκκινη, μεταλλικός καρχαρίας.

-Τα πανηγύρια του δεκαπενταύγουστου είναι το σμίξιμο όλης της οικογένειας με φίλους και συγγενείς, με φαγητό, κρασί και χορός, πολύ χορός. Συρτά και τσάμικα και τα αργόσυρτα τα ηπειρώτικα, αυτά τα τελευταία ήταν το καλύτερο μου και λέω ήταν, διότι από φέτος που είδα το εθνικό μας ομορφόπαιδο (έχοντας λύσει όλα τα προβλήματα του) να τα χορεύει και να κάνει τις φιγούρες του, δεν θα τα ξαναχορέψω, ζήλεψα.

-Το αστέρι που μεσουρανούσε στην Ολυμπιάδα του Ρίο είχε το όνομα, Γιουσέιν Μπόλτ, όμως κι εμείς είχαμε τα δικά μας αστεράκια, τα εθνικά μας μετάλλια που έχουν όνομα κι αυτά, Κορακάκη, Πετρούνιας, Στεφανίδη, Γιαννιὠτης, Μάντης και Καγιαλής μας ύψωσαν σε γαλανόλευκο ουρανό. Άξιοι όλοι που σε δύσκολες συνθήκες προπόνησης κατάφεραν να μας κάνουν περήφανους.

-Η σύγχυση του καλοκαιριού είχε κι αυτή όνομα, πρόσφυγες. Ήρθαν, ήρθαν στη πόλη μας, οι πρόσφυγες, σαν να ήρθε το τσίρκο ή μήπως τσίρκο έγιναν όλοι αυτοί που τη πρώτη μέρα πήγαν να τους δουν από κοντά, άνθρωποι σαν κι εμάς είναι, γνωμάτευσαν. Κι άρχισαν οι δηλώσεις, κανείς δεν συμφωνούσε με κανέναν, κανείς δεν ήξερε τίποτα. Και μετά σαν κλόουν άρχισαν τις κωλοτούμπες. Το μεγάλο μας τσίρκο. Τα παιδικά μάτια γεμάτα απορία και φόβο, μπορούμε να βοηθήσουμε; Ας το κάνουμε χωρίς φανφάρες.

-«Ο Ἀδωνις σώζοι την Οδὀν», η καλοκαιρινή έκπληξη, η συνάντηση της αγαπημένης Οδού με την συριακή ποίηση και τον μεγάλο Άραβα ποιητή.

-Εικόνες βιβλικής καταστροφής κι αβάσταχτος πόνος και δάκρυα και δεκάδες νεκροί, ίδιες ομοιότητες σε Ιταλία και Συρία. Ποιά η διαφορά; Πόλεμος και Ειρήνη.

-Η διαφήμιση του καλοκαιριού που δεν αντέχεται πια, έλεος, η “αριστερίζουσα” και με “κοινωνικές ευαισθησίες” ηθοποιός που καταδέχτηκε (με πόσα;) να διαφημίσει την λαίλαπα των ελληνικών νοικοκυριών, «είδες η ΔΕΗ;» Ναι ρε είδα.

-Να σηκωθώ να σβήσω το φως και να κλείσω την πόρτα.

 Καληνύχτα Ελλάδα
 ὀπου και να ‘σαι 

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 8 Σεπτεμβρίου 2016, αρ. φύλλου 850


4 σχόλια:

  1. Ανώνυμος7/2/17 12:18

    [...] κι άμα μου τη δίνει κάτι τέτοια πρωινά, παίρνω τ' άλογο μου και πάμε στα βουνά, πάμε Λουκιανέ Κηλαηδόνη, Καλό Ταξίδι [...]

    Το σκάκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Κι είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι
    μες στα θερινά τα σινεμά
    χρόνια που περνούν
    που δεν θα ξαναρθούν
    μ' αγιόκλημα και γιασεμιά..."

    Λουκιανέ θυμόμαστε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στη σάμπα, Ναι
    Στη ντίσκο, Ναι
    Στους μαύρους, Ναι
    Στους γαύρους, Ναι

    Όχι στους τεχνοκράτες
    Όχι και στις κυρίες τους
    Όχι στους λογικούς...

    Κάνε ένα πάρτι, εκεί ψηλά Λουκιανέ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος13/2/17 10:56

    Παγκόσμια Μέρα του Ραδιοφώνου σήμερα και πόσες στιγμές της ζωής μας δεν έχουμε συνδέσει μαζί του!

    Το Σκάκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας δεν θα εμφανισθεί αμέσως. Θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ. Υπενθυμίζεται ότι η εφημερίδα δεν δημοσιεύει σχόλια που έχουν προσβλητικό χαρακτήρα.