14.9.19

ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Ατάκτως ερριμμένα


ODOS efimerida tis Kastorias
ΟΔΟΣ 13.6.2019 | 990

Πέρα από τον ήχο 
των δακρύων

Παραληρεί ο άνθρωπος όταν φτάνει στα ακραία όρια της μοναξιάς του. Καταδιώκεται από τον χρόνο που τον σκορπίζει και τον χαλάει. Θέλουμε όμως, να σταθούμε σ΄ αυτήν τη ζωή με τις ελάχιστες δυνατές συναινέσεις!
Να έχει νόημα η σκλαβιά μας. Γνωρίζουμε καλά όλοι εμείς, πως είναι μύθος η ελευθερία του ανθρώπου. Και πασχίζουμε να δώσουμε περιεχόμενο στις εξαρτήσεις μας. Αλλά, ρε φίλε, είναι τόσο φτηνές όσες μας προσφέρονται, ώστε επιλέγουμε, πίνοντας το πρωινό φως, να γυρνάμε αστεφείς και άδοξοι στο σπίτι...
Να γίνουν τα πράγματα για μας κάπως πιο ευρύχωρα, γουστάρουμε, παρόλα ταύτα... Να έχει η καλοσύνη μια διάρκεια.
Θέλουμε να παραμείνουμε φυσιολογικοί. Κι αυτό είναι το δικό μας ύστατο και εξαιρετικά θεμιτό- μιας κι η ζωή δεν είναι πια της μόδας... - εκλογικό αίτημα!
Αυτό το ρήγμα στο κενό που μας σερβίρουν οι τωρινές μετριότητες δεν μας αρμόζει. Θα μπορούσαμε να πετύχουμε πολλά, αν κατανικούσαμε τον φόβο του Γελοίου...
Θα διασχίζαμε αδιάβροχοι τη θλίψη και το χάος που μας εγγυώνται αυτοί οι ατάλαντοι γελωτοποιοί κι ίσως να διεκδικούσαμε κάτι καλύτερο λέω από αυτό που μας τάζουν ελλείψει τεχνασμάτων: μια μοίρα δίχως λάμψη.
Προφανώς όλα τα ζητήματα, λέμε, είναι ταξικά. Δεν κάνουμε κατάχρηση Ρομαντισμού εδώ... Οι άνθρωποι εν κατακλείδι, στην καρδιά τους πρέπει να έχουν ελπίδα.
Αυτήν την ικμάδα εννοώ, που τους δίνει την ηθική ένταση να περιφρονούν την διάχυτη ευτέλεια.
Ας το παραδεχθούμε... Η επίγνωση της δυστυχίας μας, θα μείωνε κάπως, το κύρος αυτής της κόλασης που ζούμε.


Διαύγεια... 

Ό,τι ζούμε δεν μας αξίζει. Κι αυτή η ρεμβώδης ιδιωτεία δεν έχει καμία έξαρση. Σπονδές στο κενό.
Θέλουνε να μας σπαταλήσουνε αυτοί στα κομματικά ρετιρέ, όλους εμάς που υπάρχουμε χάρη στις αρνήσεις μας.
Αυτοί παραληρούν. Εμείς πιστεύουμε ότι υπάρχει κάτι πέρα από αυτό. Έστω σαν αλυσιτελές διάβημα.
Δεν πρόκειται για κάποια μεταφυσική προσέγγιση του κόσμου όπου βαθειά όλοι υπάρχουμε.*
Έχωμε τον τρόπο να διακρίνουμε με περιφρόνηση ό,τι καταρρέει μπροστά στα μάτια μας.
Απλά, για την ώρα, δεν ξέρουμε πως να γιατρευτούμε από αυτήν την αηδία...

