22.9.19

Λόγος & Αντίλογος




Είπαν... ακροβολισμοί 

Διάβασα σχεδόν όλο το βιβλίο του συγγραφέως Μάνου Ν. Χατζηδάκη (347 σελίδες, εκδόσεις Πελασγός) «Ιωάννης Μεταξάς». Ασφαλώς, γράφτηκαν βιβλία, τόμοι ολόκληροι, βουνό για τα χρόνια και έργα του Μεταξά, με αντικρουόμενες απόψεις. άλλοι τον κατέκριναν και τον στιγμάτισαν ως σκληρό δικτάτορα, άλλοι τον εξεθείασαν και τον ύμνησαν ως εθνικό κυβερνήτη «Πεφωτισμένης Δεσποτείας».

Αν έχει κάποιαν αξία το παρόν βιβλίο έγκειται σε τούτο, ότι ο συγγραφεύς δεν χάνεται, δεν αναλώνεται σε γενικεύσεις και δεν οδηγείται σε συμπεράσματα κατά πώς τα επιθυμεί ο ίδιος. Αναφερόμενος σε γεγονότα, έργα, πράξεις και στιγμές μιας χρονικής περιόδου, έχει υπόψη του για κάθε περίπτωση τις δηλώσεις του ηγέτη Ιω. Μεταξά από το «Ημερολόγιό» του και παρακολουθεί την συνέπεια δηλώσεων –λόγων και έργων– του ανδρός. Απετέλεσε δηλαδή το «Ημερολόγιο» βασική πηγή του λίαν ενδιαφέροντος αυτού πονήματος, σε συνδυασμό –εννοείται– με τις πολύτιμες πληροφορίες από ένα πλήθος συγγραφέων με αξιόλογες μελέτες-βιβλία, αλλά και από πολιτικούς και στρατιωτικούς του αναστήματος π.χ. Αλ. Παπάγου, επίσης Δημ. Κιτσίκη και άλλων, που συνεργάσθηκαν με τον δικτάτορα-κυβερνήτη. Χρησιμοποίησε πλούσια βιβλιογραφία από Έλληνες και ξένους συγγραφείς. Εντελώς ενδεικτικά: Σπύρος Μαρκεζίνης, Παναγ. Κανελλόπουλος, Αλ. Παπάγος, Δημ. Κιτσίκης, ΕΛ. Βενιζέλος, Παναγ. Πιπινέλης, Αμβρ. Τζίφος, Γκράτσι Εμμ. (Grazzi Em.), Στρατάρχης των ιταλών Bantoglio και πολλοί άλλοι.

Παρακολουθεί ο κ. Μάνος Χατζηδάκης γράφοντας σε απλό, κατανοητό και ανέτως ρέοντα λόγο, τον Ιω. Μεταξά από την παιδική του ηλικία (παίζει ρόλο για την μετέπειτα εξέλιξή του), την φοίτηση στην Στρατιωτική Σχολή (14 ετών!), τις άλλες σπουδές του και την μετεκπαίδευσή του σε στρατιωτική σχολή της Γερμανίας, την θητεία του ως στρατιωτικού ακολούθου – υπασπιστού του Ελ. Βενιζέλου, την ανάμειξή του στην πολιτική, την όλη του σταδιοδρομία με αποκορύφωση την 4η Αυγούστου 1936 και την άσκηση εξουσίας ως Πρωθυπουργός υπό τον Βασιλέα Γεώργιο Β’ μέχρι του θανάτου του (29 Ιανουαρίου 1941). Από τις ποικίλες πληροφορίες και τα παραθέματα – αποσπάσματα – βιβλίων, από τις δηλώσεις και λόγους πολιτικών και συγγραφέων και από την εξέλιξη των γεγονότων, μπορεί ο αναγνώστης να σχηματίσει, να διαμορφώσει και συγκροτήσει προσωπική γνώμη για τον Ιω. Μεταξά. Είναι αυτός, ο οποίος σε κρισιμώτατη στιγμή με πολιτική αστάθεια, με αλλεπάλληλα κινήματα και εκείνο το ατυχές του 1935, με τις σφοδρές αντιπαλότητες των κομμάτων και την κρατική οικονομία να πνέει τα λοίσθια, ανέλαβε τα ηνία του ελληνικού κράτους –τη συναινέσει του βασιλέως Γεωργίου Β’– για τέσσερα χρόνια και οδήγησε θαρρετά τους Έλληνες στην εποποιία του 1940.

Επίσης, θα σχηματίσει γνώμη-άποψη για τον χαρακτήρα του. Το τονίζω αυτό, γιατί στις καθημερινές συζητήσεις οι πολλοί, ως συνήθως, με πολλήν άνεση και ρηχότητα προβαίνουν σε χαρακτηρισμούς και γενικότητες, που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. π.χ. Η φράση: Τι κάνατε στα 40 χρόνια, που είχατε την εξουσία; Ο απλός, αμαθής και μη μελετών τα γεγονότα, πρόσωπα και καταστάσεις εντυπωσιάζεται (είναι η δύναμη του συναισθήματος).

Παρόμοια είναι και η ρετσινιά από αριστερούς πολιτικούς και κονδυλοφόρους ότι ο Μεταξάς ήταν γερμανόφιλος. Η αλήθεια; Σταθερός και αμετακίνητος υπέρ της Συμμαχίας με τους Άγγλους. Να θυμίσω και επίκαιρες δηλώσεις πολιτικών του τύπου: Η ΝΔ υπόσχεται (!) λιτότητα και επιστροφή στο κακό παρελθόν! Και με την συνθηματολογική αυτή αερολογία ο «σοβαρός» πολιτικός περιμένει να τον πιστεύσουν. Αλλά, η εμπάθεια και η καχεξία τα επιτρέπει όλα.

Αλίμονο, αν έτσι επιδερμικά, επιπόλαια και δημαγωγικά κρίνουν έτσι οι πολιτικοί πρόσωπα, εποχές και καταστάσεις. (Συνεχίζεται στο προσεχές φύλλο ΟΔΟΣ).

Ευχαριστών διά την φιλοξενίαν
Λάζαρος  Γ. Νικηφορίδης


Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 20 Ιουνίου 2019, αρ. φύλλου 991


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.