[*Νίκος Καρούζος: Τύμβος: "Στον κόσμο όπου βαθειά υπάρχουμε/ διάδημα η φρίκη"] 


Ώστε έτσι…

Δεν νιώθω ούτε ίχνος ενοχής κι ευθύνης για να είμαστε απολογούμενοι ότι γίναμε ίδιοι και διατηρήσαμε το ίδιο καθεστώς» δήλωσε ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Νίκος Βούτσης σχολιάζοντας την θλιβερή εικόνα που παρουσίασε τις τελευταίες μέρες πριν διαλυθεί οριστικά και περάσει στην αρμοδιότητα της Ιστορίας, αυτή η αλλοπρόσαλλη Βουλή.
Ο Τάσος Λειβαδίτης θα το συνόψιζε ως εξής: (απόσπασμα από τη συλλογή «Οι Τελευταίοι» εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ)

Οι μάσκες κάποτε τελειώνουν

«Αλήθεια, αν μπει κανείς, ξαφνικά, 
στο δωμάτιο θα μας
περάσει για θεατρίνους- 
η Κλυταιμνήστρα, ο Πυλάδης...
Εξάλλου μια σειρά από μάσκες κρέμονται στον τοίχο, που τις χρησιμοποιήσαμε μάσκες άλλοτε για ν' αρέσουμε ή να ωφεληθούμε
κι άλλοτε μονάχα από 
συνήθεια ή σαν την 
αυτόματη κίνηση
που κάνει κανείς
για να σωθεί από 'να 
κίνδυνο - η μάσκα 
του ανδρείου,
του κυνικού, του αλαζόνα 
ή του σεμνού...
Όμως οι μάσκες κάποτε 
θα τελειώσουν, σαν τα 
τραγούδια
και τις γιορτές,
και τότε θα φανεί αυτό 
το ανύπαρχτο πρόσωπο 
που υπήρξαμε...».


Ποιον συμφέρει ο διχασμός;

«Δεν ήρθαν ακόμα στα πράγματα οι αυθεντικοί Δεξιοί, αφότου τους ξέπλυνε τις ενοχές τους, με την ακόμα πιο συνεπή δεξιά πολιτική του ο ΣΥΡΙΖΑ κι αρχίσανε τις απειλές.
Τα παραδείγματα είναι πολλά κι έχουνε καταγραφεί αναλυτικά τις προηγούμενες μέρες. Ο ένας κάλεσε αηδιαστικά την Κούνεβα να του πλένει τα Σάββατα το σπίτι, ο άλλος απείλησε να πιάσει τους αντιπάλους αιχμαλώτους, κι αμόλα καλούμπα… Υποχρεώθηκε ακόμα και αυτός ο Κυριάκος να τους αποκηρύξει, όσο κι αν δεν το΄ κανε με τον φίλο και στενό συνεργάτη του, Νίκο Γεωργιάδη που καταδικάστηκε διότι αγόραζε ερωτικές υπηρεσίες ανηλίκων στη Ρουμανία...
Ξεθάρρεψε ακόμα κι ο γιος του σκαιού Σκαλούμπακα, του αμετανόητου και στυγνού φονηά της Μακρονήσου που απειλεί τους Δημοκράτες τώρα ότι θα τελειώσει τη δουλειά που άφησε στη μέση ο ελεεινός πατέρας του! Το πιάσαμε το υπονοούμενο. Αυτές τις ακραίες συμπεριφορές εκτρέφουν τα Μέσα του Αλαφούζου και του Μαρινάκη που ξερνάνε καθημερινά εχθροπάθεια και μίσος. «Δημοσιογράφοι» ευυπόληπτοι κάμποσοι εξ αυτών, που θεωρούσαν πως δεν έγινε και τίποτε κακό επειδή είχαν «κοινωνικές παρτίδες» με τον φυγόδικο Χριστοφοράκο... (να υπενθυμίσουμε ευκαιρίας δοθείσης ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήγε και πλήρωσε την οφειλή για το τηλεφωνικό του κέντρο, κατόπιν εορτής και αφότου αποκαλύφθηκε ότι ήταν προσφορά της Siemens;).
Τελευταίο… δείγμα, ο άλλοτε σεμνός Μάξιμος Χαρακόπουλος που περίμενε βουρκωμένος κι αξύριστος μέσα στην ακινησία της θλίψης κάποτε στο Εντευκτήριο της Βουλής μέχρι ν΄ αποφασίσει ο Σαμαράς για τη μοίρα του, προτού τον αποπέμψει οριστικά (τότε στην ιστορία με την διάρκεια του γάλακτος) και δήλωσε την περασμένη βδομάδα: «Στις κάλπες να πούμε ποτέ ξανά Αριστερά!»!!!
Γιατί όμως; Από την Δεξιά σε όλες τις εκδοχές της (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, και ΣΥΡΙΖΑ) φτάσαμε στη σημερινή κατάντια της απόλυτης χρεοκοπίας...


Απαισιόδοξος είναι ο αισιόδοξος 
που γνωρίζει

Αυτοί λοιπόν στο συγκρότημα του Αλαφούζου και του Μαρινάκη φωνασκούν υστερικά και μοιράζουν φανατισμό στα ημερήσια συσσίτια θαρρείς και δεν υπάρχει αύριο για τη χώρα. Μιλάνε σε ανθρώπους με βαρειά σωματική μνήμη που ξέρουν ότι όλα σ΄ αυτό το αγορασμένο οικόπεδο που λέγεται Ελλάς σε οδηγούνε είτε στην Αυτοδικία ή στη Μετανάστευση. Μας σερβίρουνε θάνατο από έλλειψη ταλέντου. Και διχάζουν ασύστολα το λαό παίζοντας εν ου παικτοίς την ώρα που οι εθνικοί κίνδυνοι αναβαθμίζονται και ο προπομπός Σημίτης προτρέπει διόλου τυχαία σε επαχθή συμβιβασμό με την Τουρκία, με διακομματική συνενοχή. Θα μπορούσαν να διαβάσουν έστω ακροθιγώς την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που δημοσιοποιήθηκε πριν από λίγες ημέρες. Εκεί, οι δανειστές (και σε καμία περίπτωση εταίροι...), υπογραμμίζουν σαδιστικά την ματαιότητα του εκλογικού ανταγωνισμού μεταξύ των δύο ισχυρών πόλων, οι οποίοι για το θεαθήναι δίνουν τη μάχη των διατυπώσεων επινοώντας ανύπαρκτες διαφορές. Εν ολίγοις η «τρόϊκα», τραβάει ανενδοίαστα το χαλί κάτω απ΄ τα πόδια του Τσίπρα, αναγνωρίζοντας πάντως ότι έκανε φιλότιμα «τη βρώμικη δουλειά» μέχρι σήμερα, υποδεικνύει ταυτόχρονα στον επόμενο που κατά πάσα πιθανότητα θα είναι ο Κυριάκος τα ασφυκτικά περιθώρια εντός των οποίων θα είναι υποχρεωμένος να κινηθεί και στρώνει το αυχμηρό έδαφος για νέα μνημονιακά μέτρα. Οι καλοί λογαριασμοί, κάνουν τους καλούς υπηκόους. Η Ελλάδα, θα παραμείνει αποικία χρέους έως το 2070. Κι ύστερα όλοι μαζί, θα πάμε στην παραλία...
Υ.Γ.: Προβλέπουν πολλοί ότι η νέα τρομοκρατία δεν θα κρατάει περίστροφα. Ούτε και θα είναι τίποτε γραφικοί και αυτόκλητοι τιμωροί όπως οι αγράμματοι δολοφόνοι της «17Ν». Ίδωμεν... Κάτι αλάνια των υπολογιστών λένε πως θα΄ ναι που θα βγάζουνε στη φόρα τιμολόγια εξαγορασμένων πολιτικών και μεγαλο-δημοσιογράφων από τους κάθε λογής Χριστοφοράκους. Και κρυφές τραπεζικές καταθέσεις που αρμυρίζονται σε εξωτικούς προορισμούς. Ώστε κάποιοι από όσους δεν τους ξέρουνε, να πέσουν πραγματικά τούτη τη φορά απ΄ τα σύννεφα! 

Ο (αντι)παιδαγωγικός ρόλος 
της "πολιτικής"... 

Στην πολιτική οι σχέσεις, παραπέμπουν ενίοτε στα οικογενειακά τραπέζια της Κυριακής. Μοχθηρία που υπακούει στη σύμβαση. Όταν υπερβαίνει τα όρια του νοσηρού καθωσπρεπισμού, γεννιούνται τα αληθινά δράματα που υφαίνονται στα σκοτάδια της Αγίας ελληνικής Οικογένειας. Παρόλα αυτά, όλοι πενθούν υποδειγματικά στο ξόδι του τεθνεώτος. Θέμα Αρχών.
Στην εξόδια παράσταση του Βενιζέλου στη Βουλή, όμως, εκτός από αυτήν την γραφική περίπτωση, τον Λεωνίδα Γρηγοράκο, (σ.σ: διατηρεί πάντα την καθηγητική έδρα του στο ΚΑΤ δια παν ενδεχόμενον...) τα έδρανα του ΚΙΝ.ΑΛ ήσαν εκδικητικά άδεια. Ο Ευάγγελος απήλθε- μάλλον προσωρινά- απελπιστικά μόνος. Ούτε καν ο γίγαντας Λοβέρδος, ούτε κι αυτός ο μονίμως άσφαιρα λεονταρίζων Κεγκέρογλου, ούτε ο «σε περιμένω μόνη σου»- Σκανδαλίδης, (σ.σ: οργάνωνε εκτός άλλων, προεκλογικά πάρτι μόνο για Γυναίκες στα χρόνια της παντοδυναμίας του με αυτήν ακριβώς την αηδιαστικού υπαινιγμού πρόσκληση...) ούτε... ούτε. Μονάχα οι αντίπαλοι του επιδαψίλευσαν τιμές.
Να φοβηθήκανε όλοι αυτοί οι «σύντροφοί» του την Φώφη, οι νουνεχείς το αποκλείουν. Όθεν η απλή απορία: μήπως η ΕΝΤΟΛΗ ήρθε από αφανείς χρηματοδότες; Η στάση τους προκάλεσε την αισθητική ακόμα και εκείνων που δεν συμπαθούν τον οξυδερκή κατά τα άλλα, μεν, αλλά, πολιτικά, εντελώς ατάλαντο Βενιζέλο, τον οποίον ο χαρισματικός Ανδρέας, είχε αδρά σκιαγραφήσει συμπυκνώνοντας «ο Βαγγέλης έχει το μυαλό του στην άκρη της γλώσσας»...


Επιμύθιον 

Αν εξαιρέσεις μετά βίας κάνα δυό-τρεις αξιοπρεπείς περιπτώσεις, στην Ευρωβουλή στείλαμε τους χειρότερους! Εντούτοις, όποιος έμπαινε στον κόπο να διαβάσει με σχετική επιμέλεια τα βιογραφικά των υποψηφίων της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ- το ΚΚΕ εξαιρείται διότι εκεί προέχει η κομματική γραμμή -θα διαπίστωνε έκπληκτος την παρουσία σημαντικών και ειδικού βάρους προσωπικοτήτων. Δεν εκλέχθηκε κανείς! Επαρκείς επαγγελματίες -γυναίκες και άνδρες- με βαρειά ένσημα στον τομέα τους. Ο... σοφός λαός, προτίμησε να στείλει στην Ευρωβουλή κάτι πολιτικές καρικατούρες, αυθεντικούς αντιπροσώπους μιας πολιτικής «με μηδέν λιπαρά».
Αυτούς «που ξέρανε» τουτέστιν από τα ευτελή δημόσια θεάματα. Έχουμε ευθύνη; Μερικούς από τους (τις) χειρότερους(ες) πάντως, ετοιμαζόμαστε να στείλουμε ξανά τώρα και στην εθνική Βουλή. Το παρελθόν τρέχει κατά πάνω μας με φόρα...


Υπάρχει ελπίδα; 
Υ.Γ: (Φαινομενικά) Άσχετο… Πέσανε αυθωρεί, να τον πολιτογραφήσουνε γραφικό προ καιρού τον Στέφανο Τζουμάκα (όχι πως κι ο ίδιος δεν δίνει δικαιώματα...). Αλλά, γιατί αλήθεια; Επειδή ο "τρελός", τόλμησε να πει φωναχτά αυτό που συζητάνε ΟΛΟΙ στα πέριξ του παρακμιακού αθηναϊκού κέντρου. Ότι, δηλαδή, κάθε μεγάλος (και κρατικοδίαιτος) επιχειρηματίας στη χώρα, διαθέτει την δική του Κοινοβουλευτική Ομάδα.  Τους έρχεται φθηνότερα άμα το σκεφτείς. Αντί να πετάνε λεφτά σε ακριβές δημόσιες σχέσεις, αγοράζουν πολιτικό προσωπικό μέσω της εκλογικής διαδικασίας...


Φωτογραφία: William Kentridge

Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 13 Ιουνίου 2019, αρ. φύλλου 990

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η ΟΔΟΣ σας ευχαριστεί για την συμμετοχή σας στον διάλογο.Το σχόλιό σας θα αποθηκευτεί προσωρινά και θα είναι ορατό στο ιστολόγιο, μετά την έγκριση της ΟΔΟΥ.